Resimde, sarılıp kucaklaşmış iki genç insanı gösteren, sanırım eski bir resimden alınmış bir meme. Üstte, konuşma balonunda "Do you have anything long and hard?" diye bir soru soruluyor. Altta, kucaklaşan genç erkek, "Yes, it's my fu*king life" diye yanıt veriyor. Bu, cinsel anlamda güçlü bir ifadeyle, "evet, benim hayatımın bir parçası" anlamında bir yanıt. Resim, "uzun ve sert" sorusunun cinsel bir anlam taşımış olmasını ve genç erkek tarafından kabul edilmesini mizah konusu yaparak esprili bir yanıt oluşturuyor. Kısaca, alt metin, soruya cinsel bir yanıtla cevap veriyor ve bu, kullanılan kelimeyle esprili ve belki biraz da küfürlü bir cevap.

Fotoğrafta, 1939'dan önceki bir dönemde, gece görüş gözlüğü icat edilmeden önce, Alman üniforması giyen bir askerin, omuzunda bir kediyle poz verdiğini görüyoruz. Askerin elindeki kedi, bir şekilde gece görüş görevine yardım eden bir "gece görüş cihazı" olarak kullanılıyor. Fotoğrafın şakası, gece görüş gözlüğünün 1939'da icat edilmiş olmasına rağmen, askerlerin o dönemde bu teknolojiye sahip olmadığını ve kedileri farklı amaçlarla kullanmak zorunda kaldıklarını ironik bir şekilde gösteriyor. Bu durum, teknolojinin gelişmesini ve eski yöntemlerin ne kadar ilginç olduğunu vurguluyor.

Resimde üç farklı dondurma konisi görülüyor. Her koninin üzerinde, farklı ünlü heykellerin şeklini almış dondurma görünüyor. Soldaki koninin üzerinde, Roma heykeltraşlığının klasik bir örneği olan bir kadın büstü; ortadaki koninin üzerinde, ünlü "Paskalya Adası" heykellerinden biri; sağdaki koninin üzerindeyse Michelangelo'nun "Düşünen Adam" heykeli yer alıyor. Resmin altındaki metin, "O dil ne yapıyor?" sorusuna "Benim" yanıtının verilmesiyle devam ediyor. Bu, dondurmanın, heykel gibi farklı şekillerde sunulabileceğine dair esprili bir gönderme. Esasen, heykellerin gerçek maddeden değil de dondurmadan yapılması, görsel bir şaşkınlık ve zıtlık yaratıyor. "Benim" cevabı, dondurmayı, gerçek heykellerin yerini tutacak yetenekli bir "malzeme" olarak sunuyor.

Resimde, açık havada, muhtemelen bir çay bahçesinde, pembe renkli elbiseler giymiş iki kişiyi görüyoruz. Kadın geniş, pembe bir şapkayla ve zarif bir elbiseyle, erkek ise koyu kahverengi bir takım elbiseyle resmedilmiş. Masada çay içiyorlar gibi duruyorlar. Resmin altındaki metin, "Flört etmek, birinin neden bekar olduğunu merak etmek ve sonra bunun sebebini bulmaktır" anlamına geliyor. Bu, bekarlık durumunun sebebini bulmak için flört etmenin ne kadar uğraştırıcı olabileceğini, anlayış içinde ve mizahla aktaran bir esprili ifade.

Resimde, bir tabloda uçan bir kuş resmeden bir adam var. Tablonun üstünde "Kafama takılan kaygı" yazıyor. Adamın altında ise "Ben" yazıyor. Tablonun altında ise "Sorun" yazıyor. Bu, kaygılarımızın ve endişelerimizin, sanki gerçek bir problemmiş gibi onları ele alıp çözmeye çalışırken bizi nasıl engellediğini, bir sanatçı gibi onları resmetmeye çalışırken nasıl çabalamamıza neden olduğunu esprili bir şekilde gösteren bir mizah. "Sorun" olarak tanımlanan kaygı ve endişeler, birçok insanın sanatını, yani hayatını tamamlayamamasına veya tamamlayamadığı hissine yol açabiliyor.

