Resimde, köpükten bir insan başı modeli oluşturuluyor. Modelin farklı parçaları, bir çeşit çerçeveye ve zemine monte ediliyor. Çalışan, köpük parçalarını bir araya getirmek için çaba harcıyor. Görüntünün altındaki bir metinle de "Plat/Lam" yazılı. Bu, muhtemelen modelin ölçümlerini veya parçalarını belirten bir teknik terim. Bu, "plate" (tabak) ve "lamb" (çubuksuz bir fiş, genellikle elektrik kablosu) gibi kavramların birbirine benzetilerek esprili bir şekilde kullanıldığı, hafif bir kelimelere oyun içeren bir mizah örneği olabilir. İşte bu kelimelere ek olarak, görseldeki şeklin "plat" (taban) ve "lam" (uzun) şeklinde alınmasıyla, çalışanın yaptığı işin karmaşıklığını veya zorluğunu vurgulaması da mümkündür. Ancak, espriyi tam olarak anlamak için daha fazla bağlama ihtiyacı vardır.

Resimde, antik bir Roma figürünün, muhtemelen ünlü bir filozofu temsil eden, mermerden yapılmış bir heykelinin yanında, aynı kişinin dijital bir rekonstrüksiyonu görülüyor. Dijital rekonstrüksiyon, mermer heykelin yapıldığı dönemin ve kültürel özelliklerinin ötesine geçerek, olası görünümünü daha insan bir şekilde yansıtmaya çalışıyor. Fotoğraftaki espri, "tarihsel gerçekliği" kavramanın farklı yollarını karşılaştırıyor. Mermer heykel, zamanla aşınan, şekillenen, stil değişikliklerine uğrayan bir yorum iken, dijital rekonstrüksiyon, günümüzün bilimsel teknikleriyle "gerçek" bir görünüm yakalamaya çalışıyor. İşte espri, tarihteki figürlerin gerçek yüzlerinin veya görünüşlerinin zamanla nasıl değiştiğini, yorumlandığını ve yeniden yorumlandığını vurguluyor. Bir diğer deyişle, geçmişin bize ulaşan versiyonlarının (heykel gibi) ve modern yorumlarımızın (dijital rekonstrüksiyon gibi) gerçekte ne kadar benzer olabileceğini tartışıyor.

Resimde, bir sosyal medya paylaşımı olan bir meme görülüyor. Paylaşımda, bir genç kadının fotoğrafı ve onun altında "pj evans" ismiyle etiketlendiği görülüyor. Yazıda, "Arabaların pencereleri ve hareket etme yetenekleri vardır. Evlerin pencereleri vardır ama hareket edemezler. Dolayısıyla arabayı hareket ettiren pencereler değil, başka bir şeydir." ifadesi yer alıyor. Ardından, "gelledegg" isminde bir başka kullanıcı tarafından paylaşılan bir alt metin var ve "bu, antik Yunan felsefesinin nasıl olduğu" şeklinde bir yorum yapılıyor. Meme, antik Yunan felsefesinin bazen karmaşık ve anlaşılması zor kavramlara odaklandığını, basit şeylerin ardındaki derin anlamların arayışında olduğunu, "pencere ve hareket" gibi günlük deneyimlerden soyut ve derin düşünceler ürettiğini ironik bir şekilde anlatıyor. "Arabanın hareketini pencereler değil başka bir şeyin sağladığı" ifadesi, birçok antik Yunan filozofunun, maddenin ve hareketin doğası gibi temel soruları sorarken, gözle görülür sebeplerin ardındaki gerçek sebepleri arama eğilimlerine gönderme yapıyor. Dolayısıyla, meme, antik Yunan felsefesinin karmaşıklık ve derinlik arayışını, basit bir "araç-pencere" örneği ile mizah yoluyla eleştiriyor.

