Görselde, 1997 yılında restoranların duvarlarında bulunan, muhtemelen tuhaf ve renkli bir duvar resmi, bir şef figürü ve üzeri çok çeşitli yiyeceklerle (balık, ıstakoz, sebzeler, pizza) dolu büyük bir tepsi tasvir ediliyor. Tweetin şakası, o yıllarda restoran duvarlarında bulunan ilginç ve abartılı duvar resimlerinin özlemini dile getiriyor. "Çöp gibi" ifadesi, o resimlerin estetik açıdan bugünkü standartlara göre basit ve bugün için anlamsız görünebileceği anlamına gelir, ama o dönemde dikkat çekici ve sevimli bulunmuş olabileceği espriyi vurgular. Dolayısıyla, bu eski duvar resimlerine dair bir nostaljik ve biraz da ironik bir gönderme yapıyor.

Resimde, siyah bir arka plan üzerinde "buket" yazısı ve bunun altında, çeşitli renklerde (kırmızı, sarı, mavi, yeşil, pembe) yuvarlaklar bulunan bir logo görülüyor. Logo, "buket" kelimesiyle ve renklerle bir çiçek demeti çağrıştıran bir görsel uyum oluşturuyor. Jestin altında yatan potansiyel şaka, "buket" kelimesinin çiçek demeti anlamıyla ilişkilendirilmesi ve ardından bu renklerin, belki de beklenmedik bir şekilde bir arada toplanmış veya farklı şekillerde bir araya getirilmiş olmasıyla ilgilidir. Bu, alışılmış bir çiçek demetinin renk düzenine karşı bir ifade olabilir ve aslında bir "buket" olamayabilir. Ya da tamamen rastgele, absürt bir görüntü olabilir. Şakanın tam olarak ne olduğu, resmi yapan kişiye ya da bağlama bağlı. "Buket" kelimesinin anlamsızlaştırılmasıyla yapılan hafif bir mizah olabilir.

Fotoğrafta, bir tramvayın veya benzeri toplu taşıma aracının iç kısmı görünüyor. Ön tarafta, kravatlı ve takım elbise giymiş bir şoför/görevli oturmuş. Araç içi, gri metal panellerle kaplı, siyah koltuklarla donatılmış. Tavan kısmında da yolcu bilgilendirmesi için düzenlenmiş panolar mevcut. Fotoğraftaki "joke" veya mizah, tramvay şoförünün ifadesiz ve neredeyse sıkıntılı bakışından kaynaklanıyor. Bu, tramvaydaki monoton günlük rutinin veya görevlerin sıkıcılığıyla ilgili bir ironi oluşturuyor. Trajik mizah, yani şoförün yaptığı işin sıkıcı olması, fotoğrafı oldukça komik hale getirmiyor. Aksine biraz kederli bir tablo yaratıyor. Fotoğraf, büyük ihtimalle nostaljik veya belgesel amaçlı çekilmiş bir kare ve güncel, komik bir "joke" içeriği taşıması amaçlanmamış.

Resimde, 1960'lar veya 1970'ler tarzında giyinmiş iki kadın görünüyor. Her ikisi de makyaj malzemeleri ve parfümlerin bulunduğu bir masa başında oturmuşlar. Bir kadın, elinde bir şişe parfüm tutarken, diğeri gülümsüyor. Resmin başlığı "Eski Avon satışı zamanlarını hatırlayın" diyor. Bu, şakayı anlatan bir göndermedir. Eski yıllarda, özellikle kadınlar arasında Avon gibi doğrudan satış firmalarının popülerliği vardı. Bu ürünlerin çoğunu anlatan bu görseller nostaljik bir his yaratıyor ve o zamanların kadınlarının ürün satışı yaparkenki durumlarını komik bir şekilde sergiliyor. Joke, eski zamanlarda Avon satışlarının yaygınlığını ve bugün artık çok yaygın olmayan doğrudan satış yöntemlerini, günümüzdeki sosyal medyada satış yapma biçimleriyle karşılaştırıyor.

