Fotoğrafta, iki farklı anı gösteren iki bölüm var. Solda, bebekli bir kadın var. Bebek bir kanguruya benzeyen bir taşıyıcıda taşınıyor. Sağda ise, bir adamın bir kadınla sarıldığı bir sahne var. Alt kısımda, olayın özetini veren bir metin var: "Adam, onunla ilgilenen dadısını yıllarca aradı. Onu bulduğunda ona 16.000 dolar verdi ve aylık bir ödenek bağladı, ona bir zamanlar ona verdiği hayatı geri verdi." Bu bir duygu yüklü ve güzel bir hikaye. Fotoğrafta herhangi bir şaka veya komik bir şey yok. Hikaye, birinin geçmişte kendisine yardım eden birine minnettarlığını ve sevgisini göstermesini anlatıyor.

Fotoğrafta, bir çekmecenin içinde, mendillerin içine sarılmış üç Playmobil figürü (oyuncak bebek) görülüyor. Yanında bir kitap, güneş gözlüğü ve Playmobil kutusu var. Şakanın özü şu: Fotoğrafı çeken kişi, çocukken oyuncak bebeklerini mendillere sararak uyutuyormuş. Şimdi 30 yaşında ve dedesinin evini temizlerken, dedesinin bu oyuncak bebekleri çekmecede sakladığını fark etmiş. Yani dedesi, torununun oyuncak bebeklerine değer verip onları saklamış ve torununun çocukluk hatıralarını yaşatmış. Bu durum, hem duygusal hem de komik bir anı ortaya çıkarıyor.

Resimde, bir mezar taşının üzerinde yatan bir köpek görülüyor. Köpek, sahibinin mezarında 7 yıl boyunca her gece uyumuş, bu da köpeğin sahibine olan sadakatini ve bağlılığını gösteriyor. Fotoğraftaki şaka, köpeğin sahibine duyduğu derin sevgi ve bağlılıkla ilgili. Köpeğin, sahibinin vefatından sonra bile onu anmak ve yanında olmak için mezarında uyuması, duygusal bir bağ ve vefa örneği olarak sunuluyor. Bu durum, izleyicilerin hem duygulanmasını hem de hayvanların sadakatine dair bir farkındalık kazanmasını sağlıyor.

Resimde, bir sosyal medya platformunda (muhtemelen Reddit veya benzeri) yayınlanmış bir yorum görülüyor. Yorum, yazarın büyükannesinin Keanu Reeves'e olan hayranlığını ve onu, onun gençkenki dedesi ile ilişkilendirmesini anlatıyor. Yazar, büyükannesinin son 10 yıldır felç yüzünden evden çıkmadığını ve Keanu Reeves'in filmlerini izlemenin ana hobisi olduğunu söylüyor. Keanu Reeves'in büyükannesiyle uzun süre konuşmasını ve ona gerçek bir incelik göstermesini konu alıyor. Bu, bir nevi "80 yaşındaki annemin Keanu Reeves hayranı" gibi bir yorumdan oluşan bir şaka. Keanu Reeves'in, yaşlı ve evden çıkamayacak halde olan bir büyükanneyle ilgilenmesi, oldukça insani ve beklenmedik bir durum olduğu için, olay biraz mizah içeriyor. Geleneksel olarak, ünlülerin yaşlı veya hasta insanlarla ilgilendiği pek duyulmaz, böylece bu bir ironik ve komik an. Özetle; ünlü birinin yaşlı ve yalnız bir kişiyle ilgilendiği sıradışı durum üzerine kurulu bir mizah örneği.

