Görselde, Mathieu Balboa isimli bir kişinin Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, gençlik yıllarında Güneydoğu Anadolu projesi sandığı bir tişört giyen bir kişi görülüyor. Tişört üzerinde "GAP" yazısı kırmızı renkte büyük harflerle yazılıdır. Paylaşımın metninde, "Küçükken bu tişörtleri güneydoğu anadolu projesi sanıyordum aq sıfır şaka" ifadesi yer alıyor. Bu, oldukça basit bir mizah örneği. Gençlik yıllarında Güneydoğu Anadolu Projesi ile ilgili yanlış bir inanışa sahip olduğundan bahsediyor. "Aq sıfır şaka" ifadesi ise, espriyi vurgulamak ve durumu abartmak için kullanılan bir ifade. Kısacası, kişinin çocukken GAP tişörtlerini Güneydoğu Anadolu Projesi ile bağlantılı bir şey sanması ve bunun sonradan ne kadar yanlış olduğunu anlatıyor.

Fotoğrafta gri renkli bir oyuncak tabanca ve onun paketinin yanında, plastik bir torbanın içinde yeşil ve kahverengi küçük mermiler (şayet oyuncak mermilerse) görünüyor. Tweet'in sahibi, "dünyevi bütün dertleri unutup bunu doldurup çatışmak istiyorum" ifadesiyle, stresli ve sıkıntılı hissettiği bir durumu esprili bir şekilde, oyuncak tabanca ve mermiler üzerinden anlatıyor. Özetle, gerçek hayattaki sorunlardan geçici olarak uzaklaşmak ve oyuncakla bir çatışma senaryosuyla rahatlamak istediğini, neredeyse bir oyun terapisi arayışı içinde olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta gri renkli, plastikten bir oyuncak tabanca ve onun yanında küçük, yeşil ve kahverengi renkli plastik mermiler görünüyor. Tabancanın paket üzerinde "TOYS GUN" yazısı mevcut. Tweet'in sahibi, "dünyevi bütün dertleri unutup bunu doldurup çatışmak istiyorum" diyerek, günlük sıkıntılardan kaçmak ve belki de sanal bir çatışma ortamında rahatlama isteğini esprili bir şekilde ifade ediyor. Özetle, tweet'in mesajı hayattan kaçmak ve bir oyuncak silahla sanal bir savaş hayal etmek şeklindedir. Fotoğraftaki oyuncak tabanca ve mermiler, bu esprili mesajı güçlendiriyor.

Resimde, Harry Potter filmlerinden Profesör Snape'in farklı zamanlardaki hallerini gösteren bir meme var. Üst kısımda, 10 yaşında olan bir kişinin, yetişkinlerin sıkıcı ve kötü mizaçlı olacağını düşünmesi anlatılıyor. Alt kısımda ise, aynı profesörün, yetişkin olmasının ardından aynı olumsuz tavrı sergileyen hali görülüyor. Meme, insanların çocukken yetişkinler hakkında yanlış ya da idealist bir görüşe sahip olabildiklerini ve yetişkin olunca aslında bu görüşlerin gerçeklikle örtüşmeyebileceğini vurguluyor. Profesör Snape'in sinirli hali, bu durumu mizahla ifade eden bir örnek olarak kullanılıyor. "Me today" (Bugün benim halim) kısmı, kişinin çocukluktaki idealist görüşünün yetişkinliğe dönüştüğünde aslında aynı şekilde devam ettiğini, belki de daha da kötüye gittiğini gösteriyor.

