Fotoğrafta, bir adam elinde uzun bir pideyle restoranın içinde yürüyor. Adamın arkasında taş duvarlarla kaplı bir kolon ve üzerinde bir televizyon var. Televizyonda muhtemelen bir yarışma programı veya eğlenceli bir içerik gösteriliyor. Masanın üzerinde bir kase salata ve çatal-bıçak takımı yer alıyor. Fotoğraftaki espri, adamın taşıdığı pide kadar uzun ve ince bir nesneyi (örneğin bir makara veya bir inşaat iskelesi parçası) taşırken "Bu nedir?" diye sorulsa verilecek absürt bir cevaba dayanıyor olabilir. Bu tür mizah, beklenmedik bir nesneyle olağan dışı bir durum yaratmaktan kaynaklanır. Pide, boyutları ve şekliyle dikkat çekici bir nesne haline gelmiş ve bu da bir espri konusu yaratmaya uygun bir zemin oluşturmuş.

Fotoğrafta bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın en üstünde "hurica" kullanıcı adı ve "@oddhearer" hesabı yer alıyor. Tweet'in içeriğinde şu ifadeler yer alıyor: "marmaray'da yanımdaki kadının iki oğlu var. adları beyazıt(8) ve cihangir(6) yoruldum artık ikisinden de, yatılı okula göndercem diyo. on beş yaş değil miydi ya sancağa çıkış diyemedim, içimde büyüyor şaka,.,," **Fıkranın Açıklaması:** Fıkra, yaşları ve isimleri karıştırarak anlatılan bir şaka üzerine kurulu. Anlatıcı, Marmaray'da yanındaki kadının iki oğlundan bahsediyor. Kadın, çocuklarının isimlerinin Beyazıt (8 yaşında) ve Cihangir (6 yaşında) olduğunu söylüyor ve artık ikisinden de yorulduğunu, yatılı okula göndereceğini belirtiyor. Anlatıcı ise bu noktada içinden "On beş yaş değil miydi ya sancağa çıkış?" diye düşünüyor. Buradaki espri, "sancağa çıkmak" deyiminin aslında Osmanlı İmparatorluğu'nda veliaht şehzadelerin sancak beyliği yaparak idarecilik tecrübesi kazandığı bir dönemi ifade etmesidir. Bu deyim genellikle "ergenlik çağına gelmek, olgunlaşmak" anlamında da kullanılır. Anlatıcının içinden geçirdiği cümle, kadının çocuklarının yaşlarının (8 ve 6) sancağa çıkma yaşından (genellikle 12-15 yaş arası kabul edilir) çok daha küçük olduğunu ima ediyor. Kadının yorgunluğunu ve çocukları yatılı okula gönderme isteğini bu küçük yaşlara bağlaması, aslında bir ironi yaratıyor. Yani anlatıcı, çocuğun bu kadar küçük yaşta böyle bir tecrübe yaşaması gerektiği fikrini espriyle dile getiriyor. Kadının yorgunluğunun çocuğun büyüklüğünden değil, kendi annelik yorgunluğundan kaynaklandığı da ima ediliyor. Anlatıcı bu durumu doğrudan söylemek yerine, durumu daha da komik hale getirmek için "sancağa çıkış" deyimini kullanıyor ve bu şakayı kendi içinde yaşıyor.

