Bu fotoğrafta iki bebek şişesi var. Birisi dolu ve dümdüz duruyor, diğeri ise eğik duruyor ve içindeki turuncu sıvı dibe çökmüş gibi görünüyor. Şakanın espri anlayışı, günümüz çocuklarının her şeyi yapay zeka (AI) ile halledebildiği, ancak eski neslin ise bir bebek şişesinden nasıl içecek içeceğini çözmeye çalıştığı üzerine kurulu. Fotoğraftaki eğik şişe, içindeki sıvının akışkanlığını ve emilmediğini ima ediyor, bu da çocukken yaşanabilecek basit ama kafa karıştırıcı bir duruma gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, Murad isimli bir kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, "Şimdiki çocuklarda hiç sümük yok. Biz küçükken konuştuğumuz ritme göre baloncuk bi şişerdi bi inerdi..." şeklinde bir yorum bulunuyor. Espri, eski ve yeni nesil çocukların burun akıntısı ve sümük konularındaki farklılıklarını vurgulamaktadır. Eski nesil çocukların daha çok sümük problemi yaşadığı ve bu durumun konuşmaları sırasında baloncuk gibi şişip inmesine neden olduğu ifade ediliyor. Bu durum, geçmişteki çocukluk anılarına nostaljik bir gönderme yaparken, günümüz çocuklarının bu tür bir deneyim yaşamadığına dair bir mizah unsuru taşıyor.

Fotoğrafta, hafif bulanık bir şekilde, muhtemelen bir ev mahallesindeki evleri ve ağaçları gösteren bir dış mekan görüntüsü yer alıyor. Görüntünün önünde, Türkçe olarak "çocukluğundan tanıdığın havanın kokusunu tekrar aldığın o an" yazan bir metin var. Metindeki ifade, bir kişinin çocukluğunda sık sık deneyimlediği, kendine has bir anı çağrıştırıyor. "Çocukluğundan tanıdığın havanın kokusunu tekrar aldığın o an" ifadesi, o duyguyu, o kokuyu, o anı yeniden deneyimlemeyle ilişkilendiriyor; yani, sanki geçmişte yaşadığınız güzel ve nostaljik bir anı hatırlamış gibi hissetmenizi ve o hissi yeniden yaşamanızı vurguluyor. Belli ki, söz konusu olan, kişide nostalji ve hoş bir his uyandıran bir durum, bir hatıra veya duygu.

Resimde, bir market veya küçük bir dükkanın iç mekanında, genç kızların sigara içerken görüntülendiği bir sahne var. Bir kız pembe bir tişört, diğeri desenli bir tişört giymiş. Çevrede market rafları ve soğutucular mevcut. Fotoğrafın mizahı, genç kızların sigara içmelerinin, yani yasak olmasına rağmen, bu davranışın beklenmedik bir ortamda gerçekleştirilmesinden kaynaklanıyor. Genç yaşta sigara içmeyle ilgili toplumsal endişeleri ve kınamaları ima ediyor. Çünkü bu gibi ortamlarda sigara içmenin kabul edilebilir olmadığı varsayılır. Dolayısıyla durum, beklenmedik ve belki de hafif rahatsız edici bir şekilde sunuluyor.

Fotoğrafta, 1940'lar veya 1950'ler tarzında giyinmiş, muhtemelen Afro-Amerikalı iki çocuk görülüyor. Çocuklardan biri, koyu renkli takım elbise ve kravatlı, özenle giyinmiş; diğeri ise puantiyeli bir ceket ve etekli, küçük bir kalp şeklinde çanta taşıyor. Çantanın üzerindeki kalp deseni, fotoğrafın muhtemelen Sevgililer Günü'nde çekildiğini veya bu temanın bir parçası olduğunu düşündürüyor. Fotoğrafın ironisi veya esprili yanı, görüntünün klasik ve hatta biraz resmi bir şekilde iki çocuğu resmetmesiyle, ancak teması yani Sevgililer Günü çantasının çocukların yaşına uygun olmamasıyla ilişkilendirilebilir. Bu, o dönemin toplumunun, siyah çocukların bile uygun ve önemli bir şekilde giyinmesiyle ilgili beklentilerini veya ideallerini ima edebilir. Dolayısıyla, "Sevgililer Günü" temasıyla bu "resmi" görüntüdeki dengesizlik, o dönemin sosyo-kültürel beklentileri ve gerçeklik arasındaki ironik bir karşılaştırmayı vurgular. Aynı zamanda belki de hayatın zorlukları ve belirleyici sosyal baskılar karşısında çocukların dağınıklığını yansıtıyor.

Fotoğrafta, kum havuzu içinde bulunan, çocukların kum kazmak için kullandığı bir kum kazma aracı (sand oyuncağı) görünüyor. Resmin üst kısmındaki yazı, "Çocuklar bugün: 'Anne, tabletimi geri verebilir misin?'" ve "Ben çocukken: 'Madenler çağırıyor... ve kazmam gerekiyor.'" şeklinde. Bu, çocukların önceki nesillere göre ilgi alanlarının ne kadar değiştiğini ve daha çok teknolojik aletlere kaydığını vurgulayan bir mizah. Fotoğraftaki kum kazma aracı, eski çocuk oyunlarının bir örneği olarak gösteriliyor ve bu eski oyunların modern çocukların dijital cihazlarındaki ilgi ile karşılaştırılıyor. Dolayısıyla, acayip ilgi çekici bir oyuncağa, tablete olan ilgiyi karşılaştırıyor ve mizah bu karşılaştırmadan doğuyor.

