Resimde üç kare var. İlk karede, bir adam tren geçerken ona el sallıyor ve "Trenler gelip geçtikçe makinistlerle selamlaşıyoruz" yazıyor. İkinci karede, adam yine tren bekliyor ve "Ama bazen selam vermiyorlar" yazıyor. Son karede, adam trenin geçmesinden sonra üzgün ve hayal kırıklığına uğramış görünüyor ve "O anda işte insanın içinde bir ezilklik oluyor" yazıyor. Şaka, trenlerin makinistlerinin her zaman selam vermediği ve bu da adamı üzdüğü üzerine kurulu. Bu, günlük hayatımızdaki küçük hayal kırıklıklarını ve gündelik durumları abartılı bir şekilde gösteren bir mizah örneğidir. Tren makinistlerinin bazen selam vermemesinin yarattığı içsel eziklik üzerine bir mizah.