Fotoğrafta, başında takkesi olan bir hoca ve yanında, muhtemelen 12 yaşında, onun talebesi olduğu düşünülen bir çocuk görülüyor. Üstteki yazı "Hocamız 12 yaşındaki yeni talebesi Muhammet'le birlikte..." şeklinde. Bu fotoğrafın mizahi yönü ise, Türkçe'de bir kelimenin farklı anlamlarda kullanılmasına dayanıyor. "Siksin" kelimesi, argoda "yapsın", "etsin" anlamında da kullanılabilir. Bu bağlamda, alttaki yorumda yazan "Yiyosa bunu siksin" ifadesi, "eğer cesareti varsa bunu yapsın" gibi bir anlam taşıyor. Yani, çocuğun hocasıyla olan ilişkisinin "sıradan" bir hoca-talebe ilişkisi olduğu ancak dile getirilen yorumun ise cinsel içerikli çağrışımlar yapmasıyla ortaya çıkan bir tezat ve mizah söz konusu. yiyorsa bunu s*ksin Hocamız 12 yaşındaki yeni talebesi Muhammet'le birlikte... Yiyosa bunu siksin $42

Bu fotoğrafta, bir adam ve yanında bir çocuk görülüyor. Üzerinde "Asgari ücreti askerlerin maaşı sanıyorken hayat" yazısı bulunuyor. Bu fotoğrafın espri anlayışı, asgari ücretin ne kadar düşük olduğunu ve bu durumun, sanki askerlerin maaşı gibi yüksek bir beklentiyle karşılaştırıldığında ne kadar acınası bir duruma yol açtığını vurgulamasıdır. Yani, asgari ücreti asker maaşıyla karşılaştıran kişi, aslında bu kadar az bir parayla geçinmenin ne kadar zor olduğunu fark edince hayatın acı gerçekleriyle yüzleşir. Bu bir tür ironi ve toplumsal eleştiri içerir.

Fotoğrafta üç adet Twitter gönderisi yer alıyor. En üstteki gönderi, Özgür Demirtaş'a ait. Kendisi, Selanik göçmeni olmaktan gurur duyduğunu belirtiyor ve ailesinin Yunanlılarla mücadele sırasında ülkeye döndüğünü ve acılar çektiğini anlatıyor. Ortadaki gönderi ise Guduriç abi adlı bir kullanıcıdan. Hoca olarak bahsettiği bir arkadaşının, kendisinin Siverek'li olduğunu söylediğini anlatıyor. En alttaki gönderi ise tekrar Özgür Demirtaş'a ait. Bu gönderi kısa ve öz bir şekilde "Babam urfa siverekli" diyor. **Şaka ise şu şekilde açıklanabilir:** Özgür Demirtaş, ilk gönderisinde Selanik göçmeni köklerinden bahsedip, soyunu anlatıyor. Ardından ortadaki gönderideki Guduriç abi'nin bahsettiği, "arkadaşının Siverek'li olduğunu söylemesi" durumuna atıfta bulunuyor. Son olarak kendi gönderisinde ise doğrudan "Babam urfa siverekli" diyerek hem Guduriç abi'nin bahsettiği durumu doğrulamış oluyor hem de önceki gönderisindeki karmaşık soy ağacını basitleştirerek mizahi bir yol izlemiş oluyor. Yani, göçmenlik ve kökenler üzerine yapılan konuşmaları, kendi Siverek'li babası üzerinden esprili bir şekilde bağlıyor. Kız nerelisin diye sorduğunda biz لا 23 NEUL Gönderi Özgür Demirtaş @ProfDemi....2.07.2022 X Selanik Göçmeni olmaktan gurur duyuyorum

