Fotoğrafta, engelli bir çocuğun tekerlekli sandalyesinin Superman temalı olarak süslendiğini görüyoruz. Çocuk, sandalyeye yatarak Superman kostümünü giymiş ve sanki uçuyormuş gibi görünüyor. Bu komik durum, çocuğun engeline rağmen hayallerinin peşinden koştuğunu ve süper kahraman olma hayalini gerçekleştirmeye çalıştığını gösteriyor. Çocuğun sandalyeye yatarak uçuyormuş gibi görünmesi, ironik ve mizah dolu bir şekilde engelliliğin üstesinden gelme ve hayal gücünün gücünü temsil ediyor.

RT @mimarifacialar: Kaynak

Fotoğrafta, yeşil bir tişört giyen ve masada oturan genç bir kadın var. Masanın önünde bir bilgisayar var ve kadın gülümsüyor. Alttaki yazıda, kadının "Hocam komşum sizi önerdi, yeşil gözlü bir doktor dedi" demesi, ancak bunun bir mizah olduğu ve aslında yeşil gözlü bir doktor olarak kabul edilmekten hoşlandığı anlaşılıyor. Kadının kendisine yönelik esprili ve ironik yaklaşımı, "Engelli diyebilirdi, tekerlekli sandalyeli diyebilirdi hatta tekerlekli doktor bile diyebilirdi" sözleriyle vurgulanıyor. Bu gönderi, toplumda engellilere yönelik önyargılara ve etiketlenmelere ironik bir şekilde değiniyor. Genç kadın, esprili bir dille bu önyargıları tersine çeviriyor ve "yeşil gözlü bir doktor" olarak kabul edilmekten daha çok hoşlanıyor.

Fotoğrafta tekerlekli sandalyede oturan gülümseyen bir kadın var. Twitter paylaşımında kadın, bir amcanın "hocam komşum sizi önerdi, yeşil gözlü bir doktor dedi" diye kendisinden bahsetmesini, "engelli diyebilirdi, tekerlekli sandalyeli diyebilirdi, hatta tekerlekli doktor bile diyebilirdi" şeklinde yorumlamış. Kadının gülümsemesi, amcanın sözlerine tepkisini ve bunu esprili bir şekilde bulduğunu gösteriyor. Paylaşımda yapılan espri, toplumda engelli bireylere bakış açısını eleştirerek, onları sadece engelleriyle tanımlama eğilimini ve "engelli" sözcüğünün olumsuz çağrışımlarını görselleştiriyor.

Fotoğrafta tekerlekli sandalyede oturan kaslı bir adam ve onun yanında büyük bir kaslı adam heykeli var. Şaka, kaslı adamın tekerlekli sandalyede oturan adamın hayal ettiği "ideal vücut"a sahip olmasıdır. **Fıkra:** "Tekerlekli sandalyede oturan adamın hayal ettiği ideal vücut."

Engelli bir bireyin isyanı Celal Karadoğan @celalkaradogan2 - 10s Oğlumla markette sıra bekliyoruz adamın biri ağlayan çocuğuna...

Fotoğrafta, balkonunda oturan ve suya bakan iki kişi görünüyor. Her iki kişinin bacakları da protez. Fotoğraftaki yazı ise "Biraz D vitamini al dediler, söz dinliyorum." Yazıyor. Bu yazı ile fotoğrafın birlikte verdiği mesaj, protez bacaklı insanların güneşlendiğini ve D vitamini almayı da ihmal etmediğini esprili bir şekilde gösteriyor.

Fotoğrafta bir evin girişi görünüyor. Evin önünde merdivenler ve merdivenlere kadar uzanan bir rampa var. Ancak rampa, merdivenlerin hemen önünde kesik. Bu durum, engellilerin rampayı kullanarak eve girebilecekleri ancak merdivenleri çıkmak için rampayı terk etmek zorunda kalacakları bir durum yaratıyor. Bu durumun bir espri niteliği taşıması, engelli bireylerin ihtiyaçlarına yeterince önem verilmediğini ve çözümlerin eksik ve anlamsız olabileceğini gösteriyor.

Resimde Down sendromlu bir kadının, kabin görevlisi olarak bir uçakta görev aldığı görülüyor. Bu kadın dünyanın ilk Down sendromlu kabin görevlisi olarak gösterilmiş. "Dünyanın ilk Down sendromlu kabin görevlisi" ifadesiyle, Down sendromlu insanların normal hayatın bir parçası olabileceğini ve iş dünyasında da yer alabileceklerini vurgulayan bir mizah yapılmış. Resimdeki yazı, bu kadının Down sendromlu olduğunu ve dünyanın ilk Down sendromlu kabin görevlisi olduğunu söylüyor. Bu, Down sendromlu insanların normal bir hayat yaşayabilecekleri ve iş dünyasında yer alabilecekleri mesajını vermeye çalışıyor.

Fotoğrafta tekerlekli sandalye rampasıyla bir merdivenin birleştiği yer görünüyor. Rampanın merdivene bağlanan kısmı birinci basamaktan başlıyor ve dördüncü basamakta bitiyor. Şaka, bir engelli kişinin tekerlekli sandalyeyi dördüncü basamağa kadar taşıması ve dördüncü basamakta bir mucize gerçekleşerek yürümeye başlamasının imkansızlığı üzerine kurulu.