Resimde, gözünün üzerine bir şey yapıştırılmış, şaşkın ve biraz korkmuş bir ifadeyle bakışan bir kadın görünüyor. Kadın, bir tür kültürel veya komik filmden bir kare gibi duruyor. Tweet'teki metin, "bir neslin çocukluğu gözlüktökinin ne olduğunu çözmekle geçti" diyor. Bu, kadının şaşkın ifadesiyle, gözünün üzerine yapıştırılmış bir şeye bakışıyla, bir neslin belki de fazlaca zorlayıcı veya komik olan, çocukluk anılarını çağrıştıran, özellikle gözlük takmış veya bir şeye bakmayı zorunlu kılan bir şeyi hatırlatıyor. Tweet'teki espri, gözünün üstündeki objeyi bir sembol olarak kullanarak, insanların geçmişe dair anılarını ve belki de şaşkınlıklarını, çocukluklarının o sıradışı veya zor anılarıyla ilişkilendiriyor.

Resimde, gözünün üzerine bir şey yapıştırılmış, şaşkın ve hayret dolu bir ifadeyle bakışan, muhtemelen bir dizi veya filmden bir karakter olan yaşlı bir kadın görülüyor. Yazı, "bir neslin çocukluğu gözlüktəkinin ne olduğunu çözmekle geçti" diyor. Bu, bir neslin (mesela 1980'ler, 1990'lar gibi) çocukluğunun, bu tarz komik ve abartılı sahneler, klişelerle dolu, biraz kötü ama eğlenceli programlar izleyerek geçtiğini anlatıyor. Karakterin gözündeki şey (göz bandı/yapışkan) da tam olarak komik bir şekilde göz önünde tutuluyor; sanki o dönemdeki insanların izlediği programların içeriğinin bu şekilde olduğunu vurguluyor. Dolayısıyla, espri, o dönemdeki televizyon programlarının içeriğinin ve klişelerinin bir neslin çocukluğunu nasıl etkilediği/belirlediği hakkındaki bir yorum.

Resimde, gözünün üzerine sarı bir şey yapıştırılmış, şaşkın bir ifadeyle bakan bir kadın görünüyor. Kadın, bir tür eski komedi dizisinden veya filmden bir kare. Tweet'in metni, "bir neslin çocukluğu gözlüktəkinin ne olduğunu çözmekle geçti" diyor. Joke, bu tür eski, eğlenceli televizyon programlarının, bazı nesillerin çocukluk anılarını ve hatta belki de kültürlerini yansıttığını, şimdiye kadar yapılan yeni içeriklerin ise bu eski içerikleri aradığını vurguluyor. Kadının komik durumu ve gözündeki şey, eski televizyon programlarının (veya filmlerin) komik tarzını ve nostaljik değerini vurgulamaktadır. Esasen, tweet bir neslin çocukluklarının ve bu eski içeriklerin nostaljik değerini, komik bir şekilde ifade etmektedir.

Fotoğrafta, gözünün üzerine bir şey yapıştırılmış bir kadın görünüyor. Kadın şaşkın ve hayret içinde bir ifadeyle bakıyor. Tweet'in metni, "bir neslin çocukluğu gözlüğün içinde ne olduğunu çözmekle geçti" şeklinde. Bu, kültürel olarak insanların çocukluk anılarını ve onların zamanlarındaki popüler kültür olaylarını/filmlerini anımsatıyor. Fotoğrafta gözüne yapıştırılmış olan şey, muhtemelen o zamanlarda çok popüler olan bir komedi dizisindeki karakterin özelliğidir. Dolayısıyla, espri, o dönemin çocukluk anılarını ve o dönemlerin karakteristiklerini hatırlatıyor. Bir dönemin simgesi olan gözlüğün, bir neslin anılarının, duygularının ve deneyimlerinin bir sembolü olduğunu ima ediyor.

