Fotoğrafta, başında şefi şapkası olan bir karikatür figürü yer alıyor. Figürün suratı, elini yüzüne kapatmış bir şekilde çizilmiş, bu da muhtemelen bir şeyi kokladığını veya yüzünü gizlediğini ima ediyor. Arka planda ise rengarenk bir şekilde çizilmiş, çeşitli yiyecek ve sebzelerden oluşan bir desen bulunuyor. Fotoğrafın altındaki yazı ise şöyle: "Really miss when restaurants had shit like this on the wall" (Restoranların duvarlarında böyle boktan şeyler olduğu zamanları gerçekten özlüyorum). Bu bir mizah paylaşımı. Şaka, günümüzdeki restoran dekorasyonlarının daha modern ve "kaliteli" olduğu, buna karşılık geçmişte popüler olan bu tür renkli ve belki de zevksiz olarak görülebilecek duvar resimlerinin artık bulunmadığı düşüncesine dayanıyor. Kullanıcı, bu eski tarz dekorasyonları "özlediğini" belirterek ironi yapıyor; aslında özlemediğini ama bu durumun bir nostalji unsuru olduğunu ima ediyor.

Videoda bir adamın telefon kulübesinden birini arayıp 'We got a baby, it's a boy' (Bir bebeğimiz oldu, bir erkek) diyerek aslında bir 'collect call' (karşı taraftan ücretlendirilen arama) yapmak istediğini ima ettiği görülüyor. Esprinin kaynağı, bu mesajın aslında bir haber değil, sadece arama ücretini karşı tarafa ödetmek için kullanılan bir bahanedir.

Bu fotoğrafta Facebook'un eski bir giriş ve kayıt ekranı görülüyor. Ekranın sol tarafında "Facebook, hayatınızdaki insanlarla bağlantı kurmanıza ve paylaşmanıza yardımcı olur" yazısı ve dünya haritası üzerinde birbirine bağlı insan ikonları var. Sağ tarafta ise yeni üye kaydı için "Adınız Soyadınız", "E-posta Adresiniz", "Yeni Şifreniz", "Cinsiyetiniz" ve "Doğum Tarihiniz" gibi alanlar bulunuyor. Ayrıca üst kısımda "Beni Hatırla" seçeneği ve "Şifremi Unuttum" bağlantısı mevcut. Bu görselde herhangi bir espri bulunmamaktadır. Fotoğraf, Facebook'un geçmişteki kullanıcı arayüzünü ve kayıt sürecini göstermektedir. Belki de esprisi, bu kadar basit ve anlaşılır bir kayıt süreci olan Facebook'un şimdiki karmaşıklığına veya gizlilik politikalarına gönderme yapmak olabilir. Ancak bu durum fotoğraftan doğrudan anlaşılan bir espri değil, daha çok bir yorumdur.

1941 tarihli bu siyah beyaz görüntülerde, Disney çizgi filmleri için seslendirme ve efektlerin nasıl yapıldığı gösteriliyor. Ekranda bir animasyon oynarken, stüdyodaki çalışanlar zilleri çalarak, telefon kulaklıklarıyla sesler çıkararak ve ağızlarını açıp kapayarak karakterlerin seslerini canlandırıyor. Videonun komik yanı, günümüzde dijital olarak saniyeler içinde üretilen ses efektlerinin o dönemde insan gücüyle ve bazen oldukça absürt yöntemlerle (örneğin zili çalarak) yaratılmasıdır.

Videoda bir kişi, kızının tepkisini görmek için 1990'lar tarzında çok renkli ve gösterişli Noel süslemeleri yapmaktadır. Videonun başlığı 'Bu videoyu koklayabiliyorum' şeklindedir, bu da kullanılan süslerin nostaljik ve yoğun kokusuna (eski tip plastik/metal süs kokusu) yönelik bir espri içerir.