Fotoğrafta bir sohbet ekranı görülüyor. Üstteki baloncukta "Zafer algoz tarzı bi ilber ortaylı anısı kolpası sık" yazıyor. Bu, bir kişinin İlber Ortaylı hakkında uydurduğu bir hikayenin şaka amaçlı olduğunu belirtiyor. Asıl metinde ise bir anlatıcı, İlber Hoca ile Lizbon'da bir gün yaşadıkları bir olayı aktarıyor. Çok sıcak bir havada, "asfalt ağlıyor" deyimiyle tarif edilen bir gün geçirdiklerini söylüyor. Yanlarında bulunan Can Yılmaz isimli çocuğun perişan olduğunu ve sürekli "Abi bir gölge bulalım, abi dondurma yiyelim" diye yakındığını anlatıyor. Sonra İlber Hoca'nın durup Can'a baktığını ve meşhur bakışıyla, sanki "senin evveliyatını biliyorum" der gibi baktığını söylüyor. Ardından İlber Hoca'nın şunları söylediği aktarılıyor: "Can'cığım, bu güneş seni yakmaz. Seni yaksa senin bu cehaletin yakar evladım! Bak şu karşıdaki kuleye, de Belém diyorlar. Sen bunu sadece taş... ğını sanırsın ama" **Şakanın Açıklaması:** Şaka, İlber Ortaylı'nın bilindik, sert ve bilgi dolu tavrına dayanıyor. Anlatıcı, çocuğun sıcak havadan bunalmasına ve basit isteklerine karşılık olarak İlber Hoca'nın, çocuğun bu durumu anlayamamasını "cehalet" olarak yorumladığını ve ona tarihi bir bilgiyle (Belém Kulesi'ni kastederek) cevap verdiğini ima ediyor. İlber Hoca'nın, sıcağa dayanmayan çocuğun haline değil, ona bilgi vermeye odaklandığı ve çocuğun bu bilgiyi anlayamayacak kadar "cahil" olduğunu düşündüğü mizahi bir şekilde aktarılıyor. Şakanın "kolpası sık" denmesi de hikayenin uydurma olduğunu ve bu tür bir İlber Ortaylı anısının eğlenceli bir taklit olduğunu belirtiyor. @lagrimacanta Zafer algöz tarzı bi ilber ortaylı anısı kolpası sık Bak şimdi hocam, bak... İlber Hocayla bir gün Lizbon'

Bu fotoğrafta, Fethullah Gülen olduğu düşünülen bir kişi, elinde bir parça yiyecek ile görülüyor. Fotoğrafın alt kısmında ise "FETÖ elebaşı yedikleri nin artığını Enes Kanter'e yolladı" yazısı yer alıyor. Buradaki espri, FETÖ liderinin yediği bir şeyi Enes Kanter'e gönderdiği şeklinde bir gönderme yapılmasıdır. Bu, genellikle siyasi veya eleştirel mizahın bir parçası olarak kullanılabilir. Fotoğrafın kendisi, bu metinle birleştirildiğinde, bir tür hiciv veya alay oluşturmaktadır.

Bu fotoğrafta, BoJack Horseman karakterine benzeyen bir çizgi film karakterinin profil fotoğrafı bulunan bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımın metni ise şu şekilde: "Nefretten başıma hiç bela almadım, ne geldiyse sevgi'den." Metnin altında ise paylaşım saati (23:45), tarihi (18.08.21) ve "Twitter for iPhone" ibaresi bulunuyor. **Şaka:** Şakanın esprisi, "nefret" kelimesinin olumsuz çağrışımına karşılık "sevgi" kelimesinin de benzer şekilde olumsuz deneyimlere yol açabileceği ironik bir şekilde ifade edilmesinde yatıyor. Karakterin yaşadığı dertlerin veya sorunların kaynağının "sevgi"den geldiğini söylemesi, sevginin de bazen insanı zora sokabileceğinin komik bir ifadesi olarak algılanabilir. Bu durum, genellikle "nefret" gibi olumsuz duyguların sorunlara yol açtığı varsayımına bir gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, bir kullanıcının "annem başarımla nasıl gurur duyuyo oynat bakalım" yazılı bir tweet'i ve altında da annesiyle arasındaki WhatsApp konuşması görülüyor. **Espri şudur:** Kullanıcı, annesinin başarılarıyla gurur duyup duymadığını anlamak için annesine görevler verir. Annesi ise bu görevlere cevap vererek aslında hiçbir başarısıyla gurur duymadığını, hatta evin işleriyle ilgilenmesi gerektiğini ima eder. WhatsApp konuşmasında görülen mesajlar şu şekilde: * **Kullanıcı (anneyi taklit ederek):** "tezim yoktezde artık" (muhtemelen tezi bitti artık gibi bir şey demek istiyor) * **Kullanıcı (anneyi taklit ederek):** "kızın başardı anne" (kendisini başarıyor olarak tanıtıyor) * **Anne:** "Tamam" * **Anne:** "Çamaşırları topla askıdaki" Buradaki espri, kullanıcının annesine "başardım" demesine rağmen annesinin "Tamam" diye geçiştirip direkt olarak ev işi vermesiyle ortaya çıkıyor. Yani anne, çocuğunun başarısıyla değil, evdeki sorumluluklarıyla daha çok ilgileniyor. Kullanıcı bu durumu mizahi bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta, bir kadının bir ayağı üzerinde "Goddess" (Tanrıça) yazan bir dövmesi görünüyor. Kadın, bordo rengi, yüksek topuklu ve parmak arası terlik şeklinde bir ayakkabı giyiyor. Ayağındaki tırnakları da aynı bordo renkte ojelenmiş. Kadının eli, dövmenin üzerindeki kıvrımlı yazıya dokunuyor ve üzerine de kabarık, beyaz bir giysinin kürkü dökülüyor. Bu fotoğrafta bir espri yok. Tamamen estetik bir fotoğraf.

