Görsel, bir Twitter paylaşımını gösteriyor. Paylaşımda, bir kullanıcı 15 yaşında olmak istediğini ve o zaman sadece arkadaşlarıyla buluşup yemek yediğini söylüyor. Şimdi ise, buluşmalarının dertlerden dolayı gerilmiş ve sıkıntılı geçtiğini ifade ediyor. Şaka, gençliğin ve arkadaşlıkların güzelliğine, masum ve rahat olan zamanlara özlem duygusunu vurguluyor. "Masa dertten alev alıyo" ifadesi, buluşmaların artık eskisi kadar neşeli ve rahat olmadığını, gerilim ve sıkıntılarla dolu olduğunu belirtiyor. Genel olarak, gençlik anılarının özlemi ve günümüzün zorluklarının karşılaştırılması üzerine kurulu bir şaka.

Resimde, çocukken gece geç saatlerde uyumaya karşı direnen ve yetişkin olduğunda ise erken uyumaya zorlanan bir kişinin durumu gösteriliyor. Çocukken, saat 22:00'de "Sabah olmasına daha çok var, uyuyacağım" derken, yetişkin olduğunda saat 03:00'de erken uyumaya çalışıyor. Bu resim, yetişkinlerin, çocukken uykuya karşı dirençlerinin zamanla nasıl değiştiğini ve erken uyuduktan sonra pişmanlık duyduğunu gösteren bir mizah örneğidir.

Bu fotoğrafta, Ozan Somel'in Twitter hesabından yaptığı bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda "Yaş ilerledikçe "annem kızmasın" korkusunun annem üzülmesine dönüşmesi" yazıyor. Bu espri, büyüdükçe ebeveynlerimizi üzmekten korkmamızın artık daha çok onları üzdüğümüzü düşünmekten kaynaklandığını ve korkularımızın zamanla değiştiğini gösteriyor.

Resimde bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşım, 15 yaşında iken insanların birine ne yapacağını söylememesi gerektiğini, ama şimdi detaylı bir şekilde söylemelerini istediğini anlatıyor. Bu paylaşım, kişilerin zamanla değiştiğini ve gençken yapmak istemediği şeyleri daha sonra isteyebildiğini gösteren bir mizah örneğidir.

Resimde üç çizgi insan var. İlki mutlu, ikincisi yine mutlu, üçüncüsü ise korkmuş görünüyor. Resmin üstündeki yazı, "Çocukluğunuzdan en sevdiğiniz şarkıyı dinlerken sözlerinin ne hakkında olduğunu anladığınızda" diyor. Şaka, çocukluğumuzda sadece müziğin melodisini ve ritmini sevdiğimizi, şarkı sözlerinin aslında ne anlattığını anlayamadığımızı gösteriyor. Örneğin, "Twinkle Twinkle Little Star" gibi çocuk şarkılarında aslında gökyüzündeki yıldızların ömrü hakkında bahsediliyor. Çocukken bu şarkıları dinlerken sadece melodisi ve ritmi ile mutlu oluyorduk, şarkı sözlerinin ne kadar derin bir anlam ifade ettiğini anlayamıyorduk.

Fotoğrafta, çocukken Hannah Montana hayranı olan ve büyümek isteyen biri ile yetişkin hayatının gerçekliğinin karşılaştırılmasını gösteren bir meme bulunmaktadır. Meme, Hannah Montana'nın logosu olan "Hannah Montana" yazan bir kurabiyenin ve "Having a Meltdown" (Sinir Krizi Geçiriyorum) yazan başka bir kurabiyenin fotoğrafını kullanmaktadır. Meme, yetişkinlerin sık sık sinir krizi geçirdiğini ve çocukluk hayallerinin aksine, hayatın zorlu olduğunu ima etmektedir.