Resimde, mitolojik canavarlar olan Minotor ve deniz kızı temalı iki tablo ve bunların altında bir de insan portresi var. Üstteki iki tablo, sırasıyla Minotor ve deniz kızını tasvir ediyor. Alttaki tablo ise, olası birleşik mirasın, yani bu iki canlıdan gelen özellikleri taşıyan bir insanı gösteriyor. Alt kısımda yazan metin espriyi ortaya koyuyor. "Minotor baban, deniz kızı annen olsa ve her ikisinin de insan kısmını almış olsan, şimdi sadece sıradan bir insansın." şeklinde, mitolojik yaratıklarla bağlantılı genetik bir mirasın günlük hayattaki sıradan bir insana dönüşünü komik bir şekilde anlatıyor. Dolayısıyla, espri, beklenmedik bir genetik mirasın, günlük hayatın sıradanlığıyla nasıl sonuçlandığına dair bir mizah içeriyor.

Fotoğrafta, antik Yunanistan'da kadınların hayatlarının kendi işleriyle ilgilenmelerini simgeleyen bir grup kadın görülüyor. Kadınlar, modern kıyafetler giyip, fotoğraf çektirirken, arkalarında çıplak ve göz alıcı bir şekilde duran bir adam (Zeus) görülüyor. Mizah, antik Yunanistan'da kadınların toplumsal rolüyle, günümüzdeki durumla karşılaştırılarak yaratılıyor. Fotoğrafta, modern kadınlar, sosyal medya kültüründe, bir bakıma "kendi işleriyle ilgilendikleri" gibi görülüyor. Ancak bu durum, çıplak ve fark edilmemiş bir Zeus figürüyle ironik bir şekilde vurgulanıyor. Resim, antik Yunanistan'daki kadınların toplumsal rolleriyle, günümüzde kadınların topluma kazandırdıkları arasında bir karşılaştırma yapıyor. Bu karşılaştırma, gülünç ve ironik bir şekilde işleniyor.

Fotoğrafta, ellerini yüzüne kapatmış, kafa kafaya düşmüş gibi görünen, gri-kahverengi bir heykel var. Yazı ise "SIX without 'S' is 9" (altıdan 'S' harfini çıkardığında 9 eder) diyor. Bu, bir kelime oyununa dayalı bir şaka. "SIX" (altı) kelimesinden "S" harfini çıkardığınızda geriye kalan "IX" (dokuz) sayısını temsil ediyor. Heykelin ifadesi, bu matematiksel mantık yürütmenin paradoksal ve hatta kafa karıştırıcı olduğunu ima ediyor. O halde şaka, kelime oyununa dayalı anlamsız bir mantık yürütmenin şaşkınlığa yol açabileceğini vurgular.

Resimde, 3 boyutlu yazıcıyla basılmış, Roma İmparatoru Julius Sezar'ın büstü şeklinde bir kalemlik görülüyor. Kalemler, Sezar'ın büstünün etrafını kuşak gibi sarıyorlar. Şaka, Julius Sezar'ın tarihteki güçlü ve etkili figürüyle, kalemlerin kalemlik içindeki "kuşatma" halini ilişkilendirip, bu durumun biraz abartılı ve komik bir görünüm kazandırması üzerine kurulu. Sezar'ın etrafındaki kalemler, biraz absürt bir görüntü oluşturuyor ve bu durum, görsel bir mizah kaynağı oluşturuyor. Yani, güçlü ve tarihsel bir figürün kalemlerin arasında sıkışıp kalmış olmasıyla ilgili bir mizahtır.

Fotoğrafta 1919 yılında düzenlenmiş bir erkek güzellik yarışmasından beş yarışmacının siyah beyaz, eski bir fotoğrafı görülüyor. Yarışmacıların vücut yapıları günümüz standartlarına göre oldukça farklı, yani günümüz estetik anlayışına göre "ideal" erkek vücudu olarak algılanmayacak kadar dolgun ve kaslı yapıları var. Fotoğraf, modern zamanlarda "ideal" erkek vücut algısının, geçmişe göre ne kadar değiştiğini ve zamana göre değişebileceğini vurgulamak için mizah içeren bir görsel olarak kullanılmış. "Biz ideal erkek vücudunu unuttuk" ifadesi de bu mizahı güçlendirmektedir. Kısacası; geçmişte, günümüz standartlarına göre, "ideal" olarak kabul edilmeyen vücut tiplerinin bir fotoğrafı ve bu karşılaştırmadan, güzellik ve ideal kavramlarının zamanla değişebileceği mesajı çıkarılıyor.

