Resimde Mustafa Kemal Atatürk, bir koltuğa oturmuş ve elinde tespih var. Resmin konusu, Atatürk'ün tespih kullanması ve böylece dinine bağlı olduğu algısı yaratılmasıyla ilgili bir espriye dayanıyor. Atatürk, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve laikliğin savunucusu olarak biliniyor, tespih kullanması ise bu imajla çelişiyor. Esprinin Türkçesi şöyle olur: "Atatürk'ün elindeki tespih, laiklik için tehdit mi?" veya "Atatürk'ün tespih kullanması, Türkiye'nin dinine geri dönmesinin işareti mi?" Bu tür esprilere Atatürk'ün imajını baltalayan bir tavır olarak bakılabilir. Atatürk'ün kişiliği ve ideolojisi hakkında yanlış veya çarpıtılmış bir algı yaratmaya yönelik bir girişim olarak algılanabilir.

Resimde bir Twitter gönderisi görünüyor. Gönderide, "Lazlar ve Kürtler arasında rahatsız edici derecede benzerlikler mevcut. Silah sevgisi, altına takiya düşkünlük, çay tüketiminde sınır tanımama, inşaatçılık, gruplar halinde hareket etme, İstanbul'a yoğun göç. Dehşete kapıldım sayarken" yazıyor. Bu gönderi, Lazlar ve Kürtler arasında bazı ortak özellikleri mizahli bir şekilde ele alarak, bu özelliklerin abartılı bir şekilde benzerliğe benzetildiğini ima ediyor. Bununla birlikte, gönderideki mizahi unsurlar, etnik gruplara yönelik önyargıları güçlendirebilir ve sosyal hassasiyetlere dokunabilir.

Resimde iki farklı şaka var. İlk şakada, bir kadın, bir erkeğe ülkenin çok güzel olduğunu ve herhangi bir sorunu olmadığını söylüyor. Adam ise, o zaman herkes işsiz kalacak diyerek durumu komik bir şekilde yorumluyor. İkinci şakada, bir adam, başka bir adama yalan söylediğini söylüyor. O da, "abi ne yalanı, o herşeyi o kadar güzel ki" diyerek durumu ironik bir şekilde yorumluyor. Her iki şaka da, günlük hayattaki sorunları abartarak komik bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta bir marketin önünde "Can Ekonomik Halk Pazarı" yazan bir tabela var. Tabelanın hemen üstünde ise "Kayı Boyu İstanbul Üçreylliği" yazan bir tabela var. Tabelalar arasında bir ironi var: "Can Ekonomik Halk Pazarı" tabelası "Kayı Boyu İstanbul Üçreylliği" tabelasına çok yakın olduğu için, burası kayıp olan malların satıldığı bir yer gibi algılanabiliyor. Bu ironik durum, "Kayıp Mallar Pazarı" gibi bir durumun varmış gibi algılanmasını sağlıyor.

Resimde Murat Soyer'in Twitter hesabından bir gönderi var. Gönderide, "Asansörde bir tartışma oldu. Adam inerken gıcıklığına tüm katlara bastı. İşte böyle amerikanvari tepkiler istiyorum ben. Şiddet yok!" yazıyor. Şaka, asansörde bir tartışma sırasında kişinin öfkesini kontrol edemeyerek tüm katlara basmasını ve Amerikan sinemasında sıkça görülen şiddet sahnelerine gönderme yapmasını komik buluyor.

Resimde "Ben namusumla kadın satıyorum" başlığı altında bir haberin başlığı ve içeriği görülüyor. Resimdeki kadın, haberin konusu. Haberde, kadının kadın satışı yaptığı ve vergisini ödediği ifade ediliyor. **Şaka şudur:** Haberde kadının "namusumla kadın satıyorum" demesi, kadın satışı yapmanın ahlaki olarak yanlış bir şey olduğunu ima ediyor. Ancak, aynı zamanda kadın, vergisini düzenli olarak ödeyerek, ülkesine ve vatandaşlarına karşı sorumluluklarını yerine getirdiğini vurguluyor. Bu ironi ve çelişki, okuyucunun şaşkınlığı ve gülümsemesini sağlıyor.

Fotoğrafta, Fransız yazarlar Albert Camus ve Simone de Beauvoir'in fotoğrafları ve aralarında geçen bir diyalog var. **Albert Camus:** Kendimi yengeç gibi hissediyorum Simone. **Simone de Beauvoir:** Sebebi nedir? **Albert Camus:** Yengeçler denizde yaşar ama yüzemez. Ben de nefes alabiliyorum ama dünyaya bir türlü ayak uyduramadım sanırım. Bu espri, Albert Camus'ün yengeçlerle kendisini karşılaştırması ve hayatın zorluklarına gönderme yapmasıyla komik hale geliyor. Aynı zamanda Camus'ün dünyaya uyum sağlamakta zorlandığı ve bu durumun kendisini yengeç gibi hissettirdiği ironik bir şekilde ifade ediliyor.

Resimde Albert Camus'un çizgi roman tarzında bir karikatürü var. Camus'un sağ elinde bir bira bardağı, sol elinde ise "Yabancı" kitabının kapağı var. Karikatürde Camus, "Arkadaşım Oktay'ın düğününe ancak bu başka biri gibi..." diye düşünürken resmedilmiş. Şaka, Camus'un "Yabancı" kitabının Oktay'ın düğününe gelen misafirler tarafından "başka biri" gibi algılanması üzerine kurulu. Camus, Oktay'ın düğününe ancak bu "başka biri" olarak gidebilmiş, çünkü kitabını okumayanlar onu tanımıyor ve "başka biri" olarak görüyorlar.