Fotoğrafta, dış cephesi bej renkli olan, iki katlı bir ev ve önünde çimler görülüyor. Sağ tarafta büyük bir ağaç var. Ön planda, sabun köpüklerinin oluşturduğu bir efekt bulunuyor. Üzerinde "çocukluğundan tanıdığın havanın kokusunu tekrar aldığın o an" yazısı var. **Şaka:** Bu görsel, nostalji ve anıların canlanması teması üzerine kurulu. "Çocukluğundan tanıdığın havanın kokusunu" hissetmek, genellikle insanın geçmişe özlem duyması, güzel anıları hatırlaması veya o anki duyguları yeniden yaşaması ile ilişkilendirilir. Görseldeki sabun köpükleri ve ev gibi unsurlar, daha çok çocukluk ve masumiyet temasına işaret ediyor. Bu da, çocukluğumuzdaki bir anıyı veya duyguyu yeniden deneyimleme hissini mizahi bir dille vurguluyor. Yani, "bir anı" anlatan duygusal bir cümleyi komik bir görselle birleştiriyor.

Fotoğrafta, renkli duvarlara sahip bir okul bahçesinde öğrenciler ve öğretmenler görünüyor. Bahçede, merdivenlerden ve demir parmaklıklarla çevrili alandan geçen çocuklar ve gençler var. Görüntünün üst kısmında, Türkçe bir metin var. Metin, "Okul bahçesinde oynarken bu ablalar abiler niye bakıyor diyorduk, meğer mutlu oldukları zamana bakıyorlarmış." şeklinde. Bu, bir mizah örneği. Çocukların, yetişkinlerin onlara neden baktığını merak ettikleri ama aslında yetişkinlerin kendilerinin çocukluklarına, yani mutlu zamanlarına baktıklarını fark ettikleri anlamına geliyor. Çocukluk dönemlerinin güzel anlarına özlem duydukları ve o anları tekrar yaşama şansları olmadığı için o anlara bakıyorlar gibi bir imajı ortaya koyuyor. Dolayısıyla, espri, yetişkinlerin çocukların oyunlarına özlemlerini ve nostaljilerini yansıttıkları bir durumdan bahsediyor.

Fotoğrafta bir telefon görüşmesi ekranı görülüyor. Ekranda "2019 mobile" yazıyor, yani "2019 model telefon" anlamına geliyor. Ayrıca, bir görüşme bekliyor (kırmızı) ve bir görüşme kabul edilmiş (yeşil) simgeleri mevcut. Jest, 2019 yılında kullanılan eski bir akıllı telefonun/mobil cihazın, güncel bir telefon görüşmesi uygulamasında bekleme/kabul durumunu yansıtan bir durum görüntüsü olarak kullanılması. Bu da, belki de bir esprili yolla, geçmişe özlem veya eski teknolojilerin güncel yaşamda ne kadar farklı kullanıldığına dair bir gönderme olabilir. Fotoğraftaki renklerin ve tasarımın eski akıllı telefon uygulamalarının genel görünümünü hatırlatması espriyi güçlendiriyor.

Görselde, elin içinde mavi ve kırmızı hap bulunan iki el görülüyor. Metin, "Mavi hapı al ve hayatını 10 yaşında, şimdiki tüm bilginle yeniden başlat. Kırmızı hapı al ve 25 yaşında, 50 milyon dolarla hayatına atla. Hangi hapı alırsın?" diye soruyor. Bu, klasik "Matris" filminde geçen "mavi hap-kırmızı hap" ikilemini, farklı yaşam senaryolarıyla parodileştiren bir espridir. "Mavi hap" daha güvenli ve bilindik bir hayatı temsil ederken, "kırmızı hap" daha heyecan verici ve riskli bir seçenektir. Bu görsel, genellikle insanın hayatındaki seçimlerle ilgili düşünceleri tetikleyen ve "hangi yolu seçeceğimiz" konusundaki kişisel tercihlerimizi sorgulamayı amaçlayan, bir yaşam tarzı seçimini temsil eden bir mizah örneğidir. Özetle, kişisel değerleriniz ve önceliklerinizle ilgili esprili bir sorudur.

Resimde, sosyal medya platformunda (Twitter gibi) bir paylaşım yer alıyor. Kullanıcı Sılavoj, "aile evine her döndüğümde beyin kimyam değişiyor ve 17 yaşındayken girdiğim depresyonuma bıraktığım yerden devam ediyorum bu nasıl mümkün olabilir?" diye bir tweet atmış. Bu tweet, bir tür ironi ve öz-yargı içeren bir mizah örneği. Genel anlamda, aile evine gittiğinde aynı problemlerle veya kötü ruh halleriyle karşı karşıya kalmanın sık yaşanan bir durum olduğunu, kişisel olarak içsel bir durumun sürekli tekrar ettiğini ima ediyor. Mizah, kişinin durumunun değişmediğini, aynı depresyon veya zorluklarla yeniden karşılaştığını, bunun da kabul edilebilir bir durum olmadığını, ama şaşırtıcı veya ironik bir şekilde devam ettiğini vurgularak kurulmuş. Kişi, bu durumu bir mizah unsuru olarak yansıtmaya çalışıyor.

