Resimde, bir kağıt poşetin yanında bir plastik poşet görülüyor. Resmin altında, "Ben yeterince yaşlıyım, kağıt poşetlerin ağaçların yok edilmesinden sorumlu tutulduğu zamanı hatırlıyorum - ve plastik poşetlerin çözüm olduğu zamanı." şeklinde bir metin var. Bu, geçmişte kullanılan malzemelerin (kağıt poşetler) çevreye zarar vermesi nedeniyle eleştirildiklerini, ancak daha sonraki bir çözüm olarak plastik poşetlerin kullanıldığını ifade eden bir espri. Eski neslin, bu değişimin geçmişini hatırlayabileceği, yeni nesiller için ise bu olay biraz şaşırtıcı bir durum olarak değerlendirilebileceği vurgulanıyor. Yani espri, geçmişte farklı malzemeler ve çevresel endişeler hakkında bir hatırlatma yaparak ilerliyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, lise öğrencilerinin yaşadığı yoğun tempo ve stres anlatılıyor. "Lisede nasıl bir enerjimiz varmış ya..." diyerek başlayan paylaşım, sekiz saat ders, kısa teneffüsler, sınavlar, ödevler, performanslar, aşk ve ihanet gibi birçok yükümlülüğün gençleri ne kadar yorduğunu vurguluyor. "Lise 3 laneti" ifadesiyle de, lise 3'ün öğrenciler için özellikle zorlu bir dönem olduğuna dikkat çekiliyor. Paylaşım, gençlerin bu yoğunluğa nasıl dayanabildiğini sorgulayan, biraz da alaycı bir üslupla yazılmış. Özetle, lise hayatının zorluklarına ve öğrencilerin bu zorluklarla başa çıkma çabalarına gönderme yapıyor.

Resimde, şimşek çakan karanlık bir gökyüzü altında, bir sauropod dinozor figürü görülüyor. Dinozor figürünün üzerinde, "2018'de kendinizi PewDiePie'yi izlemeye zorlamanın genç bende nasıl bir duygu uyandırdığı" şeklinde bir yazı var. Bu, PewDiePie'nin (popüler bir YouTube kanalı) 2018'de popüler olmasının ve bazı insanların onu izlemeyi garip bulmalarına rağmen bunu yapmak zorunda hissetmelerinin bir göndermesi. "Kendinizi izlemeye zorlamak" ifadesi, o dönemde bazı insanların PewDiePie'yi izleme ihtiyacı duyduğunu, ancak gerçekte bunun nedenini anlamadıklarını veya komik bulmadıklarını ima ediyor. Dinamik olan resim, şu anda komik gelen şeyin, geçmişte komik bulmayı zorlayıcı hale getirmeyi gösteren bir espri biçimidir.

Resimde, Twitter'da Furkan adlı kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, 90'ların sonunda ve 2000'lerin başında İstanbul'da üniversite okuyan kişilerin, gençliklerini eğlenceye ve hazlara adadıkları, ancak daha sonraki yıllarda bu durumun özlemini çektikleri fikri eleştirel bir dille dile getirilmektedir. "Ülkenin haz ve eğlence rezervlerini tüketenler" ifadesi, gençlerin o dönemdeki eğlence ve haz arayışlarının topluma olan yükünü ima ederken, "ulan hayvan gibi eğlenmişsiniz azıcık bize de bırakaydınız keşke" ifadesiyle geçmişe özlem ve haksızlık duygusu vurgulanıyor. Tweet özünde, o dönemki gençlerin yaşam tarzlarına karşı eleştirel bir bakış açısı ve geçmişe yönelik hafif bir nostalji/acıma duygusunu yansıtıyor.

Fotoğrafta, renkli duvarlara sahip bir okul bahçesinde öğrenciler ve öğretmenler görünüyor. Bahçede, merdivenlerden ve demir parmaklıklarla çevrili alandan geçen çocuklar ve gençler var. Görüntünün üst kısmında, Türkçe bir metin var. Metin, "Okul bahçesinde oynarken bu ablalar abiler niye bakıyor diyorduk, meğer mutlu oldukları zamana bakıyorlarmış." şeklinde. Bu, bir mizah örneği. Çocukların, yetişkinlerin onlara neden baktığını merak ettikleri ama aslında yetişkinlerin kendilerinin çocukluklarına, yani mutlu zamanlarına baktıklarını fark ettikleri anlamına geliyor. Çocukluk dönemlerinin güzel anlarına özlem duydukları ve o anları tekrar yaşama şansları olmadığı için o anlara bakıyorlar gibi bir imajı ortaya koyuyor. Dolayısıyla, espri, yetişkinlerin çocukların oyunlarına özlemlerini ve nostaljilerini yansıttıkları bir durumdan bahsediyor.