Fotoğrafta bir sosyal medya gönderisi görülüyor. Gönderiyi paylaşan kişi Şefik Aygöl isimli bir kullanıcı. Şefik Aygöl, "Küçük oğlum soruyor. Baba neden Ramazan için 11 ayın sultanı diyoruz. 12 ay yok mu? 12 ayın sultanı olmaz mı? İlginç bir bakış değil mi?" şeklinde bir soru sormuş. Bu soru, Ramazan ayının "11 ayın sultanı" olarak adlandırılmasına takılan bir çocuğun mantıklı ama komik sorgusunu dile getiriyor. Yani şaka, Ramazan ayının özel olarak "11 ayın sultanı" olarak adlandırılmasının ardındaki mantığı sorgulayan bir çocuğun bakış açısıyla yapılmış. Çocuğun sorusu, yılın diğer aylarını da benzer şekilde "sultan" olarak adlandırılabileceği fikrini ortaya atıyor, bu da Ramazan'ın bu özel unvanına mizahi bir eleştiri getiriyor. Gelen yanıtlardan biri ise Cihangir isimli bir kullanıcıdan gelmiş ve gönderinin altında "Bence çocuğu direkt sanayiye verin sayın valim." yazıyor. Bu yanıt, çocuğun sorduğu sorunun mantıksızlığını vurgulamak yerine, onu "sanayiye verme" gibi absürt bir çözüm önerisiyle tiye alarak ikinci bir mizah katmanı ekliyor.

Bu çizgi romanda, gökyüzünde yıldızlar ve hilal ile gece tasvir ediliyor. Bina cephesinde farklı pencerelerden görünen insanlar ve konuşma balonları var. **İlk konuşma balonu (üstteki turuncu baloncuk):** Bir karakter, her ihtiyacı olana yardım ettiğini, ancak buna rağmen kimsenin onu ciddiye almadığını ve bir şekilde "yararlanamadığını" söylüyor. Buranın halkının bir türlü bir fayda görmediğinden yakınıyor ve "Ne lan bu!" diye sitem ediyor. Bu karakter, bir süper kahraman kostümü giymiş gibi görünüyor. **İkinci konuşma balonu (ortadaki beyaz baloncuk):** Süper kahraman kostümü giymiş karakter, yan pencereden sesleniyor. İçerideki birine, "Abi ne olur... Teras katına ya da bodrum kata taşın. Ara katta oturan süper kahraman mı olur... Ara kat güven vermiyor halka..." diye sesleniyor. **Üçüncü konuşma balonu (alttaki turuncu baloncuk):** Bir başka pencereden bir ses duyuluyor: "Ulan ne alakası var ara katla yaa... Hasta hasta konuşma!" Bu, önceki karakterin "ara kat" yorumuna bir tepki. **Espri şurada:** Süper kahraman kostümlü karakter, "ara kat"ın güven vermediğini ve bu yüzden oraya taşınmamak gerektiğini söylüyor. Buna karşılık gelen yanıt ise, "ara kat"ın mekansal bir yer değil, insanların "durumunu" ifade eden bir terim olduğunu ima ediyor. Yani, "ara kat"ta olmak, bir tür orta karar, tutarsız veya "hasta" bir durumda olmak anlamına geliyor ve bu durumun mekansal bir yere taşınmakla ilgisi olmadığını vurguluyor. Süper kahramanın "ara kat"ı fiziksel bir konum olarak algılaması ve buna dayanarak bir öneride bulunması, onun ne kadar gerçeklikten uzak veya ne kadar doğrudan bir mantıkla hareket ettiğini gösteriyor. Diğer karakter ise bu mantıksızlığı ironik bir şekilde tiye alıyor. Fotoğrafta, Orhan Pamuk adında bir yazarın masasında otururken çekilmiş bir fotoğrafı yer alıyor. Orhan Pamuk, elini yanağına dayamış, gözlükleri takmış, mavi bir tişört giymiş. Önündeki masada ise kitaplar, kalemler ve bir kupa bulunuyor. Bu fotoğrafın esprisi, fotoğraftaki metinden kaynaklanıyor. Metin, Orhan Pamuk'un kentsel dönüşüm nedeniyle komşularıyla yaşadığı bir anlaşmazlığı anlatıyor. Orhan Pamuk, apartmanlarının yıkılıp yeniden yapılmasını istemiyor ve apartman dairesini isteyen olursa daha yüksek fiyata satacağını söylüyor. Ancak metnin sonunda bir not düşülüyor ve bu notta binanın 53 yıllık olduğu belirtiliyor. Buradaki espri, Orhan Pamuk'un apartmanını yıkıp yeniden yapmak istememesine rağmen, binanın 53 yıllık olması ve dolayısıyla aslında yıkılmaya ihtiyacı olması. Yani, Pamuk aslında yıkılması gereken bir apartmanı "korumaya" çalışıyor gibi görünüyor ve bu durum ironik bir espri yaratıyor.

