Fotoğrafta bir ekmek simidi ve uzun bir ekmekten yapılmış bir heykel görüyoruz. Simit, ekmeğin tepesinde duruyor ve çay bardağı tutan bir el var. Bu espri, heykel yapmanın zorunlu olmadığını gösteriyor. "Bakın sahiden heykel yapmak zorunda değiliz" yazısı da bunu vurguluyor. Ekmek simidi ve ekmek günlük yaşamda sıkça tüketilen yiyecekler olduğu için bu espri, Türk kültürüne özgü bir mizah anlayışını yansıtıyor.

Resimde, dev bir karpuz bulunuyor. Karpuzun üzerinde "mrbahis" yazan bir tabela var. Burada yapılan espri, dev karpuzun gerçek bir karpuz gibi göründüğü halde, aslında kumar sitesi reklamı olduğu. **İşte espri:** * "Dev karpuz", kumar oynamayı teşvik eden bir metafordur. * "mrbahis" tabelası, kumar sitesinin reklamını yapar. * Bu kombinasyon, karpuzun aslında gerçek bir karpuz olmadığını, kumar sitesine benzetildiğini gösteriyor.

iskender @abdullahcevdet · Dec 7 000 Ankaralılar da hiç paylaşmadı bunları bu zamana kadar. acaba normal falan mi sanıyorlardı...

Fotoğrafta dev bir çatalın ucunda büyük bir zeytin görüyoruz. Bu çatal ve zeytin heykeli, bir kasabaya ait bir anıt gibi görünüyor. Twitter yazısındaki espri, "ülkedeki heykelleri bir araya getirince serpme kahvaltı oluyor" şeklinde. Yani, ülkenin her yerinde bulunan heykeller bir araya getirildiğinde, çatal, zeytin gibi kahvaltılık yiyecekleri andıran bir görüntü oluşturmuş. Bu durum, ülkenin heykellerinin alışılmadık ve ilginç olduğu anlamına geliyor, sanki biri kahvaltı için büyük bir sofra kurmuş gibi.

Fotoğrafta, karpuzun içinde oturmuş bir adam figürü var. Bu, "karpuz karnı" deyiminin görsel bir temsili ve bir espri. "Karpuz karnı", aşırı yemek yemiş ve göbeği şişmiş biri için kullanılan bir deyimdir. Bu espri, figürün karpuzun içine sıkışmış ve "karpuz karnı" olmuş gibi görünmesiyle ortaya çıkıyor. Resimde dev bir karpuzun içinde oturmuş, çıplak bir adam var. Bu resim, Kuzey Kore lideri Kim Jong-un'a benzeyen bir adamı sergilemek için oluşturulmuş bir mizah ürünüdür. Kim Jong-un'un dış dünya ile iletişim kurma şekli ve Kuzey Kore'nin kapalı toplum yapısı nedeniyle, bu resim politik bir karikatür olarak yorumlanabilir. "Karpuzun içindeki adam" ile Kuzey Kore'nin halkına yönelik kontrol ve sansür politikası arasındaki benzerlik vurgulanmaktadır. Bu resim, Kuzey Kore'deki liderlik ve toplum arasındaki ironik ilişkiyi ve halkın özgürlükten yoksun olmasını anlatan bir mizah ürünüdür.

Fotoğrafta büyük bir adam heykeli görülüyor. Adam başında beyaz bir şapka giymiş ve yeşil bir manto giymiş. Heykelin elinde bir bardak su var. Bu heykel, Türk kültüründeki "su içiren adam" efsanesini temsil ediyor. Bu efsaneye göre, susuzluktan kırılan birine su veren bir adamın hayatı kurtarır. Heykelin elinde bir bardak su olması, bu efsaneyi hatırlatıyor ve bu espriyle, "susuz kaldığınızda su için" anlamı taşıyor. **Espri şu şekilde ifade edilebilir:** "Hey, adamın elinde su var, susuzsan iç!" Fotoğrafta, Barselona'daki Kolomb Anıtı'nın üst kısmı görülüyor. Anıtın üzerinde birkaç heykel bulunuyor. Anıtın tepesinde, "Kolomb'un Amerika'yı keşfettiği an" ı temsil eden bir heykel bulunmaktadır. Bu heykeldeki Kolomb, bir denizci gibi, önünde açılmış bir denizle yüzleşen bir tavırda belirtilmiştir. Fakat bu heykel, Kolomb'un bir denizi değil de sadece havayı keşfetmesi nedeniyle, bir espri konusu haline gelmiştir. Espri, Kolomb'un bir denizci olmasına rağmen, bir geminin yerine bir uçak keşfettiği düşüncesine dayanmaktadır. İspanyolcada, "Kolomb'un uçmayı keşfettiği an" ifadesi, bu espriyi daha da güçlendirir. Bu espri, "Kolomb'un keşfettiği şey gerçekten de neydi?" sorusunu akıllara getiriyor.

Bu fotoğrafta, okul önlerinde bulunan otobüs duraklarının kalem şeklinde inşa edilmiş bir şekilde gösteriliyor. Bu fotoğraf, "Okula giden yolu eğlenceli hale getirmek" veya "çocukların okula olan ilgisini artırmak" gibi bir mesaj vermek için kullanılıyor. Ancak, bu şekilde inşa edilmiş bir durak, pratik olarak pek de kullanışlı olmayacaktır. Bu durum, resmi paylaşan kişinin "Okula giden yolu eğlenceli hale getirmek" gibi bir mesaj vermek istediğini, fakat pratikte bu tasarımın oldukça saçma ve kullanışsız olduğunu gösteren bir ironik mizah örneğidir.