Resimde, muhtemelen bir liman veya koyda, deniz yüzeyinin sıra dışı bir renk ve desenle kaplı olduğu görülüyor. Deniz yüzeyinde, neredeyse bir Van Gogh tablosu gibi, dalgalı, rengarenk, mavi ve yeşil tonlarındaki şekiller var. Resmin altındaki metinler, "müsilaj" adı verilen ve denizdeki bir tür kirlilik olayı olduğunu gösteriyor. Dalgalı renklerin bu manzarasına bakarak, "güzellemeye bak aklımı kaybettim ben bu ülkede" cümlesindeki espri; bu garip manzaranın güzelliğiyle değil, deniz kirliliğinin şaşırtıcı ve üzücü bir güzelliğe sahip olmasıyla ilgili. Yani, deniz bu kadar kirlenince güzellik kavramımız bile değişiyor, ama aslında bu durum kötü bir şey. "Müsilaj Van Gogh tablosuna çevirmiş denizi" sözü, bu çirkin güzelliği, ünlü ressam Van Gogh'un resimlerindeki bir anlamda benzersiz, abartılı ve tuhaf güzellikle karşılaştırıyor. Bu şekilde gönderici, deniz kirliliğinin olağanüstü bir hal almasına şaşkınlığını ve bununla ilgili üzüntüsünü yorumluyor.