Resimde, aynı mozaikten iki farklı kesimin fotoğrafı bulunuyor. Sol taraftaki resimde, bir kadın yüzü görülüyor. Sağ taraftaki resimde ise aynı mozaiğin farklı bir kısmı gösteriliyor, ancak bu sefer yüz yerine yalnızca küçük taşlar görünüyor. Bu resimdeki espri, insanların görsel illüzyonlara nasıl kolayca kandırılabileceğini gösteriyor. Sol taraftaki resimde, insanların bir yüz gördüğü için beynin otomatik olarak bir anlam vermeye çalışması, sağ taraftaki resmin sadece sıradan taşlardan oluşan bir alan olarak algılanmasını engelliyor. Bu, bir tür "**Görsel Önyargı**" olarak adlandırılabilir. Beynimiz, gördüğü şeylere önceden var olan bilgileri ve beklentileri ekleyerek anlam çıkarmaya çalışır. Bu da, bazen gerçekliği görmemizi engelleyebilir.