Görüntüde, bir kaldırımda, beyaz bastonla yönünü bulan bir engelli bireyin ve yanından geçerek yürüyen başka bir kişinin olduğu bir sokak sahnesi yer alıyor. Engelli bireyin yanında, muhtemelen aldığı bir poşet bulunmaktadır. Resmin altında "Şimdi her şeyi gördüm" yazan bir metin bulunuyor. Bu, "her şeyi görmüş" anlamına gelen bir klişe ifadenin ironik kullanımıdır. Sokakta engelli bir insanla karşılaşmanın herkes için her şeyi görmesi gerektiği anlamına gelmediğini, bunun normal bir karşılaşma olduğunu ve şaşırtıcı veya ilginç bir durum olmadığını vurgulamaktadır. Resim, "her şeyi gördüm" diye övünmenin ne kadar gereksiz olduğunu ve günlük hayatın içinde rastlanan şeyleri abartmamak gerektiğini esprili bir şekilde aktarmaktadır.

Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesajda, yüzün batıya dönmesi durumunda, "götümüzün doğuya dönük kalması" büyük talihsizlik olarak tanımlanıyor. Bu, bir ironi ve espriye dayalı ifade. Yüzün yönüyle, bedenin diğer bir yönünün ne kadar ilgisiz ve önemsiz olduğu vurgulanıyor. Burada, absürt bir şekilde talihsizlik olarak sunulan, aslında önemsiz bir durum var. Dolayısıyla, espri, "yüzün batıya dönmesi" gibi, önemsiz bir olayın abartılı bir şekilde talihsizlik olarak algılanması üzerine kurulu.

Görüntü, Twitter'da bir paylaşımı gösteriyor. "prerat" kullanıcı adı ile paylaşılan bir tweet, Epimenides'e dair yanlış bir iddia içerdiğini ve daha sonra düzeltildiğini belirtiyor. Tweet'in altındaki notta, okuyucuların konu hakkında daha fazla bilgi eklediği ve insanların bilmesini isteyebilecekleri bağlam sağladığı belirtiliyor. Tweet'te, yanlış bir iddianın düzeltildiğini ve Wikipedia bağlantısının bu konuda daha fazla bilgi edinilmesini sağlayacağını vurguluyor. **Sürpriz veya mizah unsuru**: Mizah yok, sadece bir düzeltme ve bilgi sağlama eylemi mevcut. Tweet, bir hatayı kabul eden ve doğrulama girişiminde bulunan bir yaklaşımı temsil ediyor.

Fotoğrafta, Doğan Bekir Bilge isimli bir kişinin Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, evdeki kedisinin sokaktaki bir kediyi yakalamaya çalışmak için evde büyük bir gürültü çıkardığı, ancak sokak kedisinin hiç etkilenmediği anlatılıyor. Paylaşım, günlük hayattaki çoğu boş uğraşın, gerçekten önemli şeylere ulaşmayı engellediği ve zamanı boşa harcadığı, "hayatın sokak kedileri" gibi boşluklara yönlendirdiği, anlamında bir şaka içeriyor. Kısacası, önemsiz uğraşlarla zaman kaybetmenin, gerçek hayat mücadelesini gölgelediğine dair bir eleştiri.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın altında, bir tahtaya beyaz bir tebeşirle yazan bir elin görüntüsü var. Paylaşımın metin kısmında ise, bir öğretmeninin Hz. İsa olduğunu iddia etmesi ve bunun sonucunda işten atılması konusu ele alınıyor. Tweet, "hoca şanslıymış yine, çarmıha gerilen var" ifadesiyle, öğretmenle ilgili durumu ironik bir şekilde ele alıyor. Öğretmenin iddiası, komik ve absürt bir duruma işaret ediyor. "Çarmıha gerilen var" ifadesi, Hz. İsa'nın çarmıha gerilme olayını hatırlatarak, iddianın ne kadar absürt olduğunu vurguluyor. Özetle, paylaşım öğretmenin iddiasının abartılı ve komik olduğunu vurgulayan, ironik ve mizah içeren bir yorum.