Fotoğrafta, yakından çekilmiş, kısa saçlı, genç bir erkek görünüyor. Erkek, sanki eski fotoğraflarına bakıyor ve bu eski fotoğraflarındaki halinden dolayı komik bir yorum yapıyor. Yorumu şu: "Artık eski fotoğraflara bakınca, 'ne çirkinmişim' yerine 'gözlerimin içi gülüyormuş' diyorum." Bu, kişinin kendisini eskiden daha çirkin bulduğunu, ancak şimdiki halini daha iyi algıladığına dair bir espri. Eski halinin çirkin olduğunu düşünse de, şimdikilerine baktığında geçmişe göre kendisini daha iyi hissettiğini ve gözünden de gülücükler geçtiğini söylüyor. Eski resimlerle alaycı bir şekilde öz eleştiri yaparak hafif bir özdeyiş ortaya koyuyor.

Resimde, bir bilgisayar oyununun, muhtemelen 1990'lar veya 2000'lerin başından kalma, 3 boyutlu bir masa tenisi (bilardo) oyununun ekran görüntüsü görülüyor. Oyunun adı "Space Cadet" ve uzay temalı bir görünüme sahip. Ekranda, oyuncunun skor bilgileri, top sayısı (3) ve oyuncunun sırası (Oyuncu 1) gibi bilgiler bulunuyor. Ayrıca, "Görev Hedeflerine Vur" ve "Görevi Seç" gibi oyun içi menüler yer alıyor. Ekranın alt sağ köşesinde ise "GULDUM.NET" gibi bir alan adı görülüyor, bu da muhtemelen resmi paylaşan veya oyunun görüntüsünü barındıran bir internet sitesi. Resimdeki bir mizah unsuru yok. Sadece bir bilgisayar oyunu ekran görüntüsü.

