Fotoğrafta, "Tek başına satılamaz" yazan bir dondurma paketi görülüyor. Bu, dondurmanın tek başına satılmaması gerektiğini ve bunun yerine bir kutu halinde satılması gerektiğini gösteriyor. Şaka ise, dondurmanın sadece kutular halinde satılmaması gerektiğini, ancak aynı zamanda tek tek de satılmaması gerektiğini, çünkü tek başına satıldığında da "satılamaz" olduğu gerçeğinde yatıyor.

Resimde, "Tek başına satılamaz" yazan bir dondurma ambalajı var. Şaka, bilginin, dondurmanın tek başına satılmaması gereken bir kural olduğunu bilmemesine dayanıyor. Bu durum, bilgisiyle övünen insanların bile basit şeyleri kaçırdığına dair ironik bir yorum.

bilg's personality type is derdo @Bilg... - 18h v Küçükken kutuyla satılması gereken bu mini dondurmaları tek tek bize iteleyen...

Fotoğrafta bir cep telefonu dükkanında, mağaza sahibiyle konuşan bir adam var. Adamın elinde cep telefonu yok, ancak büyük bir evrak çantası var. Bu, adamın cep telefonu almaya geldiğini, ancak aslında farklı bir iş için orada olduğunu gösteren bir espri. Esprinin Türkçesi şöyle: Adam cep telefonu mağazasında, elinde cep telefonu olmadan, büyük bir evrak çantası ile mağaza sahibiyle konuşuyor. Bu, adamın aslında cep telefonu almaya değil, farklı bir iş için orada olduğunu ima eden bir espri.

Fotoğrafta, kasada bir adam duruyor. Resmin üstünde ise Türk lirası cinsinden yapılan bir matematik işlemi var. **Şaka şu:** Adam 36 TL tutan bir şey almış, 51 TL uzatmış. 15 TL de geri almak istemiş. Bu durum gerçek hayatta pek mümkün olmazdı, bu yüzden şaka olmuş.

Fotoğrafta, bir bakkalın camında "Akbil Dolumu Yok" yazan kağıtlar görüyoruz. Kağıtların sayısının çokluğu ve farklı yerlere yapıştırılmış olması, bakkalın müşterilerine "Akbil dolumu yok" mesajını sürekli olarak hatırlatmaya çalıştığını gösteriyor. **Şaka:** Bu durum, müşterilerin sürekli olarak "Akbil dolumu var mı?" diye sormalarından dolayı bakkalın sinirlenmesi ve bu durumu esprili bir şekilde göstermek için bu kağıtları yapıştırmasıyla ilişkilendirilebilir.

….bilgisayar ekranında,maillerde,msn'de herkes olduğundan daha zeki gözüküyor… düşündüm de elyazısının nasıl olduğunu bilmediğim...

Fotoğrafta üç ayrı renkte bonibon ve yanlarında etiketleri var. Bonibonların etiketlerinde "25", "27" ve "28" yazıyor. Etiketlerin altında "Rombon", "Bomon" ve "Bonbom" şeklinde isimler yazılı. Resimdeki espri, bakkalın bonibonların etiketlerini yanlış yazdığını göstererek, müşterileri aldattığı üzerine kurulu. Bonibonların gerçek isimleriyle etiketleri arasındaki uyumsuzluk, bakkalın dikkatsizliğini ve müşteriyi kandırma çabasını ortaya koyuyor.

Fotoğrafta üst kısımda bir kişinin çocukluğunda yazdığı bir defter sayfası ve altta ise yetişkinliğinde bakkal sahibi olarak çalışırken bir fotoğrafı yer alıyor. "Nasıl başladı / Nasıl bitti." yazısıyla, kişi çocukluğunda doktor ya da mimar olmak istediğini ancak bunu başaramadığını ve sonunda bakkal olduğunu komik bir şekilde gösteriyor. Resimde 1. sınıf öğrencisinin defterinden bir sayfa görüyoruz. Öğrenci yazdığı metinde "NE OLACAĞIM?" diye soruyor ve "Annem doktor, babam mimar istiyor. Ama onlar bilmiyor. Ben bakkal olacağım." diye cevap veriyor. Bu şaka, çocukların hayallerini ve gerçekçi düşünme becerilerinin erken yaşta nasıl oluştuğunu esprili bir şekilde gösteriyor. Çocukların, anne babalarının mesleklerini baz alarak kendilerinin ne olacağına karar verme eğiliminde olduğunu gösteriyor. Aynı zamanda, çocukların yetişkinlerden farklı beklentilere sahip olduğunu ve onlara göre farklı mesleklerin daha cazip olduğunu gösteriyor. Fotoğrafta bir bakkalda çalışan bir adamın, müşterilerin eline geçmesini istediği çikolataları kutularından çıkarıp tezgaha diziyor. Aynı zamanda elindeki telefonla da ilgileniyor. Çünkü adam bakkal sahibi değil, sadece çalışan. O nedenle müşterilerin talep ettiği ürünleri "bir çalışan olarak" istekli bir şekilde hazırlıyor. Şaka ise, adamın müşterilerin istediği ürünü tezgaha koyması ama telefonu da elinden bırakmamasıyla "çalışan ruh halini" komik bir şekilde yansıtması.

