Görselde 1958 yılına ait dünya haritası ve üzerindeki renk kodlamaları bulunuyor. Renkler, o yıldaki farklı yaş gruplarındaki doğum oranlarını gösteriyor. Her renk bir yaş aralığına (15-19, 20-24, 25-29, 30-34) karşılık geliyor. Haritada en fazla alan kaplayan renk, o yaş grubunda en çok doğum olduğunu ifade ediyor. Görseli inceleyerek, 1958 yılında dünya genelinde 15-19 yaş grubunun en çok çocuk doğurduğunu anlıyoruz. Bu, o dönem için "en çok çocuk doğuran" yaş grubu olarak yorumlanabilir. Bu aslında bir demografik bilgi görseli. Bir espri olarak, görsel, "en çok çocuk doğuran" grubun 15-19 olduğunu gösteriyor. Bu, o yıllarda demografik yapının bu şekilde olduğunu gösteriyor ve bu bilgiden hareketle bir espri yapma olanağı sunmuyor.

Bu fotoğraf, dünyanın en yaşlı ve en genç ülkelerini gösteren bir infografik. Haritada ülkelerin bulunduğu konumlar ve medyan yaşları görülüyor. En yaşlı 10 ülke ve en genç 10 ülke sıralaması, alt kısımda tablolar halinde verilmiş. Fotoğrafta bir mizah yok. Sadece dünya ülkelerinin medyan yaşlarını gösteren bir istatistiksel veri görseli.

Resimde ABD'nin batı ve doğu bölgelerine ayrılmış bir haritası ve bu bölgelerin nüfus, GSYİH ve kişi başına GSYİH gibi istatistiksel verileri gösteren bir tablo bulunmaktadır. Batı bölgesi turuncu, Doğu bölgesi mavi renkle ayrılmıştır. Tablodaki rakamlar, her bölgenin büyüklüğünü ve ekonomik verilerini karşılaştırmayı kolaylaştırmaktadır. Fotoğrafta bir espri yok; sadece ABD'nin batı ve doğu bölgelerinin karşılaştırmalı istatistiksel verilerinin görselleştirilmesi bulunmaktadır.

Fotoğrafta Rusya, Java Adası (Endonezya) ve Bangladeş'in haritaları ve bu ülkelerin coğrafi ve demografik bilgilerini gösteren bir tablo bulunmaktadır. Her ülkenin yüzölçümü, nüfusu ve nüfus yoğunluğu (kişi/km²) değerleri listelenmiştir. Bu görsel bir "şaka" içermiyor. Sadece farklı ülkelerin boyutlarını, nüfuslarını ve nüfus yoğunluklarını karşılaştırmak için görselleştirme yapılmış.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşım, İstanbul'da yaşayan Kürt ve Arap nüfusları hakkında bir iddia içeriyor. Paylaşım, "İstanbul'da 5 milyon Kürt yaşıyor, bir tane bile Kürtçe tabela bulamazsın! 2 milyon Arap göç etti, İstanbul'un yarısı Arapça tabela oldu." şeklinde. Bu ifade, ironik bir şekilde, İstanbul'daki kültürel ve dilsel değişimin abartılı bir şekilde sunulmasını içeriyor. Kürtlerin dilsel varlığının yok denecek kadar az olduğu, Arap göçmenlerin ise bu değişimde önemli bir rol oynadığı, abartılı bir dille aktarılıyor. Gerçekte durum bu kadar aşırı uçlu değil muhtemelen. Bu, mizahi bir ifade, toplumsal ve kültürel değişim hakkındaki bir görüşü esprili bir biçimde aktarmaya çalışıyor. Paylaşım, olasılıkla bir görüşü karikatürize ederek eleştirmek için kullanılıyor.

Resim, dünyanın çeşitli bölgelerindeki Doğu Ortodoks Hristiyan nüfus sayılarını gösteren bir infografik. Her ülkenin bayrağı ve altında o ülkedeki Doğu Ortodoks Hristiyan nüfusunun sayısal değeri görülüyor. Fotoğrafta bir "anlam-dışı" durum yok, dolayısıyla bir şaka da yok. Sadece istatistiksel veri sunuluyor.

Resimde Japonya'nın haritası bulunuyor. Ancak ilginç bir şekilde, Japonya'nın bazı bölgelerinde Çin, Brezilya ve Kuzey Kore bayrakları yerleştirilmiş. Haritanın altında ise Okinawa bölgesinde Amerikan bayrağı bulunuyor. Bu, Japonya'nın veya bölgedeki ülkelerin birleşme veya anlaşma içinde olma gibi siyasi bir durumun mizahı ile işlenişini temsil ediyor. Görsel, farklı güçlerin/ülkelerin Japonya'nın farklı bölgelerindeki etkisini, yani olası bir siyasi hegemonya durumunu eğlenceli bir şekilde simgeliyor. "Çin bayrağı", "Brezilya bayrağı", "Kuzey Kore bayrağı" ve "Amerikan bayrağı"nın Japonya topraklarında yer alması, bir çeşit mizah örneği oluşturan, gerçek dünyada siyasi etkileşimlerin ve potansiyel anlaşmazlıkların (hatta belki de savaşın) absürt bir temsilidir.

Görselde Avrupa kıtasının 1960-2023 yılları arasında nüfus değişimini gösteren bir harita bulunuyor. Haritanın üzerinde, kıtanın bazı bölgelerinde nüfus artışı (yeşil/açık renk) ve diğerlerinde nüfus azalması (kırmızı renk) gösteriliyor. Bu harita, nüfus değişimini sembolize eden renkler ve haritanın kendisinin Avrupa haritasına benzemesiyle, "komik" bir anlatım sağlıyor. Aslında, "komik" denilen bir durum yok, sadece nüfus değişimini görselleştirmek için kullanılan bir harita. Nüfus artışı ve azalması grafik gösterim ile temsil ediliyor.