Resimde, 19. yüzyıl tarzında çizilmiş, muhtemelen portre olan iki kadın görülüyor. Beyaz ve pembe elbiseler giymişler, döneme ait saç stilleri ve aksesuarlarla resmedilmişler. Resmin üzerinde "Yaklaşmaya çalıştığında ilk neye dikkat ediyorsun?" sorusuna cevaben "Cüretkarlık" yazan bir baloncuk var. Bu, kadınların, o dönemde toplumda belirli bir statü ve incelik beklentisini ima eden kıyafetleri ve pozlamalarıyla, dışarıdan gelen yaklaşmalara karşı 'soylu' bir tavır sergilediğine dair bir mizah içeren bir yorum. "Cüretkarlık" cevabı, modern bir bakış açısıyla, bu tarzların 'yüksek' statü ve 'duygusal' soğukluğu ifade eden tepkisel bir cevap olarak yorumlanabilir. Resim, tarihsel bir döneme ve toplumsal algıya gönderme yaparak mizah oluşturuyor.

Resimde, 19. veya 20. yüzyıl tarzında yağlı boya tablo görünüyor. Bir kadın, masanın başında, etrafında karanlık bir ortam var. Kadının bakışları, hafif bir üzüntü ve yorgunluk ifadesiyle, içe dönük. Masada, bir fincan, bir çömlek, bir kitap ve bir kafatası var. Resmin üzerinde, "Gece 8 saat uyudum... Ama bunu 4 günde başardım" diyen bir metin bulunuyor. Bu, uyumakta zorluk çeken biri için bir mizah içeriyor. Metin, "ama olsun" ifadesi ile, uyumaktaki zorluğun önemsizliğini vurgulamaktadır. Bu nedenle, gülünç olan, 8 saat uyumak için 4 gün geçmesi gerektiğinden duyulan memnuniyetsizlik ve kabullenmedir.

Fotoğrafta, 1950'lerdeki Disneyland'deki Mickey ve Minnie Mouse kostümleri giyen kişiler ve aralarında bir çocuk görülüyor. Fotoğrafın tonu ve kostümlerin ifadesi, ürkütücü bir izlenim yaratıyor. Fotoğrafın altındaki metin ("Hiçbir şey Disneyland'den 1950'lerde daha ürkütücü değil") bu ürkütücü izlenimi ve 1950'lerdeki Disneyland'in günümüzdeki cazibe ve eğlencesinden farklı olabileceği fikrini vurguluyor. Dolayısıyla, espri, 1950'lerin Disneyland kostümlerinin bugünkü kadar sevimli ve eğlenceli olmadığı, belki de daha ürkütücü bir hava taşıdığı gözlemini mizah yoluyla anlatıyor. Eski Disneyland'ın görselleriyle modern Disney imgeleri karşılaştırılarak bir ironi yaratılıyor.

Resimde, Amerikan animasyon dizisi "Bob's Burgers"den bir sahne var. Bir grup karakter, tuvaletin içindeki bir hindi etrafında toplanmış. Karakterlerden biri, bir başka karakterin kulaklarından sıkıca tutarak, sanki bu "Rönesans resimleri" gibi bir şeydir diyerek, şaşkınlıkla ve rahatsızlıkla tepki veriyor. Bu, Rönesans resimlerinin sıklıkla heyecan verici ve dramatik, hatta bazen rahatsız edici veya garip yönlerini vurgulayan bir mizah örneğidir. "Hiç kimse Rönesans resimlerini sevmez" anlamında, komik bir şekilde abartılı bir tepki yaratılıyor. Resimdeki karakterlerin ifadeleri ve jestleri, durumun absürtlüğünü ve komikliğini vurguluyor.

Resimde, Van Gogh'un bir tablosu tarzında boyanmış, Van Gogh'un kendisinin ve Mona Lisa'nın modern, günlük hayattaki fotoğraflarının birleşimi yer alıyor. Bir erkek ve kadın, sarılıp kucaklaşmış durumda. Fotoğraf, müzenin boş kalması durumunda gerçekleşen şeyleri mizah yoluyla ele alıyor. "Müze boşaldığında neler oluyor?" sorusuna esprili bir cevap veriyor. Van Gogh ve Mona Lisa'nın, müzedeki eserlerden oluşan boşluğa, bu şekilde reaksiyon göstermesi, yeterince ziyaretçi olmadığı için sanat eserlerinin anlamını yitirdiğinin bir ironik gösterimi olarak algılanıyor.