Resimde, Budizm'deki önemli figür olan Buda ile etrafında öğrencileri olan bir sahne görülüyor. Resim, Buda'nın bir sözü üzerinden bir mizah içeriyor. Keşiş, "insan olmayı ne tanımlar?" diye soruyor. Buda'nın cevabı ise "trafik ışıklarıyla tüm resimleri seçmek." Bu, insanların karmaşık zekâsının, basit ve hemen görünen bir olayın (trafik ışığı) seçimini yapabilmekle ilişkilendirilmesiyle komik bir yanıt. Trafik ışıkları, normal hayattaki kolay ve önemsiz seçimlerin, aslında düşünme ve karar verme becerisini gösterdiğini, dolayısıyla insan olmanın bir parçası olduğunu ileri sürmektedir. Burada "insan olmak" kavramı, çok daha derin ve anlamlı bir felsefi kavramdan ziyade, günlük hayatın rutin ve önemsiz eylemlerine indirgeniyor. Bu da, mizahi bir yaklaşımla Buda öğretilerinin basitliğe ve günlük yaşama olan bağını vurgulamaya çalışıyor.

Fotoğrafta, altın rengi ile kaplanmış, klasik bir heykel görüyoruz. Heykelin üzerinde, çiçek ve yaprak süslemeleri de mevcut. Alt yazıdaki ifade, Japonya'da kırık eşyaların, hatta heykel gibi sanat eserlerinin bile altın ile tamir edildiğini söylüyor. Bu, memelerin bir altın kaplamaya ihtiyacı olduğuna dair bir mizah içeren yorum, yani aşırıya kaçan estetik arayışın ve lüksün bir eleştirisini yansıtıyor. "Ben Japonya'da" kısmı, kişinin bu durumla ilgili aşırı hassasiyetini veya endişesini vurguluyor. Dolayısıyla, espri, Japonya'daki bu geleneğin veya heykelin altınla kaplanmasının aşırıya kaçmasıyla ilgili bir ironidir.

Resimde, beyaz bir tişört giyen bir kadın görünüyor. Tişörtün üzerinde kırmızı renkte, "Eğer kızgın değilseniz, dikkat etmiyorsunuz demektir" anlamına gelen bir yazı var. Bu, ironik bir ifade. Kızgın olmak, bir şeye dikkat çekmek için bir gösterge olarak sunuluyor. Dolayısıyla espri, insanların gerçekte önem verdikleri şeylere kızgınlıkları veya önemsizliklerine dikkat etmemeleri yoluyla gösterdikleri, dikkatsizlikleri ile ilgili. Önemsiz şeylere tepki vermemek, asıl önemli şeyleri fark etmemek anlamına gelebilir. Bu da ironik olarak, dikkatsizliklerinin "kızgınlık" yoluyla tespit edilebileceğini belirtiyor.

Fotoğrafta, düşük karbonhidratlı ekmek (ya da poğaça) kutuları görülüyor. Kutuların üzerinde, ekmekleri sanki bir insan vücudunun içinden çıkmış gibi, bir çift elin ekmekleri "çıkarması" şeklinde bir illüstrasyon mevcut. İlginç ve yaratıcı bir ambalaj tasarımı. Jest, ürünün düşük karbonhidrat içeriğiyle ilgili bir şaka yapıyor. Görsel olarak ekmeklerin vücuttan çıkması, bir anlamda vücudu gereksiz karbonhidratlardan arındırma, dolayısıyla daha sağlıklı bir seçim olduğu fikrini vurgulamaktadır. İlginç bir şekilde ambalajın tasarımı, ürün hakkında hem mizah hem de ürünün kendisindeki sağlık vurgusunu aynı anda yaratıyor.

