Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderinin sahibi, Sümmeyye adında bir kullanıcı ve kullanıcı adı @vincentolsam. Gönderi metninde ise şu ifadeler yer alıyor: "otobüsteki dede diyor ki 60'lı yıllarda konya köydü... dede sana kötü bir haberim var". **Şakanın Açıklaması:** Şaka, "konya köydü" ifadesinin günümüzdeki gerçeklikle çelişmesinden kaynaklanıyor. Konya, Türkiye'nin büyük ve gelişmiş şehirlerinden biridir. 60'lı yıllarda bile bir köy olmaktan çok daha fazlasıydı. Bu durum, yaşlı bir kişinin geçmişi hafife alarak veya abartarak anlatmasına bir gönderme yapıyor. Genç neslin bu durumu sorgulaması ve dedeye "kötü bir haberim var" demesi ise bu duruma mizahi bir vurgu katıyor. Yani, "dedeciğim, artık Konya köy değil, çok gelişti, bunu bilmen gerek" mesajı veriliyor.

Bu fotoğrafta Galata Kulesi'nin iki farklı zaman dilimindeki hali yan yana gösteriliyor. Üstteki siyah beyaz fotoğraf 1862 yılına ait, alttaki renkli fotoğraf ise 2025 yılına ait. Fotoğrafın espri anlayışı, iki fotoğraf arasındaki belirgin farklardan kaynaklanıyor. 1862 yılındaki fotoğrafta kule daha yalnız ve çevresi daha seyrek yapılarla dolu. 2025 yılındaki fotoğrafta ise kule, rengarenk ve birbirine sıkışmış binalarla dolu bir ara sokakta yer alıyor. Mizahın kaynağı şu: 1862'de sanki kule bir "muhteşem yapı" olarak görülüyor ve etrafı nispeten boş. 2025'te ise kule, her tarafı saran dükkanlar, kafeler ve apartmanlar arasında sıkışıp kalmış gibi görünüyor. Bu durum, modern şehirleşmenin ve turistik alanlardaki yoğunluğun bir yansıması olarak yorumlanabilir. Sanki kule, zamanla çevresindeki "kalabalık" tarafından neredeyse yutulmuş gibi bir görüntü veriyor. Yani, aslında kuleye olan ilgi ve popülerlik artmış ama bu, çevresindeki yapılarla olan ilişkisini tamamen değiştirmiş. Bu görüntü, hem nostaljik bir karşılaştırma hem de günümüz şehirlerinin yoğunluğuna dair bir hiciv barındırıyor.

Bu fotoğrafta, bir yol kenarındaki bir kanalizasyon ızgarasının dibinden çıkan tek bir ayçiçeği görülüyor. Yolun kenarında gri bir beton bariyer ve yolun ortasında sarı bir çizgi var. Arka planda köprü ayakları ve geçen arabalar görünüyor. Fotoğrafın altındaki yazı da şu şekilde: "Bazen yanlış yerleri evimiz sanabiliriz..." **Espri:** Bu espri, kanalizasyon gibi pek beklenmedik ve olumsuz bir yerde bile bir ayçiçeğinin yeşermesi ve hayatta kalması durumuna atıfta bulunuyor. Hayatın zorluklarına rağmen güzelliklerin ve umudun her zaman bulunabileceği anlamına geliyor. Ayçiçeğinin "yanlış" bir yerde bile yuva bulduğunu metaforik olarak anlatıyor.

Bu fotoğrafta, terk edilmiş gibi görünen, betonarme bir yapı üzerinde büyük kırmızı KFC logosu yer alıyor. Binanın ön cephesinde grafitiler ve tabelalar var. Genel atmosfer kasvetli ve unutulmuş bir havayı yansıtıyor. Fotoğrafın esprisi, dışarıdan bakıldığında oldukça eski ve bakımsız görünen bu KFC şubesinin hala faaliyette olabileceği veya en azından tabelasının orada duruyor olmasıyla ilgilidir. Bu durum, markanın küresel varlığı ile mekanın yerel ve yıpranmış hali arasındaki tezatlığı vurgulayarak ironik bir mizah yaratıyor. Bir diğer esprisi de, böyle bir yapının hala KFC tarafından kullanılıyor olması, insanların "ne kadar dayanıklı bir yapı" veya "bu şubede ne kadar zamandır servis veriyorlar" gibi düşüncelerle olaya yaklaşmasıdır.