Fotoğrafta, internetin yavaş olduğu eski zamanlardan kalma bir indirme penceresi görülüyor. "cc32e47.exe" isimli bir dosyanın indirildiği ve indirme ilerlemesinin yalnızca %0.49'da takılı kaldığı görülüyor. En dikkat çekici nokta ise "Tahmini kalan süre" kısmında yazan "39 yıl" ibaresi. **Şakanın Açıklaması:** Şakanın esprisi, günümüzdeki hızlı internet ve indirme hızlarıyla kıyaslandığında, geçmişte internetin ne kadar yavaş olduğunun mizahi bir şekilde vurgulanmasıdır. Modern internet kullanıcıları, bir Netflix dizisinin birkaç saniye gecikmesiyle bile sabırsızlanırken, bu fotoğraftaki 39 yıllık indirme süresi, o dönemi yaşamış veya bu tür durumlarla karşılaşmış kişilere nostaljik bir gönderme yapıyor ve günümüzün teknolojik rahatlığına karşı bir tezat oluşturuyor. Yani, insanlar günümüzde basit bir gecikme için şikayet ederken, bizler zamanında böyle devasa bekleme süreleriyle karşı karşıya kalmıştık denilerek bir mizah yaratılıyor.

Fotoğrafta, üst kısımda "bored 12 year old me" (sıkılmış 12 yaşındaki ben) yazan bir metin ve etrafına bakınalan, canı sıkılmış gibi görünen bir animasyon karakteri var. Alt kısımda ise, bir melek figürü (muhtemelen Overwatch oyunundan Mercy karakteri) ve etrafında çocukluğumuzda oyun oynadığımız çeşitli web sitelerinin logoları bulunuyor. Bunlar arasında Miniclip, Cartoon Network, Addicting Games, Newgrounds ve Armor Games yer alıyor. Şaka şu: Fotoğrafta, 12 yaşındayken canı sıkılan birinin o can sıkıntısını gidermek için başvurduğu şeylerin (oyun siteleri ve çizgi film kanalları) bir listesi gösteriliyor. Bu, o dönemde büyümüş ve internette oyun oynayarak, çizgi film izleyerek zaman geçiren birçok kişinin ortak deneyimini yansıtıyor. Bu siteler, o yaşlardaki birçok çocuk için eğlence ve vakit geçirme kaynağıydı.

Fotoğrafta Twitter'dan bir alıntı var. "Anlamveremiyorum" kullanıcı adıyla birinin attığı tweet, gece eğlenip sabaha karşı eve dönerken sabah ezanına denk gelme durumunu ve ardından yaşanan "fazla mı eğlendik?" sorgulamasını anlatıyor. Ertesi gün ise saat 3'te kahvaltı yapılır ve herkes güneş gözlüklerini takar. Espri, gece eğlencelerinin ardından yaşanan klasik bir durum olan, sabah ezanına denk gelme, "çok mu eğlendik" sorgulaması ve ertesi gün güneş gözlükleriyle yapılan geç kahvaltı kombinasyonunu mizahi bir dille anlatması. Gençlerin ya da gece hayatını sevenlerin aşina olduğu bir durumu ironik bir şekilde dile getiriyor.

