Fotoğrafta, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi muhtemelen) görülüyor. Paylaşımda, kullanıcı adı @benvaleniz olan bir kişi, kimseye tanışmak istemediğini ve tanıyanların onu unutmasını dilediğini söylüyor. Bu, "benimle tanışmak istemeyen, hatta beni tanıyan insanların da beni unutmasını istiyorum" diyerek "yalnızlık" veya "sosyal çekingenlik" durumunu, neredeyse "umursamaz" bir tavırla esprili bir şekilde dile getiriyor. Yani, "tanışmaktan" ve "unutulmaktan" memnuniyet duyuyor gibi gösteriyor. Bu, aslında "tanışmak istemediğini ama unutulmak istediğini" esprili bir şekilde ifade eden bir üzüntü, yalnızlık, veya belki de alaycı bir ifade.

Fotoğrafta, gri-kahverengi merdivenlerde oturan, kirli ve yırtık kıyafetler giymiş bir çocuğun görüntüsü yer alıyor. Çocuğun görüntüsü, merdivenlerin rengiyle ve yapısıyla neredeyse özdeşleşmiş, sanki merdivenlerin bir parçasıymış gibi görünüyor. Bu görsel, sosyal gerçekliğin, yoksulluğun ve mahrumiyetin dikkat çekici bir ifadesi olarak yorumlanabilir. İşteki espri, fotoğrafın gerçekçiliğinin paradoksal doğasından kaynaklanıyor. Görüntünün gerçekçi bir şekilde, aslında merdivenin bir parçası olan bir çocuğu simgelemesi, maalesef gerçek hayatımızda da karşımıza çıkan yoksulluk ve dışlanma gerçeğini vurguluyor. Çocuğun neredeyse merdivenle birleştirilmiş olması, yoksulluğun toplumsal bir gerçek olduğu ve görünmez kalabildiği yönüyle ironik bir mizah yaratıyor.

Resimde, Japonya'daki bir üniversitenin "Ninja Çalışmaları" derecesi sunduğu bir haber paylaşımı görülüyor. Haberin altındaki yorumlarda, Aman Sharma isimli bir kullanıcı "dün sınıfta sizi görmedim" ve "teşekkürler hocam" şeklinde esprili bir yorum yapmış. Bu, "Ninja Çalışmaları" derecesinin, geleneksel akademisyenlik dışındaki, farklı ve belki de biraz absürt bir alanda eğitim sunması nedeniyle yapılan bir espri. "Sizi sınıfta görmedim" cümlesi, ninja eğitiminin biraz gizemli ve belki de "görünmez" olabileceği imajını kullanarak bir espri oluşturuyor. "Teşekkürler hocam" ise, bu durumu daha da absürt bir şekilde vurguluyor. Görselde ise bir ninja heykeli var, bu da konuya uyum sağlıyor ve durumu daha da komik hale getiriyor. Özetle, espri, akademik eğitimde beklenmedik veya absürt bir konuya yapılan bir göndermeyle oluşturulmuş.

Fotoğrafta, tren istasyonunda, kamuflaj desenli pantolon ve parlak sarı-yeşil bir iş elbisesi giymiş bir kişi görünüyor. Fotoğrafın altındaki metin "Arkadaşım, görünmek ister misin yoksa değil mi?" şeklinde. Şaka, kişinin hem kamuflaj desenli pantolonu hem de yüksek görünürlük sağlayan sarı-yeşil iş elbisesini giyiyor olmasıyla ilgili. Kamuflaj, kişinin çevresinde gizlenmesini sağlamayı hedeflerken, yüksek görünürlük elbisesinin tam tersi bir etki yarattığı ironiktir. Bu durum, kişinin görünmek isteyip istemediği sorusunu akla getiriyor ve şakanın temeli de bu ironiden kaynaklanıyor. Görünürlüğü artırmak isteyen biri için kamuflaj giyinmenin uygun olmadığı, çelişkili bir durum olarak espri yapılıyor.

Fotoğrafta, gözlük takmış, hafif yaşlı bir kadın görünüyor. Kadının üzerinde gri-mavi bir t-shirt var. Kadının altında, Türkçe olarak "varlığını görmediğimiz insanların yokluğu da zarar vermez hayırlı cumalar" yazıyor. Bu, biraz ironik ve esprili bir ifade. "Varlığını görmediğimiz" insanların yokluğunun, aslında zararlı veya olumsuz bir şey olmadığını, hatta belki de iyi bir şey olduğunu ima ediyor. "Hayırlı cumalar" ifadesiyle de, durumu hafifletmek ve olumlu bir ton vermek amaçlanıyor. Dolayısıyla, esprili ve biraz da içten bir mesaj. Yani "görünmeyen" insanların yokluğundan şikayet etmek yerine, hayırlı bir cuma dileğinde bulunuluyor.

Görüntü, Twitter'da paylaşılan bir mesaj. Mesajda, bir kullanıcı arkadaş ortamında fotoğraf çekilirken, sadece kendisini değil, diğer herkesi de fotoğrafta görmek için çaba gösterenlerin nasıl fark edilebileceği vurgulanıyor. Özünde, "kendiniz hariç herkesin aynı çabayı göstermediğini fark etmek" ifadesiyle, fotoğrafta sadece kendinizi öne çıkarmak için çekilen fotoğrafların, diğer herkesin aynı çaba içinde olmadığı bir gerçekliği dile getiriyor. Bir tür ironik ve sosyal gözlem niteliğinde. "Fark etmek" kısmı da, kendisine özen gösterilen bir durumun aslında diğerleri tarafından aynı şekilde yapıldığının anlaşılmasının zor olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta, başörtüsü veya peçe ile örtülü, çiçeklerle bezeli bir kadın heykeli görünüyor. Mermerden işlenmiş ince detaylar, kumaşın akışını ve dokusunu mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Heykelin estetik güzelliği ve incelikli detaylarından anlaşılacağı gibi, klasik sanat tarzına bir gönderme yapılıyor. Fotoğraftaki espri, (görünüşte) gizlenmiş kadın yüzünün ve çiçeklerin, aslında hiçbir şeyin gizlenmediği veya pek çok şeyi gizlediği, bir karşıtlık oluşturması ve bu anlamda izleyicinin dikkatini çekme potansiyeli üzerinden geliyor. "Gizem"i, görünürde gizlenmeyi vurgularken, "hiçbir şeyin gizlenmediği" de, heykelin estetik güzelliğinin farkında olmamızı sağlıyor. Fotoğraf, estetik güzelliğin ötesinde, sanatın içindeki çelişkileri, anlam katmanlarını ve izleyiciyle kurduğu etkileşimi öne çıkarıyor.

Resimde, Amerikan çizgi film serilerinden Family Guy'e benzeyen bir animasyon karakteri olan bir kadın ve yanında "going ghost" yazan bir ilaç şişesi görülüyor. Kadının ifadesi ve şişenin üzerindeki yazı, bir espriyi temsil ediyor. Kadının ifadesi, "me" (ben) yazısı ve genel tavırları, "going ghost" (hayaleti oynamak/kaybolmak) olan durumun kendisini tanımladığını, yani ilişkide veya iletişimde yok olmaya veya uzaklaşmaya karar verdiğini gösteriyor. Espri, günlük hayattaki insan ilişkilerinde karşılaştığımız bazı durumlara ironik ve esprili bir yaklaşımı yansıtıyor. İlaç şişesinin bu bağlamda kullanılması, belki de bir şekilde "sorunlardan kurtulmanın bir çözümü" olarak algılanan bir hareket tarzını simgeliyor.