Fotoğrafta, kalabalık bir alanda, muhtemelen bir protesto veya miting esnasında, bir kadın ve bir genç erkek görüyoruz. Kadın, bir gazeteci veya röportaj alan kişi gibi, mikrofon önünde duruyor ve konuşuyor. Genç erkek de etrafta. İkisinin de yüzlerinde maske var. Resmin altındaki "ben şimdi konuşuyorum" Türkçesi, kadının mikrofon önünde konuştuğunu ve konuşma hakkını aldığını vurguluyor. Ama daha fazla bağlam olmadan, espri tam olarak anlaşılmıyor. Görünen o ki, kadın konuşurken, genç erkeğin ona karşı bir tepkisi varmış gibi duruyor ve bu da muhtemelen espriyi oluşturuyor. Bir "ben şimdi konuşuyorum" ifadesi beklenmedik bir şekilde söylenerek ironik veya komik bir durum yaratılıyor. Muhtemelen bir tür toplumsal/siyasi konuda, kalabalığın içerisinde bir tartışma yaşanıyor. Fotoğrafın konuluğuna bakılırsa, kadının konuşma hakkını aldığı ama bunun karşılık bulmayabileceği bir senaryo yaratıyor, bu da esprisini oluşturuyor. Fotoğrafta, bir kalabalıkta, muhtemelen bir protesto veya gösteri sırasında, mikrofon tutan bir kişi ve karşısında konuşan bir kadın görülüyor. Kadın, "ben şimdi konuşuyorum" Türkçe cümlesinin yazıldığı bir metin ile çerçevelenmiş durumda. Kadın konuşmaya başlamadan önce, mikrofon elinde, sanki konuşacakmış gibi duran bir başka kişi de var. Bu, bir espri değil, bir durumun fotoğrafı. Görüntünün komiği, kadının "ben şimdi konuşuyorum" demesine rağmen, aslında konuşmaya başlamadan önce başka birinin mikrofonla konuşmaya hazırlandığı veya konuşmaya başladığı durum. Sanki birbiriyle iletişim kuracaklarına, konuşmalarına ara vereceklerine dair bir beklenti veya haber beklermişçesine görünüyorlar. Bu nokta, konuşma sırası ve iletişim akışı üzerinde bir espri yaratıyor. Aslında kadının konuşacağını beklerken, mikrofonu elinde tutan diğer kişinin henüz konuşmadığı, sadece hazırlandığı görülmekte. Bu durum, "ben şimdi konuşuyorum" söylemine rağmen, konuşmanın farklı şekillerde nasıl alınabileceğini veya beklediğinizle nelerin karşılaşılabileceğini vurgulayan bir espri unsuru.