Resimde bir adam denize karşı yürürken görülüyor. Resimde bir espri yok.

Fotoğrafta, siyah takım elbise giyen ve şık ayakkabılar giyen bir adam duruyor. Adamın üzerindeki takım elbise, sağ ayağının üzerinde duran bir şey gibi görünüyor. Bu, sağ ayağındaki ayakkabı o kadar büyük olduğu için, takım elbisesinin üzerine çıktığı anlamına geliyor. Şaka, adamın ayakkabılarının aşırı büyük olması ve takım elbisesinin ayakkabılarının üzerine çıkmış gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Bu komik bir durum çünkü insanlar genellikle takım elbiselerinin ayakkabıların üstünde görünmesini istemezler.

Fotoğrafta, bir cadde üzerindeki kaldırıma yakın bir yerde, giyimli bir adam yürürken görünüyor. Arka planda arabalar, ağaçlar ve bir bakkal dükkanı var. Adamın yürüyüş tarzı ve etrafındaki ortamdaki belirli unsurlar, komik bir durum veya bir mizah parçası yaratan bir durum yaratıyor gibi görünüyor. Fotoğrafta kullanılan mizah türü, tam olarak belirtilmemiş ancak olası yorumlar, "büyük adam küçük işlerde" gibi olabilir. Adamın yürüyüş tarzı veya giyimi, çevresindeki ortamla tezat oluşturan bir durum yaratıyor. Bakkal dükkanının ve çevresindeki ortamın sade hali, adamın yürüyüşüyle karşılaştırılıyor ve komik bir etki oluşturuyor olabilir. Fotoğrafın tam olarak anlatıldığı ve neyin komik olduğu net değil. Daha fazla bağlam veya bilgiye ihtiyaç var. Resimde, şehrin hareketli bir caddesi görünüyor. Cadde üzerinde park edilmiş arabalar, yaya trafiği ve yanındaki bir bakkal dükkanı mevcut. Ortada, siyah takım elbise giymiş bir adam yürüyüş yapıyor. Şaka, adamın giydiği takım elbisesinin ve yürüyüş tarzının, o ortamda biraz tuhaf ve yersiz görünmesiyle ilgili. Bakkal dükkanı gibi günlük hayatın bir parçası olan bir yerde, ciddi bir iş görüşmesine veya resmi bir toplantıya gitmiş gibi giyinen birinin komik gelmesi, şakanın özüdür. "Yanlış yerde, yanlış kıyafet" durumu gülünçleştirilmektedir.

Görüntüde, bir odada masa etrafında oturan bir adam ve masanın üzerindeki belgeler görünüyor. Adamın üzerindeki ceketin rengi ve masanın üzerindeki kağıtların sayısı, "çok fazla iş var, çok fazla evrak" anlamına gelen bir espriyi çağrıştırıyor. Belgelerin yığılması, iş yükünün fazla olduğunu, adamın da bu yük altında ezilip ezilmediğini, iş yükü ile ilgili alaycı bir yorum yapıyor. Özetle, görüntünün anlatmak istediği, çok sayıda işin, evrağın ve sorumluluğun alaycı bir yaklaşımla sergilenmesidir. Görüntüde, bir odada, masanın üzerinde birçok belge yığınıyla oturan bir adam görünüyor. Adam, sanki bir sunum yapacakmış gibi, elleri masanın üzerindedir. Masa üzerindeki belgelerin çokluğu, bir toplantı veya çok sayıda işin/dosyanın ele alınması anlamına gelebilir. Bir mizah unsuruna yönelik bir yorum yapılırsa, o zaman "belgelerin fazlalığı" bir şaka konusu olabilir. Belki de adam, çok yoğun bir iş yüküyle boğuşmakta veya bir sunum için hazırlık yapmaktadır, ve belgelerin sayısı bu durumun abartılı bir göstergesidir. Belki de çok fazla kağıt işiyle uğraşan bir kişi veya bir şirket temsilcisidir. Şakanın tam olarak ne olduğu, metin dışında sadece görselle anlaşılamıyor.

Fotoğrafta bir metrobüste yolculuk eden üç kadın var. Kadınlardan ikisi maske takıyor, ancak biri burun ve ağzını açıkta bırakarak maske takıyormuş gibi yapıyor. Bu durumun komik olan yanı, maskenin temel amacının burun ve ağzı kapatarak virüsün yayılmasını engellemek olmasıdır. Bu kadın ise maskeyi sadece gösteriş için takmış ve virüsten korunma amacını tamamen göz ardı etmiş.

Görüntüde, bej renkli bir odada, açık bej bir takım elbise giyen küçük bir çocuk, beyaz bir komodinin önüne doğru eğiliyor ve komodinin çekmecesine ulaşmaya çalışıyor. Komodin biraz yüksek olduğundan, çocuğun ulaşması zorlaşıyor. Bu, çocuğun boyuyla komodin arasındaki farka ve komodinin çekmecesine ulaşma çabasına dayanan bir komik durum. Çocuğun komodinin çekmecesine ulaşamama çabası ve bunun sevimliliği, esprili bir an yaratıyor. Özetle, çocuk bir şeye ulaşmaya çalışırken komik bir şekilde uğraşıyor. Görüntüde, bej renkli bir odada, bej renkli kıyafetler giymiş küçük bir çocuk, beyaz bir komodinin önünde eğilip onu araştırıyor. Komodinin içine bakmaya çalışırken hareketleri komik bir duruma yol açmış. Fotoğraf, çocuğun küçük boyutuyla, komodinin yüksekliği ve erişim zorluğu arasındaki farkı vurgulayan bir "çocuk komoda erişememe" mizahını yansıtıyor. Çocuğun komodinle etkileşim tarzı, komik bir şekilde, erişememe çabalarını ve bunun sonuçlarını gösteriyor. Küçük çocuğun büyük nesnelerle etkileşiminin yaratıcılığı ve masumiyeti, fotoğraftaki mizahın temelini oluşturuyor.