Resimde, 1990'ların popüler müzik videolarından sahneler ve bunların altına yazılan tweetler görülüyor. Tweetler, o dönemin müziklerine ve sanatçılarına gönderme yapıyor. Fotoğrafta, "Nadir Ç." isimli bir kişinin tweetleri var. Tweetlerde "90'lar candır, iyi geceler" gibi cümleler kullanıyor ve bu dönemden müzik videolarını paylaşmış. Bu, 1990'ların müziklerine ve nostaljiye bir gönderme. Ayrıca, "Zeynep - İnadı Bırak (1995)" ve "Çelik - Ateşteyim (1993)" gibi şarkı isimleri ve yıllar da görülüyor. Bu, belirli şarkıların ve dönemin hitleri olduğunu vurguluyor. Resimdeki mizah, 90'lı yılların müzik ve pop kültürünün nostaljik hatıralarını ve o dönemin gençliğinin müzik zevklerini hatırlatıyor. Kullanılan "candır" kelimesi de o dönemde yaygın olarak kullanılan bir ifade olduğu için bu duyguları pekiştiriyor. Özetle, resmi paylaşan kişi, 90'ların müzik kültürüne göndermede bulunarak, bu dönemi özleyenler ile nostaljik bir bağ kurmayı amaçlıyor. Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, 90'ların popüler bir şarkıcı olan Nadir Ç.'nin adıyla bir fotoğraf ve bir video oyunu olan Street Fighter 2'nin Ken ve Guile karakterlerinin karşılaştığı bir sahnenin ekran görüntüsü yer alıyor. Fotoğrafta, genç bir adamın bir araç içinde olduğu ve sanki bir 90'lar filminden ya da dizisinden bir sahneymiş gibi görülüyor. Nadir Ç., 90'ların müziğinin ve o dönem popüler olan şeylerin nostaljik bir hatırlatıcısı olarak yorumlanabilir. Tweetin şakası, 90'ların nostaljisini vurgularken, Street Fighter 2 oyununun Ken ve Guile karakterlerinin bir karşılaştırma videosunu paylaşarak oyunseverlerin de o dönemde yaşadığı duyguları anımsatmaya yönelik bir göndermedir. Yani 90'ların nostaljik bir anısını yaşatmakla birlikte video oyunu ile bağ kuruluyor. 90'ların iyi günlerini anlatıyor, hoş bir şekilde anımsatıyor ve oyunseverlerle duygusal bir bağ kurmayı hedefliyor. Görüntü, Twitter'da paylaşılan bir gönderi. Nadir Ç. isimli bir kişi, "90'lar candır, iyi geceler" diye bir mesaj yayınlıyor. Mesajın altındaki görsellerde, 1990'lı yıllara ait bir film fragmanı veya sahnesi ve müzik videosu görünüyor. Ayrıca "Oya & Bora - Sevme Zamanı (1992)" ve "Karakan - Yağmur (1997)" filmlerinin fragmanları mevcut. Sahnelerin ve şarkıların 1990'lara ait olması, gönderenin bu dönemden hoşlandığını ve nostaljiye vurgu yaptığını gösteriyor. "90'lar candır" ifadesi, bu on yılın popüler ve güzel olduğunu vurgulamaktadır. "İyi geceler" kısmı, mesajın sosyal medya aracılığıyla gönderildiği ve gece olduğunu imliyor. Özetle, espri, 90'ların nostaljisini, müzik ve sinema ile bağlantılı bir gönderide kutlamak. Gönderinin mizahı, 90'lı yılları özleyen ve o döneme dair hatıraları paylaşmayı seven birinin mesajını yansıtmakta. Görselde, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi) görülüyor. Paylaşım, 1990'ların müzik ve filmlerine atıfta bulunarak nostaljik bir hava yaratıyor. **Görsel içeriği:** * **Üst kısım:** "Nadir Ç." isimli bir kişinin paylaşımı. "90'lar candır, iyi geceler" yazısıyla 1990'ların popüler kültürüne gönderme yapıyor. Paylaşımın altında bir müzik videosunun (ya da bir film sahnesinin) fotoğrafı görünüyor. Bu müzik videosu ya da film sahnesi Yaşar Kurt ve Anne (Korku) (1997) filminin bir sahnesi gibi gözüküyor. * **Orta kısım:** Paylaşım, Nadir Ç.'nin profil fotoğrafını ve 1990'ların Türk rock müziği ile ilgili bir görsel içeriyor. "Kimden Nadir Ç" bölümüyle paylaşımın kaynağını gösteriyor. * **Alt kısım:** Diğer bir 90'lar müzik göndermesi, Şebnem Ferah'ın "Vazgeçtim Dünyadan" (1996) şarkısının bir siyah-beyaz videosunun fotoğrafı var. Bu fotoğraf, duygusal bir ifadeyle gözyaşı akıtan bir kadın içeren bir sahne gibi duruyor. **Mizah/Joke:** Paylaşımın mizah değeri, 1990'larda popüler olan müzik ve filmlerden nostaljik bir göndermede bulunmasında ve aynı zamanda bu göndermeleri modern bir sosyal medya platformunda paylaşmasında yatıyor. Ayrıca, duygusal ifadeler içeren bir siyah-beyaz video görüntüsünün eklenmesiyle, 1990'ların melankolik ve duygusal yönüne de gönderme yapılıyor. 90'ların nostaljisi ile duygusal sahnelerin birleşmesi, mizah unsuru oluşturuyor. Bu nostaljik göndermeyle, o dönemi yaşayanların ortak bir anı paylaştığını ve duygusal bağlantı kurduğunu ortaya koyuyor.

Resimde, "PARLAMENT SİNEMA CLUB" başlığıyla bir sinema salonu logosu ve altında "PAZAR GECESİ SİNEMASI" yazısı yer alıyor. Altta da bir sinema sitesi logosu bulunuyor. Bu, bir sinema salonunun pazar günü gece gösterimleri olduğunu ifade ederken, "parlament" kelimesinin doğal olarak gelen bir şekilde "pazar"la bağdaştırılmaya çalışılmasını mizah konusu yapmaktadır. Bir anlamda, "Parlamento" gibi resmi, ciddi bir kuruluşla, pazar günü gece gösteriminin olağanüstü bir konsept gibi sunulduğu, hafif bir ironi ve mizah içeren bir ifadedir.