Fotoğrafta, Twitter'dan bir alıntı var. Bir kişi (hurica takma adıyla) Marmaray'da yanındaki bir kadının konuşmasını aktarıyor. Kadın, çocuklarının (Beyazıt ve Cihangir) yaramazlıklarından bıktığı için onları yatılı okula göndereceğini söylüyor. Esprinin kaynağı, kişinin kadının çocuklarının yaşlarının küçük olduğunu (8 ve 6) ve yatılı okulun genellikle daha büyük yaştaki çocuklar için düşünülen bir çözüm olmasından kaynaklanıyor. Ayrıca, "on beş yaş değil miydi ya sancağa çıkış" ifadesi, çocuğun ergenlik dönemine atıfta bulunarak, yatılı okul düşüncesinin absürtlüğünü vurguluyor. Kişi, bu durumu gülünç buluyor ve içinden bir espri olarak saklıyor.

Resimde, Türkiye haritasına benzeyen bir grafik var. Grafik üzerinde Türkiye'nin bazı bölgeleri farklı renklerle (kırmızı, sarı, yeşil) ayrılmış ve bu bölgelere "Eğitimsız Faşistler", "Eğitimli Faşistler" ve "Süper Yerler" gibi etiketler konmuş. Grafik altında "Cihangir solcusunun gözünden Türkiye" başlığı yer alıyor. Bu, sosyal medyada sıkça kullanılan bir mizah türü. Bir kişinin (Cihangir, muhtemelen bir ideolojik görüşe veya toplumsal gruba referans) bakış açısından Türkiye'nin nasıl algılandığına dair, genellikle ironik ve eleştirel bir yorum sunuyor. "Eğitimsız Faşistler" ve "Eğitimli Faşistler" gibi etiketler, ideolojik görüşleri veya eğitim seviyeleriyle ilgili ironik bir ayrım yapıyor ve toplumsal görüş farklılıklarını vurgulamak için kullanılır. Bölümleme, sosyal/politik bir görüşü eleştirmek için yapılan kaba ve bazen de tuhaf bir mizah biçimidir. "Süper Yerler"in belirlenmesi ise, yine kişinin perspektifini yansıtan bir toplumsal eleştiridir. Özetle; grafik, Türkiye'deki toplumsal ve politik farklılıkları veya bakış açılarını esprili bir dille ve karikatürize edilmiş bir şekilde göstermektedir.

Görüntü, Twitter'da bir kullanıcının (Yeşer Sarıyıldız) paylaştığı bir mesaj. Mesajda, Cihangir'de bir online ortamda, yan masada oturan bir kız ve çocuğun 45 dakika boyunca oldukça gereksiz bir şekilde dedikodu yaptıkları anlatılıyor. Hesap 40 TL gelmiş, ancak iki kişinin içecekleri 19 TL ve 21 TL olduğundan, 1 TL'lik fark nedeniyle hesap ikiye bölünememiş. Paylaşım, hesap nedeniyle yapılan dedikodunun gereksizliğine vurgu yaparak, insanların gereksiz dedikodulara zaman ve enerji harcamamaları gerektiğini vurguluyor. Bir hesap farkı yüzünden dedikodu yapmanın anlamsızlığını esprili bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta, İstanbul'un tarihi bir semtinde, binaların arasında dik bir merdiven çıkışını gösteren bir sokak manzarası var. Merdivenler, binaların arasında, oldukça eğimli bir şekilde yükseliyor. Görünen bitki örtüsü ve binaların mimarisi, bohem ve eskiden kalma bir semti çağrıştırıyor. Yazıda "kanka cihangire gidelim çok güzel yerler var" ifadesi, bir arkadaşına (kanka) "Cihan" veya "Cihangir" semtine gitme önerisi yapılıyor. Bu semt, İstanbul'da özellikle gençler arasında popüler, tarihi ve özellikle güzel sokakları ve caddeleri ile ünlü bir yer. Joke, fotoğraftaki merdivenlerin ve semtin çekiciliğini vurgularken, "Çok güzel yerler var" ifadesiyle, burada gezilecek güzel yerlerin olduğunu ima ediyor.

