Fotoğrafta, İrem Bozkurt isimli bir Twitter kullanıcısının bir tweeti görünüyor. Tweet'te, yarın ders çalışacağını söylemesine rağmen, aslında hiç çalışmadığını ve yarın da çalışmaya başlayacağını söylüyor. Bu tweetin esprili yanı, İrem'in çalışmaya başlama kararını sürekli olarak ertelediğini ve daha önce de bu şekilde birçok kez söylediğini ima etmesidir. Bu nedenle, tweet'i okuyanlar, İrem'in yarın gerçekten çalışmaya başlayıp başlamayacağı konusunda şüpheye düşerler.

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görüyoruz. Gönderi, "yüzmek, bağcık bağlamak, bisiklet sürmek, analog saat okumak, bunları 12 yaşına kadar öğrendiniz öğrendiniz sonra bi ara illa öğrenirim diye kalyo hep" şeklinde bir mesaj içeriyor. Bu espri, yetişkinlerin çocukluklarında öğrendikleri basit şeyleri unutup, sanki yeni keşfetmiş gibi davranışlarını ve "illa ben öğrenirim" gibi bir tavırla çocukluktan kalma konuları tekrar tekrar sorgulamalarını hicvediyor.

Resimde yatakta yatan, kulaklık takmış, üzgün bir çizim var. Yatağın etrafında da çeşitli eşyalar var. Bu resim, okul bittikten sonra yurt dışına çıkmak için çok para biriktirmeyi ve sevgiliyle kediyi beslemeyi, fakat Türkiye'nin adını unutmayı temsil ediyor. Şaka, kişinin Türkiye'yi, yurt dışında yaşadığı yeni hayatın yoğunluğunda unutacağı fikrinden kaynaklanıyor.

Bu tweet'te, okuldan mezun olup yurt dışına taşınmayı hayal eden ve bu düşüncelerle sevinçten ağlayan bir kişinin esprili bir şekilde çizimi var. Tweet'te, "okulu bitiricem yüksek yapicam yurt disina cikicam cok param olucak sevgilimle kedi beslicez turkiyenin adini unutucan" yazıyor. Bu tweet'in mizahı, bir kişinin hayatındaki büyük bir değişimin hayalini kurması ve bu değişimle birlikte eski hayatını tamamen unutmayı planlamasıdır. Özellikle, Türkiye'nin adını unutmak, sanki yeni bir hayatın bir parçası değilmiş gibi, bir tür şaka olarak kullanılmış.

Resimde bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi "eray doan" isimli bir kullanıcı tarafından yazılmış ve "yüzmek, bağcık bağlamak, bisiklet sürmek, analog saat okumak bunları 12 yaşına kadar öğrendiniz öğrendiniz sonra bi ara illa öğrenirim diye kalyo hep" şeklinde bir yazı içeriyor. Bu gönderi, yetişkinlerin çocukluktan sonra yeni şeyler öğrenme konusunda isteksizliğini ve kendilerini "öğrenemem" şeklinde sınırlamalarını eleştirel bir şekilde ele alıyor. Yazıda "kalyo" kelimesi "kalyon" kelimesinin bozulmuş hali olarak kullanılmış. "Kalyo" kelimesi, "kalyon"un "çocuk" veya "çocukça" anlamına gelen bir argo sözcük olarak kullanılmasına dayanıyor. Bu espri, yetişkinlerin çocukluktan sonra yeni şeyler öğrenmeye karşı isteksizliğini, "çocuk gibi" bir tavır olarak eleştiriyor. Yüzmek, bağcık bağlamak, bisiklet sürmek ve saat okumak gibi temel becerileri çocukluktan sonra öğrenme konusunda isteksizliğin çocukça olduğunu ima ediyor.

Video, bir adamın lüks bir ortamda konuşma yaptığı sahne ile iki gencin bir kamera üzerinde eğildiği sahne arasında ani bir geçiş yapmaktadır. Paylaşımın başlığına göre espri, lüks ortamdaki adamın konuşmasının arka planındaki 'gerçek' veya 'gizli' durumu iki gencin kamera başındaki halleriyle bağdaştırmasıdır. Görüntüde, bir odada, masanın başında oturan ve elinde muhtemelen imzalar için hazırlanmış belgeler olan bir adam görülüyor. Adamın önünde, imza edilecek birden fazla belge ve muhtemelen bir kitap/defter duruyor. Odanın dekorasyonu modern ve şık; duvarlar arasında tahtadan yapılmış, şık bir bölme var. Fotoğrafın altında yatan potansiyel bir mizah, "imza" eylemi ile "imza" anlamına gelen ve genellikle resmi belgelerde kullanılan "imza" kelimesinin abartılı bir şekilde kullanılmasından kaynaklanıyor olabilir. Ayrıca, belki de, çok sayıda belgeye imza atma eyleminin biraz karmaşık veya gereksiz olduğunun altını çizen bir mizah olabilir. Herhangi bir kesin bir mizah yok. Daha çok, durumun biraz abartılı bir şekilde sunulması, o anda gerçekleşen veya olması beklenen eylemin/işin biraz önemsiz olabileceği imajını çağrıştırıyor.

