Bu fotoğrafta iki farklı zaman diliminde çekilmiş aynı kişinin fotoğrafları yer almaktadır. Soldaki fotoğrafta Elif adında genç bir kız, yırtık pırtık ve oldukça eski kıyafetler içinde, çıplak ayakla durmaktadır. Sağdaki fotoğrafta ise aynı Elif, bir yıl sonra daha temiz, yakalı ve düzgün bir öğrenci elbisesi içinde, ayakkabılarıyla birlikte görülmektedir. Fotoğrafın altında iki metin bulunmaktadır. Soldaki metin, Elif'in köyünden alınıp Elazığ Kız Enstitüsü'ne getirildiği gün çekilmiş bir fotoğrafı olduğunu ve okula bu halde geldiğini anlatmaktadır. Sağdaki metin ise bir yıl sonra Elif'in okulda, temiz öğrenci elbisesi içinde olduğunu ve Türkçe öğrenmeye başladığını belirtmektedir. Buradaki "espri" veya şaşırtıcı unsur, "öncesi ve sonrası" temasıdır. Soldaki ilk fotoğraf, Elif'in içinde bulunduğu kötü sosyoekonomik durumu ve okula başlarkenki hali vurgulamaktadır. Sağdaki ikinci fotoğraf ise, eğitimin ve kurumun Elif'in hayatında yarattığı olumlu değişimi göstermektedir. Zamanla giyiminin, görünüşünün ve muhtemelen yaşam koşullarının ne kadar değiştiği, bu iki fotoğraf arasındaki çarpıcı tezatla ortaya konulmuştur. Bu tür "öncesi-sonrası" karşılaştırmaları, genellikle bir iyileşme, gelişim veya dönüşüm hikayesi anlatmak için kullanılır.

Fotoğrafta, siyah beyaz bir portre şeklinde bir adam görünüyor. Adam, takım elbise giymiş, beyaz bir gömlek ve desenli bir kravat takmış. Yüzünde belirgin kaşları ve ciddi bir ifadesi var. Fotoğrafta görünen kişi Türkiye'nin ikinci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'dür. Bu fotoğrafta bir espri bulunmamaktadır. Bu bir portre fotoğrafıdır.

Fotoğrafta, kravatlı, takım elbiseli, orta yaşlı bir erkek portresi görünüyor. Erkeğin kaşları oldukça kalın ve dikkat çekici bir şekilde belirgin. Fotoğraf, kaşların biraz abartılı bir şekilde çizilmiş olduğu, dolayısıyla da komik bir hava yarattığı bir eski fotoğraf veya baskı gibi bir izlenim veriyor. Jest, kaşların aşırı kalınlığıyla oluşan mizah etkisine dayanıyor. Bu tür bir görsel espri, genellikle kaşların abartılı ve dikkat çekici gösterilmesiyle yaratılan bir absürt/komik duruma vurgu yapar.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı ve bu paylaşımın altındaki, üst üste dizilmiş birkaç klasik felsefe kitabı görülüyor. Paylaşımda "biraz da Kürt klasiklerini okuyalım" yazıyor. Fotoğrafta, Plato, Marcus Aurelius gibi Yunan ve Roma klasiklerinin yanı sıra, Türkçeleştirilmiş diğer kitaplar da görünüyor. "Kürt klasikleri" ifadesi, ironik bir biçimde, Türkçede, "klasik" terimini genel anlamda Yunan ve Roma filozoflarının eserlerine ve felsefelerine götürüyor. Paylaşım, Kürt edebiyatına veya kültürüne atıfta bulunmuyor. Fotoğraf, klasik eserleri okuma isteğinin bir mizah yoluyla, farklı kültürlere ve dillere de değinmekle ilişkilendirildiğini gösteriyor. Özetle, göndermede klasik Yunan ve Roma eserlerini okuma isteğinin yanı sıra farklı kültürel kaynaklara da açıklık getirme, Kürt klasiklerini okumak gibi bir espri yapılıyor.

Fotoğrafta, kravatlı, takım elbiseli, orta yaşlı bir erkek görünüyor. Görüntü, ciddi ve resmi bir hava taşıyor. Fotoğrafın "iğneleyici" yanı ise, adamın kaşlarının insan yapımı, adeta "yapıştırılmış" gibi görünmesinde yatıyor. Bu, kaş şekillendirme veya estetik uygulamaların o dönemde ya da genel olarak, ne kadar yaygın veya göz alıcı olduğunu ima eden, hafif bir mizah içeriyor. Bir tür "estetik taklit" ya da "yanlış" kaş imajı söz konusu.

Fotoğrafta, kravatlı ve takım elbiseli, yaşlı bir adamın portresi yer alıyor. Adamın kaşları oldukça kalın ve dikkat çekici bir şekilde belirgin. Fotoğrafın tonu siyah beyaz ve biraz eski bir hava taşıyor. Şaka, adamın abartılı kaşlarının, "abartılı" veya "sahiplenme" tarzı bir anlam yaratmasıyla ilgili. Kaşların normalden çok belirgin olması, bir çeşit absürt veya komik bir durum oluşturuyor. Bu durum, kaşların özünde büyük bir önemi olmayan bir konu olmasına rağmen, fotoğrafın dikkat çekici bir şekilde kaşlara odaklanmasıyla oluşan bir şaka.

Fotoğrafta, beyaz kare fayanslarla kaplı bir banyo görünüyor. Duvarların arasında, ışığı geçirip bulanık bir görüntü oluşturan, cam bloklardan oluşan bir bölme var. Banyo modern ve sade bir tarzda tasarlanmış. Tweet'in içeriği, "Duş ve ceza" ifadesi ile başlıyor. Bu, muhtemelen bir inşaat veya mimari projesiyle ilgili bir espriyi işaret ediyor. "Raskolnikov" ve "Hasan Ali Yücel klasikleri" sözcükleri, bu mimari tarzın bir zamanlar Hasan Ali Yücel'in eserlerinde görünen klasik bir tarzı andırdığını gösteriyor olabilir. "İlk baktığımda iş bankası sandım" ifadesi ise, cam bloklardan oluşan bölmenin ilk bakışta, görünüşte bankanın duvarları gibi sert ve ciddi bir yapı gibi algılanabileceğini ima ediyor. Bu, görünüşte ciddi olan bir şeyin aslında daha farklı, belki daha sade veya eğlenceli bir tasarım olduğunu anlatan bir ironi içeriyor. Esasen, görsel şaşkınlığı ve beklenmedik bir güzelliği vurguluyor. Fotoğrafta, sade beyaz fayanslarla kaplı, modern bir banyo görünüyor. Duvarların bir kısmında, ışığı geçirip desenler oluşturan cam bloklardan oluşan bir bölme var. Duş bölmesi, siyah bir şeritle ayrılmış, beyaz fayanslarla kaplı. Duş başlığı ve drenajı da görülebiliyor. Banyo, bir tuvalet ve aydınlık bir tavana sahip. Fotoğrafta bir şaka yok. Sadece modern bir banyoyu sergiliyor.

Fotoğrafta Twitter'da paylaşılan bir mesaj var. Mesajda kişi, küçükken babasına yurt dışına göreve giderken kendini de götürmesini istediğini ancak babasının "Olmaz oğlum devletin parasıyla gidiyoruz" dediğini anlatıyor. Bu durum komik çünkü çocuk, babasının devletin parasını kullanarak yurt dışına gezmeye gittiğini düşünerek şaka yapıyor.