Resimde, Dünya'nın güneş tarafından aydınlatılıp karanlığa gömüldüğü farklı aşamalar gösteriliyor ve bu aşamalar, dünyayı "kardeşi" olarak gören güneşin bakış açısından anlatılıyor. İlk karede güneş, "Sa güneş kardeşim" diyerek dünya ile selamlaşıyor. İkinci karede ise güneş, "As dünya kardeşim" diyerek dünyaya bakıyor. Üçüncü karede, güneş "Gözlerini kapat kardeşim" diyor ve dünya güneşin ışığını kapatıyor. Dördüncü karede güneş "Kapattim kardeşim" diyor ve dünya karanlığa gömülüyor. Beşinci karede güneş, dünyaya "Ne görüyorsun kardeşim" diye soruyor ve dünya karanlıkta hiçbir şey göremiyor. Altıncı karede güneş, dünyaya "Karanlık kardeşim" diyerek karanlıkta olduğunu söylüyor. Yedinci karede, dünya güneşin ışığını özleyerek "Sensiz dünyam böyle kardeşim" diyor. Son karede ise güneş dünyaya "Kardeşim..." diyerek üzgün olduğunu belirtiyor. Resimdeki espri, güneşin dünyayı "kardeşi" gibi görmesi ve dünya ile diyalog kurması üzerine kurulu. Dünyanın güneşin ışığını özlemesi ve güneşin bu özlemi hissetmesi ise espriyi daha da komik hale getiriyor.