Fotoğrafta, taş döşemeli bir sokakta, eski taş evlerin sıralandığı, tarihi bir Avrupa kasabasının veya köyünün atmosferi görülüyor. Binalar, taş işçiliğinin belirgin olduğu, genellikle eski ve aşınmış görünümlü, rustik bir tarza sahip. Sokak taşları da aynı şekilde eski ve yıpranmış görünüyor. Fotoğrafta, genel olarak nostaljik, dingin ve tarihi bir atmosfer hakim. **Esprinin ne olduğuna dair bir bilgi bulunmuyor.** Fotoğraf, herhangi bir mizahi öğe içermiyor. Daha çok, tarihi bir mekanı ve onun atmosferini yansıtan, estetik bir görüntü sunuyor.

Görüntüde, bir araç içinde oturan, sakallı ve kaşları biraz belirgin bir erkek var. Erkeğin göğsünün üst kısmında, Türkçe olarak "Tecrübeli yan koltuk" yazıyor. Bu, "Tecrübeli" kelimesinin (yani deneyimli) ve "yan koltuk" kelimesinin bir araya gelmesinden oluşan bir espri. Yan koltuğa oturan birinin, arabayı kullanan kişiye göre daha deneyimli veya daha fazla bilgi sahibi olduğunu, hatta belki de daha fazla 'problem çözme' yeteneğine sahip olduğunu ima eden bir mizah. Belki de deneyimli yolcu, araba kullanıcısının yapmak istediği şeyi daha iyi biliyor veya farklı bir bakış açısı sunuyor olabilir. Kısacası, yan koltuğun yolcunun "tecürübeli" olmasının ironik bir şekilde vurgulandığı bir espri. Görüntüde, bir araba içinde oturan, sakallı ve saçlı bir erkek görülüyor. Adamın üzerinde, "Tecrübeli yan koltuk" yazan bir yazı görülüyor. Bu, bir şaka/alaycılık ifadesidir. "Tecrübeli" kelimesi, o koltuğun, muhtemelen araba kullanırken, birçok farklı durum ve deneyim görmüş olabileceğini ima eder. "Yan koltuk" ifadesi, aracın sürücüsü değil de yanında oturan kişiyi işaret eder. Bu nedenle, şaka, o koltuğun yaşadığı deneyimlerin aslında "sürücü" tarafından yaşanmış deneyimler olabileceği fikrine dayanan bir ironidir. Kısaca, yan koltuğun "tecrübeli" olmasının, aslında aracın direksiyonunda oturan kişinin deneyimli olduğu ve yan koltuğa oturana deneyimi aktardığı yönünde bir ironik bir ima.

Bu fotoğrafta, Budapeşte'deki zincir köprü ve akşam saatlerinde ışıklandırılmış Buda Kalesi'nin muhteşem bir manzarasını görüyoruz. Görünüşe göre, "köprüde gezinenler" için çok fazla "köprü" var. Fotoğraf, köprünün aynı anda hem mimari bir yapı hem de bir metafor olarak nasıl işlev görebileceğini gösteriyor, çünkü köprü, hem fiziksel hem de mecazi anlamda iki noktayı bir araya getiriyor. Bu fotoğrafta mizah, köprünün fiziksel varlığı ile insanların köprüye bakış açısı arasındaki zıtlıkta yatıyor. Fotoğraf, köprüyü bir metafor olarak ele alarak "çok fazla köprü" olduğunu ima ediyor, bu da insanların aşırı seçim seçenekleri ile karşı karşıya kalması durumuna gönderme yapıyor. Bu fotoğrafın içinde Türkçede "çok fazla köprü" veya "köprü çok fazla" gibi bir espri yapılabilir. Ancak, bu esprinin anlamı, fotoğrafın içeriği ile uyumlu olmalıdır. Fotoğrafta, Macaristan'ın Budapeşte şehrinde bulunan görkemli Macaristan Parlamento Binası'nın ve ünlü Şehir Köprüsü'nün bir akşam manzarası yer alıyor. Bu fotoğrafta bir şaka yok.

Fotoğrafta, Halfeti'ndeki eski bir mağara şehrinin iki farklı fotoğrafı gösteriliyor. Üstteki fotoğraf, şehrin eski hali, su altında kalmadan önceki halini gösteriyor. Alttaki fotoğraf ise şehrin su altında kaldığı zamanki halini gösteriyor. Şehir, şimdi sadece su yüzeyinin üstünde kalan bir minarenin görülebildiği bir gölün altına batmış. Fıkra: "Halfeti'nin sakinleri, suya çok yakın yaşamayı sevmişler. Şimdi ise, evlerinin su altında kaldığı için, 'Suya çok yakın olduk, şimdi de içine girdik!' diyorlar." Bu fıkra, Halfeti şehrinin sular altında kalmasıyla ilgili ironik bir durumu komik bir şekilde anlatıyor.

Resimde, şapkalı bir adamın yanına gelmiş bir çocuğa eski fotoğraf makinesi gösterdiği, çocuğun da "Arabada güneş gözlüklü fotoğraf filmi gerekir mişin abi?" dediğini görüyoruz. Şaka, çocuğun fotoğraf filminin yerine güneş gözlüğü takması gerektiğini düşünmesi ve filmin güneş gözlüğü gibi koruması gerektiğini düşünmesinde yatıyor.