Fotoğrafta iki ayrı çekimde aynı adamı görüyoruz. Her iki çekimde de adamın konuştuğu bir şeyden rahatsız olduğu belli oluyor. İlk çekimde adam "Ben dişimle fındık bile kıramıyorum." diyerek konuşuyor. İkinci çekimde ise "İnsanlar diliyle çatır çatır kalp kırıyor" diyor. Bu fotoğraftaki espri, adamın ilk cümlesinin, ikinci cümlesiyle zıt olması ve insanların sözleriyle verdiği zararın dişle fındık kıramamaktan daha büyük bir şey olduğunu vurgulaması üzerine kurulu.