Resimde, gözünün üzerine bir şey yapıştırılmış, şaşkın ve heyecanlı bir ifadeyle duran bir kadın görülüyor. Kadın, muhtemelen bir komedi programından veya eski bir filmden bir kare. Tweet'in metni, "bir neslin çocukluğu gözlüktökin [gözü bandajlı veya kapalı] olduğunu çözmekle geçti" diyor. Bu, eskiye ait, bazen biraz komik veya dokunaklı olan, çok kullanılan bir şakaya gönderme yapıyor. Gözünü örten şey ile ilgili bir anlam değil, eski zamanların çocukluğunun biraz sıkıcı veya anlaşılamayan, özellikle gözlükle gösterilen, yönleriyle ilgili bir mizah. Bir neslin çocukluğu, bir anlamda, gözleri kapalı yaşamaya benzetilerek, bilginin yetersizliği ve/veya yeni teknolojinin azlığı/yokluğu ile özdeşleştiriliyor.

Resimde, Twitter'da Murat adlı bir kullanıcının paylaştığı bir mesaj görülüyor. Mesaj, ilkokul döneminde kızlara çıkma teklif edildiğinde neden ağladıklarını soruyor. Bu, ilkokul döneminde çocukların duygusal gelişimiyle ilgili ve belki de biraz da mizah içeren bir gözlem. Çocukların duygusal tepkileri karmaşık ve yetişkinler için her zaman anlaşılabilir olmayabilir. Dolayısıyla mesaj, çocukların duygularının bazen beklenmedik şekillerde ifade edilebileceğini ve bu durumun komik bir yanına vurgu yapıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesaj, "schwifty godzilla" kullanıcı adına ait ve Türkçe olarak yazılmış. Mesajda, kullanıcının babasının çocukken kendisine "sakin televizyona mıknatıs tutma" demesi ve bunun üzerine meraklanarak televizyonun içine mıknatıs tutmaya çalışması anlatılıyor. Bu, "çocukken televizyonun içine mıknatıs tutmaya çalışmak" gibi abartılı ve komik bir çocukluk anısını konu alan, basit bir espridir. Babasının uyarısı ve ardından gelen merakla yapılan eylem, durumun komikliğini vurguluyor. "Tutmustum ekranin icine sicmistim" kısmı, eylemin abartılı ve sonuçsuz olduğunu vurguluyor.

Fotoğrafta, Twitter'da @msenasam kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir mesaj görülüyor. Mesaj, yazarın "meslek hayatı" açısından önemli bir gün yaşadığını ve sınıfında 7 yaşında bir kız öğrencinin olduğunu belirtiyor. Bu kızın sınıf başkanı olduğunu ve konuşurken utandığını, üstelik başkan yardımcısına aşık olduğunu söylüyor. Yazarda "Neyse ki temizleyebildik" ifadesi, durumun çözüldüğünü, veya bu durumun etkisinden kurtulmayı başardığını ima ediyor. Sonuç olarak, "aşk ve sınıf mücadelesine mütevazi bir katkı" ifadesiyle, bu olaydan sıradan bir günlük olayı gibi bahsediyor. Özetle, espri, öğrencinin genç yaşta ve utangaç yapısında saklı olan bir durumun, yazar tarafından biraz abartılı bir şekilde ve esprili bir dille anlatılıyor. Başkan yardımcısına aşık olmak, özellikle gençlik dönemi için "komik" bir durum olarak algılanabiliyor. Aynı zamanda yazarın genç bir kız öğrenciyle karşılaştığı bu günlük olayı, meslek hayatının bir parçası gibi algılamasıyla da hafif bir mizah unsuru var.

Fotoğrafta pembe bir şekerlik, içinde beyaz, muhtemelen meyveli şekerler ve bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi sahibi Muhammet Bey, "Bu şekeri hatırlayan bordo berelidir" yazmış. Bu, bordo bereli askerlerin/polislerin/özel kuvvetlerin belirli bir şeker türünü veya belirli bir dönemi hatırladığını ima eden bir espri. Muhtemelen askerlik veya polislik döneminde belli bir şeker türünü yediklerini çağrıştıran nostaljik bir gönderi. Bir anlamda, şekerle ilişkilendirilen o döneme ve orada yaşanan duygulara gönderme yapıyor.