Resimde, bağışıklık sistemi hastalığı olan (SCID) bir çocuk olan David Vetter'ın, balon benzeri bir koruyucu kıyafet içinde yaşaması ve hayatını kaybetmesiyle ilgili bir haber/makale fragmanı veya sosyal medya paylaşımı görünüyor. Çocuğun annesiyle ilk defa sarılma anı, nasa astronot kıyafetinin kullanımı ve sağlık/bilimsel bir olayı konu alan haberin duygusal bir yönü vurgulanıyor. Fotoğrafta, baloncuk/koruyucu içine konulmuş çocuğun ve onun etrafını saran aile bireylerinin görüntüleri yer alıyor. Bununla birlikte, fotoğrafların bir mizah içeriği taşıyıp taşımadığı doğrudan anlaşılmıyor. Fotoğrafın mizah içeriği ya da haberin ironisi, bağışıklık sistemi hastalığı olan bir çocuğun nasıl sokaklarda gezebildiği veya sarılma olayını, daha fazla bilgi veya bağlam olmadan anlayışımızı etkiliyor. Resimdeki durumun gerçeklikten uzak olduğunu ve olayı daha yoğun bir duygu ve mesajla aktarmaya çalıştığı anlaşılabilir.

Görüntü, Reddit'in bir alt platformunda, "koma" deneyimleri hakkında bir tartışma başlığı. Başlık, komada olan insanların zaman algısı hakkındaki deneyimlerini soruyor. Yorumda anonim bir kullanıcı, ameliyat sonrası bir hafta komada kaldığını ve kendisine zamanın anında geçtiğini anlatıyor. İlginç olarak, annesinin kendisine komada iken konuştuğunu ve onun da annesinin sözlerini hatırladığını ifade ediyor. Annesinin kendisine ve ona karşı olan duygularını hatırladığını, onu büyütme anılarını ve esprili anılarını bile hatırladığını belirtiyor. Ayrıca, annesinin 2007 yılında öldüğünü ve onunla komadan uyanmış gibi, saatlerce konuştuğunu söylüyor. Bu, komada geçen zamanın algısı hakkında, zamanın kişiden kişiye farklı algılanabileceğine dair bir örnek sunar. Ancak daha önemlisi, bu yorumda zamanın algısı değil, bir kayıp anısını ifade eden, duygusal bir paylaşım var. "İyi bir oğul" olmadığını belirtmesiyle, içsel bir çatışma veya pişmanlığın işareti de olabilir. Dolayısıyla, espri olmaktan çok, duygu yüklü bir deneyim paylaşımı.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, yazar olan Elif, 10. sınıfta okuyan oğlunun mezuniyet töreninde yaşanan bir olayı anlatıyor. Tören sırasında, kız öğrencinin ailesi sahneye davet edildiğinde, kızın ailesinin yanı sıra okul müdürü ve tüm öğretmenler de sahneye çıkıp, bu aileyle birlikte fotoğraf çektiriyor. Bu durum, kalabalık bir aile olduğu için yazarın aklına geldikçe ağladığını ifade ediyor. Bu durumun komik yanı, öğretmenlerin ve okul idaresinin, bir öğrencinin ailesini, o an sahneye çıkararak, bu kadar yoğun ve kalabalık bir şekilde kutlamalarının aşırı tepki olduğu ve biraz da abartılı/gereksiz bulunduğu, dolayısıyla da yazarın bu duruma üzülerek ağladığı izlenimini vermesidir. Öğrencinin ailesiyle birlikte kutlamaların normalden çok daha fazla ve gereksiz yere yoğun olması, paylaşımda espri unsuru olarak öne çıkıyor. "Kalabalık aile onundu" ifadesi de bu abartılı reaksiyonu vurgulamakta.

Resimde, Reddit'te bir kullanıcı tarafından paylaşılan, bir kız arkadaşının dedesinin ölümünden sonra yaşanan üzücü bir olayı anlatan bir metin bulunuyor. Metinde, 60 yıllık evliliğini kaybeden yaşlı bir kadın, kısa süreli hafıza kaybı yaşadığı için her sabah uyanıp, ölmüş eşini arıyor. Sabah kahvaltısını yapıp, onu çalışma odasında bulamayınca evde her yeri dolaşıyor, çocuklarına arayıp eşinin nerede olduğunu soruyor. Kendisine olanların anlatıldığı zaman ise, günün geri kalanını ölmüş gibi ağlayarak geçiriyor. Bu, acı ve üzüntünün ironik bir şekilde sunulduğu, yaşamın geçiciliğini ve hafızanın önemini vurgulayan bir hikaye. Kadının üzüntüsü, hafıza kaybı nedeniyle acı çekmesi, olayların ardışıklıklarını hatırlamaması ve eşinin ölmediğini bilmemesinden kaynaklanıyor, bu durum ise oldukça trajik bir mizah yaratıyor. Aslında, "sadece" günlük yaşam rutinlerinin hatırlanamaması nedeniyle yaşanan acıyı komikleştirmeye çalışmak, duyguyu hafifletmek yerine, daha da üzücü ve ironik hale getiriyor.

