Fotoğrafta, muhtemelen bir şehrin (veya bir bölgenin) hava kirliliği seviyelerini gösteren, zaman içindeki değişimini sergileyen dört harita görülüyor. Haritalar, 2007, 2012, 2017 ve "Bugün" (güncel) yılları kapsıyor. Haritalardaki renklendirme, o yılın ortalama NO2 (azot dioksit) hava kirliliği seviyesini gösteriyor; daha koyu renkler daha yüksek seviyeleri temsil ediyor. Şehrin sokak ağındaki renk yoğunluğu, o yıllarda hava kirliliği seviyelerinin nasıl değiştiğini gösteriyor. Fotoğrafın "şakası" veya mizah öğesi, "HEUTE" (Bugün) yazısının haritalardan birinin üzerinde yer almasıyla, hava kirliliğinin zaman içindeki daha iyi ya da daha kötü olmadığını, ancak daha kötü bir durum olduğunu, "güncel" bir durumun hala orada olduğunu vurgulamak üzere kullanılmıştır. Bu, hava kirliliğinin hala bir sorun olduğunu, sadece görüntülerin zamanla karşılaştırmasının yapılmasını sağladığını, bu nedenle hala bir problem olduğunu gösterir. Görüntü, hava kirliliği sorununa çarpıcı ve mizah yoluyla dikkat çekmeyi amaçlıyor.

Fotoğrafta, 1945 yılında Hiroşima'nın atom bombası saldırısından sonra harap bir halde olan bir şehir ve 2020 yılında aynı şehrin yeniden inşa edilmiş ve gelişmiş hali görülüyor. Görüntüler, şehri vurmuş trajik olaydan sonra insan azminin ve çabanın, yıllar içinde nasıl bir dönüşüme yol açtığına dair çarpıcı bir karşılaştırma sunuyor. Fotoğraf, insan yaşamının ve şehirlerin inanılmaz direncine ve iyileşmeye gönderme yapan bir espri yapıyor. Aslında, espri, savaşın ve yıkımın ardından bir şehrin nasıl yeniden doğup gelişebileceğine dair bir hayret ve umut mesajıdır.

Resimde, Lübnan'daki Sur şehrinin (Tire) 750 M.Ö. ve 2024 yıllarındaki hallerinin karşılaştırmalı görselleri yer alıyor. Üstteki görsel, çizimsel bir temsil ile 750 M.Ö.'de şehrin daha küçük ve surlarla çevrili olduğunu gösteriyor. Alttaki görsel ise, 2024 yılında şehrin büyümüş, surların eski hallerini korumasız bırakacak şekilde modern yapılaşmalarla çevrilmiş ve oldukça genişlemiş halini gösteriyor. Bu görsel, medeniyetlerin, zaman içinde gelişip büyümelerine rağmen, bazen köklü değişimlerle eski ihtişamlarını kaybedebileceklerini vurguluyor. "Joke" olarak nitelendirilebilecek bir durum değil, daha çok tarihsel bir karşılaştırma ve şehrin gelişiminin gözler önüne serilmesi. Eski ihtişamı ve modern gelişimi aynı şehirde bir arada görebilmenin bir karşılaştırmalı fotoğrafı olarak değerlendirilebilir.

Görüntü, Twitter'da bir paylaşım. Dante adlı kullanıcının yaptığı paylaşım, İstanbul'da yaşamaya devam edeceksek, diğer şehirlerin gereksiz olduğunu ve insanların doğdukları şehirlere gitmelerini öneren bir mizah içeren mesaj. "Hepimiz İstanbul'da yaşayacaksak bu kadar şehir neden var siktirip gitsenize arkadaşlar doğduğunuz şehirlere" cümlesi, İstanbul'daki yaşama ve diğer şehirlerin önemsenmemesine karşı ironik bir bakış açısı sunuyor. Kullanılan dil, abartılı ve esprili bir tonla ifade ediliyor. "Siktirip gitsenize" ifadesi, daha güçlü bir tepki ve bir nevi şaka tonunu vurgulamaktadır. Genel olarak, paylaşım, İstanbul'da yaşamanın diğer şehirlerdeki yaşama oranla daha tercih edilen bir seçenek olduğuna yönelik bir mizah anlayışını ele alıyor.