Resimde bir genç kızın yüzünün yakın çekimi görünüyor. Kızın yüzünün üzerinde, Türkçe olarak Spotify'da eski bir şarkıyı ararken, yanlışlıkla beğenilen şarkılar nedeniyle geçmiş bir zamana, hayatının birkaç sezon öncesine geri gidildiğini anlatan bir metin var. Metin, müzik platformunda yaşanan bu garip olayı anlatıyor. Bu, bir tür mizah/yorum. Spotify'da müzik dinlerken, o dönemdeki duygularınıza veya anılarınızı çağrıştıran şarkılar aracılığıyla geçmişe gidildiği, sanki zamanda yolculuk yapılmış gibi hissedildiği, veyahut geçmişteki hislerin yeniden hatırlanmasını esprili bir şekilde ifade ediyor.

Fotoğraf, 11 Kasım 1938 tarihli TAN gazetesinin, Mustafa Kemal Atatürk'ün vefat haberini duyurduğu bir sayfasının kopyasıdır. Haber başlığı "Babamızı Kaybettik" ve "Büyük Şefimiz Atatürk Dün Sabah Hayata Gözlerini Yumdu" şeklindedir. Sayfanın önemli bir bölümü, Atatürk'ün hayatı ve önemi hakkında bir yazıya ayrılmıştır. Bu fotoğraflarda bir mizah veya şaka yoktur. Sadece Atatürk'ün ölümünün duyurulması ve onun anılması ile ilgili bir gazete haberidir. Fotoğrafın tarihi bağlamı, o dönemde Atatürk'ün Türk ulusunun çok önemli bir figürü olduğunu göstermektedir.

Resimde, One Direction grubunun farklı dönemlerdeki konserlerindeki kalabalıkların büyüklüğünü gösteren dört fotoğraf bulunuyor. Üstte, grubun daha yeni bir konserinde büyük bir kalabalığın olduğu bir fotoğraf var. Diğer üç fotoğraf ise, grubun 1989 dünya turnesindeki konserlerini gösteriyor ve bunlar daha eski bir tarihte yapılmış görünüyor. Görseller, One Direction'ın popülaritesinin zaman içerisinde nasıl değiştiğini ve zamanla nasıl büyük kitleler toplayabildiğini vurguluyor. Resimdeki espri, One Direction'ın 1989 turundakilerin, şimdiki zamanlardaki konserlerine göre çok daha az kalabalık olması dolayısıyla mizah unsurunu kullanarak dönemin popülaritesini hatırlatmak ve ironik bir şekilde modern popülaritesiyle karşılaştırmak. "one direction was this big" yazısı ise bu ironiyi daha da güçlendiriyor; yani "One Direction bu kadar büyüktü." ifadesiyle, grubun daha önceki dönemlerdeki büyüklüğünü vurgulamayı amaçlıyor.

Resimde, sosyal medya platformunda (Twitter gibi) paylaşılan bir gönderi görülüyor. Gönderi, "sena" kullanıcı adlı bir kişinin paylaşımı ve altta "Lilibeth" kullanıcı adlı birinin paylaşımının görülüyor. "Döneme uyum sağlamış oluruz" cümlesi, orta çağ temalı bir kıyafetle günümüzde dolaşmanın nasıl görünebileceği ve bu tarz kıyafetlerin günümüzle nasıl uyumlu olacağı şeklinde bir espri içerir. "Kızlar hepimiz orta çağ elbiseleriyle gezsek nasıl olur?" cümlesi ise, bu fikri daha da ileri götürerek, kadınların hepsinin orta çağ elbiseleriyle dolaşmasını sorgulamaktadır ve ironik bir şekilde, bu tarzın günümüzde ne kadar uyumlu olacağını ve kabul edilebilir olup olmadığını sorgulamaktadır. Görüntülerde de orta çağ tarzı kıyafetler giyen kadınlar var. Özetle, gönderi, orta çağ kıyafetlerinin günümüzde nasıl görünür olacağı ve bunun sosyal etkileri üzerine esprili bir yorum yapmaktadır.

Resimde, kırmızı bir "DUR" levhası ve altında beyaz bir figür var. Figürün elinde bir direk tutuyor ve figürün altında "Remember when you liked-" yazısı görülüyor. Şaka, genellikle gençlerin sosyal medyada beğenmeye veya ilgi göstermeye karşı aşırı tepkisel/duyarlı olduğu, geçici veya önemsiz etkileşimlere fazla değer verdiğinin bir alayı. "DUR" levhası, aşırı tepkinin mantıksız ve gereksiz olduğunu vurguluyor. Sözün devamı, "beğendiğin zamanı hatırla" şeklinde yorumlanarak, kişiyi geçmişte önem verdiğin şeyleri yeniden değerlendirmesine veya tepkisinin abartılı olduğunu fark etmesine yönelik bir uyarı yapıyor.

