Resimde, uzun bir kuyrukta bekleyen bir sürü insan var. En öndeki adam, sıranın sonunda bekleyen adama "Ondan sonra boyuz, sovda bu odam çıktı, oturuo sorcorsun, golmokton...konfor vor mu lon sondö, gönderişönü bono.." diyor. Sıranın sonunda bekleyen adam da "Mahşer yerinde bari sus be ergen... Şu mahşer gününde bari sus, en arka sıradaki boru..." diyor. Fıkra, sonuna kadar bir kuyrukta beklemek zorunda kalan insanların sabırsızlığı ve stresini hicivli bir şekilde ele alıyor. Mahşer günü, insanların hayatları boyunca yaptıkları işlerin hesabını vermek için toplandıkları gün, bu nedenle orada olmaktan korkan birinin en arka sırada olmaktan çok endişelenmesi beklenmez. Ancak adam hala sırada olup konuşmak zorunda kaldığı için sinirleniyor ve en arka sıradaki boruyu kullanmak için sabırsızlanıyor.