Fotoğrafta, "Çizgi Film" yazan bir logo bulunmaktadır. Logo, bir dizi renkli çizgi ve şekillerden oluşmaktadır. Bu görsel tasarım, 1990'lı yıllarda sıkça kullanılan çizgi film görünümlerini anımsatmaktadır. Logo, o dönemin çocuk çizgi filmlerine gönderme yaparak nostaljik bir hava yaratmaktadır. Bu, görsel bir espri olarak yorumlanabilir çünkü bugünlerde çizgi filmler, daha modern ve gelişmiş animasyon teknikleri kullanılarak üretilmektedir. Bu da, eski çizgi film görünümlerinin artık "modası geçmiş" bir çağrışım kazandığı anlamına gelir. **Espri, eski çizgi film görsellerine ve günümüz animasyon standartlarına yapılan bir gönderme yoluyla, "Çizgi Film" logosunu günümüzde belki de "modası geçmiş" olarak nitelendirebileceğimiz bir şekilde sunmaktadır.**

Fotoğrafta kırmızı bir kamyon ve etrafında duran bir aile görüyoruz. Aile, kamyonun önünde poz vermiş. Tweet'in espri konusu, büyükbabanın çocuklarını "Yeni kamyonumuzla poz verecez diye jilet gibi giydir"mesi. Büyükbabanın torunlarını kamyonun yanında resmen fotoğraf çektirmek için "giydir"mesi espriyi oluşturuyor.

Fotoğrafta, profil resmi koyu saçlı ve sakallı orta yaşlı bir adam olan "buko" isimli bir Twitter kullanıcısının bir tweet'i görülüyor. Tweet'inde, "günümüzdeki leş şarkılardan, kalitesiz filmler ve dizilerden o kadar bıktım ki, eskiye dair bir şey gördüğüm zaman sarılıp ağlamak istiyorum" yazıyor. Bu tweet, günümüz popüler kültürü ve geçmişi özleme duygusunu ironik bir şekilde ele alıyor. Şarkıların, filmlerin ve dizilerin "kalitesiz" olmasına duyulan hayal kırıklığı, eski zamanlara duyulan nostaljiyle birleştirilerek esprili bir şekilde aktarılıyor.

Fotoğrafta, kadın bir mikrofon tutuyor ve ağlayan bir erkeği kucaklıyor. Bu fotoğrafın altında yazan "Bir fotoğraf ne kadar çok sevilebilirse o kadar çok sevdim. Hey nereye gittin zaman?" yazısıyla birlikte "fotoğraf"ın bir "erkek" olarak düşünülmesi ve ikisinin bir ilişki içerisinde olduğu ima edilerek bir espri yapılmış.

Fotoğrafta, bir televizyon ekranı görüyoruz. Ekranda bir yarışma programı gösteriliyor. Programın sunucusu, bir yarışmacıya "Daha çok eskiden alışveriş yapmak için evlerin pencerelerinden hangisi sarkıtılırdı?" sorusunu soruyor. Yarışmacı şaşkın ve biraz da garip bir şekilde düşünüyor. Ekranda verilen seçenekler ise "Tava", "Sepet", "Leğen" ve "En küçük çocuk". Bu sorunun esprili yanı, çok eski zamanlarda insanların alışveriş yapmak için pencerelerinden "en küçük çocuk" sarkıtmadıklarıdır. Bu seçenek, komik bir absürtlük yaratmak için eklenmiştir.

Fotoğrafta bir trenin yanında duran ve elinde eski bir fotoğraf tutan bir kadın var. Fotoğrafta ise bir adam trenin penceresinden dışarı bakıyor ve bir başka kişi de elini uzatıp adamın elini tutuyor. Bu, "trene yetişmeye çalışmak" gibi bir anlam ifade eden "trene binmek" ifadesi ile ilgili bir espridir. Kadının elindeki fotoğraf, trenin penceresinden dışarı bakan adamın trene binme çabalarını simgeliyor. Bu espri, insanların genellikle trene yetişmek için gösterdikleri çabaları ve bu çabaların genellikle sonuçsuz kalmasını ironik bir şekilde ele alıyor. **Türkçe Açıklama:** Fotoğrafta trenin yanında duran ve elinde eski bir fotoğraf tutan bir kadın var. Fotoğrafta ise bir adam trenin penceresinden dışarı bakıyor ve bir başka kişi de elini uzatıp adamın elini tutuyor. Bu, "trene yetişmeye çalışmak" anlamına gelen "trene binmek" ifadesiyle ilgili bir espridir. Kadının elindeki fotoğraf, trenin penceresinden dışarı bakan adamın trene binme çabalarını simgeliyor. Bu espri, insanların genellikle trene yetişmek için gösterdikleri çabaları ve bu çabaların genellikle sonuçsuz kalmasını ironik bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta mavi bir şapka giyen, mavi bir üniforma giymiş genç bir adam görünüyor. Adam "2000'li yıllarda gazeteden aldığımız telefonlarla çevre komşulardan sipariş alıyorduk messenger uygulamasından." diyor. Bu bir espri çünkü 2000'li yılların başında messenger uygulaması yoktu ve insanlar siparişleri telefonla veya yüz yüze veriyordu. Yani, adamın espri yaptığı anlaşılabiliyor.

