Bir tiyatro sahnesinde geçen videoda, bir oyuncu önce yerde uzanırken görülmekte, ardından doğrulup konuşmaya başlamaktadır. Son karede ise elinde silah tutan bir kadın karakter sahneye girer. Videoda dramatik bir tiyatro oyunundan kesit yer almaktadır.

Videoda iki adam dışarıda bir masada yemek yiyor ve masadaki bir yemeği büyük bir iştahla, abartılı bir şekilde övüyorlar. Esprinin kaynağı, yemeği aşırı derecede yüceltirken kullanılan 'toprağında var' ve 'bokunu koysan yenmez mi' gibi absürt ve argo ifadelerle yaratılan komik tezatlılıktır. Görüntüde, koyu mavi takım elbise giymiş, yaşlı bir adam oturmuş. Ciddi, hatta biraz kızgın bir ifadeyle bakıyor. Adamın yüz ifadesi ve duruşu, bir toplantı ya da tartışma ortamında sözlerinin ciddiye alınmadığı veya karşısındaki kişilerin söylediklerinin doğru olmadığı izlenimi veriyor. Muhtemelen, söz konusu durumun ciddiyetine dair bir mizah unsuru bulunuyor. Fotoğraftaki mizah, yaşlı adamın ciddi ve sıkıntılı yüz ifadesiyle, potansiyel olarak önemsiz veya ilgisiz bir konuşma/tartışmaya tepkisinin abartılmış bir şekilde canlandırılmasıdır. "Ciddiyet"in abartılması, gülünür bir durum yaratır. Bu, "söylenenlerin veya davranışların anlamını/ciddiyetini yansıtma" konusunda yaptığı gözlemin esprili bir biçimde ifade edilmesidir.

Gemi kaptanı kıyafeti giyen bir adam, elindeki telsizle konuşurken dolar kurunun yükselmesi üzerine şaşkınlık ve tepki gösteriyor. Esprinin kaynağı, adamın ekonomik durumu ve kur farkı karşısındaki absürt, panik dolu ve komik tepkileridir. Resimde, denizci üniforması giymiş bir adam, bir telefonla konuşuyor. Arka planda, bir gemi kabini duvarı ve kurtarma çemberi görülüyor. Adamın üzerindeki üniforma ve ortam, muhtemelen bir komedi veya mizah içeriğine sahip bir sahnedir. Fotoğraftaki mizah, muhtemelen denizci rolüyle ilgili olabilecek abartılı ve klişe bir duruşla, "denizci" karakterinin ciddiyetsiz, abartılı bir sunumuna dayanıyor olabilir. Konuşma şekli veya söylediği cümleler de bu espriyi daha da güçlendirir ve esprili bir hal almasını sağlar. Ayrıca, gemi kabini gibi bir ortam, belki de beklenmedik bir olay veya durumun yaşanabileceği bir ortam olarak da espriye katkıda bulunabilir. Bu tür espriler, klişe karakterlerin ve ortamların abartılı kullanımıyla yapılır.

Fotoğrafta, şapkasız ve sakallı bir adam kırmızı beyaz çizgili bir tişört giymiş ve telefonu kulağına dayamış bir şekilde görünüyor. Şaka, adamın telefonla konuşurken bir gariplik yaşaması ve bunun nedeninin ise şapkasını takmayı unutmasıyla ilgili. Ancak, görselde şapkası bulunmadığı için şaka tamamlanmamış gibi görünüyor. Daha anlaşılır olması için şakayı Türkçeye çevirebiliriz: "Adam telefonu kulağına dayamış, "Alo, alo, duyuyor musunuz beni? Benim sesim çok mu boğuk geliyor? Benim şapkam nerede? Şapkasız konuşunca sesim boğuk mu çıkıyor?" diye düşünüyormuş." Bu şekilde adamın şapkasını takmayı unutması ve bunun telefon konuşmasını etkilediğini anlayabiliriz.

