Bu fotoğrafta bir kutunun içinde çeşitli eşyalar görülüyor. Üstte siyah beyaz fotoğraflar, ortada "PICKYPİC PHOTBOOTH" yazılı bir kart, bir oyuncak ayı ve çeşitli etiketler bulunuyor. En altta ise pembe kareli bir kağıt, bir mektup, bir çizgi roman kapağı, bir kırmızı otobüs şeklinde anahtarlık ve bir top var. Fotoğraftaki metin şu şekilde: "Anı kutumda kalıp, hayatımda kalamayan insanlar" Bu bir espri içeriyor. "Anı kutusu" tabiriyle, biriktirilen anılar ve bu anılara eşlik eden nesneler kastediliyor. Metnin ilk kısmı olan "Anı kutumda kalıp", bu anıların ve beraberindeki nesnelerin kutuda saklandığını ifade ediyor. Ancak ikinci kısım, "hayatımda kalamayan insanlar", bu anıların sahiplerinin artık hayatta olmadığını veya geçmişte kaldığını ima ediyor. Yani kutu anılarla doluyken, bu anıların sahibi olan insanlar artık hayatımızda değiller. Espri, bu duygusal durumu ve biriktirilen anıların ardındaki boşluğu ironik bir şekilde vurguluyor.

Bu fotoğrafta, toprak altında yatan bir insan ve üç adet Minute Maid marka dondurulmuş meyve suyu barı görünüyor. Dondurulmuş meyve suyu barlarının üzerindeki etiketlerde "üzüm", "portakal" ve "vişne" aromaları yazıyor. Fotoğrafta ayrıca "Hâlâ senden bahsediyoruz" yazısı yer alıyor. Fotoğrafın mizahı, "hâlâ senden bahsediyoruz" ifadesinin farklı anlamlara gelebilmesinden kaynaklanıyor. Birincisi, ölen birini anmak için kullanılan bir ifade olabilir. İkincisi, toprak altında yatan insanı, dondurulmuş meyve suyu barlarının içindeki meyvelerle konuşuyor gibi göstererek mizahi bir etki yaratıyor. Sanki meyve suyu barları, toprağın altındaki insana, "Sen gittin ama biz hâlâ buradayız ve seni konuşuyoruz" demek istiyorlarmış gibi. Bu, ölüme ve kayıplara karşı farklı bir bakış açısı sunan kara mizah örneğidir.

Fotoğrafta, "Eğer zamanında her evde bulunan bir kitap olsaydı, o bu olurdu..." yazısı ve onun altında "Better Homes and Gardens Yeni Yemek Kitabı" yazılı, kırmızı-beyaz kareli bir yemek kitabı görünüyor. Espri, zamanında neredeyse her evin mutfağında bu yemek kitabının bulunuyor olmasıdır. Bu kitap, ev hanımlarının yemek yaparken başvurduğu temel bir kaynaktı ve bu durum mizahi bir dille ifade edilmiş.

Bu fotoğrafta, farklı renklerde üç adet "Şok Çekme Yeri" yazan ve üzerinde ok bulunan sakız paketi görülüyor. Bu sakızlar, çekildiğinde elektrik şoku veren şaka ürünleriydi. **Fıkranın Açıklaması:** Fıkra, "Milenyallerin güvensizlik sorunlarının gerçek nedeni" başlığıyla bu şaka sakızlarını kullanıyor. joke'un esprisi, milenyallerin çocukken bu sakızlara güvenip çektiklerinde aldıkları elektrik şokunu deneyimlemiş olmalarıdır. Bu deneyim, onlarda insanlara ve vaatlere karşı bir güvensizlik hissi yaratmış olabilir. Yani, basit bir şaka ürünü, neslin genel bir özelliğine mizahi bir açıklama getiriyor.

Bu fotoğrafta, Türkiye 1. Ligi'nin güncel puan durumu yer alıyor. Tabloda takımların isimleri, oynadıkları maç sayısı (O), galibiyet (G), beraberlik (B), mağlubiyet (M), attıkları gol (A), yedikleri gol (Y) ve puanları (P) gösteriliyor. Fotoğrafta herhangi bir espri veya şaka bulunmuyor. Bu sadece bir spor haberi görseli.