Fotoğrafta, 1609 yılında Manhattan Adası'nın, günümüzde bildiğimiz şekliyle değil, ormanlarla kaplı, sulak alanlarla ve küçük su yollarıyla çevrili bir ada olduğu görülüyor. Görüntü, eski bir harita veya rekonstrüksiyon gibi görünüyor. Fotoğrafın altında "Manhattan 1609" yazısı var. Bu, Manhattan Adası'nın günümüzdeki yoğun yapısı ve beton yığınları ile geçmişi arasındaki farklılığa dikkat çeken, mizah içeren bir görsel. İnsanın doğayı nasıl değiştirdiği ve şehrin nasıl büyüdüğü üzerinden espri yapıyor. Özetle, doğa ile beton arasında bir karşılaştırma yapılıyor. Fotoğrafta Manhattan, New York'un kuşbakışı görünümü yer alıyor. Gökyüzü açık mavi, şehirde yoğun bir bina yapısı mevcut ve kıyı şeridinde parklar ve su yolları görülüyor. Fotoğrafın altında "Manhattan 2024" yazısı var. Fotoğrafın esprili yanı, Manhattan'ın 2024 yılında yine aynı yoğun yapı ve görkemiyle devam edeceğini, değişmeyeceğini vurguluyor. Esasen, bir şehir manzarası fotoğrafının üzerinden, o şehrin zamanla değişmez bir yapıda kalacağına dair bir yorum yapılarak mizah yaratılıyor. "Yine aynı Manhattan" veya "Manhattan 2024'te de aynı" gibi bir düşünceyi akla getiriyor. Fotoğrafta, 2008 yılında Manhattan'ın havadan görünümü yer alıyor. Görünüşte şehrin gökdelenleri ve binaları, nehir kıyıları ve liman yapılarının yanı sıra hafif bir sis veya buğulu hava hissi var. Resmin özellikle mizah içeren bir yanı yok, ancak altta bulunan "Manhattan 2008" yazısı ve belki de o dönemde New York'ta yaşanan olayların (mesela 11 Eylül saldırıları ve sonrası Manhattan görüntüsü) izlenimiyle bağlantılı bir şekilde, resmin 2008 tarihine ait olduğunu vurgulaması, "zaman yolculuğu" ya da "anı" hissi yaratabilir. Hatta resimin renk kalitesi ve biraz çizgi film efektli olması bile, bir nostalji duygusu uyandırabilir.

Resim, Çin'in nüfus dağılımını gösteren bir haritaya benziyor. Haritada, ülkenin kırsal ve kentsel bölgelerindeki nüfus yoğunluğu farklı renk tonlarıyla temsil ediliyor. Haritanın sağ üst köşesindeki renk skalası, kilometrekare başına düşen kişi sayısını gösteriyor. En koyu kırmızı tonlar, en yüksek nüfus yoğunluğunu (km² başına >1000 kişi) veya yoğun nüfuslu bölgeleri temsil ediyor. Haritanın sol tarafında, Tengchong (腾冲) ve Heihe (黑河) şehirleri gösteriliyor. Tengchong'un yanındaki yazı, nüfusun %6'sının bu bölgede yaşadığını gösterirken, Heihe'nin yanındaki yazı, nüfusun %94'ünün başka yerlerde yaşadığını söylüyor. Görünen espri, Çin'in nüfusunun büyük bir kısmının az gelişmiş/kırsal olmayan bölgelerinde yoğunlaştığı gerçeğiyle alay ediyor. Birçok insan, Heihe'den, Tengchong'a oranla çok daha fazla insanın yaşadığı yerlere dair bir anlayışa sahiptir. Bu, nüfus yoğunluk farkını ve Çin'in nüfus dağılımının homojen olmadığını vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, muhtemelen Marmara Bölgesi'nde bulunan, uzun, sivri bir anten veya kule ile yükselen bir televizyon veya radyo yayın kulesi görülüyor. Kulenin etrafında, tepeler ve binalar var. Yazının içindeki espri, "ya bunu saklayamıyoruz da her yerden gözüküyo dondan çıkan sık gibi imdaaattt çok kötü" cümlesinde. Bu cümle, kulesin çok açık ve bariz bir şekilde görülebilir olmasını, yani saklanamamasını eleştirel bir üslupla ifade ediyor. "Dondan çıkan sık gibi" ifadesi, yazara göre kulesin göze çarpıcı ve rahatsız edici bir görüntü oluşturduğunu ima ediyor. "İmdaaattt" ise abartılı bir tepki ve durumun ne kadar kötü olduğunun vurgulanması. Özetle, kişi kulenin görünümünden şikayet ediyor.