Fotoğrafta, ağaçlarla çevrili bir ormanda paslanmış, eski bir tren görüyoruz. Trenin uzunluğu boyunca vagonlar var ve bunların hepsi terk edilmiş gibi görünüyor. Bu tren, eski, unutulmuş ve kullanılmayan bir nesneyi temsil ediyor. Bu fotoğrafın espri konusu ise, trenin bu şekilde ortada bırakılmasının ve kullanılmamasının, "trenin yorgun düştüğü" ve artık "bir yere gitmek istemediği" şeklinde yorumlanabilir. İşte bu espriyi Türkçe olarak ifade eden bir cümle: "Tren yorulmuş, artık bir yere gitmek istemiyor!"

Resimde, başlıkları "1. Saat" ve "2. Saat" olan iki Microsoft Word belgesi var. 1. Saat'teki belgede sadece "Tez" başlığı yazılmış, 2. Saat'teki belgede ise "redwin.com" yazıyor. Fıkra, tez yazarken sadece internette zaman geçirmenin, gerçekte bir şey yazmak yerine sadece kaybolmak anlamına geldiğini gösteriyor.

Resimde Yağız Koç'un Twitter hesabından bir tweet bulunuyor. Tweet'in içeriğinde "Sikerim böyle hayatı diyip ertesi gün aynı hayatı yaşamak" yazıyor. Bu tweet, insanların sıklıkla hayattan şikayet edip değişmek istemelerine rağmen hiçbir şey yapmadan aynı şekilde devam etmelerini mizahli bir şekilde ele alıyor. Bu tweet, hayattan sıkılan ve şikayet eden ancak aslında değişmek için bir şey yapmayan kişilere gönderme yapıyor. Yani, herkes hayatından şikayet etmeyi sever, ancak çoğu insan gerçekten bir şeyler değiştirmekten kaçınır.

Fotoğrafta, Alper adlı bir kullanıcının Twitter'da paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te Alper "dizi izleyememe hastalığına yakalandım dünyanın en güzel dizisi olsa bile başlayamıyorum" yazmış. Bu, dizi izlemekten kaçınmak, dizi izlemek için kendini zorlayamamak gibi bir durumu komik bir şekilde dile getiren bir tweet. "Dizi izleyememe hastalığı" tabiri, aslında var olmayan bir hastalığa benzetme yoluyla, dizilere bağımlı olmaktan uzak durma durumunu eğlenceli bir şekilde ifade ediyor.

Resimde, üç farklı karede, öğrenci hayatından üç farklı sahne gösteriliyor. İlk karede, öğrenci defterini yanına alıp, boşu boşuna çanta taşıdığını söylüyor. İkinci karede, öğrenci kağıdını cebine atıp, ona yazacağını söylüyor. Üçüncü karede, öğrenci arkadaşlarından notlarını alıp okula gitmekten şikayet ediyor. Bu resimdeki espri, öğrencilerin okul ile ilgili günlük yaşantılarındaki rutinleri ve bunlara dair düşünceleri üzerinde oynuyor. Örneğin, defteri yanına alıp boşu boşuna çanta taşımaktan, kağıdı cebine atıp ders notlarını oraya yazmaktan veya arkadaşlarından notlarını alıp okula gitmekten şikayet etmek, öğrenci hayatının sıkça yaşanan ve birçoğumuzun deneyimlediği durumlar. Bu durumları esprili bir dille ve görsel olarak yansıtmak, okuyuculara tanıdık gelen bu durumlar karşısında gülümsemelerini sağlıyor.

Fotoğrafta Önder Şeren'in Twitter hesabından bir tweet görülüyor. Tweet'te "Bugün hem Pazartesi, hem ayın 1'i, hem ilkbaharın ilk günü. Bi şeylere başlamak için ideal bi gün." yazıyor. Şaka, günün hem Pazartesi olması, hem ayın 1'i olması, hem de ilkbaharın ilk günü olması gibi bir çok "başlangıç" özelliği taşıyor olmasına rağmen insanların genellikle başlangıçlara karşı dirençli olmalarından ve yeni bir şeye başlamak için "ideal" günü hep erteleme eğiliminde olmalarından kaynaklanıyor.

