Resimde, bir çizgi roman tarzı iki panel bulunuyor. Her iki panelde de küçük kız figürleri var. **Panel 1:** Solda oturmuş bir kız çocuğu (Rümaysa), oyuncaklarla ilgilenen bir başka kız çocuğuna bakıyor. Rümaysa'nın konuşma balonunda "Rümaysa, oyuncakların laikliği mi yıkıyor?" sorusu yer alıyor. Bu, laikliğe karşı bir eleştiriyi ima ediyor; oyuncaklar "laik" değilse ne olacak sorusunu ortaya atıyor. **Panel 2:** Aşağıda ise, aynı kız çocuğuna (Rümaysa) ait bir konuşma balonu var. Bu sefer, "Hayır anneciğim. İstiklal Mahkemeleri'nde asılmak için sıra bekliyorlar." diye cevap veriyor. Bu, anlamsız bir şekilde, çocukların oyuncakları "İstiklal Mahkemeleri"nde yargılanmaya götürüldüğü şeklinde bir absürt imada bulunuyor. **Mizah:** Joke, çocuk oyuncaklarının "laikliğe karşı" bir tehdit olduğunu ileri sürerek ve daha sonra oyuncakların yerine "İstiklal Mahkemeleri'nde yargılanmaya" alınması durumunu absürt bir şekilde ilişkilendirerek çalışıyor. Çocuk oyuncağı ve toplumsal normlar, ciddi ve kafa karıştırıcı bir şekilde ilişkiliyor. Söylenmek istenen, laiklik veya diğer ideolojik konuların çocuk oyuncakları kadar önemsizleştirildiği bir ironi ve absürtlük taşıyor.