Resimde, siyah bir arka plan üzerinde beyaz harflerle yazılmış iki Türkçe cümle bulunuyor. İlk cümle "Lan tamam oğlum anladık lan yeter" şeklinde. Bu cümle, genellikle birinin bir konuda ısrarcı davranışını veya gereksiz tekrarlamasını eleştirirken kullanılan, biraz kaba ve duygusal bir ifade. "Lan", "tamam" ve "anladık" gibi kelimeler, konuşmanın daha gayrıresmi ve hatta biraz öfkeli bir tonu olduğunu gösteriyor. "Lan yeter" de durumu özetleyen bir sonlandırma unsuru. İkinci cümle ise "Başlayacağım şimdi ankaramıza da ha" şeklinde. Bu cümle, ilk cümlede anlatılan gereksiz tekrarlanma konusuna karşılık veriliyor. İlk cümlenin "yeter" diyerek bitmesine rağmen, "şimdi ankaramıza da ha" ifadesiyle bir hareketin veya eylemin başlayacağını duyuruyor. Bu durum, ilk cümlenin "lan" ve "yeter" kelimeleri ile oluşturduğu rahatsızlığı ve ikinci cümlenin duyurusunun zıtlığı, espriyi oluşturuyor. Kısacası, espri, gereksiz ısrarı ve duyurusunun zıtlığına dayalı olarak, biraz agresif ve ironik bir tarzla ifade ediliyor.