Resimde, bir forum veya mesajlaşma platformunda, muhtemelen anonim bir kullanıcı tarafından paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesajda, cinsiyet geçişini gerçekleştiren bir genç kızın, adını babasından almayı isteme hikâyesi anlatılıyor. **Şaka:** Şakanın temelinde, genç kızın cinsiyet kimliği ve ailesi arasındaki ilişki çatışması yatıyor. Kızın adı, ailesi tarafından, kendi cinsiyet kimliğini yansıtacak şekilde değiştirilmiyor ve bunun yerine, geçmişte kadınsı olarak görülen bir kız adıyla değiştirilmek isteniyor. Bu durum, kültürel beklentiler ve toplumsal normlarla çakışan bir duruma dikkat çekiyor. Genç kız, bu durumdan duyduğu hayal kırıklığı, babasının desteğine rağmen, özlediği bir aidiyet duygusunu ortaya koyuyor. Sonuçta adını alan genç kız, aileyle olan ilişkisinde bir gelişim yaşamış ve aidiyet duygusuna ulaşmış olarak görünüyor. **Özetle:** Şaka, cinsiyet kimliği sorunları, aile ilişkileri ve toplumsal beklentiler üzerine kurulu, biraz duygusal ve sempatik bir durumdan yola çıkarak, komik bir bakış açısı sergiliyor. Ancak altında yatan sorun ve duygusal boyut, şakanın hafif tonuna rağmen önemli bir noktaya işaret ediyor.

Fotoğrafta, Dr. Muhammed Keskin isimli bir doktorun Twitter paylaşımı yer alıyor. Doktor, yoğun bakımda kalp krizi geçiren bir hastayı ve hastanın down sendromlu yetim oğlunun hikayesini anlatıyor. Hastanın ağlamaya başlamasının sebebini öğrenen doktor, hastayı taburcu etmenin mümkün olmadığını, ancak hastanın oğlunu eve getirmenin mümkün olduğunu söyler. Doktor, bunun için diğer personeli harekete geçirerek hastanın oğlunu eve getirir. Baba ile oğlu arasındaki sevinçli karşılaşma, doktor için anlamlı bir deneyim olmuştur. Paylaşımın "joke" veya mizah unsurunu, doktorun duygusal ve insani bir yaklaşımıyla, hastanın ve oğlu için oluşan pozitif sonuca vurgu yaparak insanların empatisini ve sevincini ortaya koymasıdır. Aynı zamanda, küçük, anlamlı olayların insanlara büyük mutluluk ve memnuniyet sağlayabileceğini vurgulamaktadır. Dolayısıyla, esprili olan şey, beklenmedik bir şekilde ortaya çıkan, olumlu bir sonucun hikayesidir.

Fotoğrafta, Şeyma adlı kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, bir çocuk koruma kurumunda yaşanan yürek burkan bir olay anlatılıyor. Çocuk, servise damar yolu açmak için götürüldüğünde, etrafındakiler ağlarken, yalnızca o sessiz kalmış. Diğer çocuklar ve anne babaları ağlarken, tek başına kalmış. Kullanıcı, çocukla ilgili duygusallığını ve yaşadığı üzüntüyü "ağlayabilirsin istiyosan dedim elini tutabilir miyim dedi. ömrümden beş yıl gitti." şeklinde ifade ediyor. Bu paylaşım, çocuk koruma kurumlarında yaşanan trajik olaylara ve çocukların yaşadığı çaresizliğe karşı duyulan derin üzüntüyü vurgulamaktadır. Aynı zamanda, çocuğun yaşadığı duygusallığı ve yalnızlığına odaklanan bir mizah içermiyor; aksine, oldukça dokunaklı ve üzücü bir paylaşım. "Beş yıl gitti" ifadesi, çocuk koruma kurumlarının, çocukların hayatlarında yarattığı yıkıcı etkiyi, olası travmaları ve uzun süreli etkisini sembolize ediyor.