Resimde, üniversite yıllarında yenen bir akşam yemeği görülüyor. Yemek, açılmış konserve domates, konserve ton balığı, penne makarna ve bir şişe votka ile hazırlanmış. Ayrıca, yanında bir Red Bull enerji içeceği de var. Fotoğraf, üniversite yıllarında yemek konusunda az olanaklar/zenginlik olduğunu ve ekonomik ve basit bir yemek tercihi yapıldığını gösteriyor. Makarna ve konserve gıdalarla yapılan bu yemek, basit ve acil ihtiyaçları karşılamaktan ibaret. Votka ve Red Bull'un eklenmesi ise biraz da üniversite hayatının eğlenceli ve bazen aşırı basit yönünü vurguluyor. Bu, aslında oldukça mütevazı ve ilginç bir yemeği, biraz da esprili bir şekilde sergiliyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir sosyal medya paylaşımı olan, bir mutfak iç mekanı görülüyor. Mutfakta, pencereden dışarıya karlı bir manzara görünüyor. Pencerenin yanında, bir ağacın dallarıyla ve iç mekanın sıcaklığını yansıtan bir dekorla bir içerik görseli var. Metinde ise "Bazen hava tanıdık bir gün gibi kokuyor. Hangi gün olduğunu bilmiyorsun ama o gün mutlu olduğunu biliyorsun şimdi de öyle kokuyor. Koku ne kadar güçlü." ifadesi yer alıyor. Bu, kokunun hatırladığınız belirli bir anı veya günü canlandırabilmesinin duygusal etkisine vurgu yapan bir gözlem. "Tanıdık bir gün gibi kokuyor" ifadesi, o günün mutlu ve huzurlu bir gün olduğunu, ancak o anın geçmişte kaldığını ancak kokunun o anı yeniden hatırlattığını ima ediyor. O anı hatırlamak ve orada bulunmak istemek anlamına geliyor. Özetle, kokuya bağlı anılar ve duyguların gücünü vurgulayan bir mesaj.

Fotoğrafta, kar yağmış bir şehrin caddelerinde insanlar yürürken görünüyor. Cadde üzerinde, karın üzerinde yürüyen kalabalık bir grup insan var. Evler, ağaçlar ve karla kaplı kaldırım da görülüyor. Fotoğrafın esprili yanı, insanların "kar altında yürüyenler" gibi bir hikaye anlatmak yerine, sadece kar yağdığını göstermesinden kaynaklanıyor. Yani espri yok, sadece kar yağmış bir sokak manzarası var.

Resimde, Türkçe kelimelerden oluşan bir metin görülüyor. Kelimeler, "Küçükken görünüşümün çirkin veya güzel olmadığını düşünmeden yaşadığım zamanları özledim" şeklinde bir cümle oluşturuyor. Bu, tipik bir özlem duygusunu ifade eden bir cümledir. Gençlik yıllarının, hatalar ve eksiklikler olmadan, mükemmelmiş gibi hatırlandığını anlatıyor. Bir mizah unsuru var, çünkü kişinin gençken görünüşü hakkındaki düşünceleri, zamanla değişmiş ve daha gerçekçi bir bakış açısıyla karşılaşmıştır. Bu da özlemin ironisini ve belki de hafif bir alaycılığı ortaya koyuyor. Özlenen zamanın, kusurların farkına varılmadan önceki güzel, idealize edilmiş hali olarak tasvir ediliyor.

