Resimde, iki farklı görüşü temsil eden, oturan iki figürlü bir kompozisyon var. Soldaki figür, koyu gölge şeklinde ve "hiçbir şey değilim, kontrolüm yok" yazısıyla gösterilmiş. Bu, kimsenin, kendi hayatları ve kaderleri üzerindeki kontrolünün sınırlı olduğunu, önemsiz ve güçsüz hissettiklerini ifade ediyor. Sağdaki figür ise, parlak ışıkla çevrili ve "Tanrı'yım, bütün evrenim" yazısıyla gösterilmiş. Bu, her şeyi kontrol altında tutma, güç ve üstünlük duygusu, mutlak kontrol anlayışını ifade ediyor. Kompozisyon, insanın kendi varoluşunu farklı şekillerde algılayabildiğinin, aynı insanın hem önemsiz hem de her şeyi kontrol eden olarak hissedebileceğinin bir parodisi veya bir göndermesi. İnsanların kendilerini bazen önemsiz ve güçsüz, bazen de her şeyi bilen ve yöneten olarak görmeleri, bir paradoksu, bir çelişkiyi vurguluyor. Dolayısıyla espri, bu zıtlık ve çelişkiyi vurguluyor. "İki yüzlülük" olarak da yorumlanabilir. Kişinin kendi içindeki zıtlıkları ve güç dengesini anlatan dramatik bir ifade.