Fotoğrafta bir Twitter (X) gönderisi görülüyor. Gönderinin sahibi "Hilal" adlı kullanıcı, kullanıcı adı "@eczilaldogan". Gönderinin içeriği ise şu şekilde: "mesela cocukluk arkadasıyla birlikte buyuyebiliyosun ya da uni arkadaslarıyla her yıl farklı biri oluyosun ama lise arkadasları... kac yıl gecerse gecsin bulustugun an 15 yaşına donuyosun iq direkt yarıya iniyor kafanın icinde bir tane bile dusunce yok terapi gibi bisey" **Şakanın Açıklaması:** Bu gönderi, insanların lise arkadaşlarıyla bir araya geldiğinde nasıl çocuklaştıklarını ve olgunlaşmış hallerinden sıyrılıp eski hallerine döndüklerini esprili bir dille anlatıyor. Gönderideki esprinin temelinde, lise arkadaşlarının yanında kendimizi hala o yaşlarda hissetmemiz ve zekamızın (IQ) aniden düştüğünü, düşünme yeteneğimizin azaldığını mizahi bir dille ifade etmesi yatıyor. Yani, zaman geçmesine rağmen lise arkadaşlarıyla olan bağın ve o anıların, insanı anında geçmişe taşıdığı ve kişiyi yaşından daha genç hissettirdiği vurgulanıyor.

Fotoğrafta, McDonald's'ın bir menüsünü görüyoruz. Menüde "DOLLAR MENU" başlığı altında çeşitli ürünler ve fiyatları yer alıyor. Örneğin McDOUBLE, McCHICKEN, SIDE SALAD, SMALL SOFT DRINK, SUNDAE, 2 PİES, APPLE DIPPERS, 3 COOKIES gibi ürünler 1 dolardan listelenmiş. **Şaka şu şekilde:** Fotoğrafın üzerindeki yazı, "Sahip olduğunun kıymetini bilmezsin, gidene kadar" şeklinde. Bu yazı, menüdeki ürünlerin fiyatlarının ne kadar ucuz olduğunu göstererek bir ironi yaratıyor. Eskiden McDonald's'ta pek çok ürünün 1 dolara satıldığı, ancak zamanla fiyatların arttığı ve bu tür "Dollar Menu"lerin artık neredeyse hiç olmadığı bir gerçektir. Dolayısıyla şaka, o eski ucuz günleri özlemle anımsatarak yapılıyor. Yani, bir zamanlar çok ucuz olan bu ürünlere artık ulaşamadığımız için, aslında ne kadar değerli olduklarını şimdi anladığımızı ima ediyor.

Fotoğrafta, ahşap bir kapının önünde oturan, saçları örgülü küçük bir kız çocuğu görülüyor. Kız, kırmızı beyaz desenli bir bluz ve kahverengi desenli pantolon giymiş. Yanında uyuyan bir köpek yavrusu ve bir mama kabı var. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Fotoğrafta "Scooby-Doo" temalı bir şekerleme paketi ve dökülmüş birkaç şeker yer alıyor. Üst metinde ise "Ben BU kadar yaşlıyım..." yazıyor. Şakanın esprisi, bu "Scooby-Doo" şekerlemelerinin uzun zaman önce, muhtemelen çocukluklarında popüler olan bir ürün olduğunu ima etmesidir. Dolayısıyla bu şekerlemelerin varlığını hatırlamak, kişinin artık yaşlandığına dair bir işaret olarak kullanılıyor. Nostaljiye dayalı bir mizah anlayışı söz konusu.

Fotoğrafta, denizin kenarından ilerleyen kırmızı ve krem renkli bir tren görülüyor. Trenin üzerinde elektrik telleri ve çevresinde ağaç dalları var. Arka planda uzakta bir şehir silüeti de seçilebiliyor. Bu fotoğrafın mizahi bir yönü yok. Bu tür görseller genellikle nostaljik veya manzara fotoğrafları olarak paylaşılır. Bir espri veya kelime oyunu içermiyor.

Fotoğrafta, tarihi bir şehirde canlı bir sokak sahnesi görülüyor. Görüntü, caddenin solunda yer alan büyük, tuğla binalarla başlıyor. Bu binalar, mimari detayları ve sivri kemerli pencereleriyle dikkat çekiyor. Cadde boyunca insanlar yürüyor, bazılarının ellerinde şemsiye var ve birkaç at arabası da görülüyor. Sağ tarafta ise daha dar bir bina sırası ve üzerleri kapalı dükkan cepheleri yer alıyor. Uzakta, şehrin daha kalabalık bir bölümü ve yüksek binalar seçiliyor. Fotoğrafın renklendirilmiş olduğu anlaşılıyor ve eski bir döneme ait olduğu izlenimi veriyor. Sokağın ortasında tramvay rayları da bulunuyor. Bu fotoğrafta bir espri yok. Fotoğraf, eski bir İstanbul sokak sahnesini yansıtan tarihi bir belgedir. Bu tür fotoğraflar genellikle nostaljik duyguları tetikler ve geçmişe bir pencere açar.