Fotoğrafta, "çikövte berad" kullanıcı adlı bir kişinin Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşım, insanların neden net olmaktan bu kadar zorlandığını anlamadığını belirtiyor. "Kimse ne dağları delmenizi istiyor, ne de imkansızı imkanlı kılmayı. Sadece belki ve acabalarla kimseyi yormayın, bu ne kadar zor olabilir ki?" şeklinde devam eden bir düşünce ifade ediyor. **Esprisi/Teması:** Tweet'in ana teması, insanların iletişimde ve ilişkilerde net olmamaları, belirsizlikler ve dolaylı yaklaşımlarla uğraşmaları üzerine. Yazar, bu durumun nedenini merak ediyor ve insanların basitçe doğrudan ve açık olmasının, kimseyi yormayacağını ve zor olmayacağını vurguluyor. Bu durum, günümüz sosyal medya ve iletişim tarzında sıkça rastlanan bir durum olan "belirsizlik" ve "dolaylı anlatım" ile bir alay olarak yorumlanabilir. İnsanların net olmaktan çekinmeleri veya kaçınmaları, çoğu zaman gereksiz karmaşıklıklara yol açtığına ve iletişimde zorluklara neden olduğuna işaret ediyor.

Fotoğrafta "LÜGAT" başlığı altında, bir alıntı yer alıyor: "Ne bileyim, burada kalmaya pek niyetim yok. Sevmiyorum buraları. Dar kafalı, hoşgörüsüz, bezelye taneleri gibi birbirine benzeyen bir sürü insan..." Alıntının altında "ahlat ağacı -2018 | nuri bilge ceylan" yazıyor. Bu, Nuri Bilge Ceylan'ın "Ahlat Ağacı" filminde geçen bir replik. Filmde, film ekibi ve oyuncuların konuşmaları filmin geçtiği köydeki insanları eleştiren bir şekilde geçiyor. Bu alıntı, köy halkını bezelye taneleri gibi birbirine benzeyen, dar kafalı ve hoşgörüsüz kişiler olarak nitelendiriyor. Bu şekilde, filmin karakterleri köy halkını ve hayatlarını eleştiriyor. Bu alıntı, aynı zamanda Türk sinemasında ve edebiyatında sıkça kullanılan bir mizah türü olan "taşlama"ya bir örnek. Taşlama, bir konuyu veya kişiyi eğlenceli bir şekilde eleştirerek, alaycı bir dil kullanarak ve abartılı bir şekilde göstererek eleştirmeyi içerir. Bu alıntıda, köy halkının olumsuz özelliklerini abartarak ve taşlayarak, bir mizah yaratılmıştır.

Resimde Twitter'da paylaşılmış bir mesaj var. Mesajda yazar, ülkedeki her çocuğun cebinden parasını, ömründen gününü, başından aklını almış olan tüm hainlerin birleştirilmiş kocaman bir dosyada ve ıvır zıvırdan değil açıkça salt ihanetten yargılanacağı bir gün gelirse, bizim de yüzümüze biraz renk geleceğini söylüyor. Şaka, yazarın ülkedeki her çocuğun cebinden parasını, ömründen gününü, başından aklını alan kişilerin bir gün yargılanacağı bir durumu esprili bir dille dile getirmesidir. Bu durumun gerçekleşme ihtimali düşük olsa da, yazarın bu konuya dikkat çekme amacıyla kullandığı mizah, okuyucunun dikkatini çekmeyi hedefliyor.

Fotoğrafta, iki adam ve bir çocuk, tezgahların üzerinde satılan saatler ve diğer eşyaların arasında yer alıyor. Adamlardan biri, koltuğa oturmuş ve birini satın almadan önce saatleri inceliyor gibi duruyor. Diğeri ise elinde saatleri tutuyor ve muhtemelen onları satmaya çalışıyor. Resimdeki mizah, "Keşke çalıp çırpan Suriyelilerin yerine bu gibi kimseye zararı olmayan adam gibi adamlara vatandaşlık verilsin." yazısındaki ironiden geliyor. Bu yazı, Suriyelilerin genelleştirilmesini ve kötü bir imaj yaratılmasını eleştiriyor. Aynı zamanda, dürüst çalışarak geçimini sağlayan insanların vatandaşlık hakkına sahip olmaları gerektiği mesajını veriyor. **Kısaca, bu resim, Suriyeliler hakkında yaygın olan önyargılara ve genellemelere karşı bir eleştiri ve gerçekte kimseye zarar vermeyen insanlara vatandaşlık verilmesi gerektiğini vurguluyor.**