Fotoğrafta, masada oturan ve önünde bir miktar para tutan bir adam görülüyor. Duvarda, adamın "T.C. Hazine ve Maliye Bakanlığı @yogammina" yazan bir tabela altında olduğu görülüyor. Adamın önünde mikrofon ve bir su bardağı bulunuyor. Masa, "Kime kredi vereceğimi sana mı sorucağım aslanım..." yazan bir yazı ile kaplı. Bu fotoğraf, Türkiye'de sıkça kullanılan bir espriye dayanıyor. Espride, bir politikacının "Kime kredi vereceğimi sana mı soracağım?" diye sorarak, sanki kendisinin kredi verebilecek yetkisi varmış ve kendisine bunu sormanın ne kadar saçma olduğunu ima etmesi anlatılıyor. Fotoğrafta, adamın para tutması, "yogammina" etiketi ve tablodaki "Hazine ve Maliye Bakanlığı" yazısı, espriyi daha da güldürücü hale getiriyor.

Resimde, bir kedi bir buzdolabının yanındaki bir kapı çerçevesinde duruyor ve kollarında bir balık tutuyor. Kedi yüzünde ciddi bir ifadeyle, sanki balığı çalmış gibi duruyor. Bu espri, kedilerin balık sevdiği ve çoğu zaman balığı çalmaya çalıştığı fikrine dayanıyor. Kedi, balığı ciddi bir ifadeyle tutmasıyla "ben suçlu değilim" der gibi bakıyor. Espri, kedinin davranışına ve ifadesine mizah katıyor.

Resimde, bir kral tacı ve pelerini giymiş bir adam ve önünde büyük bir sandık hayal ediyor. Sandığın içinde altınlar var. Adamın dediği "Hasktır! Hazine nerede lan?" diye. Önünde duran adam ise "Abi ben hazineyi bakkalda bütünlet-tim..." diyor. Şaka, hazinenin bir bakkalda bütünlenmesi, yani tüketilmesi üzerine kurulu.

Fotoğrafta, jandarmanın evde bulduğu 103 parça tarihi eser ve bu eserleri bulan kadın yer alıyor. Kadının elindeki tarihi eser, kadın tarafından düğününde takıldığı bir kolye. Jandarmanın evde tarihi eser bulmasının komikliği, kadının kolyeyi düğününde takıldığını söylemesinde yatıyor. Kadının kolyenin "düğününde takıldığını" söylemesi, kolyenin gerçekten çok eski bir tarihi eser olduğu anlamına geliyor ve bu da jandarmanın evdeki buluntunun değerini ne kadar hafife aldığını gösteriyor. Kısacası, fotoğraftaki espri, kadının geçmişe uzanan şakasıyla jandarmanın saflığını ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, bir grup insan bir metro istasyonunun giriş kapılarından geçmeye çalışıyor. Bir adam bir tabutu başının üzerinde taşıyor ve kapılardan geçmeye çalışıyor. Bu, ölümün hayatın bir parçası olduğunu ve kaçınılmaz olduğunu ve insanların bu durumu esprili bir şekilde ele alıp kabul edebileceğini gösteren absürt bir mizah örneğidir. Ancak tabii ki bu durumun metro yöneticileri tarafından hoş karşılanmaması muhtemeldir.

Resimde, açık mavi bir tişört giyen ve saçları kabarık bir çocuk görüyoruz. Çocuk parmaklarıyla, üzerinde "11" yazan bir kapının numarasını işaret ediyor. Bu fotoğraftaki espri, çocuğun "11" numaralı kapıyı işaret ederken, "11" sayısını bilmiyor gibi görünmesidir. Bu durum, çocuğun yaşına göre "11" sayısını bilmesi gerektiği düşüncesiyle, bir mizah yaratıyor.