Fotoğrafta, hafif bulanık bir şekilde, iki katlı, açık kahverengi bir ev görünmektedir. Arka planda, yeşil bir ağaç da dikkat çekiyor. Önemli olan, fotoğrafa eklenmiş Türkçe metindir: "Çocukluğundan tanıdığın havanın kokusunu tekrar aldığın o an". Bu, bir nostalji, özlem veya hatırlama duygusu uyandıran yaygın bir cümledir. "Çocukluğundan tanıdığın havanın kokusunu tekrar aldığın o an" cümlesi, kişiyi geçmişe ve çocukluk anılarına götürüyor. Çekici olanı, bu cümlenin fotoğrafın içeriğiyle (ev ve ağaç) pek de uyumsuzluğudur. Fotoğraf, aslında çok sıradan ve olağan bir durumu ifade ederken, bu cümleyle beklenmedik bir duygu ve anlam yüklemesi yapılıyor. Burada biraz ironi var. Bana göre, espri, çocukluğun anılarıyla ilgili duyguyu, belki de biraz abartılı bir şekilde, sıradan bir ev fotoğrafına aktarmaktadır.

Fotoğrafta, eski model Sony ve Canon marka dijital fotoğraf makineleri görülüyor. Fotoğrafların üzerinde, "Eski fotoğraflara bakıp bir daha o anlar kadar saf dönemden geçemeyeceğimizi düşünmek" yazan bir metin bulunuyor. Bu, nostalji duygusunu ve geçmişin saf güzelliğini hatırlayarak, teknolojinin ilerlemesiyle birlikte hayatımızın o zamanlardaki temizliğinin, masumiyetinin ve saflığının, bugünün koşullarında yaşanılamayacağını vurgulayan bir espri. Teknoloji geliştikçe, yaşantımızın ve deneyimlerimizin de değiştiğini ve geçmişle aynileştirilemeyeceğini ifade eden bir mizah içermektedir.

Fotoğrafta, bir maymuna benzeyen, çizgili bir tişört giymiş bir çocuk var. Fotoğrafın alt kısmında, Türkçe "bugün küçüklüğümle buluştum beni görünce bunalıma girdi" yazıyor. Bu, "çocukluk anıları" ya da "çocukluk hatıraları"yla karşılaşmanın, bazı yetişkinler için rahatsız edici ve bunaltıcı olabileceğini ironik bir şekilde ifade eden bir meme. Maymun resminin çocukluğa ve bununla bağlantılı duygulara gönderme yapması da komikliğe katkıda bulunuyor. Bir anlamda çocukluğa geri dönmüş gibi hissetmenin, özlem veya nostalji duygusunun yerine strese ve bunalmaya yol açabileceği vurgulanıyor.

Resimde Facebook'un eski bir kayıt sayfasının görüntüsü yer alıyor. Sayfa, dünya haritası üzerindeki bağlantıları ve insan simgeleriyle, platformun farklı ülkelerdeki kişilerle iletişim kurma imkanını vurguluyor. Ayrıca, kullanıcı kayıt formu da mevcut. Bu eski Facebook kayıt sayfası, "Kaydol" yazısının hemen altında "Ücretsizdir ve her zaman ücretsiz kalacaktır." ifadesini içerir. Ancak görselde bulunan ek ifadeler şakayı ortaya koyuyor. Bu ifade, aslında ücretsiz kalmayacağı, yani günümüzdeki ve önümüzdeki süreçte reklam içeren bir servis olacağı şeklinde bir ironi içeriyor. Bu durum, ücretsiz servislerin zamanla ücretli hale gelmesi ya da daha az ücretsiz hizmet vermesi, dolayısıyla ücretsiz olmayışından bahsediliyor.

Resimde, hüzünlü bir ifadeyle bakan bir "frog" meme (görüntü) ve bir VCR (videokaset çalar) ile bir sandviçin üzerinde duruyor. Metin, "bugün doğan insanların bir sandviçi bir VCR'ye sokmanın nasıl bir duygu olduğunu asla bilemeyeceklerini" ifade ediyor. Şaka, VCR'lerin artık günümüzde çok az kullanılan eski teknolojiler olması ve sandviçi VCR'ye sokmanın absürt ve anlamsız bir eylem olması dolayısıyla, bu teknolojik zaman farkından ve eski cihazların gereksiz kullanımı düşüncesinden kaynaklanıyor. Bu da "eskiye özlem" ile modern teknolojinin farkını komik bir şekilde vurgulamaktadır.