Resimde iki farklı görüntü yer alıyor. Üst kısımda, Londra'daki nehrin üzerindeki, muhtemelen tarihsel bir dönemi temsil eden, bir dizi hareketli köprü görünümü var. Köprüler, üzerinde binalar ve yapılar bulunan, suda yükselen platformlar üzerinde inşa edilmiş. Alt kısımda ise modern Londra'da, muhtemelen aynı nehrin üzerindeki güncel bir köprü görülüyor. Betonarme, sağlam ve çağdaş bir tasarım. Resimde yer alan espri, tarihsel bir köprü tasarımı ile modern bir köprü tasarımının karşılaştırılması. Eski tasarımdaki hareketli köprülerin karmaşıklığını ve günümüzde kullanılan basit ve sağlam modern köprüleri vurgulamak, eski ile yeni arasındaki farklılığı ve gelişimi göstermek. Dolayısıyla espri; tarihsel ve modern imkanlar arasındaki zıtlıktan kaynaklanıyor.

Görselde, 1931 ve 2018 yıllarında New York şehrinin havadan çekilmiş iki fotoğrafı yer alıyor. Üstteki fotoğraf, şehrin o dönemki halini, daha az gökdelen ve daha açık alanlarla gösteriyor. Alttaki fotoğraf ise, şehrin yoğunlaşmış, gökdelenlerle dolu ve çok daha kalabalık günümüzdeki halini sergiliyor. Fotoğrafların yanı sıra tarihli olması, şehirleşmenin ve nüfus artışının, özellikle de gökdelen inşaatının 87 yıl içerisinde ne kadar büyük bir değişim yarattığını vurguluyor. Bu, şehirlerin ve insan yerleşmelerinin zaman içinde nasıl değiştiğine dair bir mizah içeren bir karşılaştırma. Şaka, şimdiki halin geçmişle kıyaslandığında ortaya çıkan "sıkışıklık" ve "gelişme" farklılığına dayanıyor.

Fotoğrafta, tarihi bir Rum okulunun, modern Türk binalarının arasında yer aldığı bir şehir manzarası görünüyor. Okulun cephesi, çevresindeki yeni binaların aksine eski ve yıpranmış bir görünüme sahip. Mizah, eski yapının modern çevresiyle olan zıtlığı üzerinden geliyor. Eski ve değerli bir mimari yapı olan Rum okulunun, hızlı şehirleşme ve modernleşmeyle birlikte, sanki arka plana itilmiş, önemsiz kalmış gibi durmasıyla, nostaljik bir karşılaştırma yapılıyor. "Eski Rum okulunun özel cephesi arka planda Türkiye'nin hoyratça kentleşmesi" ifadesi, eski mimarinin yeni yapılaşma baskısı altında kaybolmasını vurguluyor. Bu da, hızla gelişen şehirleşmenin, tarihi ve kültürel mirası arka planda bıraktığını, kaybolduğunu veya önemsizleştirdiğini eleştirel bir şekilde ifade ediyor.