Bu görsel, iki panelden oluşan bir çizgi roman/mizah çalışması. **İlk Panel (Yaş 10):** Genç bir çift, muhtemelen ebeveynler, bir çocukla oturmuş konuşuyor. Çocuk, istediği her şeyi elde etmek istiyor. Çalışma, çocuğa istediğini vermenin, daha sonra bu alışkanlığın olumsuz sonuçlara yol açabileceğini anlatıyor. Metin, "Ya şu çocuğa her istediğini alıp verme şımartırsın sonunda bak" diye anlatıyor. **İkinci Panel (Yaş 30):** Aynı çocuk, artık genç bir yetişkin olarak, yatağında uzanıyor ve yüzünde hayal kırıklığı ve belki de bir miktar pişmanlık var. Üzerinde bir Sovyet/Komünist sembolü olan bir tişört var. Bu panelde, "Ya ne olacak, istiyor çocukcağız, hayatta her şeyi bedava bekleyecek değil ya büyüyünce öğrenir" şeklinde söylem var. Bu durum, ilk paneldeki "şımarıklık" ile ikinci panelde ortaya çıkan "beklenti" arasındaki zıtlığı vurgulamaktadır. **Mizah:** Çalışma, erken yaşlarda verilen tavizlerin ve gereksiz şımartmanın yetişkinlikte ortaya çıkabilecek sonuçları üzerinde esprili bir şekilde duruyor. Çocukken istediği her şeye ulaşan birinin, daha sonra hayatta "her şeyi bedava" beklediğini, bu yüzden hayal kırıklığı yaşayacağını eleştiriyor. Genel bir ebeveynlik eleştirisi veya olumsuz sonuçların eleştirisi ile ilintili bir mizah içeriği oluşturuyor.

Fotoğrafta, göğüs kasları gelişmiş, iki farklı zaman diliminde (muhtemelen önce ve sonra) aynı çocuğun, halter ile egzersiz yaptığı görülüyor. Solda, daha zayıf, ince bir vücut yapısına sahip olan çocuk, sağdaki fotoğrafta ise kasları gelişmiş, kuvvetli ve daha sağlıklı bir görünüme bürünmüş. Yazıdaki mesaj, çocuğun sağlık durumu ile ilgilidir. "Eskisi gibi değilim. Toparlandım. Günden güne iyileşiyorum. Güçlüyüm ve güçlü olmak beni ayakta tutuyor." cümleleri, çocuğun zayıflığından kurtulup güçlendiği ve bu süreçte sağlık durumunun iyileştiğine işaret ediyor. Fotoğraftaki değişimle birlikte, çocuğun yaşadığı zorlu süreçten sonra yeniden motive olarak yaşam mücadelesine devam ettiğini anlatıyor. Joke ise fotoğraftaki değişim ve yazılan metnin birleştirilmesinden oluşan bir motivasyon örneğidir. Sağlık durumu kötü olan bir çocuğun, antreman yaparak ve kuvvetli hale gelerek hayat mücadelesini sürdürmesi ve özgüven kazanması konusundaki bir mesaj.

Resimde bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda bir kadın, çocuğunun kızının okuma yazma bilmemesinin ve konuşarak ailesine zorluk çıkarmamasının normal olduğunu belirtiyor. Ayrıca, kızına "OSURDUM yazsın" diye söylüyor. Bu, kızının konuşarak baş belaya sokma ve isyankâr bir tavır sergilemesi durumunda, "ona bir ders vermem gerektiğini" ve bu durumu onun için en uygun ceza olarak gördüğünü vurgulamaktadır. Özetle, paylaşım, geleneksel aile yapısında, kız çocuklarının erkek çocuklarına göre daha az hak veya sorumluluk taşıması gerektiği anlayışının, gerçek bir durumdan yola çıkarak esprili bir şekilde eleştirildiği bir örnektir. "Okuma yazma bilmeyen kız" kısmı ise, toplumsal cinsiyet rolleri ve eğitim hakkı gibi konulara ironik bir göndermedir.

