Resimde sakallı ve uzun kollu açık kahverengi bir gömlek giyen bir adam görünüyor. Adamın yüzünde ciddi bir ifade var ve gözleri uzaklara bakıyor. Resimdeki espri Zara markasının logosunun "ZARA" olarak yazılmış olması ve adamın kıyafetinin bu logoya benzemesinden kaynaklanıyor. Bu, "Zara" markasının "ZARA" kelimesiyle özdeşleştiğini ve bu logonun bir ürünün marka imajını nasıl güçlü bir şekilde oluşturabileceğini gösteren bir mizah. İşte bunun Türkçe bir açıklaması: Resimde sakallı bir adamın açık kahverengi, uzun kollu bir gömlek giydiği görülüyor. Adam ciddi bir ifadeyle uzaklara bakıyor. Resimdeki espri, Zara markasının logosunun "ZARA" olarak yazılmış olması ve adamın kıyafetinin bu logoya benzemesiyle ortaya çıkıyor. Bu durum, "Zara" markasının "ZARA" kelimesiyle özdeşleşmesi ve bu logonun bir ürünün marka imajını nasıl güçlü bir şekilde oluşturabileceğiyle ilgili bir mizah. Resimde damat gibi giyinmiş ve bir düğünde eğlenen bir adam görüyoruz. Adamın üzerinde siyah bir takım elbise, beyaz gömlek, siyah papyon var. Resmin altına "BOSS HUGO BOSS" yazılmış. Şaka şu ki, adam kendini çok önemli biri gibi hissediyor ve "BOSS" markası ile kendi imajını özdeşleştiriyor, oysa gerçekte o sadece düğünde eğlenen sıradan bir adam. Resimde, arkası dönük ve elinde silah tutan bir adam yeşil ve maviye boyanmış bir duvara bakıyor. Duvarda büyük beyaz harflerle "d yo" yazıyor. Bu resimde kullanılan mizah, kelime oyunu üzerine kurulu. "D yo" kelimesi, Türkçede "diyor" kelimesinin fonetik olarak benzer bir şekilde yazılışına benzetiliyor. Bu sayede, adamın duvara bakarak "diyor" gibi bir ifade kullanması ve "diyor" kelimesinin verdiği anlam ile bağlantı kurulması isteniyor. Yani, bu resim, adamın sanki duvarda yazan "d yo" kelimesine bakarak bir şeyler "söylüyor"muş gibi bir izlenim veriyor. Ancak "d yo" kelimesi, gerçek anlamda "diyor" kelimesi değil, bu da görsel bir kelime oyunu yaratıyor. Fotoğrafta, "Versace" yazan bir afişin önünde oturan bir adam var. Adamın giydiği ceketin Versace markasına ait olduğu anlaşılıyor. Adam, ceketin marka değerinin farkında gibi görünüyor ve bunu kasıtlı olarak sergilemek için oturmuş poz veriyor. Fıkra şu: Adamın Versace ceket giymesi, onun zengin ve şık bir insan olduğunu ima ediyor. Ancak, adamın bulunduğu ortam, bir kafe veya bar gibi, günlük hayatta sıkça rastlanan bir yer. Bu durum, adamın zenginliğini ve şıklığını göstermek için yaptığı çabanın ironik olduğunu ortaya koyuyor. Yani, Versace ceketi giyerek zenginlik ve şıklık sergilemeye çalışsa da, bulunduğu ortam bunu tam tersine göstererek onun gösterişli olmaya çalışmasını ve komik hale getirmiş oluyor. Fıkra kısaca şöyle özetlenebilir: "Adamın Versace ceketi giymesi, zengin ve şık olduğunu göstermek için bir girişim, ancak bulunduğu ortam onun çabasını tersine çeviriyor ve onu komik kılıyor." Resimde klasik bir ressamın eseri gibi bir çerçeve içinde bir adamın portresi görülüyor. Adamın elinde bir sosisli sandviç var. Şaka, klasik sanat eserlerine çağdaş bir obje ekleyerek yaratılmış. Sosisli sandviç gibi basit bir şey bile sanat eserine ironik bir dokunuş katabilir. **Türkçe açıklaması:** Resimde, klasik bir sanat eserini taklit eden bir çerçeve içerisinde bir adamın portresi bulunuyor. Adamın elinde ise bir sosisli sandviç var. Şaka, klasik sanat eserlerine günümüz nesnelerini ekleyerek oluşmuş. Sosisli sandviç gibi basit bir nesne bile, sanat eserine ironik bir dokunuş katabiliyor. Fotoğrafta, yüzü bir kişinin fotoğrafıyla değiştirilmiş bir Roma heykeli var. Heykelin üzerinde "Yılmaz" yazıyor. Bu fotoğraf, bir kişinin yüzünün bir heykel üzerine monte edilmesiyle yapılan ve insanların güldürdüğü bir mizah örneğidir. "Yılmaz" adının, Türkiye'de oldukça yaygın bir erkek ismi olması, şakayı daha da komik kılıyor. **Şaka, Türk kültüründeki ünlü isimlerle oynanarak, kişinin "Yılmaz" gibi bir isimle Roma döneminde yaşamış bir imparator gibi tasvir edilmesinden kaynaklanmaktadır.** Resimde, Skyrim adlı oyundan bir karakter seçme ekranı görülüyor. Ekranda "Dark Elf" seçeneği işaretli, ancak resmin ortasında duran kişinin yüzü açıkça "Dark Elf" gibi görünmüyor. Bu, oyun içindeki karakter seçimiyle gerçeklik arasındaki farkın komik bir şekilde gösterildiğini ifade ediyor. Bu espri, oyuncuların kendi tercihleriyle gerçeklik arasında bir fark olduğunu ve çoğu zaman oyun içindeki karakterlerini kendi dış görünüşlerinden farklı seçtiklerini gösteren bir durum komedisi olarak yorumlanabilir.