Resimde, Reddit'te bir kullanıcı tarafından paylaşılan, bir kız arkadaşının dedesinin ölümünden sonra yaşanan üzücü bir olayı anlatan bir metin bulunuyor. Metinde, 60 yıllık evliliğini kaybeden yaşlı bir kadın, kısa süreli hafıza kaybı yaşadığı için her sabah uyanıp, ölmüş eşini arıyor. Sabah kahvaltısını yapıp, onu çalışma odasında bulamayınca evde her yeri dolaşıyor, çocuklarına arayıp eşinin nerede olduğunu soruyor. Kendisine olanların anlatıldığı zaman ise, günün geri kalanını ölmüş gibi ağlayarak geçiriyor. Bu, acı ve üzüntünün ironik bir şekilde sunulduğu, yaşamın geçiciliğini ve hafızanın önemini vurgulayan bir hikaye. Kadının üzüntüsü, hafıza kaybı nedeniyle acı çekmesi, olayların ardışıklıklarını hatırlamaması ve eşinin ölmediğini bilmemesinden kaynaklanıyor, bu durum ise oldukça trajik bir mizah yaratıyor. Aslında, "sadece" günlük yaşam rutinlerinin hatırlanamaması nedeniyle yaşanan acıyı komikleştirmeye çalışmak, duyguyu hafifletmek yerine, daha da üzücü ve ironik hale getiriyor.