Resimde, bir kişinin Twitter'da paylaştığı bir hikaye var. Hikayede, kişi bir görevliden kimlik göstermesini istemiş ve görevli kimliği görmek için "Seni seviyorum" demiş. Kişi bu durumdan "Seni seviyorum" demek zorunda kalmamak için kimliğini uzatıp "seni seviyorum" demeden "seni seviyorum" demiş. Bu komik bir durum çünkü kişi zorunlu bir durumda duygusal bir ifade kullanmak zorunda kalmış ve bu durum ironik bir şekilde ortaya çıkmış.

Fotoğraf, bir Twitter gönderisini gösteriyor. Gönderide, bir kullanıcı "Aramız hafif limoni, beşiktaştayız. Akbilini yenilemesi gerekiyor. Görevli eski akbil ve kimliği istedi,verdi. Bir de vesikalık foto lazım diyince, a ben onu bilmiyordum yok ki yanımda dedi. Çıkardım cüzdanı vesikalığı uzattım görevliye. O gün tek kelime etmeden seni seviyorum demiştim" yazmış. Bu gönderinin altına, bir kullanıcı da "alıntılararak seni seviyorum dememeden seni seviyorum cümlesi kuralım" yorumunu yapmış. Burada espri, kullanıcının "seni seviyorum" demeden bunu nasıl söylediğini ve bunu nasıl başardığını vurgulaması. İkinci kullanıcının yorumu da bu espriye bir gönderme yaparak, aynı cümleyi "alıntılar" şeklinde nasıl söyleyebileceklerini soruyor.

Fotoğrafta H&M mağazasının vitrininde dizilmiş mankenler var. Mankenler birbirine sarılmış ve "Zincirlikuyu metrobusu, itmeyin kardeşim" diye bir mesaj verilmeye çalışılmış. Şaka, mankenlerin garip pozları ve metrobusuna binmek için birbirine çarpan yolculara gönderme yapmasıdır.

Fotoğrafta, "Beylikdüzü" yazan bir uçak ve altında "kırmızı şerit" yazan bir yazı var. Şaka, uçağın "Beylikdüzü" yazan bir bölgede olduğuna işaret ederek, "kırmızı şerit"in var olmaması gerektiğini ve bu nedenle uçağın yolculuğu sırasında herhangi bir aksama yaşamaması gerektiğini ima ediyor.

Bu görsel, Marmara Üniversitesi'nin Twitter hesabından bir tweet'i gösteriyor. Tweet'te, üniversitenin öğrencilerine, "Tutunamayanlar" kitabını okumalarını tavsiye ettiği ve bunun "Metrobüsü anlatıyor" cümlesine benzediği söyleniyor. Bu tweet'in şakası, "Tutunamayanlar" adlı kitabın yazarı olan Oğuz Atay'ın aynı zamanda bir metrobüs şoförü olmasından kaynaklanıyor. Bu durum, metrobüs şoförlerinin yolculara "Tutunmayın" diye uyarmalarını hatırlatıyor. Böylece üniversite, kitabın içeriğinin yanı sıra bir de metrobüsle bağlantısını esprili bir şekilde ifade ediyor.

Bu resimde, Twitter'da "F. TRAVOLTA" adlı bir profilin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Metrobusün usb sine telefonu şarja taktım %2ydi 10 dk geçti 1 e düştü.. Metrobusu sarj ettik amk:d" yazıyor. Şaka, metrobusun şarjını kullanarak bir cep telefonunun şarj edilmeye çalışılmasının ironik bir şekilde gösterilmesinde yatıyor. Metrobusun, bir otobüse değil, bir elektrikli tren sistemine ait bir araca benzetilmesi, şakayı daha da gülünç hale getiriyor.

Fotoğrafta, antik dönem heykelleri bir araya getirilmiş. Sosyal medya paylaşımında ise "Antik dönem Zincirlikuyu metrobus durağı tasviri." şeklinde bir açıklama var. Şaka, heykellerin metrobus durağında bekleyen insanları temsil ettiği ve bu durumun komik bir şekilde yorumlandığı üzerine kurulu.

Resimde Marmaray trenine binen yolcular ve trenin dış görünümü görülüyor. Tweet, Marmara Üniversitesi'nin Marmaray'ı kazananları tebrik ettiğini belirtiyor. Ancak bu tweet'te ironi var çünkü Marmaray'ı kazananlar aslında İstanbul'da yaşayan herkes ve bu da üniversite tarafından yapılan bir şaka gibi algılanabilir. **Tweet'te geçen espri,** Marmara Üniversitesi'nin Marmaray'ı kazananları tebrik etmesi yerine, Marmaray'ı kazananların İstanbul'da yaşayan herkes olduğunu ima ederek, üniversitenin günlük yaşamın bir parçası olan Marmaray'ı kendi başarısı olarak sunmaya çalıştığını ima ediyor.

Fotoğrafta, 15F Kadıköy-Ortaçeşme otobüsünde yolculuk yapan bir grup insan görünüyor. Fotoğrafın altındaki tweet, otobüste 100 kişilik yer olmasına rağmen, sadece 2 kişi binip otobüsün yolunu bekleyen yolcuları akbil ile dolduramadığı için şoförün taksiye binerek gittiğini anlatıyor. Bu tweet, otobüs şoförünün yolcuların akbil ile dolduramadığı için taksiye binerek gittiğini esprili bir şekilde anlatıyor.