Resimde, bir metro istasyonunda, ince bir metal bankta uzanmış, kalın bir şeklin çizimi görülüyor. Bankın tasarımı, "kalın evsizler" için özel olarak yapılmış gibi. Çizim, bankın o kişilerin rahatça uzanabilecekleri şekilde tasarlandığını, ancak muhtemelen biraz garip ve orantısız bir şekilde tasarlandığını gösteriyor. Şaka, insanların "kalın" evsizler için tasarlanan bu bankın mantıklı olup olmadığı ve tasarımın ilginç bir şekilde gereksiz olduğuna dikkat çekmek üzerine kurulu. Bankın gerçekçi, ergonomik bir tasarıma sahip olmadığı ve muhtemelen abartılmış bir durum olduğuna vurgu yapılıyor. "Kalın" evsizlerin rahatlığına yönelik bir tasarım çalışması olarak sunulan abartılı ve komik bir mimari tasarım örneği.

Resim, bir şehir planlama oyununda (City Skylines gibi) oluşturulmuş, karmaşık bir kavşak tasarımı gösteriyor. Kadın, oyun içindeki bu kavşağı "harika" bulurken, eşi buna tepki göstermiş. Bu nedenle, oyun içindeki karmaşık kavşak tasarımının, gerçek hayattaki bir eş ilişkisi sorununu simgelediği mizah içeren bir paylaşım. "Top comment decides my life" (üstteki yorum hayatımı belirler) ifadesi de, bu durumun internet forumlarında veya sosyal medyada yapılan yorumların gücünü esprili bir dille vurguluyor. Kısacası, oyun dünyasının gerçek hayattaki sorunlara benzetilmesiyle oluşturulmuş bir espri.

Fotoğrafta, yol yapımının garip bir örneği gösteriliyor. Yaya yolu, birbirine uyumsuz bir şekilde döşenmiş, farklı desenlerdeki kaldırım taşlarıyla oluşturulmuş. Yoldaki desenler, neredeyse birbirine çapraz şekilde kesiliyor. Şaka, bu başarısız veya dikkatsiz yol yapımının ortaya koyduğu absürtlüğü ele alıyor. Ağaç olsaydı (yani, doğanın yaptığı, doğal bir yol) kaldırım taşlarını kesmeyecekti, beton direğe (yapılan yolun direğine) de takılmayacaktı. Dolayısıyla, metindeki "ağaç olsa" ifadesi, doğanın düzensizliğe karşın ne kadar güzel ve kusursuz olduğunu ima ediyor. İşin mantıksızlığı ve kötü tasarımı, şakanın kaynağı.

Fotoğrafta, kaldırım yapımında ilginç bir tasarım hatası gösteriliyor. Kaldırım taşları, direğe doğru eğri büğrü ve düzensiz bir şekilde döşenmiş. Yinelemek gerekirse, kaldırım taşlarının geometrik düzensizliği ve direğe doğru yönlendirilmiş, virajlı bir şekilde döşenmesi, tam olarak mantıksız ve estetik olmayan bir tasarım ortaya koyuyor. Tweet'in altındaki metin olan "Ağaç olsa keserlerdi beton direğe kıyamamışlar..." ifadesi, yapımcıların kaldırım tasarımında direğin varlığına, dolayısıyla doğal bir engelin oluşumuna, yeterince dikkat etmediğini ve bu nedenle anlamsız bir şekilde çevresini kestirmeye çalıştıklarını, ancak direğe kıyamadıklarını mizahî bir şekilde vurguluyor. Kısacası; estetik kaygılardan çok, direğin önünden geçişin mümkün olduğunca düzgün bir şekilde sağlanması yerine, gereksiz yere dolambaçlı bir tasarım tercih edilmiş. Bu durum komik bir tasarım hatası örneği olarak sunuluyor.

