Resimde, Twitter'da bir mesaj görülüyor. Mesaj sahibi, @ghostlinac kullanıcı adı ile "lia haruska" isimli bir kullanıcı. Kullanıcı, aynı şehirde olmaması gereken insanlarla aynı şehirde olamamanın verdiği üzüntüyle baş edemediğini söylüyor. Şaka, insanların üzüntü yaşamasına neden olabilecek bir durum veya insan türü hakkında. "Aynı şehirde olmaması gereken insanlarla" ifadesi, uyumsuzluk, terslikler, veya kişisel sorunlara işaret ediyor. "Verdiği hüzünle baş edemiyorum" ifadesi ise bu durumun getirdiği psikolojik etkiye vurgu yapıyor. Özetle, mesaj, üzüntü veren, ilişki problemleri veya farklılıkların yarattığı hissi ifade eden bir şakadır.

Resimde, sakallı ve gözlük takmayan bir erkek, turuncu-kahverengi çizgili bir gömlek ve battaniye gibi bir örtüyle oturmaktadır. Elde bir uzaktan kumanda tutmaktadır. Resmin üzerinde Türkçe yazı bulunmakta ve şöyle diyor: "Herkes kar öyküleri paylaşırken sen karı göremeyip sadece soğüğü yiyen şehirde yaşıyorsundur." Bu, biraz ironik ve acımasız bir mizah içeren bir atasözü gibidir. Herkesin sosyal hayatta paylaştığı "kar öyküleri" (yani çeşitli hayat olayları, maceralar, aşk hikayeleri vb.) kişinin yaşadıklarının, duygularının ve yaşantısının ne kadar yoksun olduğunu, ne kadar sıkıntılı bir hayat yaşadığını ima eder. Bu anlamda, "soğuk yiyen şehirde yaşamak", duygusal anlamda yoksun, sıkıcı, ve paylaşımda bulunulmayan hayatlar için bir mecaz haline gelmiştir. "Kar öyküsü paylaşmak" ise diğer insanların duygusal olarak daha zengin ve dolu hayatlarını temsil eder.

Resimde, sarı bir otobüsün yolda ilerlerken, yolcuların inerken bile otobüse arkasından bakmadığı bir durum sergileniyor. Resmin üst kısmında yazılan Türkçe metin, "Otobüsler seni almak için onca yol gelirde sen inerken arkana bile bakmazsın" şikayeti ifade ediyor. Bu, otobüs yolculuğu sırasında yaşanan yaygın bir şikayet ve mizah konusu olarak ele alınıyor. Otobüslerin yolcuların inmelerine fazla özen göstermediği, onların rahat ve hızlı hareket etmeye odaklandığı bir durumu, komik bir şekilde vurgulanmış.

Görselde, Times Meydanı'ndaki gökdelenlerin, sanki bir reklam engelleyici (adblock) etkinleştirilmiş gibi parçalanmış, mozaiklenmiş bir şekilde gösteriliyor. Başlık "Times Meydanı reklam engelleyici etkin" olduğundan, espri, reklam engelleyicilerin internet sitelerindeki reklamları kaldırıp görselleri bozabilmesi nedeniyledir. Gökdelenler, normalden farklı bir şekilde, neredeyse tanınmaz hale getirilmiş, reklamların silinmesiyle ortaya çıkan görüntü bozukluğunu simgeliyor. Dolayısıyla espri, reklam engelleyicinin görüntü üzerindeki etkisine dayanıyor.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım yer alıyor. Paylaşım, "fifty shades albert" kullanıcı adına ait ve Türkçe ve İngilizce kelimeler içeriyor. Paylaşımın içeriği, "Sokakta 30 sn gecirince benim kafa" şeklinde Türkçe bir cümle ve ardından "@sinirliyimbaby.5 g" ve "Mal bu millet amk" şeklinde devam eden bir cümle. Genel olarak, "sokakta 30 saniye geçirince başım ağrıdı" şeklinde bir anlam çıkarılabilir. "Mal bu millet amk" kısmı, bu durumu millet ile ilişkilendirip, durumu eleştirel bir şekilde ifade etmektedir. Kullanılan dil, biraz kaba ve olumsuz bir ifade tarzına işaret ediyor. "5 g" muhtemelen bir kısaltmadır, ancak tam anlamı bilinmeden tahmin yürütmek zor. Özetle, paylaşım, muhtemelen günlük bir olayı, oldukça kaba bir üslupla, bir alay veya şikayet olarak ifade ediyor.