Resimde üç erkek var. Ortadaki erkek, sağındaki erkeğe "Senin gibi birisi benim için ölümcül bir tehdit değil" derken, solundaki erkek başını sallıyor ve "Bilmiyorum. Bir kez, aynı anda dört tane sosisli sandviç yediğini gördüm" diyor. Bu espri, sağdaki erkeğin solundakine göre "daha tehlikeli" olduğu fikrine dayanıyor. Ancak, solundaki erkek onun "ölümcül bir tehdit" olarak nitelendirilmesinin tek sebebinin, aynı anda dört tane sosisli sandviç yemiş olması olduğunu ima ediyor. Bu, komik bir şekilde iki erkeğin arasındaki "tehdit seviyesini" sorguluyor.

Fotoğrafta dar bir sokakta, siyah bir mini araç ve yanındaki bir evin kapısından, siyah takım elbiseli bir adamın çıkışını görüyoruz. Adam, çıkarken ayağının dibindeki basamaklara dikkatlice basıyor gibi duruyor. Sokakta araba var ve adam evden çıkış yapıyor. Görünen espri, adamın çıkarken basamaklara dikkatlice basması ve normal şartlar altında beklenilen hareket tarzı ile yaptığı eylemin farkına vararak dikkatli olmasının komik bir durum yaratması. Bu, biraz abartılı bir dikkat ve özen göstermesiyle oluşan absürt bir duruma işaret ediyor. Basamakların ve yolun durumunun da önemli olmadığı, ama adamın hareketinin komik yanı, eğlenceli bir gözlem veya yorum yapmaya yönelik. Fotoğrafta, dar bir sokakta, park edilmiş küçük bir siyah araba ve evin kapısından dışarı çıkan, takım elbise ve çantayla bir adam görülüyor. Sokakta, evin duvarına yakın bir şekilde yürüyerek kapıya yaklaşan adam, sanki arabayı park ederken biraz şaşırmış ya da zorlanmış gibi görünüyor. Kapıdan çıkarken de biraz dengesiz bir şekilde hareket ediyor. Bu, bir "araç park etme" ve "dengesiz çıkış" sözcük oyununa dayanıyor. Adamın takım elbise ve çantasıyla, ciddiyeti ve ciddi duruşu, beklenmedik bir hareketle komik bir kontrast oluşturuyor. Görsel, sıkışık bir sokakta araba park etmenin zorluğunu, daha da önemlisi, günlük yaşamın içindeki küçük, beklenmedik olayların komik yönlerini vurguluyor.

Fotoğrafta, üst kısımda bir bebeğin beşiğinde yattığı ve köpeğin bebeğe baktığı görülüyor. Alt kısımda ise büyümüş çocuğun aynı köpeğe sarıldığını görüyoruz. Şaka, köpeğin ilk başta bebeğe bakışının "Bu sevimli yaratığı koruyacağım" hissiyatını yansıtırken, çocuk büyüdükten sonra köpeğin de ona çocuk gibi bağlandığını ve çocuğu koruduğunu gösteriyor. Kısacası şaka, köpeğin bebeğe olan sevgisinin ve bağlılığının yıllar geçtikçe değişmediğini ve çocuğun büyüdükçe bu sevgiden faydalandığını komik bir şekilde gösteriyor.

Fotoğrafta bir postanede sıra bekleyen kadınlar var. Bir kadın bankoya doğru yürürken diğer kadınlar ise sıralarda oturmuş bekliyorlar. Kadınlar sıra numarasına göre bankoya çağrılıyorlar. Bu sebeple sıra numaraları oldukça önemli. Fotoğraftaki kadının üzerindeki "1008" numaralı fiş, diğer kadınların "1008+3" numaralı fişler kullanmasıyla ve sıra numaralarının ardışık olmasıyla bir espri oluşturmaktadır. Bu espri, sıradaki kadınların çok sabırsız olduğunu ve sırasının gelmesini beklemekten sıkıldığını gösterir. **Espri:** Sıradaki kadınlar sabırsız ve bir an önce işlerini halletmek istiyorlar. Kadının üzerindeki "1008" numaralı fiş, sıra numaralarının ardışık olmasıyla, sıradaki kadınların sıranın çok uzun olduğunu ve beklemekten sıkıldığını gösterir.

Fotoğrafta, bir grup insanın bir tren istasyonunda yürüdüğü görülüyor. Bir kadın, önünde yürüyen bir erkeğe bakıyor. Erkek, görünüşe göre "korktuğu" için arkaya doğru eğiliyor. Şaka, "bu adam neden bu kadar korkmuş?" diye sormak. Bu sorunun cevabı, kadının "beni neden böyle görünce korkuyorsun?" diye soruyor olmasıdır. Kadının yüzü görünmediği için izleyici, kadının "korkunç" bir yüzü olduğunu hayal eder.