Resimde, bir kişinin "Nasıl başladı" ve "Nasıl bitti" başlıklı iki resimle yazılmış bir sosyal medya paylaşımı görülüyor. Sol taraftaki resimde, çocuğun el yazısıyla yazılmış, "olacağım mı?" diye sorulan bir not kağıdı ve "ben doktor ol diyordum, babam mimar istiyor, onlar bilmiyor, bak kal olacağım" şeklinde bir cevap görülüyor. Sağ tarafta ise, aynı kişi bakkal dükkanında çalışıyor. Resim, küçükken bakkal olmak istemeyen kişinin, sonunda bir bakkal olduğunu göstererek, hayallerin değişebileceği ve beklentilerin karşılanmayabileceği konusunda esprili bir şekilde yorum yapıyor. Fotoğrafta, 1. sınıf öğrencisinin defterinden bir yazı yer alıyor. Öğrenci, "Ne olacağım?" sorusunun yanıtını "Annem doktor ol diyor. Babam mimar istiyor. Ama onlar bilmiyor. Ben bakkal olacağım" şeklinde yazmış. Bu espri, çocukların meslek seçimleri hakkındaki düşüncelerinin ve gerçekliğin arasındaki farkı gösteriyor. Çocuklar, genellikle kendilerine yakın insanların söylediklerini veya çevrelerinde gördüklerini örnek alarak meslek seçimi yaparlar. Ancak, gerçek dünyada, meslek seçimi sadece ailesinin istekleri veya beklentileri ile sınırlı değildir. Öğrenci, kendi istekleri doğrultusunda, bakkal olmayı tercih etmiş ve bunun herkes tarafından bilinmediğini ifade etmiştir. Fotoğrafta, elinde çenesini tutmuş, arkasında bir dükkanın rafları görünen bir adam var. Raflarda sigara paketleri, şekerlemeler ve çeşitli ürünler bulunuyor. Fıkra ise adamın bakış açısından yola çıkarak, "Bu kadar ürün arasından hangi ürünü satın alacağına karar vermeye çalışıyor" şeklinde yorumlanabilir. Yani adamın dükkan sahibi olduğunu ve müşteriye ne alacağına karar vermesi için yardım ettiğini ima ediyor.

Resimde bir çocukluk hayali ve bugünkü gerçekliği karşılaştırılıyor. Resmin solunda, "if güzel yazı defterim. 1997, kozluk, batman." yazıyor ve çocuk el yazısıyla "O LÂT¿ MB? Ben doktor ol Yor Bam mimar istiyor. Onlar bilmiyor. Bak kal olacağım" yazmış. Resmin sağında ise bir bakkal dükkanında duran genç adamı görüyoruz. Fıkranın esası, çocuğun doktor veya mimar olma hayalleri kurarken bugünkü gerçeğinde bakkal dükkanında çalışması. Hayallerle gerçek arasındaki bu uçurum komik bir şekilde vurgulanıyor. Fotoğrafta bir çocuğun defterinden bir sayfa görüyoruz. Çocuk "NE OLACAĞIM?" diye sormuş ve ardından annemin doktor, babam mimar istiyor ama onlar bilmiyor. Ben bakkal olacağım diye yazmış. Bu yazıda çocuğun kariyer seçimine dair hayalleri anlatılıyor, ama anne babasının isteklerine ters düştüğü için komik bir şekilde bakkal olmaya karar verdiğini yazmış. Şaka, çocuğun bakkal olmak istediğini yazmasından kaynaklanıyor. Bu, çocuğun hayalini kuran ve geleceğini planlayan küçük bir çocuk olduğunu, ancak aynı zamanda gerçekçi olma ihtiyacını da hissettiğini gösteriyor. Zira, bir bakkal olmak, diğer meslekler kadar prestijli değil. Fotoğrafta, bir marketin önünde duran bir adam görüyoruz. Adamın elinde bir paket sigara var ve gülümsüyor. Şakayı açıklamak gerekirse: Adam, sigara paketini marketten çalmış gibi gülüyor. Bu şaka, adamın marketten sigara çaldığını ve gülerek kaçtığını ima ediyor. Ancak, adamın aslında sigara satın aldığı ve gülümsüyor olduğu bir durum olsa da, şaka, günlük hayatta karşılaştığımız küçük hileler ve şakaları yansıtıyor.

