Resimde bir kilisede rahibelerin dua ettiği bir sahneyi görüyoruz. En öndeki rahibe, yanında oturan baş rahibeye hitaben "Tanrı'nın yoksullara yardım etmeyi uygun görmesi için dua ediyoruz Rahibe." diyor. Fakat baş rahibenin yüz ifadesi bu duanın daha çok "Yoksullara yardım etmeyip, kendimize yardım etmesini sağlamamız için Tanrı'ya dua edelim" anlamında anlaşıldığını ima ediyor. Resimdeki espri, baş rahibenin yüz ifadesi ve "Yoksullara yardım etmesi için dua ediyoruz." sözleri arasındaki çelişkiye dayanıyor. Resimde, bir rahip bir grup rahibenin önünde duruyor. Rahip, rahibelere Tanrı'nın parasıyla ne yapmaları gerektiği konusunda bir vaaz veriyor. Rahip, Tanrı'nın parasıyla nasıl yardımcı olmaları gerektiğini söylüyor. Rahipler, Tanrı'nın parasıyla kendi ihtiyaçlarını karşılamak için kullanacakları fikrini güldürüyor. Resimdeki mizah, Tanrı'nın parasıyla nasıl harcanması gerektiği konusunda rahipler arasındaki çelişkiyle ilgili. Rahipler, Tanrı'nın parasıyla yardım etmeyi öğütlüyor, ancak aynı zamanda kendi ihtiyaçları için kullanmak istediklerini ima ediyorlar. Bu durum, din adamlarının genellikle Tanrı'nın adına hareket ederken kendi çıkarlarını ön plana çıkarmalarıyla ilgili bir hiciv niteliği taşıyor. Resimde, büyük ve ihtişamlı bir kilisenin içine bir rahibe giyinmiş bir kadın, bir elinde işaret parmağıyla bir yere işaret ederek "Kafir! Ne cüretle Tanrı'nın evine mantık sokar"sın?" diyor. Fıkra, rahibenin mantığı dini bir ortamda yersiz bir şey olarak göstererek, dini inançların mantıkla çatışabileceği fikrini komik bir şekilde ele alıyor.