Resimde, eski tarz, tahmini olarak 2000'li yılların başlarında dekore edilmiş bir mutfak görülüyor. Mutfakta, açık bej renkli duvarlar, kahverengi parke zemin ve eski model bir buzdolabı ile mutfak eşyaları var. Duvarda, çeşitli resimler ve afişler asılı. Resmin üst kısmında, "POV: yeni müzik, 2000'lerin başında" yazan bir metin bulunuyor. Bu, 2000'li yılların başlarındaki müzik tarzlarına ait nostaljik bir gönderme. Resmin genel havası, o dönemin müziğinin ve dekorasyonunun, günümüzün standartlarına göre biraz "eski" veya "şık olmayan" olduğunu çağrıştırıyor. "POV" (Point of View), bakış açısını gösteriyor ve kişinin o dönemi nasıl gördüğünü yansıtıyor. Resim, o zamanların eğlence ve tarzına ilişkin bir özlemi veya gülünmeyi amaçlıyor.

Resimde, hızlıca koşan bir kişi görülüyor. Arka planda ise, "Tren 2015'e geri gidiyor" yazısı mevcut. Altta da "Ben:" yazısıyla, bu durum karşısında şaşkınlığını veya hayal kırıklığını ifade eden bir konuşma baloncuk yer alıyor. Bu, 2015 yılında yaşanan bazı olayların veya trendlerin, artık güncelliğini yitirmiş ya da geçmişte kaldığına dair bir espridir. Trenin 2015'e geri gitmesi, nostaljik ya da eski günlere olan özlemi komik bir şekilde anlatıyor. Kişi, istenmeyen bir durumla veya eski bir trendle karşı karşıya kaldığı için şaşırmış gibi görünüyor. Eski şeylere özlem duyan ve geri dönmek isteyen biri, günümüz trendlerine göre geride kaldığını düşünebilir.

Görüntü, bulanık, gri-mavi renkli, kabarcıklar veya yuvarlak şekiller içeren bir arka plan üzerinde yerleştirilmiş, kısa bir metin içeren bir fotoğraf. Metin şöyle: "Aniden en nostaljik kokuyu koklamak, 0.2 saniye beni 8 yıl geriye götürdü." Bu, "kokunun zamanı geriye götürmesi" gibi bir olayı ifade eden ve insan hafızasıyla ve duyusal deneyimler arasındaki ilişkinin hızlı ve kuvvetli etkileşiminden kaynaklanan bir espri. Joke, sıradan bir duyusal deneyimin (koku) güçlü bir hatırlatıcıya nasıl dönüşebileceğini vurgulayarak, zaman algısıyla ilgili bir şaka içerir.

Fotoğrafta, ortaçağ tarzı elbiseler giymiş iki genç kadın görülüyor. Kadınlardan biri mor, diğeri koyu bordo bir elbise giymiş. Görsel, bir Twitter paylaşımının bir parçası. Paylaşımın metni, "döneme uyum sağlamış oluruz" ifadesiyle, ortaçağ elbiseleri giymenin modern zamanlarda da uyumlu olacağı, hatta güzel görüneceği fikrini vurguluyor. "Kızlar hepimiz orta çağ elbiseleriyle gezsek nasıl olur?" sorusu ise, bu konudaki mizahı ve hafif şaka yapma amacını ortaya koyuyor. Paylaşım, tarihsel giyim tarzlarını modern hayata uyarlamanın eğlenceli ve ilgi çekici olabileceği mesajını veriyor.

Resimde, bir otobüste veya benzeri bir araçta oturan, 2000'li yılların müziklerini dinleyen karikatürize bir genç figür bulunuyor. Görüntü, arka planda geniş, çizgi film tarzında dağlar ve göller/nehirler gösteriliyor. Yazı balonunda ise "2000'li yıllar müziğini dinlemek" yazısı yer alıyor. Bu, 2000'li yılların müzik tarzını dinlemek ile, o dönemin müzik kültürünün (veya o yıllardan olan müzikseverlerin) nostaljik veya eski moda olarak algılanması arasındaki ilişkiye gönderme yapıyor. Resim, biraz da klişeleşmiş ve absürtlükle ifade edilmiş bir şekilde, 2000'li yıllar müziklerinin bugün popüler olmayan bir nostalji objesi olduğunu ima ediyor. Karikatür figürün dikkatini çeken dağ ve nehir manzarası da, dinlediği müzikten ziyade dışarıdaki dünyaya odaklanmakla ilgili bir anlam çağrışımları yaratıyor.