Görselde, İsa'nın öğrencileri ve çocuklarla birlikte bir grup insanın bulunduğu, muhtemelen bir resim veya bir dijital sanat eseri olan bir sahne görülüyor. İsa, merkezde, beyaz tenli bir adam olarak tasvir edilmiş. Resmin etrafındaki diğer kişiler ise farklı ten renklerinde ve giyim tarzlarında. Resmin üstünde, "İşte orada bendim... Kudüs'teki tek beyaz adam" şeklinde bir balon var. Bu, İsa'nın orada yaşayan tek beyaz kişi olduğunu ima eden, ırkçı bir klişe ile alay eden bir espri. Fotoğraf, İsa'nın Kudüs'te beyaz bir adam olması durumunun ne kadar absürt olduğunu ve toplumda ırkçı fikirlerin ne kadar yanlış olduğunu vurgulamaktadır.

Resimde, İsa'nın bir günahkar kadını cezalandırdığı, bir tür dini tablo/mizah resmi görünüyor. Tablonun tarzı, bir İsa resmini çağrıştırıyor, ancak altta bir kadın, Fransız bayrağıyla temsil edilen bir cezaya maruz kalmış gibi ağlıyor. Yazıda "İsa, bir günahkarı Fransızca yaparak cezalandırıyor" şeklinde bir mizah var. Fransız bayrağının cezalandırma aracı olması, günahkar kadının Fransız olması veya Fransız kökeni veya Fransızca konuşmasını ima eden bir vuruş olarak yorumlanabilir. Bu, Fransızların veya Fransızca konuşmanın, resmi bir cezalandırma nedeni olarak gösterildiği bir espridir. Öyle ki, İsa'nın cezalandırmasının, kültürle veya dil ile ilgili bir mizah içeren ironik bir anlam ifade ettiğini göstermektedir.

Resimde, 17. yüzyıl tarzında boyanmış, kara giysiler içinde, elinde bir kafatası tutan bir adamın portresi yer alıyor. Görüntünün başlığı, "Müzedeki 'Dokunmayın' yazısı çıktığında..." şeklinde. Bu, müzelerdeki "Dokunmayın" uyarılarının, sanat eserlerine olan ilginin ve merakın karşısında bir mizah içeren ironik bir yorum. İnsanların, "Dokunma" uyarılarına rağmen sanat eserlerine dokunma isteğini, bir anlamda, bir kafatası tutarak ölümlülüğümüzü hatırlatan bir şekilde gösteriyor. "Dokunmayın" uyarısıyla karşılaşınca belki de insanlar daha çok dokunmak isteyecekleri, ya da dokunmaktansa ölümlülük gerçeğini düşünecekleri, bir ironik durum yaratıyor.

Resimde, sisli bir dağ manzarası resmedilmiş. Tepelerde, koyu renkli bir takım elbise giymiş, tek başına duran bir adam var. Resmin üst kısmında, kısa bir sohbet metni yer alıyor. Bu metin, "Sevgili: Gel," "Ben gelmiyorum, hayat hakkında düşünüyorum," "Sevgili: ama yalnızım..." ve "Biz hepimiz yalnız değiliz mi?" şeklinde. Bu, popüler bir mizah türü olan "relationship memes" (ilişki mizahı) örneği. Adam, yalnız hissettiklerini anlatırken, resimdeki sisli ve yalnız manzara, bu hissi güçlendiriyor. Metindeki "Biz hepimiz yalnız değiliz mi?" cümlesi ise, herkesin zaman zaman benzer duygular yaşadığı gerçeğini vurgulayarak mizahi bir yanıt oluşturuyor. Resim, yalnızlık duygusuyla, ilişkilerde karşılaşabileceğimiz benzer kaygıları, mizahla ele alıyor.

Resimde, eski bir resimden alınmış gibi görünen, bir öpüşme sahnesi var. Erkek ve kadın birbirlerine sarılmış, öpüşüyor. Resmin altına eklenmiş "Me" (Ben) ve "Same music over and over" (Aynı müzik defalarca) yazıları, resmin altındaki metin ile mizah anlayışını ortaya koyuyor. Mizah, insanların sıklıkla aynı müziği, aynı şarkıları defalarca dinlemenin sıkıcı olabileceği, ya da aynı şeyleri tekrar tekrar yaşamanın sıkıcı bulunabileceği gözlemini ele alıyor. Resimdeki öpüşme sahnesinin klasik güzelliğine ve duygusal yoğunluğuna karşıtlık oluşturan, "aynı müzik, aynı şey" duygusunu vurguluyor. Dolayısıyla, "Ben" (Me) bu sıkıcı tekrarlayan şeyleri ifade ederken, "aynı müzik defalarca" (Same music over and over) ise bunun sıkıcı yanını dile getiriyor.