Fotoğrafta, sosyal medya platformu (Twitter gibi) üzerinde paylaşılmış bir tweet görülüyor. Tweet'in sahibi, "Şiar" kullanıcı adı altında ve "@baskan_2030" adresiyle paylaşmış. Tweet, İstanbul'da yaşayan Kürt ve Arap nüfusuna ilişkin bir iddia içeriyor. İddia, İstanbul'da 5 milyon Kürt'ün yaşadığını ve bir tane bile Kürtçe tabela bulunmadığını söylüyor. Bununla birlikte, 2 milyon Arap göç ettiğini ve bunun sonucunda İstanbul'un yarısının Arapça tabela ile dolduğunu öne sürüyor. Tweetin esprili yanı, Kürtlerin dilinin kullanımıyla ilgili olan bir olumsuzluğu, Arap göçünün dilsel etkisiyle olumlu bir şekilde karşılaştırıyor. "Bulmak mümkün değil" ve "yarısı" gibi ifadelerle, abartılı ve ironik bir anlatım kullanılıyor. Temel olarak, Kürtlerin dilsel varlığına yönelik bir eleştiriyle, Arap göçünün dilsel etkisini abartarak bir toplumsal karşılaştırma yapıyor.

Fotoğrafta İstanbul'da, muhtemelen Kadıköy sahilinde, yoğun bir insan kalabalığı görülüyor. Çeşitli kıyafetler giyen, farklı etnik kökenlerden insanlar, kalabalık bir şekilde hareket ediyorlar. Haber başlığı, "Geçmiş Bayramlarda Boş İstanbul'un Tadını Çıkaran Suriyeli ve Afganlar, Bu Yıl Ekonomik Çöküş Mağduru: 'Bu ne abi her yerde Türk?!'" şeklinde. Bu, ekonomik sıkıntı sebebiyle şehirde kalabalık bir şekilde yaşayan Suriyeli ve Afganların, artık yerli Türklerin de orada olduğunu ima eden bir ironi ve eleştiri içeriyor. Haber, geçmişte ekonomik olarak güçte olmayan Suriyeli ve Afganların, şehrin yoğunluğunu, turistik yerlerini daha çok kullandıklarını ama şimdi ekonomik çöküşle her yerde Türk nüfusun da çoğaldığını, kalabalığa katıldığını vurgulamaktadır. "Bu ne abi her yerde Türk?!" kısmı, durumun ironisini ve şaşkınlığı ifade eden bir ifadelerle, durumu absürt ve eleştirel bir şekilde aktarmaktadır.

Resimde, bir otobüste oturan yaşlı bir adam ve yanındaki bir çizgi roman görseli yer alıyor. Çizgi roman, 2050 yılında 60 yaş üstü nüfusun 2,1 milyara ulaşacağını ve bunun gezegenimizi nasıl etkileyeceğini karikatürize ediyor. Adamın otobüsteki pozisyonu ve çizgi romanın dünyanın suyunu kaybetmeyle ilgili görseli arasında bir ironi var. Otobüsteki adam, geleceğin nüfus artışıyla ilgili bir çizgi roman okurken; o sırada, otobüste yaşlı bir insanın oturması, çizgi romanın dünyanın su kaybına ilişkin uyarısıyla tezat oluşturuyor. İroni, gelecekteki nüfus artışının potansiyel sorunlarını mizah yoluyla ele alıyor. Bu, insanların nüfus artışı konusunda endişelenmelerine, farkındalıklarını artırmalarına ve konuya duyarlılıklarını geliştirmelerine yönelik bir uyarı niteliği taşıyor.

Fotoğraf, Twitter'da bir tweet'i göstermektedir. Tweet, "İstanbul'da 5 milyon Kürt yaşıyor, bir tane bile Kürtçe tabela bulamazsın! 2 milyon Arap göç etti, İstanbul'un yarısı Arapça tabela oldu.." şeklindedir. Şaka, İstanbul'da Kürtlerin sayısına rağmen Kürtçe tabela olmamasını, ancak Arap göçmenlerin sayısının artmasıyla Arapça tabelaların çoğalmasını eleştirerek, dil politikaları ve etnik dengenin ironik bir şekilde ters gitmesini göstermektedir.

Şiar @baskan_2030 İstanbul'da 5 milyon Kürt yaşıyor, bir tane bile Kürtçe tabela bulamazsın! 2 milyon Arap göç etti, İstanbul'un...

L() @Cemil Ker Prezervatifler negatif evrime yol açtı. Akıllı insanlar doğum kontrolü yaptığı için daha da azalırken, aptallar...

Fotoğrafta, Antalya'da bir apartmanın kapısındaki interkom sistemi görünüyor. Her bir butonda farklı kişilerin isimleri yazıyor. Ancak bu isimler çoğunlukla Rusça ve Türk isimlerinden oluşuyor, bu da bir apartman binasının Rus ve Türk sakinlerinin bir arada yaşadığını ima ediyor. Şaka, bu isimlerin rastgele seçilmiş ve gerçekte bu kişilerin o apartmanda oturmayabileceği. Bu, apartman yönetiminin farklı kültürlerden insanların bir arada yaşadığı bir ortam yarattığını gösteren bir alaycı yorum.

Resim, iç savaştan önce Suriye'nin modern ve gelişmiş bir şehir olduğunu gösteren bir fotoğraf ve iç savaştan sonra yıkık ve harap bir hale geldiğini gösteren bir fotoğraf karşılaştırıyor. Şaka, iç savaşın Suriye'yi nasıl yok ettiğini ve ülkeleri için yıkıcı sonuçlar yarattığını mizahi bir şekilde gösteriyor.