Görselde, bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda "anlamveremiyorum" kullanıcı adıyla paylaşım yapan kişi, "Sabaha kadar eğlenmek diye bişey vardı hatırlar mısınız eve dönerken sabah ezanına denk gelirdik fazla mı eğlendik diye bir sorgulama yaşanırdı ertesi gün 3'te kahvaltıya gidilirdi herkeste güneş gözlükleri" şeklinde bir metin yazmış. **Esprinin açıklaması:** Bu paylaşım, daha çok gençlik dönemlerinde yaşanan deneyimlere gönderme yapıyor. Gecenin geç saatlerine kadar eğlenip eve dönerken sabah ezanıyla karşılaşmak, ardından "Acaba çok mu eğlendik?" diye bir sorgulama yaşamak ve ertesi gün 3'te kahvaltıya gitmek gibi durumlar, gençlerin ortak tecrübelerine işaret ediyor. Güneş gözlükleri ise o eğlencenin ardından gelen yorgunluğu ve gizlenmeye çalışma halini simgeliyor. Bu durumlar, geçmişte yaşanan eğlenceli anıları ve gençliğin enerjisini mizahi bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen eski bir cep telefonunda, bir SMS mesajı görülüyor. Mesaj, "Olmadı diye sıklandığın duaya, gün gelir olmadı diye şükredersin." şeklinde. Bu, "her şeyin olumlu bir şekilde sonuçlanmayacağını", "her zaman için iyiyi bekleyebileceğinizi", "bazen beklediğimiz şeyin olmayarak, aslında daha iyisinin olacağını" anlatmaktadır. Yani beklemediğiniz bir şekilde ortaya çıkan güzel sonuçlara şükretmeniz gerektiğini vurgular. Kısacası, beklenmedik olumlu gelişmelere şükretme mesajıdır. "Hayırlı Cumalar" kısmı da mesajın olası bir cuma günü mesajı olduğunu gösteriyor.

Fotoğrafta, farklı dönemlere ait Nokia cep telefonlarının çeşitli modelleri yer alıyor. Eski, hatta çok eski Nokia cep telefonları, farklı renk ve tasarımlarda, farklı özelliklerle sergileniyor. Görüntü, teknolojinin nasıl geliştiğini ve Nokia'nın geçmişini hatırlatıyor. Fotoğrafın altında yatan espri, muhtemelen günümüzün akıllı telefonlarının karmaşıklığına karşılık, o dönemlerin basit ve hatta ilkel görünen Nokia cep telefonlarının nostaljik bir hatırlatıcısı olarak sunulması ve bununla birlikte, belki de eski cihazların nostaljik hatıralarımızda nasıl bir yer tuttuğuna dair bir gönderme.

Resimde, çeşitli markalarda sigara paketleri görülüyor. Paketlerin üzerindeki isimler farklı Türk şehirleri (Bitlis, İzmir, Samsun, Topkapı vb.) veya markalar (Sipahi, Efes, Harman vb.) ve farklı tasarımlar var. Görseldeki "şaka", sigara paketlerinin çeşitliliğini ve reklamlarının farklı tarzlarını vurguluyor. Aynı zamanda, sigara içmenin potansiyel risklerini ima ederek, o zamanın toplumsal algısıyla ironik bir ilişki kuruyor. Resim, sigara paketlerinin geçmişteki reklam ve tasarımlarının bir araya getirilmesiyle, hem nostaljik bir bakış sunuyor hem de sigaraya karşı toplumsal tutum değişikliğiyle ironi içeriyor. Yani; sigaranın geçmişte normal karşılanan bir ürün olduğunu ve çeşitliliğinin vurgulandığı bir reklam stratejisini gösteriyor.

Resimde, muhtemelen 2000'li yılların başında çekilmiş gibi görünen, genç erkeklerin çeşitli pozlar aldığı, muhtemelen eski lise fotoğrafları görünüyor. Fotoğraflar, gençlerin yaşıyla uyumsuz bir şekilde olgun veya yaşlı gözükmelerini komik buluyor. Yazıdaki ifade "bu fotoğraflardaki insanlar nasıl liseli olabilir bunların hepsi max 18 yaşında hepsi 30 duruyo awk eski lise fotolarında hep bu dikkatimi çekiyo" komik bir yorum yapıyor. Gençlerin 18 yaşından büyük, hatta 30 yaşlarına doğru yaklaşmış gibi görünmesinden kaynaklanan bir mizah var. Yaşları, fotoğrafların çekildiği döneme göre ve toplumda gençlerin beklenen fiziksel ve davranışsal özelliklerine uygun olmayan pozlar almaları, onların lise öğrencisi olarak görünmemesine neden olmuş ve durumun tuhaflığıyla alay edilmiş. Özetle, fotoğrafların çekildiği zamanda 30 yaşına yaklaşmış kişilerin, o zamanın lise öğrencisi gençleri gibi davranma tarzlarında bir ironi ve mizah var.