Fotoğrafta ünlü tiyatro oyuncusu Ferhan Şensoy'un bir sahne performansından bir kare yer alıyor. Ferhan Şensoy, "Usta tiyatro oyuncusu" olarak biliniyor ve genellikle "usta" diye anılıyor. Fotoğrafta Şensoy'un arkasında, bir "usta"nın da kullanabileceği türden bir kutu yer alıyor. Bu nedenle fotoğraf, Şensoy'un "usta"lığını ve bu kutunun "usta"lar için uygunluğunu vurgulayarak bir mizah yaratıyor. "Usta" kelimesinin hem mesleki becerideki üstünlüğü hem de bir "takım" için kullanılan bir terim olması nedeniyle bu ironik kullanım eğlenceli hale geliyor.

Bu görsel, Twitter'da "Ortaoyuncular" adlı bir hesap tarafından yapılan bir paylaşımı göstermektedir. Paylaşım, tiyatronun kurucusu ve ustası olan Ferhan Şensoy'un vefatını duyurmaktadır. Paylaşımda Şensoy'un bir süredir tedavi gördüğü hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen kaybettiği belirtilmiştir. Paylaşımda, Şensoy'un "ustası" olarak anılması ve tiyatronun "kurucusu" olarak tanımlanması bir ironi içermektedir. Çünkü Ferhan Şensoy, Ortaoyuncular topluluğunun en önemli üyelerinden biriydi ve topluluğun kurucu üyeleri arasında yer alıyordu. Şensoy'u "ustası" olarak anmak, ona karşı saygı gösteren bir ifade olsa da, onun aslında topluluğun bir üyesi olduğunu vurgulamaktadır. Bu durum, paylaşımda kullanılan dilin yaratıcı ve ironik bir şekilde kullanıldığını göstermektedir.

Resimde Türk tiyatro ve sinema oyuncusu Rasim Öztekin'in bir fotoğrafı var. Altındaki yazıda, 2016 yılında Türk tiyatrosunda sembolik değeri olan "Kel Hasan Efendi'nin Kavuğu"nun Ferhan Şensoy tarafından kendisine devredildiği belirtiliyor. Bu, "Kel Hasan Efendi'nin Kavuğu"nun Rasim Öztekin'e devredilmesi şeklinde bir espriye dayanıyor. "Kel Hasan Efendi" karakteri, Türk tiyatrosunda Ferhan Şensoy'un sembolü olmuştur ve bu karakterin "Kavuğu"nu Rasim Öztekin'e devretmesi, bir anlamda Öztekin'i Şensoy'un varisi gibi göstererek ironik bir durum yaratıyor. Resimde, Türk oyuncu ve yönetmen Fehmi yaşlı bir adam olarak oturmuş ve bir espri yazıyor. Resimde yazan metin, "Düşündükçe sinirleniyorum, sinirlendikçe düşünüyorum." Bu bir espri çünkü Fehmi aslında sinirlendikçe daha fazla düşünmeyi bırakmalıdır. Bu resimde, "İbrahim: Simitçi, 10 tane simit getir!" diyen bir adamı görüyoruz. Sonra Muzo "Niye 10 tane söylüyorsun? Siz yemeyecek misiniz?" diye soruyor. Bu espri, insanların aşırı miktarda sipariş vermesi ve sonra da yemeyi bırakması üzerine kurulu. Muzo, İbrahim'in 10 simit sipariş etmesinin gereksiz olduğunu ve bu kadarını yiyemeyeceğini ima ediyor. "It's a banana" ifadesi ise İngilizce konuşan insanlar tarafından kullanılan bir espriye gönderme. Bu ifade, aşırı miktarda bir şeyi sipariş etmekle ilgilidir. Örneğin, "You want to order a whole banana? Are you going to eat it?" (Bir bütün muz mu sipariş etmek istiyorsun? Yiyecek misin?) Resimde gülümseyen bir adam var ve altında "İcat Çıkarma! -Fehmi, Seksenler *Don't make inventions!" yazıyor. Bu, Türk televizyon dizisi "Seksenler"deki Fehmi karakterinin dizide sürekli olarak icat çıkarmaya çalışmasını, ama çoğunlukla başarısız olmasını ele alan bir espri. "İcat çıkarma" kelimesi burada "icat yapma" anlamına geliyor ve "Don't make inventions!" kısmı da Fehmi'nin icatlarının çoğunlukla işe yaramadığını ima ediyor.