Fotoğrafta, 90'ların popüler bir mobilyası olan, açılır kapanır, küçük ve yuvarlak bir masa görülüyor. Masa, o döneme ait mobilyaların basit ve işlevsel yapısını yansıtıyor. Fotoğrafın altındaki yazı ise "90'ların efsanevi buluşu" şeklinde. Bu yazı, masanın 90'lı yıllarda çok yaygın olduğunu ve o dönemin ikonik mobilyalarından biri olduğunu vurguluyor. Şaka, 90'lı yıllarda bu tür masaların yaygın olmasına rağmen, günümüzde hala kullanılıyor olmasına ve o dönemin modası geçmiş mobilyalarından biri olarak algılanmasına rağmen, hala bir "efsanevi buluş" olarak nitelendirilmesinde yatıyor.

Resimde, aynada kendi fotoğrafını çeken bir kadın var. Resmin başlığı "Kendi fotoğrafını aynadan çeken ilk kadın, 1900." şeklinde. Şaka, fotoğraf çekimi teknolojisinin 1900 yılında henüz bu kadar gelişmiş olmadığını, aynada kendi fotoğrafını çekmenin imkansız olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta, pembe çiçekli bir yastığın üzerinde uyuyan bir çocuk ve ayaklarının ucunda duran iki ayakkabı görülüyor. Çocuğun başı yastığın üzerine düşmüş ve ayakkabılar onun önünde duruyor. Şaka, çocuğun uykusunda ayakkabılarını çıkarmış olmasına ve ayakkabılarının "Bayramı böyle bekleyen temiz saf çocuklardık." demesine dayanıyor. Bu, çocuğun bayramı özlemle beklediğini ve uyurken bile bunu düşündüğünü ima eden bir mizah.

Fotoğrafta 45 yıl önce Woodstock festivalinde çekilmiş bir fotoğrafta ve şimdiki zaman fotoğrafında aynı çift yer alıyor. Eski fotoğrafta çift sarılmış olarak gözüküyor, şimdiki fotoğrafta ise hala birlikte olduklarını gösteriyor. Fıkra şurada yatıyor: 45 yıl sonra hala birlikte olan bir çiftin eski fotoğrafı Woodstock festivalinde çekilmiş ve şimdiki fotoğrafta hala mutlu görünüyor. Bu, Woodstock festivalinin ne kadar uzun sürdüğüne dair bir espri ve aynı zamanda çifte olan sevgilerinin ve bağlarının uzun ve güçlü olduğunu gösteriyor.

Fotoğrafta, bir kişinin elinde Pokemon Go oyunu oynarken, diğer yanda ise bir yığın Pokemon kartı bulunmaktadır. Resmin altında ise "Biz bununla değil, bunlarla büyüdük" yazmaktadır. Bu mizah, günümüzde Pokemon Go oyununun popülaritesine gönderme yaparak, eski nesillerin Pokemon kartlarıyla nasıl büyüdüğünü hatırlatıyor. Resimde, Pokemon Go oyununun, eskiden oyuncuların Pokemon kartlarını toplamaları ve oynamaları için yaptıkları nostaljik bir oyunla yer değiştirdiğini gösteriyor.

Resimde dört farklı fotoğraf bulunuyor. Üstte solda, çeşitli renklerde plastik poşetlerden oluşan bir koleksiyon ve "o koku" yazısı yer alıyor. Üstte sağda, eski tip tuşlu bir telefon ve "Tuş kilidinin atası" yazısı yer alıyor. Altta solda, basit bir elektrik devresi ve bataryalar yer alıyor. Altta sağda ise, üzerinde kömür bulunan eski bir soba yer alıyor. Bu görseldeki espri, "o koku"nun, eski zamanlarda kullanılan sobalardan gelen duman kokusu ile ilişkilendirilerek, günümüz teknolojisinin getirdiği pratikliğin ve konforun eski zamanlara göre ne kadar geliştiğinin ironik bir şekilde vurgulanmasıdır.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın yazarı Emre Aksu, çocukların iPhone 4'e ilgi göstermeyip, eski model Casio saatlerin yeşil ışığının yanmasını isteyerek bunu mutluluk sebebi olarak gördüklerini, eski neslin ise bu duruma şaşırdığını esprili bir şekilde anlatıyor. Bu espri, eski neslin, yeni neslin teknolojik gelişmelere olan ilgisine hayran kaldığını ve bir yandan da bu değişime uyum sağlamakta zorlandığını gösteriyor.

Fotoğrafta, pembe çizme giymiş ve üstü plastikle kaplanmış bir kız çocuğunun, plastik tekerlekli patenlerle yürümeye çalıştığı görülüyor. Şaka ise, kız çocuğunun patenlerle yürürken zorlandığını ve sanki eskiden paten kullanan biri gibi olmadığını göstererek, "eski zamanlarda paten mi vardı canım?" diye soruyor.

Fotoğrafta, yerde yatan ve saçı ütüyle düzleştirilen bir kadın var. Kadını ütüyle saçını düzleştiren başka bir kadın da fotoğrafta. Şaka, saçın ütülenmesinin oldukça sıra dışı bir şekilde yapılması ve bunun bir espri konusu olarak kullanılması üzerine kurulu. Fotoğrafta, kadınların gündelik hayatlarında saçlarını ütülemeyle ilgili bir espri yapıldığı görülüyor.

Resimde 80'li yıllarda kullanılan bir telefon ve bir kasetçalar gösteriliyor. Alttaki yazı ise "80'lerde şarkı paylaşmak" yazıyor. Bu espri 80'li yıllarda insanların müzik paylaşımı için kasetçalar kullandığını, dijital platformlar olmadığı için şarkıların kasetten kasete kopyalanarak paylaşıldığını gösteriyor.