Resimde, renkli ve çizgi film tarzında, küçük evlerden oluşan bir kasaba görülüyor. Evlerin çoğu canlı renklerde, çatılar ve cepheler ayrıntılı çizimlerle bezenmiş. Caddelerde yürüyen, araba kullanan, dükkanlarda çalışan küçük hayvan figürleri de var. Özellikle postane ve belediye binası gibi yapılar dikkat çekiyor. Resmin üst kısmında, "Terapist: Hayat ve dünyanın işleyişinden hayal kırıklığına uğradığınızı söylediniz. Beklentileriniz nelerdi?" diye soruyor. Altta ise "Ben:" yazısı var. Bu, bir terapiste danışanın yaşadığı hayal kırıklığını ve beklentilerini anlattığı, hatta belki de biraz "çocuk masalı gibi" ve gerçekçi olmayan bir beklenti dünyasına sahip olduğunu ima eden bir mizah örneği. Hayatın ve dünyanın karmaşıklığı, çocuğun gözünden bakıldığında, aslında bu kadar basit ve güzel olmayabileceğini vurgulayan bir espri. Resim, danışanın beklentilerinin, gerçek dünyadan oldukça farklı, masalsı veya idealize edilmiş olduğunu çağrıştırıyor.

Fotoğrafta, John Wick filminde rol alan Keanu Reeves'e benzeyen bir adamın, parkta bir bankta oturmuş olduğu ve elinde Lego kılavuzu tutan, minyatür bir Keanu Reeves'e benzeyen bir figür. Alttaki yazılar, babanın Lego setini birleştirmekte zorlandığını ve kendisinin ise 7 yaşında olduğunda Lego kılavuzunu tuttuğunu ifade etmektedir. Mizah, yetişkin bir kişinin oyuncak birleştirmekte zorlanmasıyla, çocukken Lego kılavuzlarını nasıl dikkatlice incelediğimiz ve talimatları takip ettiğimiz gerçeğini karşılaştırmaktadır. Yetişkinlerin Lego ile çocukların Lego kılavuzlarını takip etmesinden daha fazla mücadele ettiğini öne süren bir espridir.

Resimde, bir mizah içeren kısa bir metin görülüyor. Metin, "Daha yaşlı olduğunuzda anlayacaksınız" ifadesiyle başlıyor ve ardından "Daha yaşlıyım ve kesinlikle hiçbir şeyi anlamıyorum" diye devam ediyor. Bu, gençlerin bazen büyüklerin düşüncelerini veya davranışlarını anlamadıklarını, ancak yaşlandıkça bu durumun değişebileceğini veya değişmediğini vurgulayan ironik bir mizah örneği. "Daha yaşlı olduğunuzda anlayacaksınız" ifadesi, bir tür yaşam deneyimi ironisini temsil ediyor. Yani aslında yaşlanmak, her şeyi daha iyi anlamaya değil, belki de her şeyi daha az anlamaya götürüyor. Bu, yaşam deneyimlerinin, anlama konusunda mutlaka olumlu bir etkiye sahip olmadığı fikrini akla getiriyor.

Fotoğrafta çeşitli silgi çeşitleri bulunuyor. Pentel, Mono, Faber-Castell, Staedtler, Factis, ve apsara gibi farklı markaların ve modellerin silgileri görülüyor. Bazı silgiler, çocukların kullandığı tipik silgiler, diğerleri ise daha karmaşık şekillerde. Fotoğrafın esprili yanı, farklı silgi türlerinin ve markaların çocukluğumuzun anılarıyla ilişkilendirilmesi. Belki de çocukluğumuzda kullandığımız silgi hakkında bir hatırlatma yapılıyor ve farklı silgileri kullanmış kişilerin düşüncelerini soruyor.