Fotoğrafta, el yazısıyla yazılmış bir metin bulunan beyaz bir baloncuk görülüyor. Baloncukta, "İkinci bin yılda yaşasaydım en iyi arkadaşım İlber Ortaylı olurdu..." yazıyor. Baloncuğun altında, üzerinde "devletli" yazan bir fes takmış, giysileri desenli bir figür çizilmiş. Figürün etrafında ise mor ve pembe renkte, lale benzeri çiçek çizimleri var. **Fıkranın Açıklaması:** Bu görsel, mizahi bir espriyi anlatıyor. İlber Ortaylı, Türkiye'nin tanınmış tarihçilerinden ve entelektüellerinden biridir. "İkinci bin yılda" ifadesi, aslında "ikinci bininci yılda" veya günümüzden bin yıl öncesini kastetmektedir. Yani çizimdeki kişi, bin yıl öncesine gitseydi, o dönemin şartlarında bile İlber Ortaylı gibi bilgili ve bilge birini arkadaş olarak seçmek istediğini belirtiyor. Bu, İlber Ortaylı'nın zamanın ötesinde bir bilgi ve bilgelik seviyesine sahip olduğu fikrini espri yoluyla vurgulamaktadır. Figürün başındaki "devletli" yazısı ise, tarihteki önemli devlet adamlarına veya soylu kişilere bir gönderme olabilir. Bu karikatürde, bir adam çakmağını başka bir adama uzatırken, diğer adamın da elinde sigarasıyla bir şeyler anlatması ve çay içmesi gösteriliyor. **Karikatürün Açıklaması ve Mizahı:** Karikatürdeki ilk adam, diğerine hitaben şöyle diyor: "Masadaki tek çakmağı benden önce İlber Ortaylı'nın kapması ne fena oldu. Ne sigarasını yaktı ne de yaktırdı. Sabahtan beri elinde dolandırıp duruyor çakmağı... Engin kültür birikimi sayesinde ise anlattıkça anlatıyor... Ağzındaki eski Kemal, Kemal'in Kemal olduğu zaman. Lardan kalma bir Kemal... Ne kadar beklediği mi siz tahmin edin yani..." Bu sözler, İlber Ortaylı'nın (bilinen bir tarihçi ve entelektüel) uzun uzun konuşarak bir konuyu detaylandırdığını, ancak bu esnada temel bir ihtiyacını (sigarasını yakmayı) bile ertelediğini mizahi bir dille ifade ediyor. Karşıdaki adamın ise bu durumdan sıkılmış ve bunalmış olduğu yüz ifadesinden ve "Yak da ver artık be İlber, canımdan can aldın..." sözlerinden anlaşılıyor. Karikatürdeki ikinci bir diyalog baloncuğunda ise "Yazılı kaynaklara bakacak olursak Abdülmecit bizzat yasaklamıştır saraya girmesini..." yazıyor. Bu cümle, muhtemelen İlber Ortaylı'nın anlattığı konunun bir parçası ve tarihten bir örnek olarak sunuluyor. **Mizahın Kaynağı:** * **Beklenti ve Gerçeklik Çatışması:** İlber Ortaylı gibi bilgili birinden bir hikaye dinlemek beklentisi var, ancak bu hikayenin uzaması ve temel bir eylemin (sigara yakmak) bile ertelenmesi, mizahi bir etki yaratıyor. * **Kişisel Gözlem:** Karikatürist, İlber Ortaylı'nın konuşma tarzını ve entelektüel birikimini vurgulayarak, bunun bazen sohbeti nasıl uzatabildiğine dair kişisel bir gözlemini espriye dönüştürmüş. * **Abartı:** "Canımdan can aldın" gibi ifadeler, anlatıcının sıkıntısını abartılı bir şekilde dile getiriyor. * **Tarihi Bilgiyle Mizahı Birleştirme:** Tarihi bir bilgi (Abdülmecit'in saraya girmeyi yasaklaması) sanki doğrudan İlber Ortaylı'nın anlattığı bir hikayenin parçasıymış gibi sunularak, konunun ciddiyetiyle mizahi durum arasındaki kontrast güçlendiriliyor. Kısacası karikatür, İlber Ortaylı'nın uzun ve detaylı anlatım tarzının, dinleyicisini bazen sabır taşırmaya itebileceği fikrini esprili bir şekilde ele alıyor. Bu karikatürde, sağdaki kadın (Celal Şengör'ü temsil ediyor) elinde bir bebekle duruyor. Bebek, bir çocuğun (İlber Ortaylı'yı temsil ediyor) kucağında. Kadın, "GROARRRR GROARRR ZATEN PRUSYA KRALİ GROARRRR GROARRR VARDI... GROARRRR..." gibi anlamsız sesler çıkarıyor. Solundaki kadın (muhtemelen bir anne figürü) ise bebeğe sarılıyor ve "EVİCİKİ EVİCİKİ EVİCİK GEK GEK GEK DOSTUM PROFESÖR GÜNTER KLAUSSİMİP DE DEDİ Kİ EVİCİKİ EVİCİK..." gibi şeyler söylüyor. Ortadaki çocuk ise "HOOOVVV! ŞİMDİ DEĞİL! ŞİMDİ DEĞİL! AYIRIN BUNLARI..." diye bağırıyor. **Şakası:** Karikatürün başlığında "İlber Ortaylı - Celal Şengör (1943)" yazması, bu figürlerin o dönemdeki yaşlarına atıfta bulunuyor. 