Fotoğrafta, "esralthe hit tweet machine" kullanıcı adıyla bir Twitter gönderisi görüyoruz. Gönderide "Bir gün son kez karne günü+sinema+hamburger etkinliğine katılmışım bilmiyordum.. Onumdan bir sürü liseli geciyo ağlıcam smdi ya" yazıyor. Bu gönderi, liselilerin son karne gününde genellikle sinemaya ve hamburger yemeye gitmeyi alışkanlık haline getirdiğini, bu yüzden gönderi yazarının da bu etkinliğe katıldığını ancak daha sonra bunun farkına vardığını komik bir şekilde anlatıyor. Ağlıcam smdi ya ifadesi ise, gönderi yazarının durumdan dolayı üzüntü duyduğunu ancak bunu komik bir şekilde ifade ettiğini gösteriyor.

Bu fotoğraf, Benedict Cumberbatch'in oynadığı Doktor Strange'in iki farklı versiyonunu gösteriyor. Üstteki fotoğrafta, Doktor Strange genç ve mutlu görünüyor, bu da geleceğe bakmayı dört gözle bekleyen 8 yaşındaki bir çocuğu temsil ediyor. Alttaki fotoğrafta, doktor Strange daha yaşlı ve yorgun görünüyor, bu da hayattan bunalmış, işkence görmüş ve artık hiçbir şeyden zevk almayan 20 yaşındaki birini temsil ediyor. Şaka, yaşamın olumsuzlukları nedeniyle hayal kırıklığına uğrayan yetişkinliğin, bir çocuğun geleceğe bakış açısıyla tam bir tezat oluşturmasıdır.

Bu fotoğraf bir Twitter gönderisini gösteriyor. Gönderi, çocuklukta yaşananların büyüdükçe ne kadar önemsiz kaldığını anlatan bir espri yapıyor. Gönderi, "bir gün büyüyorsun ve ne olduğunu anlamıyorsun. o ana kadar yaşadığın her şey o kadar küçük ve önemsiz geliyor ki şaşır kalıyorsun." yazıyor. Espri, çocuklukta yaşananlar yetişkinlik gözünden bakıldığında önemsiz görünse de o anlarda yaşayan bir çocuk için büyük ve önemli olduğunu anlatıyor.

Resimde, bir çocukken ve yetişkinken *Green Goblin* hayranı olan birini gösteren bir meme var. Çocuk, *Green Goblin*'in kostümü giymiş bir adamı heyecanla izlerken, yetişkin hali, *Green Goblin*'i hayranlıkla izliyor. Şaka, bir yetişkinin çocukluğunda sevdiği şeylere hala ilgi duyduğunu ama bunun artık "çocukça" olarak kabul edilmediğini ve dolayısıyla bununla ilgili bir utangaçlık hissettiğini gösteriyor. Bu meme Türkçede, "Çocukken Green Goblin'e hayran olan ben vs. Yetişkin olan ben," gibi bir başlıkla kullanılabilir.

Resimde, Twitter'da Jean Louise Finch adlı bir kullanıcının iki ayrı tweet'i görülüyor. İlk tweet'te, babasının ölümünden sonra yaptıkları işlemler sıralanıyor. İkinci tweet'te ise, babası için yaptığı son iş olarak, "48 yıllık şımarıklığı"nı babasının mezarına bıraktığını belirtiyor. Bu paylaşımın mizahı, kişinin kendi şımarıklığı ile yüzleşmesi ve bunu babasının mezarına bırakmasıyla ortaya çıkıyor. Bu durum, okuyucunun hem eğlenmesini hem de biraz düşünmesini sağlayan bir ironi yaratıyor.

Resimde, Predator'ın ilk filminde Arnold Schwarzenegger'ın canlandırdığı karakter olan Dutch'un bir genç versiyonu ile Predator'ı görüyoruz. İlk karede, genç Dutch, Predator tarafından boynundan yakalanıyor. İkinci karede, yetişkin Dutch bir barda Predator ile bira içiyor. Fıkra, Predator'ın, Dutch'u küçükken yakaladığı halde, yetişkin olduktan sonra onu yakalayamaması üzerine kurulu. Predator'ın, artık Dutch'a dokunamadığı ima ediliyor.

weke jamerg @wekeewee ULAN BEN KÜÇÜKKEN HEP BU YAŞLARIMI ÇOK MERAK EDİYORDUM ŞU HALE BAK AQ 23:22 · 10.03.2021 · 3.006 Retweet...