Resimde, Delhi, Hindistan'ın muhtemelen farklı bir bölgesinin, muhtemelen yoğun ve düzensiz bir kentsel alan ile düzenli ve yeşil bir park veya alanın birleşimi olan iki farklı manzarası görünüyor. Solda şehrin yoğun yapısı, sağda ise daha düzenli ve yeşil alanlar mevcut. Fotoğraf, Türkiye'nin Şirinevler ve Ataköy semtleri arasında bir karşılaştırma yaparak mizah kullanıyor. Özetle, Şirinevler'in (veya benzeri yoğun kentsel alanların) düzensizliği ve kalabalığı ile Ataköy'ün (veya benzeri planlı alanların) düzenini ve yeşil alanlarını karşılaştırıyor. Fotoğraf, kentsel planlama ve tasarımın farklı yaklaşımlarını ve sonuçlarını ironik bir şekilde vurgulamak için kullanılıyor.

Fotoğrafta Ankara'daki Beşevler metro istasyonunun giriş bölümü görünüyor. Üstte, "furkan" isimli bir kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, Anıtkabir dışında Ankara'daki romantikleştirilmiş bazı şeylerin, o kadar da etkileyici olmadığını eleştiren bir yorum yapılıyor. Tweet'in devamında, metro istasyonunun tabelası ve çevresindeki alan görülüyor. Tweet'teki espri, Anıtkabir'in dışındaki bazı şeylerin insanların romantikleştirdiği kadar etkileyici olmadığına dair bir eleştiri içeriyor. Bu eleştirinin altında yatan espri, Beşevler metro istasyonunun "normal" bir yapı olmasıyla, insanların romantikleştirdiği konuları mukayese ederek insanların beklentilerini ve gerçekliği karşılaştırarak mizahı yakalamaktır. Özetle, şaşırtıcı, romantik bir yer yerine günlük bir Ankara metro istasyonunun fotoğrafını paylaşarak, abartılı duygulara ve beklentilere karşı mizah anlayışını ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, Hindistan'ın Delhi şehrinin iki farklı bölümü görülüyor. Solda, yoğun ve kaotik bir şekilde inşa edilmiş, yüksek nüfus yoğunluğuna sahip bir kentsel alan var. Sağda ise, yeşil alanlarla, daha düzenli ve kontrollü, muhtemelen daha varlıklı bir mahalle mevcut. Resim, kentsel yayılmanın, planlı şehircilik ile plan dışı gelişmenin karşılaştırılmasını ve muhtemel farklı sosyal sınıfların, yaşam tarzlarının ve imkanlarının görsel bir temsilini sunuyor. "Şirinevler / Atakoğlu" yazısı, muhtemelen Türkiye'deki bu iki farklı mahalleye gönderme yapıyor. Bu karşılaştırma, Delhi'deki yoğunluk ve düzensizliğin, Türkiye'de daha düzenli bir şehir planlamasına sahip yerlerdeki, Şirinevler veya Atakoğlu gibi yerlerdeki durumdan farklı olduğunu vurguluyor. Fotoğrafla yapılan espri, yoğun nüfuslu ve çarpık bir şehir olan Delhi'nin, nispeten daha düzenli ve yeşil bir alan olan bu bölgelerin aksine, kentsel planlamanın ve gelişmenin sonuçlarını temsil ettiğini ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, Mısır'ın Kahire şehrinin üzerindeki bir kuşbakışı görünüm yer alıyor. Çölün ortasında, eski piramitlerin bulunduğu bir alan görülüyor. Piramitlerin etrafında, modern Kahire'nin yoğun nüfuslu yapılaşması uzanmaktadır. Bu fotoğraf, insan yapımı yapıların, eski uygarlıkların kalıntıları ve miraslarının modern yaşamla nasıl çarpıştığını, komşuluklarını gösteriyor. Resimde gizli bir espri yok, sadece durumun görsel bir sunumudur.