Fotoğrafta, Japonya'nın muhtemelen Tokyo şehrinin, çok yoğun bir şekilde yapılaşmış, binlerce bina ve yapıdan oluşan bir görünümü yer alıyor. Uçaktan veya yüksek bir noktadan çekilen fotoğraf, şehrin genişliğini ve insan nüfusunun yoğunluğunu vurguluyor. Fuji Dağı da uzaktan görülebiliyor, bu da şehirle doğanın eşsiz bir kombinasyonunu sergiliyor. Fotoğrafın esprili yönü ise, şehirdeki yoğun yapılaşmanın, doğanın varlığına rağmen insan etkinliğinin ne kadar baskın olduğunu göstermesi. Bu, insan hayatı ile doğa arasında bir karşıtlık kurarak, yoğun nüfuslu bir şehrin baskınlığını vurgulamaktadır. "Her şeye rağmen Fuji Dağı duruyor" veya "Doğaya rağmen buradaki yoğunluk..." gibi yorumlar kullanılabilir. Özetle, görüntü, insan yapımı yoğunlaşmanın doğanın ihtişamına rağmen nasıl var olduğunu gösteren bir toplumsal yorum işlevi görüyor.

Fotoğrafta, bir kaldırım kenarındaki, drenaj kutusu veya benzeri bir boşlukta, bir ayçiçeği bitmiş şekilde görünüyor. Kaldırımın gri beton kısmı ile yolun koyu renkli asfaltı arasında yer alıyor. Resmin altında Türkçe "Yanlış yeri toprağı sanmış Enayı" yazısı var. Bu, ayçiçeğinin yanlış bir yere, yani bir drenaj boşluğuna ekilmesini ve bu nedenle komik bir durum olduğunu vurgulayan bir espri. Bu yerin, ayçiçeği gibi bir bitki için uygun bir yaşam alanı olmadığına gönderme yapıyor. "Enayı" kelimesi, bu eylemi gerçekleştiren kişi hakkında zekâ eksikliği ima ediliyor.

Resimde iki dairenin kesişimiyle oluşan bir Venn şeması var. Bir daire "BEN" yazıyor ve içinde "bu şehir beni boğuyor" yazıyor. Diğer dairede "ARAP ŞÜKRÜ" yazıyor. İki dairenin kesişim kısmında hiçbir şey yok. Bu, "Ben"in yaşadığı şehirden sıkıldığını ve kendisini boğduğunu ifade eden bir durum anlatımı. Diğer dairede ise şehirdeki arkadaş veya bir grup ile ilişkisini karşılaştırıyor. İki kısım arasında hiçbir ortak nokta olmaması, şehir yaşamı ile "Arap Şükrü" (şahsın kişiliğine veya arkadaş grubuna benzetilen, farklı bir yaşam tarzı/kişilik) arasında büyük bir fark ve zıtlığı vurguluyor. Dolayısıyla şaka, şehri bıkkınlık ve bunaltıcı bir ortam olarak, "Arap Şükrü" veya arkadaş ortamı gibi farklı bir hayat tarzı veya kişilikle karşılaştırıyor.

Fotoğrafta, İstanbul Taksim'de, muhtemelen 1990'lar civarında, hareketli bir cadde görünmektedir. Uzun, klasik İstanbul binaları arasında, kırmızı ve beyaz tramvay geçmektedir. Cadde üzerinde çok sayıda insan yürüyorken, tramvayın üzerindeki yolcular ve çevredeki kalabalık, şehir hayatının hareketliliğini ve yoğunluğunu yansıtmaktadır. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece İstanbul'un Taksim bölgesindeki bir sokak manzarası.

Görselde, UNILAD haber sitesinden alınmış bir haber başlığı ve görseli yer alıyor. Başlıkta, New York Şehri'nde artan sıçan popülasyonu nedeniyle, sıçanlara doğum kontrol hapı verilmesi planlandığı belirtiliyor. Haber görsellerinde, sıçanların bulunduğu çöplerin ve benzeri ortamların fotoğrafları yer alıyor. Bu haber ve görseller, şaka olarak yorumlanabilir. Sıçan popülasyonunun kontrol altına alınması fikri, oldukça sıra dışı ve ironik bir çözüm. "Sıçanlara doğum kontrol hapı vermek" ifadesi, durumu abartarak ve komik bir şekilde sunmayı amaçlıyor. Sıradan bir sorun olan sıçan popülasyonunun kontrolü, ironik ve absürt bir şekilde ele alınarak, okuyucuya şaşkınlık ve hafif mizah hissi vermeye çalışılıyor.