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi, oğlunun 10. sınıfında sevgi evlerinden gelen bir kızla arkadaş olduğunu ve mezuniyet töreninde ailenin fotoğraf çektirirken kızın ailesinin de sahneye çağrıldığını anlatıyor. Gönderinin yazarı da bu durumdan dolayı duygusal olduğunu ve ağladığını ifade ediyor. Bu gönderideki espri, kızın sevgi evlerinden gelmesi ve ailenin de fotoğrafta yer alması sebebiyle, kızın ailesinin de "sevgi evi"nden olduğunu ima ediyor. Bu durum, okuyucunun bu ilişkinin farklı bir bakış açısından yorumlamasına ve mizah unsuru yaratmasına neden oluyor.

Fotoğrafta şapkalı yaşlı bir adam elinde eski bir cep saati tutuyor. Alttaki yazı ise "Ölmeden önce bir baba oğluna şöyle der. Bu saati bana büyükbaban verdi. 200 yıldan eski bir saat... Ancak bunu sana vermeden önce bir iki şey yapmanı istiyorum... Şimdi git sokağın başındaki saatçiye ve kaç para ettiğini sor... (Devamı için yana kaydırın)" şeklinde. Şaka, adamın oğluna 200 yıllık bir saati vererek ona bir servet bırakacağını söylemesi, ancak oğlundan da saatçiden saatin parasını sormasını istemesi. Bu durumla adam, oğlunun "parasını" sormasını, yani saatin değerini merak etmesini ve servetini öğrenmesini esprili bir şekilde ima ediyor. Fotoğrafta, şapkası olan ve elinde saatli cep saati tutan yaşlı bir adam görünüyor. Adamın yüzü şaşkın bir ifadeyle, gözleri kocaman açık. Fotoğrafın altında yazan yazı ise, adamın oğlunun ona "Baba, bu eski saati 5 dolara aldım" dediğini ve babasının, "Tamam, iyi almışsın, git onu o köşedeki kafeye götür, oradaki adama sor, kaç para veriyor?" dediğini anlatıyor. Oğlunun kafeye gidip adamın saati 1 milyon dolara satın almak istediğini söylemesini duyan baba, şaşkınlıkla "Benim oğlum gerçekten zeki, o eski saati 1 milyon dolara sattı" diyerek sevindiğini ifade ediyor. Bu fotoğraftaki espri, babanın oğlunun eski bir saati 5 dolara alıp 1 milyon dolara satabildiğini düşünerek ne kadar mutlu olduğunu gösteriyor. Aslında, oğlu saati satmaya çalışırken, muhtemelen kafedeki adam, oğlunun saate 1 milyon dolar vereceğini söylerken dalga geçmiş, oğlunun bu duruma inanması da espriyi daha da güçlendiriyor. Fotoğrafta siyah beyaz giyinmiş, şapkalı yaşlı bir adam görünüyor. Adamın ağzından çıkan sözler "Ve baba oğluna derki; DOĞRU YER SENİN DEĞERİNİ BELİRLER... Doğru olmayan bir yerdaysen ve değerli hissetmiyorsan buna üzülme... Senin değerini kim biliyor seni taktir ediyorsa orası senin için doğru yerdir... Senin için doğru olmayan yerde kalma ! KENDİ DEĞERİNİ BİL! Sizler değeriniz ne kadar biliyorsunuz?" şeklinde. Bu görseldeki espri, yaşlı adamın oğluna verdiği öğütleri, "Oğlum sen kendin bil! " gibi bir sözle birleştirerek bir alay konusu yapmasıdır. Yaşlı adamın oğluna öğüt verme şekli ve bu sözlerin içindeki bilgelik, yaşlı adamın bilge bir figür olarak algılanmasına yol açar. Ancak "KENDİ DEĞERİNİ BİL!" ifadesi bu bilgeliğin "sen kendin bil, bende bir şey bilmiyorum" şeklinde yansıtılmasından kaynaklanan bir espri yaratmaktadır. Bu durum, yaşlı adamın bilgeliğinin aslında sadece kendini bilmenin bir sonucu olmadığını, aksine onun da bir şey bilmediğini vurgular.

