Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, yalnız bırakılan bir kişi tarafından, ilişkilerden sonraki boşluk ve sürekli sevilme beklentisi eleştirel bir dille dile getirilmiş. Tweet, "yalnız bıraktığınız insanlar sizi unutur da yoluna bakar diye odunuz kopuyor" diyerek, terk edilen kişinin, terk edenin yeni hayatına odaklanmasını ve eski ilişkiye takılmamasını bekleyen, ama aynı zamanda sürekli sevilmeye ihtiyaç duyan bir zihniyet eleştiriliyor. "istiyorsunuz ki sizi bekleyen birisi hep olsun" ifadesi, sürekli bir ilgi ve sevgi arayışı içinde olmayı vurguluyor. "sktir olup giderken bile hala sevilmek istiyorsunuz bencil yavsaklar" cümlesi ise, terk edilen kişinin egoist ve bencil olduğunu, ilişki sonrasında bile hala sevgiye ihtiyaç duyduğunu ve hatta karşısındakinin gidişine bile takılıp, o kişiyi hala "sevilmeye" ihtiyaç duyan biri olarak gördüğünü ima ederek, sert ve alaycı bir dille eleştiriyor. Özetle, tweet, terk edildikten sonra hala sevgi ve ilgiye ihtiyaç duyan, ilişkiyi bitiren kişiyi "bencil" olarak etiketleyen, ilişkinin bitmesinden sonra devam eden bir bekleyiş zihniyetine gönderme yaparak bir espri yapıyor.

Fotoğrafta yaşlı bir adam oturmuş ve bir anekdot anlatıyor. Anlattığı espri, bir insanın 40 yıl boyunca sırtında taşıdığı bir yükü, daha sonra sadece 1 gün içinde indirmesi üzerine kurulu. Esprinin mantığı, insanın uzun yıllar boyunca taşıdığı zorluklara, sabırla katlanması ve bunların kısa bir süre sonra sona ermesinin ironik bir şekilde komik olmasında yatıyor. Fotoğrafta yaşlı bir adam oturmuş, gülümsüyor ve bir espri yapıyor. Espri, birinin "Bu beni 40 yıl taşıdı" dediğini, ancak bir başka kişinin, "Bu beni sadece 1 gün indirdi" diye cevap verdiğini ima ediyor. Espri, "taşımak" ve "indirmek" fiillerinin ironik bir şekilde kullanımı üzerine kurulu. Kişi, 40 yıl boyunca taşıdığı bir şeyden şikayet ederken, diğer kişi onu bir günlüğüne indirdiği için alaycı bir şekilde övüyor. Fotoğrafta, bir adam oturmuş ve bir şeyler anlatıyor. Resim ikiye bölünmüş ve alttaki bölümde adamın söylediği bir cümle yazıyor: "Yapılan iyiliğin nankörüdür." Resim, insan doğasının nankör olduğunu ve iyilik karşılığında kötülük yapmaya yatkın olduğunu göstermek amacıyla kullanılmış bir mizah örneğidir. Ancak, cümledeki "nankörüdür" kelimesi, Türkçede aynı zamanda "minnettar olmaması" anlamına da gelebilmektedir. Resimde adam, bir şeyden şikayet ediyormuş gibi bir ifadeyle bakıyor ve cümle, insan doğasının nankörlüğünden ziyade, bir şeye minnettar olmamaktan şikayet ediyor gibi de algılanabilir. Bu nedenle, resim hem insan doğasının nankörlüğünü ele alan bir mizah örneği hem de bir şeye minnettar olmamanın şikayetini ifade eden bir resim olarak yorumlanabilir.

Fotoğrafta iki ayrı çekimde aynı adamı görüyoruz. Her iki çekimde de adamın konuştuğu bir şeyden rahatsız olduğu belli oluyor. İlk çekimde adam "Ben dişimle fındık bile kıramıyorum." diyerek konuşuyor. İkinci çekimde ise "İnsanlar diliyle çatır çatır kalp kırıyor" diyor. Bu fotoğraftaki espri, adamın ilk cümlesinin, ikinci cümlesiyle zıt olması ve insanların sözleriyle verdiği zararın dişle fındık kıramamaktan daha büyük bir şey olduğunu vurgulaması üzerine kurulu.