Fotoğrafta, iki çocuk tel örgülerle ayrılmış bir alanda oturuyor. Sol taraftaki çocuk, normal giysiler giymiş ve tel örgünün dış tarafında. Sağ taraftaki çocuk ise çizgili bir elbise giymiş ve tel örgünün iç tarafında. Ortada bir futbol topu var. Esprinin konusu, bir arkadaşın gece 9'da yatması gerektiği için oyun oynarken yaşanan zorluklar. Fotoğraftaki tel örgüler, oynamak istenen ama oynayamayan iki çocuk arasındaki mesafeyi sembolize ediyor. Bu, o arkadaşın erken yatması nedeniyle oyun zamanının kısıtlanmasıyla ilgili bir gönderme.

Resimde, iki farklı zamandaki 3 AM'i (saat 3) konu alan iki ayrı panel var. Üst panelde, 2010 yılında saat 3'te, yatak altında korkunç bir yaratıkla karşılaşan korkmuş bir çocuğun görüntüsü var. Alt panelde ise, günümüzde saat 3'te, kanepede huzur içinde oturan ve muhtemelen bir dizi izleyen bir genç adam görülüyor. Bu, insanın günümüzde karşılaştıkları korkunç şeylerin geçmişe göre çok daha az korkutucu veya dramatik olduğunu ima eden bir mizah örneği. 2010 yılında, teknoloji ve bilgiye erişimin sınırlı olduğu dönemlerde, bir korku yaratığı ile karşılaşmak, daha ürkütücü ve gerçek dışı görünüyordu. Günümüzde ise, teknolojik gelişmeler, internet, sosyal medya ve aklımızın rahatlığı gibi etkenler, benzer durumları normal karşılayıp gerilimin azalmasına yol açıyor. Dolayısıyla, "3 AM, şimdi" ile espri, günümüzün rahatlığını ve korkuların azalmış doğasını vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, dışarı atılmış bir genç kadını görüyoruz. Kadın, barın dışındaki zeminde oturmuş, sigara içiyor ve yanında çakmak ve sigara paketi var. "POV: The typa shit you see after just being kicked out of the bar" başlığı, "bar dışına atılmanın ardından karşılaştığınız tip olay" anlamında bir mizah içeren, durumu esprili bir şekilde aktarıyor. Bu, barlardan atılmanın ardından yaşanabilen küçük sıkıntılı/hoş olmayan durumları, bir tür "acı gerçek" olarak karikatürize ediyor. Genç kadının bar dışına atılma sonrası rahatlığı/sıkıntıya verdiği tepki, konunun mizahını destekliyor.

Resimde, klasik bir Hollanda ressamının, muhtemelen 17. yüzyıldan bir tablosunun dijital bir montajı görülüyor. Hasta gibi yatan bir kadın figürü resmedilmiş. Kadının yanına, modern bir pembe renkli laptop konulmuş. Bu, "hasta olmasına rağmen bilgisayarından ayrılmayan" ya da "çalışmak, sosyal medya, eğlence vs. için yataktan çıkamayan" insanlara gönderme yapan bir dijital mizah örneği. Eski bir sanat eserinin modern bir unsurla irdelemesiyle, tembellik, bağımlılık veya teknolojinin günlük yaşama olan etkisini esprili bir şekilde ele alıyor. "Yatağında bile işini bırakamıyor" anlamını veriyor.

Fotoğrafta, gecenin karanlığında ışıl ışıl parlayan New York şehrinin muhteşem bir manzarası ve şehrin tepesinde, örgülü saçları ve siyah tişörtüyle duran bir kişi görünüyor. Şehrin ışıklı gökdelenleri arka planda. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece bir kişinin New York şehrinin gece manzarasını izleyen bir fotoğrafı. Dolayısıyla, bir şaka içermiyor.

Görüntü, muhtemelen bir mesajlaşma uygulamasında (örn. Twitter, WhatsApp) görünen bir metin mesajı. Gönderen, gece 1:06'da Twitter galerisi fotoğraflarına bakarak ve bunu düşünerek boşalacağını söylüyor. Bu, oldukça yaygın bir espri örneği. İnsanlar, duygusal bir bağ kurarak veya birine dair görsel materyallerle cinsel uyarılmayı temsil etmek için, "bakıp" veya düşünerek cinsel boşalmayı ima eder. Espri, beklenmedik bir saatte ve ilişki bağlamında olan bu davranışın absürtlüğünden ve cinsellikle ilişkisinden kaynaklanıyor. Genellikle alaycı, hafif cinsel ve biraz da samimi bir tonu var.

Resimde, 17. yüzyıl tarzında, bir yatakta yatan, şaşkın/hasta bir kadın figürü mevcut. Kadının üzerinde modern, pembe bir Apple dizüstü bilgisayar bulunuyor. Bu, dijital çağın hastalık ve sağlık üzerine olan etkisi, modern hayatın yoğunluğu ve geleneksel figürleri/sanatı ile modern teknolojinin bir araya gelmesiyle oluşturulan bir mizah örneği. Resmin "eski" hali bir hastalık sahnesi; dizüstü bilgisayarın eklenmesiyle modern anlamda "hasta olmanın" nasıl da "işe devam etme" anlamına gelebileceğine dair bir karikatür/yorum ortaya konmuş. Kısacası, hastalığa rağmen dijital hayatın yoğunluğundan kopamıyoruz.

Resimde, bir kadın evinde, muhtemelen mutfakta, 4.00'da uyanık olan bir kedisiyle birlikte duruyor. Yazı, "Benimle 4.00'da uyanın" şeklinde. Bu, kadının kedisiyle aynı anda, erken saatte uyanık kalma durumunu esprili bir şekilde anlatıyor. "Erken saatlerde uyanık kalmak" ile kedinin uyanık olmasını esprili bir şekilde ilişkilendirip, kedinin uyanık kalışına ortak olma fikri vurgulanıyor.