Resimde, birbiriyle ilişkili üç farklı durum tasvir edilmiş. **Üst kısımda:** "Patron" başlığı altında, bir kişi diğerleri tarafından çekilen bir arabayı yönetiyor. Diğer insanlar, patronun yönlendirmesiyle birlikte, arabayı çekiyorlar. **Ortadaki kısımda:** "Lider" başlığı altında, insanların araba çekme şekli değişiyor. Sanki herkesin kendi başına çekmeye çalıştığı görülüyor ve bir düzensizlik mevcut. Lider figura daha az etkili görünüyor. **Alt kısımda:** "Ben" başlığı altında, insanların arabayı çekme şekli tekrar değişiyor. Burada tek bir kişi, geriye kalan ekip ile alakasız şekilde arabayı çekmeye çalışıyor. **Sonuç olarak:** Resim, farklı yönetim tarzlarının ve liderlik yaklaşımlarının farklı sonuçlar doğurabileceğini, etkili liderliğin ekip çalışmasına olan etkisini ve insanların kendi başına hareket ettiklerinde ne kadar zorlandığını mizah yoluyla ele alıyor. Eğlenceli bir şekilde, "patron" ve "lider" kavramları arasında bir kıyaslama yaparak, bireyin kendi başına hareket etmesinin ne kadar zor olabileceğini esprili bir şekilde gösteriyor. Sonuç olarak, "ben" kısmında bireysel çabanın yetersiz kalabileceği ve bir ekip çalışmasının öneminin vurgulanıyor. Altta bulunan Efes bira kutuları da, espriyi daha da güçlendiriyor. Görünen espri, liderlik ve ekip çalışması arasındaki ilişkinin gerekliliğini ve "Ben" olmanın bireysel başarısızlık anlamına gelmesinin ironik olduğunu ortaya koyuyor.

Gri tonlarda bir çizimde, kanepe üzerinde uzanmış bir iskelet var. İskeletin kanepede gevşek ve rahat bir şekilde uzanmış olması, insanın yaşamdan bıkmış, yorgun ve belki de umutsuz olduğunu ima eder. Bu çizim, insan hayatının geçici ve sonunda ölüme doğru ilerlediği gerçeğini, ironik ve biraz da melankolik bir şekilde vurgulamaktadır. "Yaşamın kanepeye uzanmak gibi" anlamını, sonu ölüme doğru olan bir yaşamı esprili ve biraz da hüzünlü bir şekilde anlatıyor.

Fotoğrafta, kırmızı bir banka üzerinde uzanmış, siyah bir ceket ve kot pantolon giymiş bir genç kadın görünüyor. Kadının yüzü bankanın üzerinde, uyuyor veya dinleniyor gibi görünüyor. Bankanın arkasında, yemek menüsü içeren bir tabela var. Menüde çeşitli yiyecek ve içecek seçenekleri yer alıyor. Fotoğrafın alt kısmında "çok çalıştık çokkk" yazısı bulunuyor. Bu, yorgunluk veya yoğun çalışma sonrası yapılan bir espridir. Genç kadının yorgunluğunu, yoğun çalışmanın bir sonucu olarak temsil etmektedir. "Çok çalıştık çokkk" ifadesi, çalışkanlık, yorgunluk ve hatta abartılı çalışma durumu gibi durumları ifade eder. Bu nedenle fotoğraftan anlaşılan, yoğun bir çalışma sonrası yorgunluk ve rahatlama durumunu ifade eden bir mesaj olarak algılanabilir.

Fotoğrafta, bir mimarlık veya mühendislik okulunda, muhtemelen geçmişte, birçok öğrencinin çizim tahtaları ve araçlar kullanarak çalıştığı bir ders ortamı görülüyor. Öğrenciler, önlerindeki çizim kağıtlarında çeşitli çizimler yapıyorlar. Görselde dikkat çeken, öğrencilerin neredeyse hepsinin aynı ırktan, muhtemelen siyah olarak sınıflandırılan bir ırktan oluşması. Fotoğrafın mizahı ise, bu tarz bir sınıf ortamının, o dönemde -örneğin ırk ayrımcılığının yoğun olduğu bir dönemde- beklenmedik veya şaşırtıcı görünmesini sağlayan, o dönemdeki toplumsal normlara veya beklentilere aykırı olabilecek bir görünüm sunuyor. Potansiyel olarak, o dönemde ırk ayrımcılığının bir "standart" olarak görüldüğü bir toplumda, farklı ırklardan öğrencilerin aynı sınıfta olması veya eğitimde eşit haklara sahip olmalarına gönderme yapıyor. Fotoğraf, o dönemdeki toplumsal yargıları ve tutumları eleştirel bir şekilde yansıtıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen terk edilmiş bir hapishane bloğu olan, uzun, dar bir koridor görünmektedir. Duvarlar gri-beyaz, eski ve kabarmış bir görünüme sahip. Koridorun iki yanında, mahkum odalarına giden kapılar ve pencereler dizili. Koridorlarda yürüyüş için demir korkuluklar mevcut. Görüntünün genel havası ürkütücü ve biraz hüzünlüdür. Hapishane bloğunun eski ve terk edilmiş olması, zamanın ve mahkumiyetlerin izlerini taşımış olması, duygu uyandırıcı bir atmosfer yaratıyor. Bu fotoğrafla ilgili bir "şaka" yok. Sadece bir hapishane bloğunun içini gösteren bir fotoğraf. Fotoğrafta, tarihi taş bir hapishane görünüyor. Kalenin görünümü, hapishanenin geçmişini ve sıkı denetimini vurguluyor. Gökyüzü açık mavi, gün ışığı parlak. Hapishanenin duvarları, tırmanan bitkilerle kaplı ve bu da biraz tuhaf bir görüntü oluşturuyor. Fotoğrafın, hapishanedeki sıkı denetim ve kapalı yaşamla ilgili bir mizah içerdiği söylenebilir. Tırmanan bitkiler, hapishane duvarlarını aşmaya çalışıyor gibi görünüyor. Bu, kaçış umudunu, özgürlük arzusunu veya belki de hapishanenin duvarlarının dayanıklılığını ve değişmezliğini ironik bir şekilde gösteriyor.