Fotoğrafta Ankara'nın kuşbakışı bir görüntüsü var. Şehirdeki önemli noktalar etiketlenmiş: Çinnah Caddesi, TBMM, Dikmen, Harbiye, Başbakanlık, Güvenpark, Kızılay, Milli Savunma Bakanlığı ve Sıhhiye. Fotoğrafın espirisi, "Dikmen :)))" ifadesiyle alakalı. Dikmen, Ankara'nın yüksek rakımlı bir semti ve bu semtte yaşayan insanlar genellikle Ankara'nın diğer semtlerine göre daha yukarıdan baktıkları bir konumda bulunurlar. Bu sebeple, "Dikmen :)))" ifadesi, Dikmen'in yüksekliğine ve bu yüksekliğin sembolize ettiği "yukarıdan bakma" durumuna gönderme yapıyor. Gülümseme ifadesi ise, bu durumun esprili bir şekilde karşılandığını gösteriyor. Yani, "Dikmen :)))" ifadesi, Dikmenlilerin diğer Ankaralılara nazaran daha yukarıdan bakmasına gönderme yaparak bir mizah unsuru yaratıyor.

Fotoğrafta, İtalya'daki muhteşem manzaraların (dağlar, göller, yeşil vadiler) dört farklı karede birleştirildiği bir görsel bulunuyor. Üzerinde ise "İtalyanların bunu görüp sonra New Jersey'e taşınmasına inanamıyorum" şeklinde bir yazı var. Espri, İtalyanların İtalya'daki doğal güzellikleri görüp, daha sonra neden Amerika Birleşik Devletleri'nin New Jersey eyaletine taşındığına dair bir ironi içeriyor. New Jersey, İtalya'daki kadar doğal güzellikleriyle ünlü bir yer olmadığı için, bu durum mizahi bir şekilde eleştiriliyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir şehrin dar bir sokağının üzerinde çekilmiş, yüksek binalı bir manzara görünüyor. Binaların arasından geçen bir yolda, büyük bir kamyonun yan tarafına asılmış bir reklam panosu görülüyor. Reklam panosunda "Dünyagöz" yazısı ve sayılar mevcut. Metnin başında, "O değil de ben en son ne zaman kelebek gördüğümü unuttum, nerede bu kelebekler?" diye soran bir yazı var. Bu, kişisel bir gözlem veya duyguyu, kelebek görmek gibi günlük ve güzel bir şeyin unutulmuş veya önemsenmemiş olmasını ifade eden bir öznel ifadeden oluşuyor. Bir anlamda, hayatın hızına veya günlük koşuşturmaya karşı bir eleştiri veya şaşkınlık içeren bir ifade olarak yorumlanabilir. Özetle, fotoğraf, kelebek gibi küçük güzellikleri fark etmeyi hatırlatmak için anlamlı, öznel ve günlük bir ifadeyle bir kentsel manzarayı birleştiriyor. Fotoğraftaki mizah, günlük koşturmaca içindeki basit şeyleri unutma eğilimimizi vurguluyor.

Fotoğrafta, İstanbul veya benzeri büyük bir şehrin havadan çekilmiş bir görüntüsü yer alıyor. Binlerce bina, dar sokaklar, ulaşım ağları ve yoğun nüfusun oluşturduğu karmaşık bir şehir dokusu görülüyor. Fotoğrafın "şaka" kısmı, muhtemelen, bu tür yoğun şehir manzaralarının, şehrin karmaşıklığını ve belki de yaşamın hızını ve yoğunluğunu vurgulamak için bir şekilde kullanılmasıdır. Ya da "şaka" ifadesi, fotoğrafın bir şaka olarak değil de, bir şehir manzarası olduğunu belirtmek için kullanılmıştır; bu da doğrudur, bir şakaya ihtiyaç duyulmamaktadır. Bunun bir espri olduğunu söylemek, fotoğrafın kendisinde var olan bir espriye işaret etmemektedir. Ancak gözlemleyenin aklında bununla ilgili bir bağ kurmuş olması mümkündür.

Fotoğrafta 120 yılında Londra'nın tahmini bir haritası ve 2023 yılında Londra'nın güncel hali karşılaştırılıyor. Yukarıdaki resimde, 120'li yıllarda Londra'nın, günümüz Londra'sının kıyaslandığı küçük ve surlarla çevrili bir yerleşim yeri olarak gösteriliyor. Alttaki resim ise 2023 Londra'sının geniş, modern ve gökdelenlerle dolu bir metropol olduğunu gösteriyor. Fotoğraftaki espri, Londra'nın yüzyıllar boyunca nasıl genişlediğini ve geliştiğini, mimari ve kentsel yapısında yaşanan büyük değişimleri vurguluyor. Eski Londra ile modern Londra arasında çarpıcı bir fark yaratılıyor ve bu fark zaman içinde şehirlerin nasıl dönüştüğünü mizah yoluyla sergiliyor.

