Resimde beynin iç yapısına benzeyen bir suşi rulosu var. Yazı ise "Az önce bişey fark ettim hayatın bugunu buldum galiba Beyine "beyin" adını veren adam bunu düşünerek koydu düşünmesini sağlayan ise "beyniydi" o zaman beyin kendi adını kendisi vermiş olmuyor mu amk" şeklinde. Bu espri, beyin kendi adını koyamayacağı için beyni adını veren insanın aslında beyni düşünerek koyduğu ima ediliyor. Bu da komik bir şekilde beyni düşünerek, beyni beyin diye adlandırmış gibi gösteriyor.

Bu fotoğrafta, ünlü bilim insanı Alois Alzheimer'in Twitter hesabından yaptığı iki tweet yer alıyor. İlk tweet'te, "Az önce bi hastalık buldum adını unuttum amk" yazıyor. İkinci tweet ise ilk tweete cevap olarak, "Ben bu twiti ne zaman atmışım aq" yazıyor. Burada kullanılan espri, Alzheimer hastalığının, kişinin hafızasını kaybetmesine ve geçmişteki olayları hatırlamamasını engellemesine dayanıyor. Alzheimer'in kendi Twitter hesabından bu tür bir espri yapması, hastalığının mizahla ele alınabileceğini ve bunun da insanların hastalık hakkında daha bilinçli olmasına yardımcı olabileceğini gösteriyor.

Bu resimde, bir beyin ve bir gözün görsel bir şakası var. Her satırda, beyin bir eylem gerçekleştiriyor ve göz bu eyleme tepki veriyor. Örneğin, ilk satırda beyin "Selam bro" diyor ve göz aynı şekilde "Selam bro" diyerek cevap veriyor. İkinci satırda beyin "Gözlerini kapa bro" diyor ve göz "Okey bro" diyerek gözlerini kapatıyor. Üçüncü satırda beyin "Ne görüyorsun bro" diyor ve göz "Karanlık bro" diyerek karanlığı temsil eden siyah bir daireye dönüşüyor. Son olarak, dördüncü satırda beyin "İşte sen yokken Benim dünyam Karanlık bro" diyor ve göz, ağlayarak "Bro..." diyerek üzüntüsünü ifade ediyor. Bu şaka, gözün beyinin yaptığı eylemlere tepki vermesi ve son satırda gözün üzgün olmasıyla komik bir şekilde oynuyor.

Resimde iki kutu var. Üst kutuda "Varlığı Eğitimi Engellemeyen Seyler" yazıyor ve makyaj, baş örtüsü, spor ayakkabısı ve piercing resmi var. Alt kutuda ise "Yoksulluğu Eğitimi Engellemeyen Seyler" yazıyor ve beyin resmi var. Bu resimdeki espri, varlığın eğitimde engel olmadığını, yoksulluğun ise büyük bir engel olabileceğini gösteriyor. Beyin, öğrenmenin temelini oluşturan en önemli organdır ve yoksulluğun beyin gelişimini olumsuz etkilediği düşünülüyor. Resim, yoksulluğun eğitimdeki en büyük engel olduğunu vurgulamak için bir mizah kullanıyor.

Fotoğrafta, alnına "SÖT" yazılmış bir adamın resmi var. "Alın yazısı" yazan kırmızı bir yazı da resmin altında yer alıyor. Şaka, adamın alnına yazılan "SÖT" kelimesinin, "SÖZ" kelimesine benzemesi ve dolayısıyla "SÖT" kelimesinin adamın kaderini belirlediği anlamına gelmesinden kaynaklanıyor. "SÖT" kelimesinin "SÖZ" kelimesine benzetilmesi, insanların kaderlerinin yazılı olduğuna dair bir inanışı parodiliyor.

Resimde, ciddi bir ifadeyle bakışları kameraya çevrimiş, elini beynine doğru uzatmış bir adam var. Resmin altındaki kırmızı çerçevenin içinde ise "İşte aradığım beyin" yazıyor. Bu resim, bir adamın beynini aradığını ima ederek mizah yaratıyor. Görünüşe göre beyin, adamın elinin ulaşabileceği bir yerde, ancak beyin olarak nitelendirdiği şeyin ne olduğu belirsiz. Bu, bir tür absürt mizah örneği ve adamın kendi beyin kapasitesiyle dalga geçmesini temsil ediyor.

Resimde "Beyin 2 TL" ve "Yürek 10 TL" yazan iki tabela var. Bu görselde yapılan espri, insanların beyin yerine kalpleriyle hareket ettiğini, yani duygularla daha çok yönlendirildiğini ve beynin daha ucuz olduğunu ima ederek vurguluyor.

Resimde, üstte "Beyin 2 TL", altta "Yürek 10 TL" yazan iki elektronik tabela var. Türkçede beyin ile yürek arasında fiyat farkı olduğu ve bununla ilgili bir espri yapıldığını gösteriyor. Espri, beyin ve yüreğin değerlendirilmesiyle ilgili bir yorum içeriyor. Beyin, düşünme, akıl yürütme ve mantık gibi fonksiyonları temsil ederken, yürek duygular, empati ve sevgi gibi değerleri temsil eder. İronik bir şekilde, resimde beyin daha ucuza satılıyor. Bu da insanların mantıksal düşünceyi ve akıl yürütmeyi duygusal değerlere göre daha az önemli gördükleri anlamına geliyor. Bu durum, toplumda duygusal kararların akılcı düşünmeden daha fazla önem verildiği bir ironiyi vurguluyor.