Fotoğrafta, muhtemelen İstanbul'da, bir meydanda veya açık alanda kurulan bir açık hava kumaş pazarı görülüyor. Çeşitli renk ve kesimlerde, büyük oranda mavi tonlarında, kumaşlar ve özellikle de pantolonlar, sergilenmek ve satılmak üzere yerde serili. Birçok satıcı ve alıcı, yoğun bir kalabalık oluşturuyor. Arka planda, tarihi bir cami ve çevredeki binalar yer alıyor. Manzara, hareketli bir pazar ve şehrin günlük yaşamının bir görüntüsünü yansıtıyor. Görselde, bir espriye rastlamak mümkün değil. Sadece bir açık hava pazarının, muhtemelen kumaş ve kıyafetlerin satıldığı, hareketli bir sahnesi var.

Resimde, farklı zaman dilimlerinden ve farklı kültürlerden gelen dört farklı insan görülüyor. Üst soldaki, ünlü Batı filmlerinden, özellikle de "Çılgın Bıçakçı" filmlerinden tanıdık olan bir kovboy. Üst sağdaki, muhtemelen bir Türk televizyon programından bir sunucu veya ünlü bir kişi. O da elinde mikrofon ve bir müzik grubuyla, bir gösteriye katılıyor. Küçük çocuk, muhtemelen o programın konuğu ya da sunucunun çocukluk döneminde oynadığı bir rol. Alt soldaki, bir yarışma programı sunucusu. Bu yarışma programında, muhtemelen puanları ve yarışmacılarla ilgili bir bölüm. Alt sağdaki ise, muhtemelen bir Türk televizyon programından bir başka sunucu veya ünlü kişi. Bir masa başında, yemek yerken veya sohbet ederken görünüyorlar. **Şaka**, farklı zaman ve kültürlerden insanların aynı anda ve benzer bir konumda/aktivitede resmedilmesinde yatıyor. Başka bir deyişle, birbiriyle alakasız gibi görünen olaylar/karakterler/aktiviteler bir araya getirilerek, zamanın ve geçmişin tuhaf bir karışımı yaratılıyor. Bu karışıklık, görüntüde bir çeşit "zaman yolculuğu" veya "farklı dönemlerin bir araya gelmesi" şakası yapılıyor.

Resimde bir televizyon programı zaman çizelgesi yer alıyor. Saat ve karşılık gelen TV programı isimleri listelenmiş. Program isimleri, özellikle çocuklara yönelik çizgi filmler ve diziler, ve bir de "Yerli Film" gibi kategoriler var. Program isimlerine bakınca, özellikle 122 Milyon ve Çılgın Bediş gibi isimlerin, 1990'ların başında yaygın olan, bir hayli abartılı ve bazen de anlamsız bir şekilde "patlayıcı" bir hava ile tasarlanan, çocuk program isimleri/kökenli ismi olduğunu görebiliyoruz. Bu, belki de o dönemin televizyon reklamlarındaki bir tarzı yansıtıyor. "122 Milyon" gibi bir ismin aslında ne anlama geldiği ya da herhangi bir mantığa sahip olup olmadığı üzerinde düşünmek, bu abartılı isimlerin, programa gerçekte ne kadar ilgi çekici bir içerik sağladığını, ve bir şaka veya ironi olup olmadığını sorgulamamıza yol açabilir. Özetle, şaka, o dönemki çocuk programlarının, bugünün programlarından daha abartılı isimlere ve bir anlamda "görsel bir şov"a sahip olduğu gerçeği üzerinden geliyor. İsimlerin kulağa mantıklı veya mantıksız gelmesi, ironik ve komik olmasına sebep oluyor.