1943 yılında İlber Ortaylı henüz bebek veya çok küçük bir çocukken, Celal Şengör de küçük bir çocukmuş. * **Celal Şengör'ün "GROARRRR" sesleri:** Bu, bir çocuğun henüz konuşmayı tam olarak öğrenmediği, sadece çıkardığı anlamsız sesleri temsil ediyor. "Prusya Kralı" gibi ifadeler ise çocuğun o dönemde duyduğu veya hayal ettiği şeyleri yansıtıyor olabilir, ancak anlamlı bir bütün oluşturmuyor. Bu, Celal Şengör'ün kendi anılarında veya şakalarında bazen kullandığı bir üslup olabilir. * **İlber Ortaylı'nın "Evicik" sözleri:** Bu da benzer şekilde, çocuğun henüz net konuşamadığı ve tekrarladığı basit kelimeleri ifade ediyor. "Dostum Profesör Günter Klaussimip" gibi isimler ise çocuğun oyunlarına veya hayal dünyasına katılan karakterler olabilir. * **Ortadaki çocuğun tepkisi:** Bu çocuk, muhtemelen İlber Ortaylı'nın kendisi veya başka bir çocuk, iki küçük çocuğu (yani bebek Celal Şengör'ü ve küçük İlber Ortaylı'yı) ayırmaya çalışıyor. Bu durum, çocukların oyunlarının bazen karmaşıklaşması veya birbirleriyle çatışmaları durumunu komik bir dille anlatıyor. Özetle şaka, iki büyük tarihçinin bebeklik ve çocukluk dönemlerine mizahi bir bakış sunuyor. O dönemin dil gelişimleri ve çocukların oyun dünyası, yapay ve anlamsız gibi görünen ama kendi içlerinde bir mantığı olan diyaloglarla betimlenmiş. Ortadaki çocuk figürü ise bu karmaşayı çözmeye çalışan yetişkin benzeri bir tepki vererek mizahı artırıyor. Bu görsel, bir mizah dergisinden alınmış bir karikatür. Karikatürde, bir tarihçi olduğu anlaşılan ve sakallı bir adam, bir diğer adamla konuşuyor. Konuşmalarında, geçmişteki bir olaya veya objeye gönderme yapılıyor. Karikatürdeki espri, muhtemelen tarihteki bir olayın veya bir nesnenin mizahi bir şekilde yorumlanmasına dayanıyor. Karikatürün alt kısmında oturan kalabalığın tepkileri ve konuşmalar, bu mizahi unsuru pekiştiriyor. Karikatürün genelinde, karakterlerin abartılı çizimleri ve abartılı ifadeleri, mizahi etkiyi artırıyor. Tam bir espri anlayışı için karikatürdeki metinlerin ve çizimlerin daha detaylı bir analizi gerekir. Ancak genel olarak, karikatürün tarihle ilgili bir şakayı, günümüzdeki olaylarla veya kişilerle mizahi bir şekilde bağdaştırmaya çalıştığı söylenebilir. Rahmet olsun.. #İlberOrtayli joooooooooo0€ ikibinli yıllarda en iyi arkadaşım ilber Ortaylı olurdy... devletla boooooooooooo MASADAK

Fotoğrafta, koyu fon önünde oturan, yaşlı ve beyaz saçlı bir adam var. Adam, ceketi ve kravatı ile klasik bir kıyafet giymiş. Elini çenesine dayamış, düşünceli bir ifadeyle kameraya bakıyor. Üzerinde bir saat var. Bu fotoğrafta bir espri yok. Bu, ünlü bir kişinin portre fotoğrafı olabilir.

Fotoğrafta, elinde baston tutan, gülen yaşlı bir adam görülüyor. Adam, takım elbise ve kravat giyiyor. Arka planda, parlak harflerle yazılmış bir logo var. Bu bir espri fotoğrafı değil, sadece bir adamın portresi. Espriyi açıklamak için ek bir bağlam gerekli.