Fotoğrafta, bir kadın bir erkeğe "Adın çok güzel Erdal, anlamı ne?" diye soruyor. Erkek ise "Yeryüzüne düşen ilk bakkal tanesi" diyerek cevap veriyor. Bu espri, Erdal isminin anlamıyla ilgili değil, Erdal'ın yeryüzünde ilk bakkal olduğunu ima eden bir espri.

Resimde, "İkizli Market" yazan bir marketin önünde duran şişman bir adam var. Adamın kafasında "Bakkala bazen sefam veriyorum, bazen vermiyorum. İyiyce manyak gibi çiviceriyonu dal edicem.." diye düşünceleri geçiyor. Şaka, adamın marketin önünde durup sürekli düşünmesinin çelişkili olmasında yatıyor. Adam bakkala gidiyor ama alışveriş yapmıyor, bununla beraber marketin ona iyi bir müşteri gibi gelmesini istiyor. Bu durum, adamın hem bakkala gitmek istememesi hem de gitmesinin onu mutlu etmesi arasında kalan bir çelişki yaratıyor.

Fotoğrafta bir twitter gönderisi görülüyor. Gönderide "Bakkala çekirdek almaya girdim adama bu çekirdek tuzlu mu diye soruyorum bana diyor ki fiyat olarak mı" yazıyor. Şaka, kişinin bakkalcıya çekirdeğin tuzlu olup olmadığını sorarken, bakkalcının bunu fiyat olarak mı sorduğunu anlaması. Çekirdeğin tuzlu olup olmadığı kişinin damak zevkiyle alakalı bir soru, fiyatla değil.

Fotoğrafta bir bakkalda sigara satan bir adamın resmi var. Adamın arkasındaki raflar sigara paketleriyle dolu. Fotoğrafın üzerindeki tweet'te, "abi Winston ne kadardı? +16 TL kardeşim (21 TL uzatır) + Sen kime bahşiş veriyorsun lan *mina koyduğum" yazıyor. Bu tweet, adamın sigara fiyatını 16 TL olarak söylemesi ve müşterinin 21 TL uzatması üzerine "mina koyduğum" diyerek müşteriye alaycı bir şekilde tepki verdiğini gösteriyor. Yani bu tweet, müşterinin sigara fiyatına bahşiş vermeyi unuttuğunu ima ediyor. Kısacası, tweet'te sigara fiyatını bahane ederek müşterinin davranışına bir eleştiri ve alaycı bir tepki verildiğini görebiliyoruz.

Fotoğrafta, üç farklı renkte küçük kaselerin içinde bonibonlar var. Kaselerin altında her birinin kaç bonibon içerdiğini gösteren sayılar yazılı. Aynı marka bonibonların üç farklı paketin üzerine yerleştirildiği görülüyor. Şaka, bakkalın müşterisini kandırmak için bonibonları az sayıda paketlemeye çalışması üzerine kurulu. Üç farklı pakette farklı sayılarda bonibon olması, bakkalın güvenilmez olduğunu gösteriyor.

Resimde bir bakkalın ön camı görülüyor. Camda "GİREDİ KARTİ GEÇERLİDİR" yazan bir not var. Bu not, bakkala girenlerin kartla ödeme yapabileceğini belirtiyor. Ancak, "GİREDİ KARTİ" yazım hatası nedeniyle, not sanki "Giren kartı geçerlidir" anlamına geliyor ve bu durum komik bir espriye dönüşüyor. Espri, bakkalın "GİREDİ KARTİ" yazım hatasını yapması ve bu hatanın "Giren kartı geçerlidir" gibi yanlış bir anlama yol açması üzerine kuruludur.