Resimde, Hegel'in "Ruhların Fenomenolojisi" kitabının çocuklara yönelik bir uyarlaması görünüyor. Üç panodan oluşan bir çizgi roman şeması, Hegel'in diyalektik yöntemini, "tez", "antitez" ve "sentez" kavramlarını, sevimli çizimlerle anlatıyor. İlk panelde fil "tez", ikinci paneldeki yılan "antitez", üçüncü paneldeki dinozor ise "sentez"i temsil ediyor. Mizah, klasik felsefi bir kavramı, çocukların anlayabileceği basit ve komik bir şekilde sunan çarpıcı bir görsellikle yaratılıyor. Hegel'in karmaşık felsefi kavramları, resimlerle ve hayvanlarla temsil edilmesi, anlatımı basitleştiriyor ve çocukların dikkatini çekiyor. Bu, felsefeyi çocukların gözünde daha erişilebilir ve ilgi çekici hale getiriyor. Asıl mesaj, Hegel'in diyalektiğinin, bir fikir veya durumla, onu reddeden karşıt bir durumla karşılaştığında, yeni, daha gelişmiş bir düşünce veya durumda sonlanabileceğini, anlatıyor. Sonuçta, basit bir temaya felsefi bir kavramı yerleştiriyor ve bu çarpıcı bir mizah kaynağı oluşturuyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir parlamento toplantısında veya benzeri bir ortamda, bir adamın diğer bir adama el salladığı veya karşı çıkardığı görülüyor. Adamların giysileri ve ortamın görünümü, resmi bir toplantı ortamını gösteriyor. Altta yer alan tweet ise, bu olayın kısa bir açıklaması ve mizah içeren bir yorum. "O eli indir diye bağırdı" ifadesi, söz konusu adamın, muhtemelen diğerinin bir hareketi veya sözü yüzünden tepki gösterdiğini ve sinirlendiğini belirtiyor. "raskolnikov, parlak turuncu her yanı ışıltılı koltuğundan kızgındı nietzsche sadece durdu" ifadesi ise olayı abartarak mizah katıyor. Bu kısım, karakterin abartılı bir tepkisini, neredeyse bir edebi karakterin ya da düşünürün öfkesini çağrıştırıyor. Özetle, tweet olayın, bir insanın tepkisinin aşırıya kaçtığını ve komik bir durum yarattığını vurguluyor.

Resimde, parçalanmış bir çikolata barı (muhtemelen bir çeşit sütlü çikolata ve bisküvi barı) ve bu barın üzerinde yazan bir metin görülüyor. Metin, "Nesnel ahlak olmadan her şey mübahdır" şeklindedir. Bu, bir felsefi veya ahlaki konuya yapılan esprili bir göndermedir. "Nesnel ahlak" kavramı, ahlakın evrensel ve değişmez kurallara dayandığı fikrini ifade eder. Resimdeki çikolata barı ise, kişisel tercihlerle veya kurallar olmadan hareket edildiğinde her şeyin "mübah" (yani, izin verilebilir) olduğu fikrini temsil etmektedir. Bu, "nesnel ahlak" olmadığı durumlarda, bireyin kendi kararlarını ve tercihlerini serbestçe uygulayabileceği anlamına gelir. Yani, etik olarak belirlenmiş bir doğrunun olmadığı ve herkesin kendi tercihlerine göre hareket edebileceği düşüncesinin mizahını ortaya koymaktadır. Resimdeki çikolata barının parçalanmış olması da bu fikre, ahlaki sınırların yıkılmasının veya belirsizleşmesinin sonuçlarının yıkıcı olabileceğini vurgulamaya yardımcı olmaktadır.

Resimde, gözlük takmış, konuşma yapıyor gibi görünen, orta yaşlı bir adam görülüyor. Adamın arkasında bulanık bir arka plan var. Resmin alt kısmında, "Ama benim zamanımda daha olumlu şeyler okurduk - Hegel, Kant ve Nietzsche" yazısı mevcut. Bu, geçmişin akademik zekâsı hakkında biraz ironik ve esprili bir yorum. "Olumlu şeyler" olarak algılanan metinlerin daha çok "Olumsuz" veya eleştirel, hatta karmaşık görüşler sunduğunu, ve modern zamanlarda daha yüzeysel veya "pozitif" düşüncelere kaydığını ima ediyor. Eski felsefecilerin görüşlerini, daha olumlu, insancıl, veya yüzeysel olarak algılanan görüşleri ile karşılaştırıyor. Bu yüzden espri, geçmişin derin ve zorlu felsefi görüşlerinin, günümüzün daha kolay ve yüzeysel görüşleri ile karşılaştırılması.