Resimde, Twitter'da Mert Güngördü adlı kullanıcının paylaştığı bir matematik sorusu görülüyor. Soru, 2006 yılına ait bir MAT-1 (Muhtemelen bir üniversite sınavı) sorusu. Soru, 5 - (-2 + 3) işleminin sonucunu bulmayı istiyor. Mizah, "dünyanın en zor sorusu" gibi abartılı bir başlıkla sorunun aslında oldukça basit bir matematik problemi olmasından kaynaklanıyor. Öğrencilerin matematik problemlerini zor gösterme eğilimleri, yani "bizim dönemimiz çok zordu" söylemi espri unsuru oluşturuyor. Kullanıcı, klasik bir "kolay soruyu abartılı şekilde sunma" tarzıyla dikkat çekmek ve eğlenceli bir şekilde matematik sorusunu paylaşmış.

Fotoğrafta, sarı bir duvara yazılmış bir şiir görüyoruz. Şiiri şöyle okuyabiliriz: Biz sokaklarda oynayan Zillere basıp kaçan Sinekarabasının peşinden Koşan Komşunun eriğine dalan Gazoz kapağı biriktiren Dertsiz Son Çocuklardık... Bu şiir, çocukluğun eğlenceli ve masum zamanlarına gönderme yapıyor. Ancak, son satırdaki "Son Çocuklardık..." ifadesi, şiirin mizahını ortaya koyuyor. Çünkü şiirde anlatılan davranışlar, çocukların yaptığı ancak yetişkinlerin yapmaması gereken eylemler. Bu yüzden son satırda, artık "Çocuk olmadığımız" ve bu davranışları artık yapamayacağımız anlamına geliyor. Başka bir deyişle, şiir çocukluk günlerini özlemle anlatan yetişkin bir kişinin bakış açısından yazılmış ve bu nostaljiyi mizahla harmanlayarak okuyucuda gülümseme yaratıyor.

Fotoğrafta kel bir adamı görüyoruz. Adamın ciddi ve soğuk bir ifadesi var. Altta "İlkan'ın 1 yaşındaki fotoğrafı" yazıyor. Bu bir mizah çünkü bebeklerin saçları olmadığı için ilginç bir karşılaştırma yapıyor. İnsanlar genellikle çocukluktan beri kel olan bir adamın bebekliğinde de kel olması gerektiğini düşünür.

Resimde "Wrangler" adlı Twitter kullanıcısının bir tweet'i ve altına eklenmiş bir haber görüntüsü var. Tweet'te, "Gençlik harbiden bitmiş, günde 5-6 saat oyun oynuyor, vücut dayanamamış kondisyonları yok bizim zamanımızda 12 saat yerinden kalkmadan knightta çar kasın adam vardı sabah da işine, okuluna giderdi." yazıyor. Eklenen haber görüntüsünde ise "Günde en az 5-6 saat oyun oynuyordum. Savaş oyunları genelde her gün 5 saat bilgisayar oyunu bağımlısından ediyordu!" şeklinde bir başlık var. Bu tweet'in espri konusu, geçmişte oyun oynama alışkanlıklarının nasıl daha yoğun ve uzun olduğunu vurgulayarak, günümüz oyuncularının eski oyunculara göre "zayıf" olduğunu ima etmesidir. Eklenen haber görüntüsü ise bu fikri destekleyerek, oyun bağımlılığının ciddi bir sorun haline geldiğini ve günümüz oyuncularının oyun oynamak için sağlığını bile riske attığını göstererek bir karşıtlık yaratmaktadır.

Resimde bir adamın önünde rüzgarlı bir fanı tuttuğu ve çok sıcak olduğu için yüzüne doğru üflediği görülüyor. Alttaki yazı ise günümüzde 7 yaşında olan çocukların iPhone, iPad ve Airpods gibi teknolojik eşyalara sahip olduğunun vurgusunu yapıyor. 7 yaşında bir çocuk ise bu eşyalara sahip olmaktan ziyade bir fanla serinlemeye çalışıyor. Bu durum, günümüzde çocukların erken yaşta teknolojik eşyalara sahip olmalarına rağmen, temel ihtiyaçların hala önemli olduğunu ve unutulmaması gerektiğini esprili bir şekilde gösteriyor.

çocukken şundan alip, her sabah aksam bıkmadan içen çocuk gibi cocukları görebilir miyim Oralet portakal

Fotoğrafta, bir dükkanın üzerinde "Berkecan Peynircilik" yazan bir tabela görünüyor. Tabelanın altında ise bir araba park edilmiş. Şaka, "Berkecan" kelimesinin, "berkece" (çocuk bezi) kelimesiyle benzerliğinden kaynaklanıyor. Bu nedenle, şaka "Pelinsu'lar büyüdü ve ticaret hayatına atıldı" şeklinde yorumlanıyor. Yani, Pelinsu adındaki çocukların artık çocuk bezine ihtiyaç duymadıkları ve ticaret hayatına atıldıkları, ancak hala çocuk bezlerine ihtiyaç duyan Berkecan'ın ise "peynircilik" yapmaya devam ettiği anlamına geliyor.