Görüntü, siyah beyaz bir film karesinden veya eski bir video kliptan kesilmiş gibi. Bir adam, muhtemelen 1960'lar veya 70'ler gibi bir dönemde, koyu renkli bir ceket ve pantolon giymiş. Saçları oldukça uzun ve kıvırcık. Adamın üzerindeki ceket, düğmeler ve muhtemelen üniforma tarzında. Arkaplanda raflar ve camlı bölmeler görünüyor. İnsan, bir mağazanın veya benzeri bir mekanın iç kısmında duruyor. Fotoğrafın muhtemel mizahı, kıyafet tarzının ve muhtemelen ortama uygunsuzluğundan kaynaklanıyor. Uzun saçlı bir adamın, belki de o zamanlar daha sıkı ve resmi bir ortamda bir "üniforma" giyiyor olması, bir ironi veya absürtlük içerebilir. Aynı zamanda, bu tür görseller zaman içindeki farklılıklara ve normlara bir gönderme yapabilir. Bununla birlikte, orijinal bağlam bilinmediği için kesin bir yorum yapılamaz. Fotoğrafta anlatılmaya çalışılan özgün mesajın çözülmesi için daha fazla bilgiye ihtiyaç vardır. Görüntüde, koyu renkli bir ceket giyen, muhtemelen 1960'lar veya 1970'ler tarzı bir erkek görülüyor. Oda veya mekan, sıra sıra pencereler ve beyaz-siyah şeritli bir arka planla, o dönemin bir iş yeri veya kamu binası gibi görünüyor. Adamın elinde, çok küçük, neredeyse görünmez, bir nesne var gibi duruyor. Bu görüntü muhtemelen bir mizah unsuru içeriyor. Adamın elindeki cisim belki bir şeyin parodisi olabilir veya belki de bir oyun oynanıyor. Eldeki cisim ne olduğu tam olarak anlaşılamadığından ve detaylar bulanık olduğundan, tam olarak neyin kastedildiğini söylemek zor. Ancak genel izlenim, esprili, ironik bir ifade olabilir. Belki de absürt bir durum veya bir işin gereksiz karmaşıklığını vurguluyor.

Fotoğrafta bir bakkalda, muhtemelen şeker, çikolata ve benzeri gıda ürünleri satan bir bölümde, açık renkli, desenli bir gömlek ve pantolon giyen bir kişi görünüyor. Kişi, tezgahtaki ürünlerden bazıları ile ilgileniyor ve elinde bir şey tutuyor gibi. Arka planda çok sayıda farklı şeker ve çikolata türü, kutular ve raflarda görülüyor. Fotoğraf, sosyal medyada yaygın olarak görülen ve bir kişinin "alışveriş yaparken" ya da benzeri bir "alışveriş" senaryosunda "görünürdeki" durumu vurgulamak için kullanılan bir mizah türü. Fotoğrafta insanların normalde yapacakları alışverişe benzeyen bir görüntü var ama ürünlerin çeşidi ve gıda ürünleri yoğunluğu bir "alışveriş" değil de "şeker ve çikolata yığınına bakma" durumu gibi gözüküyor. Bu, abartılı veya komik bir duruma işaret eden bir espri türüdür. Dolayısıyla, fotoğrafa "şeker dükkanı" esprileri eşlik ediyor olabilir. Mizah, durumu abartılmış bir şekilde göstererek ve alıcıların dikkatinin çekilmesini sağlayarak ortaya çıkar. Fotoğrafta bir bakkalda, muhtemelen şeker ve çikolata reyonunda, bir kişi (erkek) alışveriş yapıyor. Çeşitli şeker, çikolata ve sakız paketleri rafların üzerinde yer alıyor. Kişi, elindeki bir paketle diğer bir kişinin paketlediği şeylere bakıyor. Görüntünün altında sosyal medya yorumları mevcut ve rakamlar, muhtemelen beğeni ve yorum sayılarını temsil ediyor. Fotoğraftaki espri, muhtemelen bakkal alışverişinin olağan bir durumu (yani alışveriş yapanların şeker ve çikolata çeşitlerini incelemesi) ile sosyal medyadaki yorumların fazlalığını (ve belki de bir şekilde dikkat çekme ihtiyacını) eşleştirerek ironik bir şekilde, bakkal alışverişinin insanların sosyal medyadaki aktiviteleriyle karşılaştırılmasına dayanıyor. İroni, alışveriş yapmakla ilgili olağan bir sahneyi, sosyal medyadaki yorum ve beğeni sayılarının abartılı gösterimiyle ilişkilendirir, böylece bir espriye imkan tanır.

Fotoğrafta, bir bakkal dükkanının önünde "Yarin Birgün Paran Kalmadığında, Sana Bir Ekmeği Ne A-101, Ne Şok Ne de Bim Verir. Verirse Mahalle Bakkalın Verir." yazılı bir tabela görüyoruz. Bu, bakkal dükkanlarının, zincir marketlere göre daha yakın ve müşterilerine daha ilgili olduklarını ifade eden bir esprili bir mesajdır. Özellikle zor durumda kalan bir müşteriye, büyük marketlerin yardım etmekten kaçınacağını, ancak mahalle bakkalının müşterisine her zaman yardımcı olacağını ima eder.