Resimde iki farklı yüz ifadesi var. Sol tarafta sinirli ve hayal kırıklığına uğramış görünen bir adamın fotoğrafı var. Sağ tarafta ise dişlerini göstererek geniş bir gülümsemeyle gülümseyen bir adamın fotoğrafı var. Fotoğrafın üstünde "Hediye olarak iç çamaşırı almak: Çocukken vs Yetişkin olarak" yazıyor. Bu fotoğrafın espri konusu, çocukken iç çamaşırı almak istenmeyen bir hediye olarak kabul edilirken, yetişkinler için bu durum daha rahat karşılanır ve hatta sevinilebilecek bir hediye olabilir. Resimde sol taraftaki adam, çocukken iç çamaşırı hediyesine olan tepkisini temsil ederken, sağ taraftaki adam yetişkin olarak iç çamaşırı hediyesine sevinen bir kişiyi temsil ediyor.

Resimde küçük bir çocuk tren yolunda bir bankta oturmuş, yanına bir kaç bavul koyulmuş. Çocuk üzgün görünüyor. Resimde espri, çocuğun trenle kaçmaya çalıştığı ve yakalanıp üzüldüğü. "Çocukların uçmasına izin verin" yazısı ironik bir şekilde kullanılmış, çünkü çocuk kaçmak yerine üzgün görünüyor. Aynı espri, çocuğun tren yolunda beklerken ailesinden ayrıldığını ve trenin hareketinden korktuğu şeklinde de yorumlanabilir. Bu durumda da, çocuk, "uçmaya" değil, ailesinden ayrı kalmaya üzgün olabilir. Bu resimde "Psikoloji Kitabı" adlı bir hesabın paylaştığı bir fıkra bulunuyor. Fıkrada, çocuğun anne ve babasının her yaz büyükannesine trenle gittiğini, sonra ertesi gün aynı trenle geri döndüklerini anlatıyor. Çocuk büyüdüğünde annesine ve babasına "Bir gün tren yolculuğu sırasında biletli yolcu olmak dışında hiçbir şeyi yapmadan geri dönecek miyiz?" diye soruyor. Bu espri, tren yolculuğunun rutinleşmesinden ve çocukluktan yetişkinliğe geçişteki bakış açısındaki değişimi esprili bir şekilde ele alıyor. Bu resimde "Psikolog Burak Öğe" adlı bir Twitter hesabının bir tweet'i görünüyor. Tweet'te, "Artık büyüdüm, bu yıl büyükannemin yanına tek başıma gitmeyi denesem, ne dersiniz?" yazıyor. Burada geçen espri, büyükannenin yanına gitmenin bir yetişkinlik işlevi olarak sunulması ve bu nedenle kişinin büyümek için böyle bir şeyi denemek zorunda kalması. Büyümek için büyükannenin yanına gitmek bir yetişkinlik işlevi gibi gösteriliyor, bu da espriyi oluşturuyor. Bu görsel, Psikolog Burak Öğe'nin sosyal medya hesabından bir paylaşımı. Paylaşımda bir çocuğun, trenle yolculuk esnasında ailesine sürekli olarak "Evet, biliyorum, biliyorum" demesiyle ilgili bir hikaye anlatılıyor. Çocuğun tekrarlayan sözleri, ebeveynlerin kendisine aynı şeyi defalarca söylediğine dair bir sinir bozucu gösterge olarak sunuluyor. Bu durum, çocukların ebeveynlerin tekrarlayan uyarılarına karşı gösterdiği tipik bir tepkiyi komik bir şekilde yansıtıyor. Aynı zamanda, çocuğun "Evet, biliyorum, biliyorum" sözleri, yetişkinlerin sık sık duyduğu ve bıkkınlık yaratan bir ifadeyi temsil ediyor. Bu durum, çocukların bazen ebeveynlerinin söylediklerini gerçekten dinlemiyor olabileceği ve onları "daha da" sinirlendirmesine yol açabileceği gerçeğini de komik bir şekilde vurguluyor. Bu fotoğraf, Psikolog Burak Öge'nin @psikolojikitabı hesabından bir tweet içeriyor. Tweet'te, tren kalkmak üzereyken bir babanın oğluna "Oğlum olur ya; kendini rahatsız ve yalnız hissedersen ya da korkarsan bu senin için!" diyerek cebine bir şey koyduğunu anlatıyor. Bu tweet, baba ile oğlu arasındaki sevgi bağını ve babanın çocuğunun her zaman yanında olduğunu gösteren, dokunaklı bir espriyle beraber, güven ve destek duygusunu vurguluyor. Fotoğrafta bir tweet görüyoruz. Tweet'te "Psikolog Burak Öge" tarafından yazılan, bir çocuğun etrafındaki yabancı insanların birbirleriyle itişip kakıştığını ve gülerek kompartımana girip çıktığını anlatan bir paragraf var. Şaka, "itişip kakışıyor, gülüyor" ve "kompartımana girip çıkıyorlar" ifadelerinin, bir çocuğun tren yolculuğunda yaşadığı normal bir durumu, sanki bir yetişkinin yaşadığı garip ve komik bir davranışmış gibi anlatmasında yatıyor. Bu durum, çocuğun bakış açısından yetişkin dünyasını anlamaya çalışma şeklini ve yetişkinler arasındaki davranışları garip bulmasını esprili bir şekilde gösteriyor. Fotoğrafta, "Psikolog Burak Öğe" adında bir psikoloğun Twitter hesabından paylaşılmış bir fıkra yer alıyor. Fıkra şu şekilde: "Kondüktör çocuğun biletine bakarken, yalnız yolculuk yaptığina dair bir yorum yaptı, birisi ona acır gibi baktı. Onu işaret edip fısıldayanlar oldu. Çocuk birden, kendini çok huzursuz hissetti ve rahatsızlığı her bakışla daha da arttı." Fıkra, çocuğun yalnız yolculuk yapmasının garipsendiği ve insanların ona acıyormuş gibi davranmasının çocuğu rahatsız etmesini komik bir şekilde anlatıyor. Fıkra, günlük hayatta karşılaşabileceğimiz küçük garipliklere dikkat çekerek okuyucuları güldürmeyi amaçlıyor. Resimde, "Psikolog Burak Öğe" isimli bir psikologun sosyal medya hesabından paylaştığı bir mizah paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir kişinin koltuğunda oturup ağlarken babasının cebine bir şey koyduğunu hatırladığı ve o şeyi bulup açtığında kağıtta yazanları okuduğu anlatılıyor. Ancak, kağıtta yazanlar paylaşımda gösterilmiyor ve okuyucuya bırakılıyor. Bu durum, okuyucunun kendi hayal gücünü kullanarak kağıtta ne yazdığını düşünmesini ve bunun sonucunda da komik bir durum hayal etmesini sağlıyor. Bu paylaşımdaki mizah, günlük hayatta yaşadığımız sıradan olayları abartarak ve okuyucuya hayal gücünü kullanarak kendi yorumunu yapma fırsatı vererek elde ediliyor. Fotoğrafta, Psikolog Burak Öğe'nin "Psikoloji Kitabı" adlı hesabından bir tweet görülüyor. Tweette, " -Oğlum, biz son vagondayız. Yazarın notu; Çocukların uçmasına izin vermelıyız, onlara güvendiğimizi göstermeliyiz ama onlar hayatı göğüsleyene kadar da son vagonda olmalıyız." yazıyor. Burada espri, trenin son vagonunun en tehlikeli yer olduğu ve çocukların uçması için onlara güvenilmemesi gerektiği fikriyle, çocukların hayata atılmaları ve kendi ayakları üzerinde durmaları gerektiği fikrini karşılaştırıyor. Bu tweet, çocukların kendi hayatlarını kontrol etmeleri gerektiği ve onları hep koruyamayacağımız mesajını esprili bir şekilde veriyor.