Resimde iki farklı görüntü yan yana yerleştirilmiş. Üst kısımda, muhtemelen bir park veya benzeri yeşil bir alan, şelaleler ve doğal güzelliklerle dolu bir manzara var. Alt kısımda ise, inşaat halindeki yüksek binaların arasında, eski tip, dar sokakların ve binaların bulunduğu bir şehir manzarası yer alıyor. Bu meme, "IETT Durak İsmi" (IETT Durağı ismi) ve "IETT Durağı" yazılarıyla iki görseli birbirine bağlayan bir karşılaştırma yapıyor. Üstteki görsel, idealize edilmiş, güzel bir manzarayı temsil ederken; alttaki görsel, şehrin gerçekçi ve bazen de yoksul yüzünü yansıtıyor. Bu nedenle, meme, IETT durağının yerleşimi konusunda ironik bir yorum yapıyor. IETT durağı, şehrin modernleşmesi ve gelişmesi karşısında, hala eski yapıların ve yoksulluğun varlığının bir göstergesi olarak, idealize edilmiş güzelliğiyle çelişen bir görüntü sergiliyor. "Gerçek" ve "ideali" karşılaştırıyor; dolayısıyla, memenin mizahı, gerçek yaşamın hayal kırıklığına uğratıcı yönlerine göndermede yatıyor.

Fotoğrafta Hong Kong'un, muhtemelen aynı konumdan ancak farklı zamanlarda çekilmiş iki ayrı görüntüsü yer alıyor. Yukarıdaki görüntü, daha az gökdelenli, daha açık alanlı, daha az yoğun bir Hong Kong manzarası sunuyor. Alttaki görüntü ise, yüksek yoğunluklu, çok sayıda gökdelenin yükseldiği, modern ve kalabalık bir Hong Kong şehrini gösteriyor. Fotoğraf, Hong Kong'un hızlı şehirleşme ve nüfus artışını, "gelişimin" ve insan yaşamının dönüşümünü, mimari değişimi ve kırsal alanların nasıl kentsel alanlara dönüştüğünü gösteren bir karşılaştırma olarak işlev görüyor. Dolayısıyla, alttaki görüntünün daha yoğun bir şekilde geliştirilmiş şehir manzarasının, üstteki görüntünün kıyaslandığı daha eski, daha az yoğun kentsel manzarayı bir şekilde 'geçmişe gömdüğü' bir zıtlığı vurgulamakla beraber, bir mizah unsuruna da sahip. Bu karşılaştırma, Hong Kong'un gelişme hızını, insan etkileşiminin çevreye etkisini ve büyük bir nüfusun gereksinimlerini nasıl karşıladığını mizah yoluyla anlatıyor.

Fotoğrafta, geniş bir alanda, sıralı, yeni yapılmış çok katlı apartmanlar görünüyor. Yollar, arazi ve çevredeki alanlar da görülüyor. "Türkiye'nin her yeri aynı artık. Kocaman bir Beylikdüzü oldu ülkemiz" cümlesi, Türkiye'nin birçok şehrinde benzer yapılaşma ve kentsel gelişimlerin görüldüğü, ve bu durumun "Beylikdüzü" örneğinde olduğu gibi, diğer bölgelerin de benzer özelliklere sahip hale geldiği şaka içeriyor. Bu, farklı şehirlerin birbirine çok benzemeye başladığı, dolayısıyla Türkiye'nin birçok yerinin benzer bir kentsel yapıya büründüğü düşüncesini mizah yoluyla ele alıyor.

Fotoğrafta İstanbul'un, muhtemelen yüksek bir noktadan çekilmiş, şehrin yoğun yapılaşmasını gösteren bir kuşbakışı görünümü var. Evlerin ve binaların birbirine sıkıca yerleştiği, çok kalabalık bir şehir manzarası. Fotoğrafın üzerine eklenmiş "Abi İstanbul Yaa" ifadesi, genellikle arkadaşlık ve yakınlık ilişkilerinde kullanılan "Abi" ifadesiyle, "İstanbul gerçekten" ifadesinin birleşmesinden oluşan bir söyleyiş. Burada, İstanbul'un kalabalık ve karmaşık yapısının, insanların kullandığı kelimeyle ifade edilen yoğun, sıkışık bir hissiyatı aktardığı bir espri var. "Abi" ifadesi, konuşmacının şaşkınlığını, hayranlığını veya yoğunluğu dile getirmesini sağlıyor.

