Fotoğrafta, büyük bir tencerenin içinde oturan ve bilgisayar başında çalışan bir adam görüyoruz. Adamın etrafında ise diğer kişiler duruyor. Bu fotoğrafın esprili yanı, mimarın kasa bankosu yapmak yerine bir tencerede oturarak çalışmayı tercih etmiş olması. Bu durum, mimarın yaratıcılığının sorgulandığı ve kendisinin de bu durumdan şikayetçi olduğu anlamına geliyor.

Bu fotoğrafta bir çamaşır makinesi tamburu kullanılarak yapılan bir aydınlatma armatürü var. Doç. Dr. Sokrates, bu armatürün gerçekten yaratıcı olduğunu düşünmüş ve bunu @richardindamadi'ye de belirtmiş. Ancak o bunu biraz "yanlış yerde" kullanmış. Yani, bu armatürün kullanıldığı yer biraz garip ve beklenmedik. Bu da Sokrates'in "çok yanlış yerde kullanmışım" demesine neden olmuştur. Bu fotoğrafın içeriğinde, Sokrates'in sözleri, yaratıcı bir aydınlatma armatürünün kullanıldığı garip yerle ilgili bir espriye işaret ediyor.

Fotoğrafta, üzerinde büyük bir tencere bulunan bir platformda duran bir adam görülüyor. Adamın yüzünde şaşkın bir ifade var, tencereyi "kutu" gibi kullanarak etrafında dolaştığı anlaşılıyor. Bu fotoğrafla anlatılmak istenen şaka, mimarın tüm bu yıllık çalışmaları boyunca "kutu" olarak adlandırabileceği bir kasa bankosu yapmayı hiç düşünmemiş olması. Bu durum, mimarın "yaratıcılığını sorgulaması" gerektiği anlamına geliyor. Fotoğraf, mimarın "kutu" olarak kabul ettiği şeyin, aslında insanların hayatını kolaylaştırabilecek bir inovasyon olabileceğini ima ediyor.

Fotoğrafta, üstte ve altta dolaplarla dolu bir mutfak görünüyor. Dolaplar açık renkli, ahşap ve cam karışımı bir malzemeden yapılmış. Şaka, mutfağın çok fazla dolabı olduğu ve bu nedenle iç mimarinin gelişemeyeceği fikrine dayanıyor. Yani, mutfakta fazla dolap olması nedeniyle, ortamın diğer unsurları için yer kalmadığı anlamına geliyor.

Resimde, şapkalı ve sakallı bir adam, iç mimarlıktan yatay geçişle iyi ki mimarlıka geçmişim di mi abi? diye düşünürken, yanında duran diğer bir adam, iç mimar Sinan hmm olmuş aslında, diye düşünüyor. Şaka, mimar Sinan'ın ünlü bir mimar olmasına rağmen, iç mimarlık mesleğinin önemsenmemesi ve "yatay geçiş" ile "olmuş aslında" ifadeleriyle alaycı bir şekilde anlatılmasında yatıyor.

Fotoğrafta, iki fincan kahve ve çikolatalı gofretlerden yapılmış bir koltuk takımı var. Şaka şu: Gofretler, düşük kaliteli ve ucuz olduğundan, kahvenin "alt sınıf" mobilyalarına "uygun" olduğuna işaret ediliyor. Bu, insanların kahveyi ucuz bir şekilde içtiğinde kullandığı bir espri. İşte Türkçede bir espri: "Kahve o kadar ucuz ki, ona gofret koltuk bile yapıyorlar."

bunu tasarlayan iç mimarin afedersiniz amina çakayım mesleğimden utandım keşke kartonpiyerci olsaydim

Resimde, bir mimarın bir diğer mimara "İç mimarlıktan yatay geçişle iyi ki mimarlıka geçmişim di mi abi?" dediğini, diğer mimarın ise "İç mimar Sinan... hmm... olurmuş aslında" diye düşündüğünü gösteren bir karikatür yer alıyor. Şaka, iç mimarlığın yatay geçişle mimarlığa geçişinin aslında bir değişim olmadığını ve bunun zaten mimarlık alanında olduğunu ima etmektedir. "İç mimar Sinan... hmm... olurmuş aslında" ifadesi, sanki iç mimarlığı bir mimarın kendi kendine yaptığı bir iş gibi göstererek mizah yaratıyor.