Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşım, "henüz gerçekleşmemiş bir işi sağda solda söylersen o iş olmaz" şeklinde bir mesaj içeriyor. Bu, insanların bir şey yapacaklarını söylemeden önce bunu gerçekleştirmeleri gerektiği anlamına gelir. Paylaşımı yorumlayan kişi, "yazılı olmayan bir kural?" şeklinde bir yorum yapmış. Burada espri, bu durumun açıkça yazılı bir kural olmasa da herkesin bildiği bir kural olduğuna vurgu yapılıyor.

Fotoğrafta, bir duvara yapıştırılmış, "KAÇAK SİGARA VARDIR..." başlığı ile başlayan ve illegal işler ile dalga geçen bir yazı yazıyor. Yazıda, "Ucuz mazot bulunur...", "Kaçak elektrik doğalgaz bağlanır...", "Faizsiz kefilsiz kredi verilir...", "Diş çekilir-sünnet yapılır...", "Her çeşit yan sanayi yedek parça var...", "Torpil yapılır, işe adam konur...", "Dul dedelere kocakarı bulunur...", "Her çeşit diploma verilir...", "Nuska yapılır, akıl beyin satılır...", "Teşkere, görük verilir...", "Yaşı günü dolanı emekli yapılır..." gibi cümleler yer alıyor. Bu yazı, yasadışı işlerin ve rüşvetin yaygın olduğu bir ortamı ele alarak esprili bir dille eleştiriyor. Yazıdaki kelime oyunları ve abartılı ifadeler, Türkiye'deki bürokratik ve illegal işlerin absürt ve ironik yönlerini vurguluyor.

Resimde, mağara adamları gibi giyinmiş bir grup insan var. En önde bulunan adam bir hayvan postu giymiş ve elinde taş bir balta tutuyor. Bu adam, diğer mağara adamlarına, "Bu baltayı buldum, şimdi herkese yemek sağlayacağım!" diye bağırıyor. Ancak balta çok küçük ve kullanışsız. Bu resimdeki espri, mağara adamının "bu baltayı buldum" diye övünmesine rağmen, baltanın çok küçük ve kullanışsız olması ve bununla yemek sağlayamayacak olmasıdır. Bu resimdeki espriyi Türkçede şöyle anlatabiliriz: "Küçük baltayla büyük söz" anlamına gelen bir atasözünü çağrıştırıyor.

Fotoğrafta, bir balkon üzerinde iki farklı piknik sahnesi gösteriliyor. Üstte, bir adamın sofrası; çay, cips, kola ve kek ikramları var. Altta ise aynı adamın, bu sefer bir çocuğun, sofrasını hazırladığı, çay, kek, kola ve cipslerle dolu olduğu, görülüyor. Bu komikliğin özünü anlamak için, Türk kültüründeki "çocuk" ve "yemek yeme" algısına göz atmamız gerekiyor. Türk toplumu genel olarak çocukları "küçük" görür ve onları "özellikle" besler. Bu nedenle, üstteki sahne bir yetişkinin, alttaki ise çocuğun "yemek yeme" algısına uygun olarak hazırlanmış bir "yemek" sahnesini gösteriyor. Bu sahneleri karşılaştırdığımızda, Türk kültüründe "çocukların yemek yeme algısı" ve "yetişkinlerin yemek yeme algısı" arasındaki farklılığı görebiliyoruz. Bu fark, komikliği yaratan temel unsurdur.