Resimde, 2003 yılında maddi durumu iyi olmayan bir çocuğun babasına bilgisayar almak için yalvardığını ama babasının bunu karşılayamadığını anlatan bir hikaye yazılmış. Çocuk babasına, babasının kağıda çizdiği klavye ve oyun kumandası ile kendisine oyun oynattığını hatırlatarak babasına teşekkür ediyor. Bu hikayenin espri kısmı, babanın çocuğun istediği bilgisayar alamaması yerine, çocuğun hayal gücünü kullanmasını sağlayarak kağıda çizdiği klavye ve kumanda ile oyun oynamasını sağlamasıdır. Çocuk, babasının bu yaratıcı tavrından memnun olmuş ve onu bunun için takdir etmiştir. Burada, espri çocuğun hayal gücünün ve babasının çocuğunun duygularına gösterdiği hassasiyetin altını çizmektedir.

Bu fotoğrafta, iki tweet yer alıyor. İlk tweet, John Travolta'nın hesabından, "Hay ebe nin ya. Yalanın da bir gururu bi şerefi var ya. Bu nasıl bir seviye böyle aq" şeklinde yazılmış. İkinci tweet ise, "FUBAR" adlı bir hesabın, "Hayatında ilk defa Anıtkabire gidecek olan arkadaşımın babannessi, Atatürk'ün huzuruna okuma yazma bilmeden çıkam am diyerek 70 yaşından sonra okumayı öğrenmiş muazzam olay" şeklinde yazılmış. Bu tweet'lerdeki espri, Anıtkabire gidilecekken Atatürk'ün huzuruna saygısızlık yapılmasını komik bulması ve babannesinin okuma yazma öğrenmesini, bir şekilde Anıtkabire gidilecekken yaşanacak olaylarla ilişkilendirmesi üzerine kurulu. İki tweet'in birleştirilmesi, hem Travolta'nın tweetindeki esprili ifadesini, hem de FUBAR'ın tweet'indeki absürt olayı bir araya getiriyor ve daha da komik bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta, sağ tarafta duran kedi bebeğin yanına uzanmış ve soğuğa karşı koruma sağlamaya çalışıyor. Sol tarafta ise bebeğin sadece başı ve omuzları görünüyor ve yüzü yorgun ve uykusuz görünüyor. Bu fotoğrafa eklenen Türkçe tweet, kedinin adı Marsha olan ve Rusya'da bulunan bir kedinin, terk edilmiş bir bebeğin donmasını önlemek için yanına uzanıp yüksek sesle miyavlayarak yardım çağırdığını ve böylece bebeğin bulunmasını sağladığını anlatıyor. Bu, kedi ve bebeğin uyumlu bir şekilde birbirlerine destek olmasını anlatmak için kullanılan bir mizah örneği.

Fotoğrafta, turuncu saçlı ve mor elbiseli bir oyuncak bebek resminin üstünde, "Annem 40 yaşında. Bisiklete binmeyi istiyor ama bilmiyor. İkna ettim bir gün. Sahilde indik ama devamlı dur insanlar gitsin, demesinler koca kadın bisiklet sürmeye çalışıyor falan diyordu. Sonra bir tane hanım geçerken devam devam harikasın dedi, annemin gülüşünü görmeniz lazım.." yazıyor. Şaka, annenin bisiklet sürmeyi öğrenmeye çalışırken yaşadığı zorluklar ve çevredeki insanların düşünceleriyle dalga geçiyor. Anne bisiklet kullanmayı bilmiyor ama yine de denemek istiyor. Bu durum onu çevredeki insanları utandırıyor ve insanlar onun bisiklete binmesini "koca kadın bisiklet sürüyor" şeklinde eleştirmelerini bekliyor. Ancak o, çevrenin tepkisine aldırmadan bisiklete binmeye devam ediyor ve bu da onu çok mutlu ediyor.