Resimde küçük bir tavşan görüyoruz. Tavşanın ayağı mavi bir bandajla sarılmış ve bandaj üzerinde gülümseyen yüzler var. Tavşanın ayağının kırık olmasıyla ilgili bir şaka yapılıyor. "Tavşanın ayağı kırılmış, ama yine de gülümsüyor." denilebilir. Tavşanın ağrısına rağmen mutlu görünmesi bir ironi yaratıyor.

Bu görselde, iki farklı kadının sosyal medyada yaptıkları paylaşımlara gelen tepkileri karşılaştırılıyor. Soldaki kadın, oldukça beğeni alan, ancak estetik açıdan şüpheli bir resim paylaşıyor. Sağdaki kadın ise, gerçekçi ve güzel bir resim paylaşıyor, ancak çok az beğeni alıyor. Bu durum, insanların sosyal medyada estetik olmayan içeriklere daha çok ilgi gösterdiğini ve kaliteli içeriklerin takdir edilmediğini komik bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta Yeşer Sarıyıldız'ın Twitter hesabından bir tweet paylaşımı görünüyor. Yeşer Sarıyıldız, bir mekanda yaşadığı bir olayı anlatıyor. Yan masada oturan bir kız ve çocuğun 45 dakika boyunca çok fazla dedikodu yaptığını ve hesabın 40 TL geldiğini belirtiyor. Kızın içkilerinin 19, çocuğun içkilerinin ise 21 TL olduğunu ve 19 ile 21 olarak ödeme yaptıklarını söylüyor. Yeşer Sarıyıldız, hesabın 1 TL yüzünden ikiye bölünemediğini söyleyerek, dedikodu yapmanın hesabını ödemeyi zorlaştırdığını esprili bir şekilde anlatıyor.

Fotoğrafta bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir kadın Cihangir'de bir kafede kız ve çocukla birlikte oturup hesap ödemek için uğraştıklarını anlatıyor. Hesap 40 TL gelmiş ama içtikleri 19 ve 21 TL olarak ödenmiş, 1 TL fark kalmış. Kadın, hesap 1 TL yüzünden ikiye bölünemediği için bu kadar dedikodu yapmanın gereksiz olduğunu söylüyor. Bu paylaşım, Türk kültürüyle alakalı bir espri içeriyor. Türklerde, özellikle kadınlar arasında, hesabı ikiye bölme konusunda hassasiyet ve dedikodu yapmak çok yaygındır. Yazar, bu durumu abartarak komik bir şekilde ele almış. 1 TL'lik fark yüzünden dedikodu yapmanın abesliğini vurgulayarak, insanların daha rahat olmaları gerektiği mesajını veriyor.

Fotoğrafta, Türkiye'de oldukça eski ve gösterişli bir bina görüyoruz. Binanın önünde insanların yürüdüğü bir sokak var ve sokakta da bir araba park edilmiş. Fotoğrafın mizahı, binanın görkemli ve eski yapısının modern bir araba ile yan yana durmasıyla ortaya çıkıyor. Bu durum, Türkiye'de modernleşmenin ve gelenekselliğin bir arada yaşamasına ve bazen de çatışmasına dair bir alaycı bakış açısı sunuyor. **Türkçe espri şu şekilde açıklanabilir:** "Eski bir bina, yeni bir araba; Türkiye'nin iki yüzü bir arada."