Resimde, eski nesil video oyun konsollarının (Nintendo GameCube, Dreamcast, Xbox) tanıtıldığı bir etkinliğin fotoğrafı var. Fotoğrafın üzerinde "Uzun zaman önce, dört millet uyum içinde birlikte yaşadı" gibi bir başlık var. Bu, eski oyun konsollarının popülerliğinin ve farklılıklarının, o dönemlerde oyun dünyasında birleşmiş gibi göründüğünü ifade eden bir ironi. Ek olarak, resmin altında bir sosyal medya paylaşımı var ve bir kullanıcı "What's Dreamcast?" diye sormuş. Bu, Dreamcast konsolunun ne işe yaradığı veya ne olduğu ile ilgili bir şaka. Bu şaka, Dreamcast'in geçmişte ne kadar popüler olduğunu ve insanların yeni konsollarla kıyaslama yaparak bu popülerliği hatırladığını ima ediyor. Başka bir deyişle, eski bir oyun konsolunun ne olduğunun sorulması üzerinden, geçmiş dönemlerin nostaljisi üzerinden mizah yaratılıyor.

Fotoğrafta, bir tren vagonunun penceresinden, ayrılmak üzere olan bir çiftin öpüşmesi görülüyor. Erkek asker, kadın ise muhtemelen sivil. Tren vagonu kapısı açıktır ve sanki kadın trenin dışına doğru atlayacakmış gibi duruşu, ayrılığın acısını vurguluyor. Bir askerin sevgilisine vedalaşma sahnesi. Fotoğraf, o dönemde askerlerin, özellikle savaş zamanlarında, sevgilileriyle olan ilişkilerinin ne kadar geçici ve zor olduğunu vurguluyor. Bu bir "aşk acısı" veya "geçici mutluluk" temalı fotoğraf. Aslında biraz ironik bir durum ve o döneme dair bir anıyı yansıtıyor. Trenin harekete geçmesi de, ayrılığın kaçınılmaz olduğunu ve anın geçici olduğunu ifade ediyor.

Fotoğrafta, bir McDonald's restoranının "Dollar Menu" (Dolar Menü) ilan panosunun bir kısmı görünüyor. İlanda, $1'lik çeşitli ürünler listelenmiş: McChicken, Side Salad, Small Soft Drink, Sundae, 3 Cookie, McDouble, Parfait, Small Fries ve 2 Pie. Fotoğraftaki mizah, "You don't know what you've got until it's gone" (Sahip olduğun şeyi kaybetene kadar bilmezsin) atasözünün, $1'lik ürünlerin geçici olduğunu ve tükenebileceğini vurgulayan bir örnek ile birleştirilmiş olmasıdır. Kısacası, sahip olduğunuz şeyin değerini, kaybedene kadar anlamazsınız. Dolar menüdeki ürünlerin tükenebilir olması, insanları hızlı davranmaya ve yemek yedikleri zaman onları değerlendirmeye teşvik eden bir vaka örneği.

Resimde, Av. Sneijder Kılıçdaroğlu'nun Twitter'da paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Ne kadar yaşlısınız? Bizim öğretmenimiz sınıfta sigara içiyordu." diye soruluyor. Bu, öğretmenlerinin sınıfta sigara içmesini eleştiren ve yaşlılığı çağrıştıran bir mizah örneğidir. Genellikle, bir kişinin yaşının, bir davranışın uygun olup olmadığına dair bir ölçüt olarak kullanılmaması gerektiğini vurgulamak için kullanılan, hafif eleştirel bir ifade. Öğretmenin sınıfta sigara içmesi toplumda kabul edilebilir bir durum olmasa da, bu tweet esprili bir şekilde soruyu yaşlılık algısıyla ilişkilendiriyor. Tweet, yaşa ve davranışa ilişkin ironik bir bakış açısı sunuyor.