Resimde, "Ne olup bittiğini anlamak için kaç yaşında olmak gerekir?" diyen bir konuşma balonu ve yanında küçük bir çocuk duruyor. Çocuk bir deri ceket ve bere takmış ve bir valiz taşıyor. Şaka, çocukların yetişkinlerin ne yaptığını anlamakta güçlük çekmesi ve genellikle ne olup bittiğini tam olarak anlamamalarından kaynaklanıyor. Çocuk bir yetişkin gibi giyinmiş ve valiz taşıyor, ancak henüz büyüklerin dünyasını tam olarak anlamıyor.

Resimde iki farklı yaşta erkeğin, birisinin 15 diğerininki 23 yaşında, dünyaya bakış açıları karşılaştırılıyor. 15 yaşındaki çocuk "ülkemin geleceği benim ellerimde büyüdüğümde çok çalışsak, vatanımın ve türk milletinin istikbali için elimden geleni yapacağım" derken, 23 yaşındaki genç adam "keşke norveç'teki bok olsam" diyor. Bu resimde, 15 yaşındaki çocuğun idealist ve vatansever bir bakış açısına sahip olduğunu, ancak 23 yaşındaki genç adamın ise gerçek hayattaki zorluklar ve umutsuzluk karşısında hayal kırıklığına uğradığını gösteriyor. Bu, gençliğin ideallerinin yaşlandıkça gerçeklikle nasıl çarpıştığının ve umutsuzluğa dönüşebileceğinin mizah yoluyla bir eleştirisidir.

Fotoğrafta bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımı yapan kişi "18 yaşına gelmem yaklaşık 30 yıl, 18 yaşından 23 yaşına gelmem ise 1 ay falan sürdüğüne yemin edebilirim... Bu level 18'den sonra zaman çok hızlı akıyor" şeklinde yazmış. Şaka, zamanın daha hızlı geçtiği hissine vurgu yapıyor. 18 yaşından sonra yaşanan yılların daha hızlı geçtiği ve bu nedenle de her yılın daha kısa sürmesi gibi hissettirdiği üzerine kurulu.

Fotoğrafta, Twitter'da bir tweet paylaşılmış. Tweet'te kadınlar yaşlandıkça toplum tarafından nasıl algılandıkları üzerine bir espri yapılmış. İlk olarak eczacı kadına "22 yaşında olamazsın, çocuk gibisin" diyor. Sonrasında marketteki amca da aynı şeyi söylüyor. Ve son olarak minibüs şoförü kadınlara "abla kocaman kadın olmuşsun hala öğrenci parası veriyorsun" diyerek espriyi tamamlıyor. Espri, kadınların yaşlandıkça bile genç kalmaya çalışmaları ve bu nedenle toplum tarafından hala genç olarak algılanmaları üzerine kurulu.

Fotoğraf, Twitter'da bir paylaşımı gösteriyor. Paylaşım, "Sabah işe giderken yolda okula gidenleri görüp büyüdüğünü hissetmek...bok gibi bi hismiş" yazıyor. Bu paylaşımda yapılan espri, kişinin işe giderken okul çocuklarını görüp kendi çocukluğuna özlem duymasını, ancak bu özlemin "bok gibi" bir his olarak algılanmasını ironik bir şekilde dile getiriyor. Yani, insan büyüdükçe çocukluğuna duyduğu özlemin olumsuz bir duygu olarak algılanabileceği ve aslında bu durumun biraz ironik olduğu düşünülüyor.