Fotoğrafta iki WhatsApp mesajı var. İlk mesajda bir kişi diğer kişiye "Merhaba profilin çok farklı. Cihangir'e yeni mi taşındın daha önce görmemiştim seni" yazmış. İkinci mesajda diğer kişi kendisini tanıtarak "Ben hayat yolunda bir yolcuyum. Adım [boşluk], burcum balık yaşım 31. Günlerden cumartesiyi çok severim. En sevdiğim tatlı havuçlu tarçınlı kek. En sevdiğim içki beemfeather. En sevdiğim yemek bolez soslu spagetti. En iyi yaptığım şey işim ticaret. Açık sözlü ve dürüstüm dür. Hobilerim dalış yapmak, kano, ve dart oynamak. Bunun dişin da barbekü ve soft ev partileri favorimdir. En sevdiğim şarkı brayn adams tan everything I do..." diye yazmış. Bu mesajda kişi kendini övüyor ve bir sürü gereksiz detaya giriyor. Bu durum, kişinin kendini överek ve önemsediğini göstermek istediği halde aslında gereksiz yere çok bilgi vermesi ve övündüğü şeylerin yeterince önemli olmaması nedeniyle komik bir duruma dönüşüyor. Kısacası, kişinin övünme çabası ters tepebiliyor.

Yeşer Sarıyıldız @androverdose · 1d Cihangir'de onlaynım. Yan masada bi kız ve çocuk 45dk cümle alemin dedikodusunu yaptılar....

Resimde Ozan Güven'in bir karikatürü ve onun adına yazılmış bir gazete haberi görünüyor. Haber, Ozan Güven'in Bodrum'da organik ürünler satmaya başladığını, ancak "yüzde yüz organik" olması için kendi köyünden gelen ürünleri satmaya başlamasından bahsediyor. Şaka, Ozan Güven'in artık organik ürünleri satarak köylü bir hayat yaşamasına gönderme yapıyor. Karikatürde, Ozan Güven'in, başında bir türban benzeri bir şapka ile, geleneksel Türk kıyafetleri içinde tasvir ediliyor. Elinde tespih, köyde organik ürünler sattığını ve "yüzde yüz organik" olduğunu söylüyor. Şaka, ünlü bir oyuncunun şehir hayatını terk edip organik ürün satarak köylü hayatına geçiş yapması ve bu duruma uyum sağlamaya çalışmasıyla ilgili.

Resimde eski bir binanın önünde, bir kadın ve birkaç kişi daha yürürken görüyoruz. Kadın, üstünde "KENDİNE GEL" yazılı bir tabela taşıyan eski bir minibüsün yanında yürüyor. Bu tablo, kadının kendine gelmesi gerektiğini, başka bir deyişle, kendine gelmesi gerektiğini ima ediyor. Espri, "KENDİNE GEL" tablosunun, yürüyüş yapan kadının kendisini hatırlatmak için kullanıldığı ve durumun ironik olduğu gerçeğinden kaynaklanıyor. İşte, espriyi Türkçe olarak daha ayrıntılı bir şekilde açıklayan bir metin: Resimde, tarihi ve gösterişli bir bina önünde yürüyen bir kadını görüyoruz. Ancak gözümüzü çeken şey, kadının yanında duran eski bir minibüsteki tabeladır. Tabelada "KENDİNE GEL" yazmaktadır. Bu durum, kadının yürüme şekli veya yaptığı hareketler nedeniyle komik bir şekilde yorumlanabiliyor. Espri, kadının dış görünümünün veya tavırlarının "kendine gelmesi gerektiğini" ima ediyor olmasıyla oluşuyor. Tabelanın, sanki kadının kendine gelmesi için bir uyarı gibi orada bulunması, espriyi daha da güçlendiriyor.

Uzman Ejderha @UzmanEjderha Cihangir solcusunun gözünden Türkiye CHANGİR Yapandau tek ortam EĞİTİMSİZ FAŞİSTLER SÜPER YERLER...