Görüntü, muhtemelen bir Twitter paylaşımı, ve içinde bir konser videosu yer alıyor. Görüntüde, eski bir konser kaydı olan kalabalık bir konser sahnesi görülüyor. İnsanların telefonları olmadan, anı yaşadıkları bir dönemi hatırlatıyor. Tweet'in metni, "Kimsenin elinde telefon yok çünkü telefon yok amk" diyerek, geçmişte insanlar bugün kullandığımız akıllı telefon ve sosyal medya gibi teknolojiye bağlı kalmadan anı yaşamayı daha çok önemsediklerini vurguluyor. "Nerdes o eski şarkılar" ifadesiyle de, günümüz popüler müziğinin, eski müziklere kıyasla ruhunu yitirdiğini veya kalabalıkların geçmişte nasıl eğlendiklerini hatırlatıyor. Özetle, paylaşım, geçmiş dönemlerde insanların teknolojiden uzak kalarak daha derin deneyimler yaşadığını, günümüzün teknoloji bağımlılığını eleştiren ve nostaljik bir mizah içeren bir yorum yapıyor. "Telefon yok amk" ifadesi, o dönemde insanların daha az bağlantılı olmasının ve bu sayede anı yaşamanın daha anlamlı olduğunu vurgulamak için biraz abartılı bir ifade.

Fotoğrafta, Volkan Öge isimli bir kişinin sosyal medya paylaşımı yer alıyor. Paylaşımında, eski neslin "beyinsiz, geri zekalı, salak" gibi ifadelerle nitelendirildiği, ancak günümüz çocuklarının neden bu şekilde algılanmadığı sorusu soruluyor. Paylaşımın alt kısmında ise, Türk çocuk oyuncağı olan "Puan" oyununun tekerleği görülüyor. Bu paylaşım, çocukluk yıllarında yaşanan bazı kültürel değişimleri ve algı farklılıklarını ele alarak, bir mizah unsuru içermektedir. "Ne oldu şimdiki çocukların gücüne mi gitti? Biz insan değil de hayvan mıydık?" sorusu, geçmişle günümüzü karşılaştırıp, toplumsal algıda yaşanan bir değişimin veya nostaljik bir yaklaşımın ironik bir şekilde dile getirilmesini sağlıyor. "Geri zekalı" gibi kelimeler de bu eski zaman algısına gönderme yaparak, esprili bir şekilde o dönemin değer yargılarına ve günümüz algısına olan farkı ortaya koymaktadır.

Fotoğrafta, basit bir beton taban üzerine oturtulmuş, muhtemelen bir ev veya küçük bir odanın iç kısmı görünüyor. Tabanın etrafında bir tür örtü veya halı var. Odada, metal bir çaydanlık ve birkaç örtü veya yastık gibi ev eşyaları da görülüyor. Tabanın içinde, zemin döşemesinin dışında hafifçe yükseltilmiş bir alan var. Fotoğrafın altındaki yorumlar, nostalji ve eski zamanların özlemiyle ilgili bir espri içeriyor. "Duşa kabinin kabinsiz olduğu zamanları özlüyor insan.." cümlesi, belki de daha basit, eski tarz evlerde bulunabilen, günümüzün konfor ve teknolojiden yoksun yaşam tarzını andırıyor. Özetle; fotoğraf, nostaljik bir özlem duygusunu, basitliğin ve teknolojiden uzak bir hayatın özlemini vurguluyor. "Sinirden alev alıyorum ya" ifadesi ise, bu duygunun kişide öfke ve hayal kırıklığı yaratabileceğini ima ediyor. Bütün bunlar, esprili bir şekilde eski yaşam tarzlarının özlemini anlatıyor.