Resimde, Türkçe kelimelerden oluşan bir liste görülüyor. Kelimeler, "HER GÜN ÇALIŞMAYI İCAT EKİBİN AMK EDEN" şeklinde sıralanmış. Bu, muhtemelen ironik ve belki biraz da alaycı bir ifade. "Her gün çalışmayı icat eden ekip" ifadesi, çalışkanlık ve yeniliğe vurgulanmış bir mesajı ima ediyor. Ancak "AMK" kelimesinin eklenmesi, bu ciddi imajı tamamen alt üst ediyor ve olayın biraz da absürt ve belki de ironik/alaycı bir şekilde sunulduğunu gösteriyor. Joke'un tam amacı, "AMK" kelimesinin yerleştirilmesiyle oluşturulan abartılı/ağır reaksiyonu yakalamak.

Fotoğrafta, açık havada, inşaat alanında, muhtemelen çatı malzemesi veya benzeri malzemelerin etrafında dağınık bir şekilde serpildiği, çimlerin üzerinde yatan bir kişinin görüntüsü yer alıyor. Kişinin Afgan olduğu ve iş kazası geçirdiği ima ediliyor. Yazıda "Benim afgan işçi öldü acil yenisi lazım" ifadesi yer alıyor. Bu, bir espri veya ironik bir durum anlatımı. Fotoğrafta yatan kişi muhtemelen çalıştığı iş yerinde bir kaza geçirmiştir, ancak espri, bu durumun olası üzüntülü veya trajediyle ilişkilendirilmesi yerine, kişinin iş yerine bir "yedek" olarak getirilmesi gerektiği konusundaki gereksiz veya ironik bir ifadedir. "Acil yenisi lazım" ifadesi, işverenin olası kayıpları ve iş gücü gereksinimlerinin hızlı ve yüzeysel bir şekilde ele alınışını vurgulamaktadır. Dolayısıyla espri, işveren ve işçi ilişkilerinde oluşan duyarsızlığın veya işe alma ve işe koyma süreçlerinin karmaşıklığını konu almaktadır.

Resim, Reddit'in "r/AskReddit" alt platformunda bir gönderiye ait. Gönderi "Nükleer savaş başlarsa planınız nedir?" sorusunu içeriyor. Yanıtlar arasında, "İşverenim muhtemelen o gün de çalışmamı isteyecek. O halde sanırım çalışacağım." şeklinde ironik bir cevap dikkat çekiyor. Bu, iş dünyasının, hatta bir nükleer savaşın dahi yaşanması durumunda, işletmelerin ve çalışanların işlerine devam etmelerine olan yoğun odaklanışını ve duyarsızlığını eleştiren bir espri. Yanıtın popülaritesi, toplumda iş hayatının bu kadar baskın bir konuya karşı bu kadar kayıtsızlığın kabul edilebilir olduğuna ilişkin bir eleştiriyi ifade ediyor. "Çalışma" kavramı, büyük bir felaket karşısında normallik arzusunu ve belki de işverenlerin sorumluluklarını görmezden gelmesini mizah yoluyla vurguluyor.

Resimde, yan profilden çizilmiş, kel bir adamın başı ve üstünde Türkçe bir metin var. Metin şöyle: "Çok sessizsin, aklından neler geçiyor?" Metnin altında, adamın kafasında "eve gidince on saat uyuyacağım" yazıyor. Bu, kişinin ne kadar sessiz ve düşünceli olduğunu soran bir soruyla başlayan, ancak aslında o kişinin düşüncelerini "çok önemli ve yorucu bir gece uykusuna ihtiyacım var" diyerek özetleyen bir espridir. Kişi, sessizliğini, uyuma ihtiyacına bağlayarak, zihninde olan şeyleri anlatmaktan kaçınıyor.