Resimde, 2000'li yıllarda bilgisayarları açmanın nasıl olduğunu gösteren bir mizah görseli var. Bir ayak, bir bilgisayar kasasının güç düğmesine basıyor. Mizah, o dönemlerde bilgisayar kasalarının genellikle masanın altına yerleştirilmesinden ve güç düğmelerinin erişilmesi zor yerlerde olmasından kaynaklanıyor. Bu nedenle, bilgisayarı çalıştırmak için ayak kullanmak zorunda kalınıyordu. Bu, bilgisayarlarla ilgili o zamanki karmaşıklıkların ve bazen komik durumların bir parodisi.

Resimde, eski bir Windows XP işletim sistemi başlangıç ekranı görülüyor. Üst kısımda, "Ya yaşlı olabilirsin ama bu kadar yaşlı mısın?" şeklinde bir soru var. Bu, Windows XP'nin eski ve biraz "eskimeye" yüz tutmuş bir işletim sistemi olduğunu vurgulayan, esprili bir ifade. Alttaki ekranın görseli, teknolojinin gelişmesinin ve zamanla yeni işletim sistemlerinin çıktığının bir göstergesi. Bu eski işletim sisteminin ekranının kullanıcılara eski olduklarını hatırlatması ve gülünç bir karşılaştırma yapması şeklinde bir mizah içeriyor. Kısacası, teknolojinin zamanla değiştiğini ve eski teknolojileri kullanmakla alay eden bir espri.

Görselde, eski bir bilgisayarın CD-ROM sürücüsünün içine bir CD yerleştirilmiş halini görüyoruz. Üzerinde "altan" kullanıcı adına sahip bir Twitter gönderisi. Gönderide "Seni elle ittirmenin verdiği suçluluk duygusunu özledim..." yazıyor. Bu, öznel olarak ilişkilendirilen ve/veya "istenmeyen" bir şekilde gerçekleşen bir durumun (yani, "seni elle ittirmek") ve bu duruma bağlı "suçluluk" duygusunun özlemini ifade ediyor. Bunun bir anlamda eski, fiziksel CD oynatıcılarının (ve dolayısıyla nostaljik anların) bir hatırlatıcısı olarak işlev gördüğü görülüyor. Joke, bir ilişkinin veya durumun fiziksel bir nesneyle (CD sürücüsü) özleştirilmesi ve dolayısıyla daha geniş bir "özlemin" ve "suçluluk duygusunun" simgeleştirilmesinden kaynaklanıyor.

Resimde, yaşlı bir kadın ve onun önünde bir masa görünüyor. Masada fincanlar, yiyecek parçaları ve muhtemelen birtakım başka şeyler var. Resmin alt kısmında ise "Kocamızı boşadık geceye kadar sohbet ediyoruz eski günlerdeki gibi" yazılı bir metin bulunmakta. Bu, kadın ile koca/kocaları boşandıktan sonra bile, eskiden olduğu gibi sık sık sohbet ettiklerini, yani eski günlerin özlemini çektiklerini veya ilişkinin eskisi gibi devam ettiğini esprili bir şekilde ifade eden bir durum anlatıyor. "Kocamızı boşadık" kısmı, esprili bir şekilde, boşanma sonrasında bile eskisi gibi sık sık konuştuklarını anlatır.

Resimde, 2024 yılında 30 yaşında olan ve saçları azalmış bir adam ile, 1994 yılında 30 yaşında olan ve dolgun saçlı bir adamın çizimleri yan yana yerleştirilmiş. Mizah, zamanın insanlarda, özellikle de erkeklerde, görünüşüyle yaptığı değişiklikleri göstermek üzerine kurulu. 1994'te olan genç, dolgun saçlı adamın, 2024'te olan karşılığı olan adamın, saçının seyreldiğinin ve dolayısıyla yaşlı ve tükenmiş görünüyormuş gibi algılanabileceğinin bir karşılaştırılması. Bu, zamanın insanlara, özellikle de erkeklerin görünümüne olan etkisini vurguluyor. "Zamanın acımasızlığı" veya "zamanın estetik etkisi" gibi bir temaya işaret ediyor.