Resimde, bir yüzünde gülümseyen, diğer yüzünde ise ağlayan bir meme karakteri var. Şaka, işverenleri tarafından gönderilen e-postalara cevap vermeyen müşterilere olan hayal kırıklığını gösteriyor. Gülümseyen yüz, müşteriyle profesyonel bir şekilde iletişim kurma zorunluluğunu temsil ederken, ağlayan yüz ise gerçek duyguları, yani müşterinin yanıt vermemesi nedeniyle duyulan sinir ve hayal kırıklığını temsil ediyor. "Müşteri hala e-postama cevap vermedi, bu yüzden işi bitiremiyorum." ifadesi de bu durumu daha da vurguluyor.

Resimde, bir adam bıçak tutuyor ve "3 gün sonra gelen mart" yazıyor. Karşısındaki adam ise ellerini havaya kaldırıp "geçen senenin martında kalan ben" yazıyor. Bu, Mart ayının gelmesiyle birlikte geçen yılın Mart ayında kalan borçlar, ödevler veya yapılması gereken işlerin hatırlatılmasıyla ilgili bir espri.

yapılacaklar listesine eklendi 😁 Kaynak

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görünüyor. Gönderide, "sadece odamı toplamışım" diyen birine yanıt olarak "me: böyle böyle çözecez bütün sorunları işte" diye bir mesaj yazılmış. Bu espri, "oda toplamak", "bütün sorunları çözmek" gibi eylemlerin, aslında günlük yaşamda oldukça zor ve zaman alıcı olabileceğini vurgulayarak, bu eylemlerin basitliğine ironik bir yaklaşım kullanıyor. Bu şekilde, "sadece odamı toplamışım" diyen kişinin yaptığı işin aslında ne kadar zor olduğunu, ve "böyle böyle çözecez bütün sorunları işte" diyen kişinin ise bunu çok kolay bir işmiş gibi gösterdiğini ima ederek komik bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta, gümüş bir ceket ve büyük bir zincir takmış, yüzünde ciddi bir ifade olan bir adam görülüyor. Altında, "Sana bir şey söylemem lazım, ama şimdi değil, sonra." yazıyor. Daha sonra, "Bütün gün ben:" yazarak adamın aynı ciddi ifadeyle beklediğini gösteren görsel bir şaka. Bu şaka, kişinin bir şey söylemek istediğini ancak bunu hemen söylememek için kendini zorladığını, bu durumun da başkalarının merakını cezbettiğini ve bunun bir eziyet haline geldiğini gösteren mizahı kullanarak, günlük hayatın bir parçası haline gelen, "bana söyle, söyle artık" hissini temsil ediyor.

Fotoğrafta Twitter'da bir gönderi görülüyor. Gönderide bir kadın fotoğrafı ve altına yazılmış bir yazı var. Yazıda, "konular yetişmeyecek diye panik olmak" ve "panik oldukça hiç çalışamamak" gibi cümleler bulunuyor. Şaka, "konular yetişmeyecek diye panik olmak" durumunda aslında "hiç çalışamama" durumu yaşandığı, yani paniğin aslında verimliliği engellediği üzerine kurulu. İnsanların panikledikleri zamanlarda daha az verimli olabildikleri ve aksine sakin kalıp daha etkili bir şekilde çalışmaları gerektiği vurgulanıyor.

Fotoğrafta, çöl gibi kumlu bir bölgede siyah giysili bir kadın süpürgeyle süpürüyor. Kadın arkasına bakarak süpürüyor ve bu durum, "birikmiş işlerini" (süpürülmesi gereken yerleri) bitirmeye çalıştığı hissini veriyor. **Şaka:** "Birikmiş slaytların içinden birini bitirdim" cümlesi ile süpürme eylemi arasında bir bağlantı kurularak espri yaratılıyor. İzleyici bu cümleyi "birikmiş işleri" anlamında yorumlayarak süpürge kullanımıyla bağdaştırıyor.

Fotoğrafta iki kız çocuğu var. Soldaki kız üzgün ve hayal kırıklığına uğramış gibi görünüyor. Sağdaki kız ise kendinden emin ve mutlu bir şekilde poz veriyor. Resimdeki espri, sol taraftaki kızın ödevini yapmadığı için arkadaşlarıyla dışarı çıkamadığı ve bunu kabullenerek ödevini görmezden geldiği üzerine kurulu. Sağ taraftaki kız ise ödevini tamamlayıp arkadaşlarıyla dışarı çıkmış ve bu durumdan mutlu. Bu mizah, ödevlerin insanları nasıl da kısıtlayabildiğini ve bazen bunlardan kaçmak için ucuz yollar bulabileceğimizi gösteren bir durum örneğidir.