Fotoğrafta Down sendromlu bir üniversite mezunu, yazar ve aktör olan Pablo Pineda'nın bir röportajında verdiği cevaba atıfta bulunuluyor. Pablo Pineda, "Nasıl olup da bu denli geliştiğiniz" sorusuna annesinin sürekli kendisini teşvik ettiğini, kitaplar okuduğunu ve asla pes etmediğini anlatıyor. Bu durum, Down sendromlu insanların da başarıya ulaşabileceğini ve her şeye rağmen azimle hedeflerine ulaşabildiklerini gösteren bir espri olarak kullanılıyor.

Fotoğrafta, bir anne tekerlekli sandalyesini süper kahraman kostümüyle süsleyerek çocuğunun rahatça hareket etmesini sağlamış. Bu fotoğraftaki espri, annenin çocuğunun tekerlekli sandalyesini bir süper kahraman kostümüyle süsleyerek, çocuğunun engelliliğini bir güç ve cesaret sembolüne dönüştürmesi. Bu, çocuğun engelliliğiyle gurur duyması ve bunu bir dezavantaj değil, bir avantaj olarak görmesi için yapılmış yaratıcı ve dokunaklı bir jest.

ilkokulda iken, engelli olmasi nedeniyle ayn okulda çocuğu olan velilerin "Çocuğumuzun psikolojisini bozuyor" diyerek...

Bu tweet'te Paul K. adlı bir kullanıcı, cinsiyet ayrımcılığının doğru olmadığını savunuyor. Bir örnekle açıklıyor: "Ben bir erkeğim, ancak 100 metre koşusunda bir çocuk beni geçer. Çünkü engelliyim. Sizden istediğim, benim haklarımı ve şartlarımı eşitlemeniz, benimle yarışmanız değil." Şaka, kişinin engelliliğini kabul ederek, erkek olmasına rağmen "çocuk bile geçer" diyerek cinsiyet ayrımcılığıyla alay etmesi ve aslında herkesin eşit olduğunu vurgulaması üzerine kurulu.

Fotoğrafta, bir apartmanın girişinde engelliler için yapılmış bir rampa görünüyor. Ancak rampa çok kısa ve keskin bir şekilde yukarı doğru çıkıyor. Bu da engellilerin bu rampayı kullanmasının neredeyse imkansız olduğunu gösteriyor. Bu durum, engelliler için yapılan düzenlemelerin sadece göstermelik olduğunu ve aslında engelli bireylerin ihtiyaçlarına cevap vermediğini ironik bir şekilde eleştiriyor. **Şaka:** Engelliler için yapılmış rampa, aslında engellilerin kullanabilmesi için çok kısa ve keskin bir şekilde yukarı doğru çıkıyor. Bu durum, engelliler için yapılan düzenlemelerin sadece göstermelik olduğunu ve aslında engelli bireylerin ihtiyaçlarına cevap vermediğini ironik bir şekilde eleştiriyor.

Resimde tekerlekli sandalyede oturan bir kişinin simgesi ve "Engel Olma Farkında Ol! #3AralıkDünyaEngellilerGünü" yazısı var. Şaka, "Engel Olma" ve "Farkında Ol" ifadelerinin yan yana getirilmesinde yatıyor. Bu, insanların engelliler hakkında farkındalık yaratmak yerine, engellileri "engel" olarak görme eğiliminde olduğunu ima ediyor. Resim, engelli bireylerin toplumda eşit bir şekilde yer alması gerektiğine ve engellerin değil, insanların önemli olduğuna dikkat çekiyor.

Fotoğrafta, bir grup Parkinson hastasının, "Anadolu Ateşi" adlı bir perküsyon grubuyla birlikte davul çalarak müzik yapıyor. Hastalar, müzikle hareket ederek ve ritim tutarak Parkinson hastalığının etkilerini yenmeye çalışıyor. Şaka, Parkinson hastalarının davul çalmaya başladığında hastalıklarının etkilerini unutup ritim tutmalarıyla ilgili. Parkinson hastalığı, kaslarda titreme, sertlik ve hareket kısıtlılığı gibi belirtilerle karakterize edilen bir hastalıktır. Hastaların müzikle hareket edip ritim tutmaları, hastalığın etkilerini azaltmada yardımcı olabilir. Bu durum, "Parkinson hastaları hayatın ritmini yakaladılar" sloganıyla vurgulanıyor.

Fotoğrafta, bir kişinin tekerlekli sandalyeden inip merdivenleri çıkması için yapılan rampa görünüyor. Ancak merdivenlerin üstü oldukça yüksek. Rampa da merdivenlere kadar değil, merdivenlerin yarısına kadar uzanıyor. Şaka ise, "dördüncü basamakta bir mucize gerçekleşiyor ve tekerlekli sandalyeyi bırakıp yürüüyorsun." cümlesinde saklı. Yani kişinin tekerlekli sandalyeden inip yürümesi için mucizevi bir durumun yaşanması gerektiği, ancak rampa bunun için yeterli olmadığı ima ediliyor.