Fotoğrafta, Elif adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımında, oğlunun okulunda diploma töreni sırasında yaşanan bir olaydan bahsediyor. Oğlunun sınıfından bir kızın diploma verilmesi sırasında ailesinin sahneye çağırıldığını ve bunun sonucunda müdür dahil tüm öğretmenlerin de sahneye çıktığını anlatıyor. Bu durumun da, kızın ailesinin çok kalabalık olduğu anlamına geldiğini söylüyor. Paylaşımın mizahı, "aile onundu" ifadesinde yatıyor. Elif bu ifadeyle, kızın ailesinin büyük ve kalabalık olduğunu dolaylı bir şekilde vurgulamak amacıyla ironik bir şekilde kullanmış. Okurken, okuyucunun "Ailesi miydi, yoksa sadece kalabalık mıydı?" diye düşünmesini ve Elif'in mizahına gülmesini amaçlıyor.

Gmag GMAG @gmagcomtrr "Karıma, dünyanın en iyi babası olacağıma söz verdim ve öyleyim." 2016 yılında eşi Stella Correga'yı...

Resimde, Franz Kafka'nın bir kız çocuğuyla oturmuş, bebeğini kaybettiği için ağladığı ve onu teselli ettiği görülüyor. Bu resim, Kafka'nın evli ve çocuk sahibi olmamış olmasına ve evlilik ve çocuk sahibi olmaya karşı düşüncelerine bir göndermedir. Bu nedenle, resim ironik bir şekilde, Kafka'nın gerçek hayatta olmayan bir şeyle uğraştığını ima ediyor. Resimde Twitter'da iki farklı tweet bulunuyor. İlk tweet'te "Arlet Natali AVAZYAN" adlı bir kullanıcı "@NataliAVAZYAN" adlı kullanıcıya yanıt olarak, yeni doğmuş bir bebeğin kendini bulamadığını ve bir kız çocuğuna mektup bıraktığını, kız çocuğunun da ona mektubu okuduktan sonra birlikte gezmeye çıktıklarını yazıyor. İkinci tweet'te ise "Arlet Natali AVAZYAN" adlı kullanıcı hikayenin devam ettiğini, kız çocuğunun bebeğin maceralarını anlattığı mektupları okuduğunu ve bunun çok güzel olduğunu söylediğini, sonrasında da Berlin'e dönmeden önce bir oyuncak bebek aldığını yazıyor. Bu iki tweet arasındaki espri, ilk tweet'te kız çocuğunun bir bebek tarafından yazılmış bir mektup aldığını yazması, ikinci tweet'te ise bebeğin hikayesinin devam ettiğinin belirtilmesi ve bebeğin maceralarını anlattığı mektupları okuduğunun söylendiği, yani bebeğin yazabildiği ve hikayesinin devam ettiğinin ima edilmesidir. Bu durum, bebeğin aslında bir insan olduğunu düşünürseniz absürt bir durum yaratmaktadır. Fotoğrafta iki tweet var. İlk tweet'te Arlet Natali AVAZYAN'ın yazdığı bir hikaye anlatılıyor. Hikaye şöyle: Bir kız annesine bir mektup yazar ve "Benzer değilim" der. Annesi de kızına bir mektup daha yazar ve "Seyahatlerimiz beni değiştirdi. Küçük kız yeni bebeğini kucakladı ve onunla mutlu bir şekilde evine gitti." der. Bir yıl sonra anne ölür. Yıllar sonra kız büyüdükten sonra bebeğinin içinde bir mektup bulur. İkinci tweet'te de Arlet Natali AVAZYAN'ın "Mektupta şöyle yazıyordu: Sevgili her şey muhtemelen kaybolacak ama sonunda sevgi başka bir şekilde geri dönecek." diye yazdığı görülüyor. Bu tweetlerde espri, anneyle kızın, anne kızın ayrılık ve buluşmasını mektuplar aracılığı ile anlattığı ve kızın sonunda annesini bulduğunda aynı şekilde bir mektup yazdığını ifade ediyor.