Fotoğrafta, bir metro vagonunda, bir kişinin elinde taşıdığı, üzerinde Arapça yazıların bulunduğu bir bez çanta görülüyor. Çantanın üzerindeki yazı, "Bu metnin, Arapça dilinden korkanları ürkütmekten başka bir amacı yok." şeklinde. Bu, Arapça diline karşı olan veya Arapça dilini anlamadığı için korku duyan insanlara karşı yapılan bir espri. Çantadaki Arapça yazıların, okunamadığı veya anlaşılmadığı için tehdit edici veya korkutucu göründüğü varsayımına dayanarak, yazıların anlaşılır olmasının korkuya sebep olmadığını vurgulamaktadır. Espri, dil farklılıkları ve ön yargıları yansıtmaktadır.

Resimde, "Erkek Zihniyeti" adlı bir Twitter hesabına ait bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Nerde işe yaramaz bomboş insan var dünyanın keyfini sürüyorlar hayatı yaşıyorlar. Nerde zeki, farkındalığı yüksek insan var düşüne düşüne kafayı yediler." ifadeleri yer alıyor. Joke, toplumda bazı insanların hayatın keyfini çıkarırken, bazı insanların ise düşünme ve farkındalık gerektiren konulara takılıp kalması ile ilgili. "Bomboş insan" ifadesi, hayatın basit zevklerine odaklanan, derinlik arayışına girmeyen insanları temsil ederken, "düşüne düşüne kafayı yediler" ifadesi de, derinlik arayışı içinde olan ve fazla düşünmeyle stres yaşayan insanları temsil ediyor. Tweet, bu iki grubu karşılaştırıp, bir tür ironi veya eleştiri yapıyor. Bir bakıma, sadece keyif arayışına odaklananların basit ve yüzeysel bir yaşam sürdüğünü, diğerlerinin ise zihinsel ve duygusal karmaşalar yaşayarak "kafasını yediğini" ima ediyor.

Görüntü, Twitter'da bir paylaşım. Paylaşımın sahibi olan "peter" isimli kullanıcı, karşı cinste en çok aradığı özelliğin sorun çözme becerisi olduğunu söylüyor. Sorunların sürekli olacağını belirterek, önemli olanın dinlemeyi ve tartışmayı bilmek, çözüm üretmek ve ilişkiyi yormadan sorunların üstesinden gelmek olduğunu vurguluyor. Özetle, paylaşım, ilişkilerde sıklıkla karşılaşılan sorunların çözümünün, sadece iyi bir sorun çözme becerisinden değil, aynı zamanda empati kurma, dinleme ve iletişim becerilerinden geçtiğini ifade eden bir gözlem. Yani, sorunları çözmekten ziyade, iletişime daha fazla önem vermek gerektiği ve böylece ilişkinin zarar görmeden sürdürülebileceği mesajını veriyor. Bu anlamda biraz ironik bir durum tespiti.

Fotoğrafta, "ozan somel" adlı kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, ciddi bir düşüncenin insan zihninde fiziksel bir acıya neden olmadan, ağır bir baskı oluşturduğundan ve fikirlerin zihinde dönüp etrafta dolaştığını hissedildiğinden bahsediliyor. Bu paylaşım, zihinsel ve duygusal yükün, bedensel bir acı olmaksızın yoğun bir baskı yaratabilen güçlü düşüncelerin veya sıkıntılı fikirlerin bir parodisi olarak yorumlanabilir. "Ciddi ciddi bir düşüncenin başını ağrıtması" ifadesi, yoğun düşünme veya kafa karışıklığı durumunu mizah yoluyla anlatıyor. Özetle; paylaşım, zihinsel ve duygusal bunalımlara hafifçe alaycı ve mizah katıp, bir tür 'zihinsel acı' tanımını yapıyor.