Resimde İstanbul'da, Mecidiyeköy yakınlarında muhtemelen Boğaz'da, akşamüstü veya gün batımı sıralarında çekilmiş bir fotoğraf var. Gökyüzü, dramatik bir şekilde turuncu, mor ve pembe tonlarla renklenmiş. Büyük bir köprü de arka planda yer alıyor. Resmin alt kısmında ise hareketli su yüzeyi görülüyor. Tweet'in metni, "Sen gel bi de mecidiyeköyü gör amk" ifadesi ile başlıyor. Bu kısım, "Mecidiyeköy'ü de görmeye gel, keşfet" anlamında söylenen oldukça olumsuz bir söylem. "Amk" ifadesi de oldukça kaba bir ifade. Ardından "Tuhaf Ama Gerçek" ifadesi ile devam ediyor. Bu noktada ironik bir bakış açısı benimseniyor; Mecidiyeköy'ü görmenin tuhaf veya ilginç bir durum olduğuna, hatta "görmeye değer bir yer" olmadığına işaret ediyor. İstanbul'un bu bölgesi hakkında kaba ve alaycı bir tavır sergilediği görülüyor. Tweet genel olarak, Mecidiyeköy'ü görmek için bir çağrı, ancak bunun esprili bir şekilde olumsuz bir çağrı olduğu anlaşılıyor.

Resimde, Ankara, Rusya'nın şehir manzaraları ve bunlara karşılık gelen, farklı mimari tarzları temsil eden, sıkıntılı/üzgün yüz ifadesi olan, çizgi film karakterleri (pepe memesi tarzı) görülüyor. Ankara'nın "sikici" (kalitesiz, kötü) mimarisi, Rusya'nın "beton" (soğuk, sağlam ve işlevsel) mimarisi, ve Rusya'nın "estetik" mimarisi (görsel olarak çekici) olarak yorumlanıyor. Fotoğraf, şehirlerin mimari tarzlarını ve olası estetik tercihlerini karşılaştırmakla ilgili bir mizah içeren bir yorum. Her ülkenin mimarisini farklı şekilde değerlendiren, şahsi görüşleri temsil eden karikatür figürleri üzerinden bu karşılaştırma yapılmakta. "Brutalizm" ise bir mimari tarzı ve Ankara veya Rusya'daki mimariye dair bir eleştiri olarak görülüyor. Dolayısıyla, mizah, farklı mimari tercihlerin ve estetik değerlendirmelerin kişiden kişiye değişebileceği ve öznel olduğu fikrinden kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, eski ve paslanmış bir demir çelik fabrikası yer alıyor. Büyük boyutlu, demirden yapılmış ve paslanmış borular, bacalar ve metal yapıların oluşturduğu bir kompleks. Fabrikanın yanından bir yürüyüş yolu geçiyor ve etrafı yeşilliklerle çevrili. Bu fotoğrafın içinde bir espri yok. Sadece eski bir fabrikayı ve çevresini gösteren bir fotoğraf. Bir espri aranmıyor.

Fotoğrafta, Hong Kong'un yoğun ve dar sokaklarından birini gösteren, çok katlı binaların arasında, dev bir üst geçidin kemerini ve sütunlarını görmekteyiz. Üst geçit, binaların arasından yükselip, sokak seviyesini geçerek ilerliyor. Fotoğrafın perspektifi, bakış açısı ve binaların sıkışıklığı, şehirdeki yoğunluğu ve mimari yapıyı vurguluyor. Fotoğrafta, yolda "STOP" yazısı yer alıyor. Şakanın özü, bu kadar dar ve karmaşık bir yolda "DUR" yazısının anlamsızlığında yatıyor. Hong Kong gibi yoğun şehirlerde, dar sokaklar ve üst geçitlerin birleşmesi nedeniyle araç trafiğinde beklenmedik ve olası durumlara hazır olmayı gerektiren bir trafik durumu var. "STOP" yazısı, bu karmaşanın bir tür absürt veya komik yansıması olarak görülüyor. Fotoğrafın şaşırtıcı ve göz alıcı ortamıyla birleştiğinde, durumun komikliği ve imkansızlığı vurgulanıyor.