Fotoğrafta, bir otoyol girişinde çok yoğun bir trafik sıkışıklığı görülüyor. Binlerce araba, otoyollardaki geçiş noktaları önünde uzun bir kuyruk oluşturmuş. Görüntü, insanlığın ulaşımla ilgili sorunlarına ve özellikle yoğun trafik durumlarının günlük yaşama etkilerine ironik bir bakış sunuyor. Fotoğrafın esprili tarafı, araçların yoğunluğunun ve hareketsizliğinin, adeta bir "karınca yuvası" ya da "araç yığını" oluşturması. Bu durum, insanların zaman kaybı, sıkıntı ve huzursuzlukla dolu, yoğun trafikte yolculuk etmek zorunda kalma gerçekliğinin mizahına işaret ediyor. Fotoğrafta Cilvegozu Gümrük Kapısı'nda yoğun bir trafik görülüyor. Yük taşıyan kamyonlar, gümrük işlemlerini bekliyor ve sırada. Trafik yoğunluğunun bu kadar fazla olması, gümrük işlemlerinin yavaşlığını veya diğer bir nedeni vurguluyor. Fotoğraftaki mizah, "Cilvegozu" isminin ve oradaki trafiğin arasındaki ironik ilişkiye dayanıyor. "Cilvegozu" kelimesi, Türkçe'de "kırık, dökük, düzensiz" gibi anlamlara gelebilir. Fotoğraftaki yoğun trafik, bu anlamla bağdaştırdığında "Cilvegozu'nun" adına ve durumuna ironik bir gönderme yapıyor. Dolayısıyla fotoğraf, gümrük işlemlerinin yavaşlığını, trafik yoğunluğunun abartılı bir şekilde "kırık dökük, düzensiz" bir durum olduğunu esprili bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta, iki farklı yaşam tarzını temsil eden, karşılaştırılabilir iki görüntü var. Solda, düzenli ve sakin bir banliyö mahallesi görünüyor. Evler dizili, hayat sakin görünüyor. Sağda ise, yoğun bir trafikte araba kuyruğu olan bir otoyol var. Hava, güneşin batışı gibi görünüyor. Alt kısımda ise, yaşlı insanların bir bakım evinde oturdukları bir görüntü var. Bu görüntü, bir bakıma, soldaki banliyö sakinlerinin 'savaştıkları' değerlerle, yani bir ev, bir aile ve bir yaşam tarzıyla ilgili. Otoyol görüntüsü ise, hızın ve yarışın bir yansıması. Son görüntü ise, bu yaşam savaşını kazanmış ama başka bir mücadeleye, yaşlılık ve hastalıkla başa çıkma mücadelesine katılmış insanların görüntüsü. Fotoğrafın ironik kısmı, toplumsal değerlerin (ev, aile, rahatlık) ve hayatın koşuşturmasında (yoğun trafik) yaşadığımız diğer sorunların (yaşlılık, hastalık) arasında bir geçiş yaratması. Dolayısıyla şaka, hayatın farklı evrelerindeki mücadelelerimizin birbirine bağlı olduğunu, bir savaşın diğerinin yolunu açtığını vurguluyor.

Resimde, Hakim Unsur adlı kullanıcının Twitter'da paylaştığı bir mesaj yer alıyor. Mesaj, kira ve faturalar nedeniyle zor durumda olan ve çalışmasına rağmen yaşam standartlarını sürdüremeyen insanların durumunu ironik ve acımasız bir şekilde anlatıyor. "Haftanın 6 günü yatağı yorganı kündeye getirip toplu taşımaya koş, nefret ederek çalıştığın rezil işine ulaş, aldığın maaşla faturalar ve kirayı ödeyip bim'den temel gıda alışverişi yap, bitti. Bu yaşamak değil, yaşamıyorsun ama ölüyorsun da." cümleleri, çalışmanın yaşam kalitesini artırmak yerine, insanları sadece hayatta kalmak için çabalayan, nefes alıp vermekten başka bir şey elde edemeyen, bir anlamda "yaşamıyor" bir duruma getirdiğini vurguluyor. Bu ironik ifade, kişinin çalışmasına karşın yeterince kazanıp yaşayamaması ve bunun bir çelişki olduğunu esprili bir şekilde ortaya koyuyor. Yani, para kazanmak için çalışsa da hayatta kalmaktan öteye geçemeyen bir durumu anlatıyor.

Fotoğrafta, iki farklı görüntü görülüyor. Yukarıda, harap, boş bir duvar resmedilmiş. Aşağıda ise aynı duvara, gerçekçi bir mimari tarzı kullanılarak, küçük balkonlu, insan figürleriyle süslenmiş bir bina resmedilmiş. Resim, eski ve harap bir yapının, güzel ve canlı bir manzaraya dönüştürülmesiyle bir alay ediyor. Aslında, resmedilen yeni cephe, var olan yapı için bir hayal, bir ideal, bir "istenen" hali temsil ediyor. Fotoğraf, eski/yeni, gerçek/hayaller ve ütopik beklentiler ile gerçeklik arasındaki farkı bir mizah unsuru ile sunuyor.